വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 3.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.2.1
कृतातिथ्योऽथ रामस्तु सूर्यस्योदयनं प्रति।
आमन्त्र्य स मुनीन् सर्वान् वनमेवान्वगाहत ॥ ३.२.१ ॥
ആതിഥ്യം സ്വീകരിച്ച രാമൻ, സൂര്യോദയത്തിന്റെ ദിശയിൽ എല്ലാ മുനിമാരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് കാട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
3.2.2
नानामृगगणाकीर्णमृक्षशार्दूलसेवितम्।
ध्वस्तवृक्षलतागुल्मं दुर्दर्शसलिलाशयम् ॥ ३.२.२ ॥
പല തരം മൃഗക്കൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും, കരടികളും കടുവകളും സഞ്ചരിക്കുന്നതും, മരങ്ങളും വള്ളികളും കുറ്റിച്ചെടികളും ഒടിഞ്ഞുവീണതും, ജലാശയങ്ങൾ എത്താൻ പ്രയാസമുള്ളതുമായ കാട്.
3.2.3
निष्कूजमानशकुनिं झिल्लिकागणनादितम्।
लक्ष्मणानुचरो रामो वनमध्यं ददर्श ह ॥ ३.२.३ ॥
പക്ഷികളുടെ ശബ്ദമില്ലാത്തതും ചീവീടുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളുടെ ഒച്ചയാൽ മുഴങ്ങുന്നതുമായ കാടിന്റെ മധ്യഭാഗം ലക്ഷ്മണനെ പിന്തുടർന്ന രാമൻ കണ്ടു.
3.2.4
सीतया सह काकुत्स्थस्तस्मिन् घोरमृगायुते।
ददर्श गिरिशृङ्गाभं पुरुषादं महास्वनम् ॥ ३.२.४ ॥
സീതയോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന കാകുത്സ്ഥൻ രാമൻ, ഭീകരമൃഗങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആ കാട്ടിൽ പർവതശിഖരം പോലെയുള്ള, ഉച്ചത്തിൽ ശബ്ദിക്കുന്ന ഒരു നരഭോജിയായ രാക്ഷസനെ കണ്ടു.
3.2.5
गभीराक्षं महावक्त्रं विकटं विकटोदरम्।
बीभत्सं विषमं दीर्घं विकृतं घोरदर्शनम् ॥ ३.२.५ ॥
ആഴമുള്ള കണ്ണുകളും വലിയ വായും ഉള്ളവൻ; വികടനും ഭയങ്കരമായ വയറുള്ളവനും, അറപ്പുളവാക്കുന്നവനും, ക്രമരഹിതരൂപിയും, ഉയരമുള്ളവനും, വികൃതനും, കാണാൻ ഭയങ്കരനുമായവൻ.
3.2.6
वसानं चर्म वैयाघ्रं वसार्द्रं रुधिरोक्षितम्।
त्रासनं सर्वभूतानां व्यादितास्यमिवान्तकम् ॥ ३.२.६ ॥
കടുവത്തോൽ ധരിച്ചവനും, കൊഴുപ്പിൽ നനഞ്ഞ് രക്തം പുരണ്ടവനും, സകല ജീവികൾക്കും ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്നവനും, തുറന്ന വായുള്ള യമനെപ്പോലെയുള്ളവനുമായി.
3.2.7
त्रीन् सिंहांश्चतुरो व्याघ्रान् द्वौ वृकौ पृषतान् दश।
सविषाणं वसादिग्धं गजस्य च शिरो महत् ॥ ३.२.७ ॥
മൂന്ന് സിംഹങ്ങൾ, നാല് കടുവകൾ, രണ്ട് ചെന്നായ്ക്കൾ, പത്ത് പുള്ളിമാനുകൾ, കൊമ്പുകളോടുകൂടി കൊഴുപ്പിൽ കുതിർന്ന ഒരു വലിയ ആനത്തല.
3.2.8
अवसज्यायसे शूले विनदन्तं महास्वनम्।
स रामं लक्ष्मणं चैव सीतां दृष्ट्वा च मैथिलीम् ॥ ३.२.८ ॥
ഇരുമ്പുശൂലത്തിൽ തൂക്കിയിടപ്പെട്ടവൻ, വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട്, രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും മൈഥിലി സീതയെയും കണ്ടപ്പോൾ.
3.2.9
अभ्यधावत् सुसंक्रुद्धः प्रजाः काल इवान्तकः
स कृत्वा भैरवं नादं चालयन्निव मेदिनीम् ॥ ३.२.९ ॥
അതിവ്യസനത്തോടെ അവൻ പ്രജകളുടെമേൽ കാലനെയും യമനെയുംപോലെ പാഞ്ഞടുത്തു; ഭയങ്കരമായ നാദം മുഴക്കി, ഭൂമിയെ ഇളക്കുന്നവനെപ്പോലെ.
3.2.10
अङ्केनादाय वैदेहीमपक्रम्य तदाब्रवीत्।
युवां जटाचीरधरौ सभार्यौ क्षीणजीवितौ ॥ ३.२.१० ॥
വൈദേഹിയെ മടിയിലെടുത്ത്, അല്പം മാറിനിന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു: 'ജടയും മരവുരിയും ധരിച്ച നിങ്ങൾ ഇരുവരും, ഭാര്യയോടുകൂടി, ആയുസ്സ് ക്ഷയിച്ചവരാണ്!'
3.2.11
प्रविष्टौ दण्डकारण्यं शरचापासिपाणिनौ।
कथं तापसयोर्वां च वासः प्रमदया सह ॥ ३.२.११ ॥
അമ്പും വില്ലും വാളും കയ്യിലേന്തി ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ച നിങ്ങൾ! തപസ്വികൾക്ക് സ്ത്രീയോടൊപ്പം വാസം എങ്ങനെ?
3.2.12
अधर्मचारिणौ पापौ कौ युवां मुनिदूषकौ।
अहं वनमिदं दुर्गं विराधो नाम राक्षसः ॥ ३.२.१२ ॥
അധർമ്മം പ്രവർത്തിക്കുന്ന, പാപികളായ, മുനിമാരെ ദൂഷിക്കുന്ന നിങ്ങൾ ഇരുവരും ആരാണ്? ഞാൻ ഈ ദുർഗമമായ വനത്തിലെ വിരാധൻ എന്ന രാക്ഷസനാണ്.
3.2.13
चरामि सायुधो नित्यमृषिमांसानि भक्षयन्।
इयं नारी वरारोहा मम भार्या भविष्यति ॥ ३.२.१३ ॥
ഞാൻ എപ്പോഴും ആയുധങ്ങളോടെ മുനിമാംസം ഭക്ഷിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഈ സുന്ദരിയായ നാരി എന്റെ ഭാര്യയാകും.
3.2.14
युवयोः पापयोश्चाहं पास्यामि रुधिरं मृधे।
तस्यैवं ब्रुवतो दुष्टं विराधस्य दुरात्मनः ॥ ३.२.१४ ॥
നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരുടെയും രക്തം ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ കുടിക്കും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ആ ദുഷ്ടാത്മാവായ വിരാധന്റെ (വാക്ക്).
3.2.15
श्रुत्वा सगर्वितं वाक्यं सम्भ्रान्ता जनकात्मजा।
सीता प्रवेपितोद्वेगात् प्रवाते कदली यथा ॥ ३.२.१५ ॥
ആ ഗർവ്വുള്ള വാക്ക് കേട്ട് ജനകപുത്രി സീത ഭയന്നു വിറച്ചു; കാറ്റിൽ വാഴ വിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ അവൾ വിറച്ചു.
3.2.16
तां दृष्ट्वा राघवः सीतां विराधाङ्कगतां शुभाम्।
अब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं मुखेन परिशुष्यता ॥ ३.२.१६ ॥
വിരാധന്റെ മടിയിലിരിക്കുന്ന ആ സുന്ദരിയായ സീതയെ കണ്ട രാഘവൻ (രാമൻ) ഉണങ്ങിയ മുഖത്തോടെ ലക്ഷ്മണനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
3.2.17
पश्य सौम्य नरेन्द्रस्य जनकस्यात्मसम्भवाम्।
मम भार्यां शुभाचारां विराधाङ्के प्रवेशिताम् ॥ ३.२.१७ ॥
സൗമ്യനേ, നോക്കൂ! രാജാവായ ജനകന്റെ പുത്രി, എന്റെ സദാചാരിണിയായ ഭാര്യ, വിരാധന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
3.2.18
अत्यन्तसुखसंवृद्धां राजपुत्रीं यशस्विनीम्।
यदभिप्रेतमस्मासु प्रियं वरवृतं च यत् ॥ ३.२.१८ ॥
അത്യന്തം സുഖത്തിൽ വളർന്ന, യശസ്വിനിയായ രാജപുത്രി (സീത), ഞങ്ങൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവളും വരമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവളുമാണ്.
3.2.19
कैकेय्यास्तु सुसंवृत्तं क्षिप्रमद्यैव लक्ष्मण।
या न तुष्यति राज्येन पुत्रार्थे दीर्घदर्शिनी ॥ ३.२.१९ ॥
ലക്ഷ്മണാ, കൈകേയിയുടെ ഉദ്ദേശ്യം ഇന്നുതന്നെ വേഗത്തിൽ സഫലമായി; മകന്റെ കാര്യത്തിൽ ദീർഘദർശിനിയായിട്ടും അവൾ രാജ്യംകൊണ്ട് തൃപ്തയായില്ല.
3.2.20
ययाहं सर्वभूतानां प्रियः प्रस्थापितो वनम्।
अद्येदानीं सकामा सा या माता मध्यमा मम ॥ ३.२.२० ॥
സർവഭൂതങ്ങൾക്കും പ്രിയനായ എന്നെ കാട്ടിലേക്കയച്ച, എന്റെ മധ്യമമാതാവ് ഇപ്പോൾ മനോരഥം സഫലയായിരിക്കുന്നു.
3.2.21
परस्पर्शात् तु वैदेह्या न दुःखतरमस्ति मे।
पितुर्विनाशात् सौमित्रे स्वराज्य हरणात् तथा ॥ ३.२.२१ ॥
സൗമിത്രേ, വൈദേഹിയെ മറ്റൊരാൾ സ്പർശിക്കുന്നതിനേക്കാളും, പിതാവിന്റെ മരണത്തേക്കാളും, എന്റെ രാജ്യം അപഹരിക്കപ്പെടുന്നതിനേക്കാളും കഠിനമായ ദുഃഖം എനിക്കില്ല.
3.2.22
अब्रवील्लक्ष्मणः क्रुद्धो रुद्धो नाग इव श्वसन् ॥ ३.२.२२ ॥
കോപിഷ്ഠനായ ലക്ഷ്മണൻ, തടയപ്പെട്ട ആനയെയോ സർപ്പത്തെയോ പോലെ നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
3.2.23
अनाथ इव भूतानां नाथस्त्वं वासवोपमः।
मया प्रेष्येण काकुत्स्थ किमर्थं परितप्यसे ॥ ३.२.२३ ॥
കാകുത്സ്ഥാ, നീ ജീവികൾക്ക് നാഥനാണ്, ഇന്ദ്രനു തുല്യൻ; ഞാൻ നിന്റെ സേവകനാണ്. എന്തിനാണ് നീ ഇങ്ങനെ വിലപിക്കുന്നത്?
3.2.24
शरेण निहतस्याद्य मया क्रुद्धेन रक्षसः।
विराधस्य गतासोर्हि मही पास्यति शोणितम् ॥ ३.२.२४ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ കോപത്തോടെ എയ്ത അമ്പുകൊണ്ട് വധിക്കപ്പെട്ട രാക്ഷസൻ വിരാധന്റെ, ജീവൻ പോയ ശരീരത്തിലെ രക്തം ഭൂമി കുടിക്കും.
3.2.25
राज्यकामे मम क्रोधो भरते यो बभूव ह।
तं विराधे विमोक्ष्यामि वज्री वज्रमिवाचले ॥ ३.२.२५ ॥
രാജ്യകാമനായ ഭരതനോടു എനിക്കുണ്ടായ കോപം, പർവതത്തിൽ വജ്രായുധധാരി വജ്രം പ്രയോഗിക്കുന്നതുപോലെ, ഞാൻ വിരാധനിൽ പ്രയോഗിക്കും.
3.2.26
मम भुजबलवेगवेगितः
पततु शरोऽस्य महान् महोरसि।
व्यपनयतु तनोश्च जीवितं
पततु ततश्च महीं विघूर्णितः ॥ ३.२.२६ ॥
എന്റെ ഭുജബലത്തിന്റെ വേഗത്താൽ പ്രേരിതമായ ഈ മഹാശരം ഇവന്റെ വിശാലമായ മാറിൽ വീഴട്ടെ; ഇവന്റെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് ജീവൻ നീക്കട്ടെ; പിന്നെ ഇവൻ വട്ടം കറങ്ങി ഭൂമിയിൽ വീഴട്ടെ.