ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 3.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.3.1
अथोवाच पुनर्वाक्यं विराधः पूरयन् वनम्।
पृच्छतो मम हि ब्रूतं कौ युवां क्व गमिष्यथः ॥ ३.३.१ ॥
ಆಗ ವಿರಾಧನು ಕಾಡನ್ನು ತುಂಬುವಂತೆ ಮತ್ತೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು— "ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಯಾರು, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀರಿ ಹೇಳಿ."
3.3.2
तमुवाच ततो रामो राक्षसं ज्वलिताननम्।
पृच्छन्तं सुमहातेजा इक्ष्वाकुकुलमात्मनः ॥ ३.३.२ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರಾಮನು, ಉರಿಯುವ ಮುಖವುಳ್ಳ ಆ ರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ, ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ತನ್ನ ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶವನ್ನು ಹೇಳಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
3.3.3
क्षत्रियौ वृत्तसम्पन्नौ विद्धि नौ वनगोचरौ।
त्वां तु वेदितुमिच्छावः कस्त्वं चरसि दण्डकान् ॥ ३.३.३ ॥
ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರೆಂದೂ, ಉತ್ತಮ ನಡತೆಯುಳ್ಳವರೆಂದೂ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರೆಂದೂ ತಿಳಿ. ಆದರೆ ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ — ದಂಡಕ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುವ ನೀನು ಯಾರು?
3.3.4
तमुवाच विराधस्तु रामं सत्यपराक्रमम्।
हन्त वक्ष्यामि ते राजन् निबोध मम राघव ॥ ३.३.४ ॥
ಆಗ ವಿರಾಧನು ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ರಾಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು— "ಸರಿ, ರಾಜನೇ, ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ರಾಘವನೇ, ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು."
3.3.5
पुत्रः किल जवस्याहं माता मम शतह्रदा।
विराध इति मामाहुः पृथिव्यां सर्वराक्षसाः ॥ ३.३.५ ॥
ನಾನು ಜವನ ಮಗ; ನನ್ನ ತಾಯಿ ಶತಹ್ರದಾ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸರು ನನ್ನನ್ನು ವಿರಾಧ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
3.3.6
तपसा चाभिसम्प्राप्ता ब्रह्मणो हि प्रसादजा।
शस्त्रेणावध्यता लोकेऽच्छेद्याभेद्यत्वमेव च ॥ ३.३.६ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ — ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆಯುಧದಿಂದ ನನಗೆ ಸಾವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ನಾನು ಛೇದಿಸಲಾಗದವನೂ ಭೇದಿಸಲಾಗದವನೂ ಆಗಿರುವುದು.
3.3.7
उत्सृज्य प्रमदामेनामनपेक्षौ यथागतम्।
त्वरमाणौ पलायेथां न वां जीवितमाददे ॥ ३.३.७ ॥
ಈ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಬೇಗನೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿ; ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನಾನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
3.3.8
तं रामः प्रत्युवाचेदं कोपसंरक्तलोचनः।
राक्षसं विकृताकारं विराधं पापचेतसम् ॥ ३.३.८ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ರಾಮನು, ವಿಕಾರ ರೂಪದ, ಪಾಪ ಮನಸ್ಸಿನ ಆ ರಾಕ್ಷಸ ವಿರಾಧನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.3.9
क्षुद्र धिक् त्वां तु हीनार्थं मृत्युमन्वेषसे ध्रुवम्।
रणे प्राप्स्यसि संतिष्ठ न मे जीवन् विमोक्ष्यसे ॥ ३.३.९ ॥
ಕ್ಷುದ್ರನೇ, ನಿನಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನೀನು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲದ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸಾವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ನಿಲ್ಲು, ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ನೀನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
3.3.10
ततः सज्यं धनुः कृत्वा रामः सुनिशितान् शरान्।
सुशीघ्रमभिसंधाय राक्षसं निजघान ह ॥ ३.३.१० ॥
ಆಗ ರಾಮನು ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೆದೆಯನ್ನು ಏರಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬೇಗನೆ ಹೂಡಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
3.3.11
धनुषा ज्यागुणवता सप्त बाणान् मुमोच ह।
रुक्मपुङ्खान् महावेगान् सुपर्णानिलतुल्यगान् ॥ ३.३.११ ॥
ಹೆದೆಯುಳ್ಳ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ರಾಮನು ಏಳು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು; ಅವುಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಚಿನ್ನದವು, ಮಹಾ ವೇಗದವು, ಗರುಡ ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯಂತೆ ಚಲಿಸುವವು.
3.3.12
ते शरीरं विराधस्य भित्त्वा बर्हिणवाससः।
निपेतुः शोणितादिग्धा धरण्यां पावकोपमाः ॥ ३.३.१२ ॥
ನವಿಲುಗರಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ಬಾಣಗಳು ವಿರಾಧನ ದೇಹವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದು, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವು.
3.3.13
स विद्धो न्यस्य वैदेहीं शूलमुद्यम्य राक्षसः।
अभ्यद्रवत् सुसंक्रुद्धस्तदा रामं सलक्ष्मणम् ॥ ३.३.१३ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ, ಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಆಗ ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
3.3.14
स विनद्य महानादं शूलं शक्रध्वजोपमम्।
प्रगृह्याशोभत तदा व्यात्तानन इवान्तकः ॥ ३.३.१४ ॥
ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿ, ಇಂದ್ರಧ್ವಜದಂತಿದ್ದ ಆ ಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಆಗ ಬಾಯಿ ತೆರೆದ ಯಮನಂತೆ ಅವನು ಶೋಭಿಸಿದನು.
3.3.15
अथ तौ भ्रातरौ दीप्तं शरवर्षं ववर्षतुः।
विराधे राक्षसे तस्मिन् कालान्तकयमोपमे ॥ ३.३.१५ ॥
ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸೋದರರು ಕಾಲ, ಅಂತಕ ಮತ್ತು ಯಮನಂತಿದ್ದ ಆ ರಾಕ್ಷಸ ವಿರಾಧನ ಮೇಲೆ ಉರಿಯುವ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದರು.
3.3.16
स प्रहस्य महारौद्रः स्थित्वाजृम्भत राक्षसः।
जृम्भमाणस्य ते बाणाः कायान्निष्पेतुराशुगाः ॥ ३.३.१६ ॥
ಆ ಮಹಾ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನು ನಕ್ಕು ನಿಂತು ಆಕಳಿಸಿದನು; ಆಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಆ ವೇಗದ ಬಾಣಗಳು ಹೊರಬಿದ್ದವು.
3.3.17
स्पर्शात् तु वरदानेन प्राणान् संरोध्य राक्षसः।
विराधः शूलमुद्यम्य राघवावभ्यधावत ॥ ३.३.१७ ॥
ವರದಾನದಿಂದಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಲೇ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತಡೆದುಕೊಂಡ ರಾಕ್ಷಸ ವಿರಾಧನು ಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಇಬ್ಬರು ರಾಘವರ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
3.3.18
तच्छूलं वज्रसंकाशं गगने ज्वलनोपमम्।
द्वाभ्यां शराभ्यां चिच्छेद रामः शस्त्रभृतां वरः ॥ ३.३.१८ ॥
ವಜ್ರದಂತಿದ್ದ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆದ ಆ ಶೂಲವನ್ನು, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
3.3.19
तद् रामविशिखैश्छिन्नं शूलं तस्यापतद् भुवि।
पपाताशनिना छिन्नं मेरोरिव शिलातलम् ॥ ३.३.१९ ॥
ರಾಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಶೂಲವು ಅವನಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು; ಮೇರು ಪರ್ವತದ ಶಿಲಾತಲವು ಸಿಡಿಲಿನಿಂದ ಒಡೆದು ಬಿದ್ದಂತೆ.
3.3.20
तौ खड्गौ क्षिप्रमुद्यम्य कृष्णसर्पाविवोद्यतौ।
तूर्णमापेततुस्तस्य तदा प्रहरतां बलात् ॥ ३.३.२० ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಕಪ್ಪು ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಎತ್ತಿದ ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮೇಲೆತ್ತಿ, ಬಲದಿಂದ ಪ್ರಹರಿಸುತ್ತ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
3.3.21
स वध्यमानः सुभृशं भुजाभ्यां परिगृह्य तौ।
अप्रकम्प्यौ नरव्याघ्रौ रौद्रः प्रस्थातुमैच्छत ॥ ३.३.२१ ॥
ಬಹಳ ಪೆಟ್ಟು ತಿಂದರೂ ಆ ಭೀಕರ ರಾಕ್ಷಸನು ತನ್ನ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅಲುಗಾಡದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡಲು ಬಯಸಿದನು.
3.3.22
तस्याभिप्रायमाज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत्।
वहत्वयमलं तावत् पथानेन तु राक्षसः ॥ ३.३.२२ ॥
ಅವನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತ ರಾಮನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಈ ರಾಕ್ಷಸನು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಯ್ಯಲಿ."
3.3.23
यथा चेच्छति सौमित्रे तथा वहतु राक्षसः।
अयमेव हि नः पन्था येन याति निशाचरः ॥ ३.३.२३ ॥
ಸೌಮಿತ್ರಿಯೇ, ಅವನು ಬಯಸಿದಂತೆಯೇ ಈ ರಾಕ್ಷಸನು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಯ್ಯಲಿ; ಈ ನಿಶಾಚರನು ಹೋಗುವ ದಾರಿಯೇ ನಮಗೂ ದಾರಿ.
3.3.24
स तु स्वबलवीर्येण समुत्क्षिप्य निशाचरः।
बालाविव स्कन्धगतौ चकारातिबलोद्धतः ॥ ३.३.२४ ॥
ತನ್ನ ಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಆ ನಿಶಾಚರನು ಅತಿಬಲದಿಂದ ಉದ್ಧತನಾಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ತನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡನು.
3.3.25
तावारोप्य ततः स्कन्धं राघवौ रजनीचरः।
विराधो विनदन् घोरं जगामाभिमुखो वनम् ॥ ३.३.२५ ॥
ನಂತರ ಆ ರಾಕ್ಷಸ ವಿರಾಧನು ಇಬ್ಬರು ರಾಘವರನ್ನು ತನ್ನ ಭುಜಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು, ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ನೇರವಾಗಿ ಕಾಡಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
3.3.26
वनं महामेघनिभं प्रविष्टो
द्रुमैर्महद्भिर्विविधैरुपेतम्।
नानाविधैः पक्षिकुलैर्विचित्रं
शिवायुतं व्यालमृगैर्विकीर्णम् ॥ ३.३.२६ ॥
ದೊಡ್ಡ ಮೇಘದಂತೆ ಕಾಣುವ ಆ ಕಾಡನ್ನು ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅದು ನಾನಾ ವಿಧದ ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಿ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ, ನರಿಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ರೂರ ಮೃಗಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಪಿಸಿತ್ತು.