รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 3.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.3.1
अथोवाच पुनर्वाक्यं विराधः पूरयन् वनम्।
पृच्छतो मम हि ब्रूतं कौ युवां क्व गमिष्यथः ॥ ३.३.१ ॥
ลำดับนั้น วิราธะผู้เต็มป่าด้วยเสียงของตน กล่าวถ้อยคำอีกครั้งว่า ข้าขอถามพวกเจ้า จงบอกข้าตามจริงเถิดว่าพวกเจ้าเป็นใคร และจะไปที่ไหน
3.3.2
तमुवाच ततो रामो राक्षसं ज्वलिताननम्।
पृच्छन्तं सुमहातेजा इक्ष्वाकुकुलमात्मनः ॥ ३.३.२ ॥
ลำดับนั้น พระรามผู้มีเดชานุภาพยิ่งใหญ่ ตรัสตอบแก่รากษสผู้มีใบหน้าลุกโพลงที่กำลังถาม ทรงบอกถึงเชื้อสายของพระองค์เอง คือราชวงศ์อิกษวากุ
3.3.3
क्षत्रियौ वृत्तसम्पन्नौ विद्धि नौ वनगोचरौ।
त्वां तु वेदितुमिच्छावः कस्त्वं चरसि दण्डकान् ॥ ३.३.३ ॥
จงรู้เถิดว่าเราทั้งสองเป็นกษัตริย์ ผู้ประกอบด้วยความประพฤติอันดี และเป็นผู้เที่ยวอยู่ในป่า ส่วนพวกเราปรารถนาจะรู้จักท่าน ท่านเป็นใครจึงเที่ยวไปในป่าทัณฑกะ
3.3.4
तमुवाच विराधस्तु रामं सत्यपराक्रमम्।
हन्त वक्ष्यामि ते राजन् निबोध मम राघव ॥ ३.३.४ ॥
ลำดับนั้น วิราธะได้กล่าวแก่พระรามผู้มีความกล้าหาญอันแท้จริงว่า ดีแล้ว ข้าแต่พระราชา ข้าจะบอกท่าน ขอท่านจงฟังข้า ข้าแต่ราฆวะ
3.3.5
पुत्रः किल जवस्याहं माता मम शतह्रदा।
विराध इति मामाहुः पृथिव्यां सर्वराक्षसाः ॥ ३.३.५ ॥
แท้จริงข้าเป็นบุตรของชวะ มารดาของข้าคือศตหฤทา รากษสทั้งปวงบนแผ่นดินเรียกข้าว่าวิราธะ
3.3.6
तपसा चाभिसम्प्राप्ता ब्रह्मणो हि प्रसादजा।
शस्त्रेणावध्यता लोकेऽच्छेद्याभेद्यत्वमेव च ॥ ३.३.६ ॥
ข้าได้มาด้วยการบำเพ็ญตบะ และเกิดจากพระกรุณาของพระพรหม คือในโลกนี้ข้าไม่อาจถูกทำลายด้วยอาวุธ และข้าไม่อาจถูกตัดหรือถูกเจาะได้
3.3.7
उत्सृज्य प्रमदामेनामनपेक्षौ यथागतम्।
त्वरमाणौ पलायेथां न वां जीवितमाददे ॥ ३.३.७ ॥
ท่านทั้งสองจงทิ้งสตรีผู้นี้ไว้ แล้วไปเสียโดยไม่ต้องห่วงใย จงรีบหนีไปทางที่ท่านมา ข้าจะไม่เอาชีวิตของท่านทั้งสอง
3.3.8
तं रामः प्रत्युवाचेदं कोपसंरक्तलोचनः।
राक्षसं विकृताकारं विराधं पापचेतसम् ॥ ३.३.८ ॥
พระรามทรงมีพระเนตรแดงก่ำด้วยความโกรธ ตรัสถ้อยคำนี้ตอบแก่รากษสนั้น คือวิราธะผู้มีรูปร่างน่าเกลียดและมีจิตชั่วร้าย
3.3.9
क्षुद्र धिक् त्वां तु हीनार्थं मृत्युमन्वेषसे ध्रुवम्।
रणे प्राप्स्यसि संतिष्ठ न मे जीवन् विमोक्ष्यसे ॥ ३.३.९ ॥
ต่ำช้าเอ๋ย น่าอับอายนัก เจ้าแสวงหาความตายโดยไร้ประโยชน์อย่างแน่นอน เจ้าจะพบมันในการรบ จงยืนหยัดอยู่ เจ้าจะไม่ได้รอดไปจากเราทั้งเป็น
3.3.10
ततः सज्यं धनुः कृत्वा रामः सुनिशितान् शरान्।
सुशीघ्रमभिसंधाय राक्षसं निजघान ह ॥ ३.३.१० ॥
ลำดับนั้น พระรามทรงขึงคันธนูและเล็งลูกศรที่คมกริบยิ่งอย่างรวดเร็ว แล้วทรงสังหารรากษสนั้น
3.3.11
धनुषा ज्यागुणवता सप्त बाणान् मुमोच ह।
रुक्मपुङ्खान् महावेगान् सुपर्णानिलतुल्यगान् ॥ ३.३.११ ॥
พระรามทรงใช้คันธนูที่มีสายตึง ปล่อยลูกศรเจ็ดดอก มีปลายทองคำ พุ่งไปด้วยความเร็วยิ่ง บินเหมือนครุฑหรือสายลม
3.3.12
ते शरीरं विराधस्य भित्त्वा बर्हिणवाससः।
निपेतुः शोणितादिग्धा धरण्यां पावकोपमाः ॥ ३.३.१२ ॥
ลูกศรเหล่านั้นมีขนหางนกยูงติดที่ท้าย ทะลุร่างของวิราธะ แล้วตกลงบนพื้นดิน เปรอะไปด้วยเลือด ดุจไฟ
3.3.13
स विद्धो न्यस्य वैदेहीं शूलमुद्यम्य राक्षसः।
अभ्यद्रवत् सुसंक्रुद्धस्तदा रामं सलक्ष्मणम् ॥ ३.३.१३ ॥
รากษสถูกลูกศรเสียบ จึงวางพระไวเทหีลง ยกหอกขึ้น และด้วยความโกรธอย่างยิ่ง จึงพุ่งเข้าใส่พระรามพร้อมพระลักษมณ์
3.3.14
स विनद्य महानादं शूलं शक्रध्वजोपमम्।
प्रगृह्याशोभत तदा व्यात्तानन इवान्तकः ॥ ३.३.१४ ॥
มันคำรามเสียงดังลั่น ถือหอกที่เหมือนธงของพระอินทร์ แล้วในตอนนั้นมันก็เปล่งรัศมีดุจพระยมที่อ้าปากกว้าง
3.3.15
अथ तौ भ्रातरौ दीप्तं शरवर्षं ववर्षतुः।
विराधे राक्षसे तस्मिन् कालान्तकयमोपमे ॥ ३.३.१५ ॥
ลำดับนั้น พี่น้องทั้งสองได้ระดมลูกศรที่เปล่งแสงลงใส่รากษสวิราธะนั้น ซึ่งเหมือนกาลาที่เป็นผู้ทำลายและพระยม
3.3.16
स प्रहस्य महारौद्रः स्थित्वाजृम्भत राक्षसः।
जृम्भमाणस्य ते बाणाः कायान्निष्पेतुराशुगाः ॥ ३.३.१६ ॥
รากษสผู้น่ากลัวยิ่งนั้นหัวเราะ ยืนนิ่ง แล้วอ้าปากหาว ขณะที่มันหาว ลูกศรที่รวดเร็วเหล่านั้นก็พุ่งออกจากร่างของมัน
3.3.17
स्पर्शात् तु वरदानेन प्राणान् संरोध्य राक्षसः।
विराधः शूलमुद्यम्य राघवावभ्यधावत ॥ ३.३.१७ ॥
รากษสวิราธะกลั้นลมหายใจไว้ได้ด้วยพลังของพรที่ได้รับ แล้วยกหอกขึ้นพุ่งเข้าหาพระราฆวะทั้งสอง
3.3.18
तच्छूलं वज्रसंकाशं गगने ज्वलनोपमम्।
द्वाभ्यां शराभ्यां चिच्छेद रामः शस्त्रभृतां वरः ॥ ३.३.१८ ॥
หอกนั้นเหมือนสายฟ้า และลุกโพลงดุจไฟบนท้องฟ้า พระรามผู้เป็นเลิศในบรรดาผู้ถืออาวุธ ทรงตัดมันด้วยลูกศรสองดอก
3.3.19
तद् रामविशिखैश्छिन्नं शूलं तस्यापतद् भुवि।
पपाताशनिना छिन्नं मेरोरिव शिलातलम् ॥ ३.३.१९ ॥
หอกนั้นถูกลูกศรของพระรามตัดขาด ตกลงสู่พื้นดิน เหมือนแผ่นหินบนเขาเมรุแตกและหล่นลงเมื่อถูกสายฟ้าฟาด
3.3.20
तौ खड्गौ क्षिप्रमुद्यम्य कृष्णसर्पाविवोद्यतौ।
तूर्णमापेततुस्तस्य तदा प्रहरतां बलात् ॥ ३.३.२० ॥
ทั้งสองยกดาบขึ้นอย่างรวดเร็ว ดาบนั้นตั้งขึ้นเหมือนงูดำสองตัว แล้วพุ่งเข้าใส่มันพร้อมกันอย่างรวดเร็ว เพื่อฟาดฟันด้วยกำลัง
3.3.21
स वध्यमानः सुभृशं भुजाभ्यां परिगृह्य तौ।
अप्रकम्प्यौ नरव्याघ्रौ रौद्रः प्रस्थातुमैच्छत ॥ ३.३.२१ ॥
รากษสนั้นถูกตีอย่างรุนแรงยิ่ง แต่ก็คว้าสองพี่น้องนรพยาฆร์ทั้งคู่ไว้ด้วยสองแขน ส่วนทั้งสองไม่หวั่นไหวเลย รากษสอันน่าสะพรึงกลัวจึงปรารถนาจะออกเดินทางจากที่นั้น
3.3.22
तस्याभिप्रायमाज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत्।
वहत्वयमलं तावत् पथानेन तु राक्षसः ॥ ३.३.२२ ॥
พระรามทรงทราบเจตนาของรากษสนั้นแล้ว จึงตรัสกับพระลักษมณ์ว่า "ให้รากษสนี้แบกพวกเราไปตามทางนี้ก่อนเถิด"
3.3.23
यथा चेच्छति सौमित्रे तथा वहतु राक्षसः।
अयमेव हि नः पन्था येन याति निशाचरः ॥ ३.३.२३ ॥
โอ้สุมิตรานันทน์ เมื่อมันปรารถนาเช่นใด ก็ให้รากษสแบกพวกเราไปเช่นนั้นเถิด เพราะทางนี้แหละคือทางของพวกเรา คือทางที่ยักษ์ผู้ท่องราตรีย่อมไป
3.3.24
स तु स्वबलवीर्येण समुत्क्षिप्य निशाचरः।
बालाविव स्कन्धगतौ चकारातिबलोद्धतः ॥ ३.३.२४ ॥
ฝ่ายรากษสผู้ท่องราตรี ผู้ฮึกเหิมด้วยกำลังอันมหาศาลของตน ยกทั้งสองขึ้นด้วยพลังและกำลังของตนเอง แล้ววางไว้บนบ่าเหมือนเด็กสองคน
3.3.25
तावारोप्य ततः स्कन्धं राघवौ रजनीचरः।
विराधो विनदन् घोरं जगामाभिमुखो वनम् ॥ ३.३.२५ ॥
จากนั้นราชสีหราตรี วิราธ แบกสองพี่น้องผู้สืบเชื้อสายรฆุไว้บนบ่า ส่งเสียงคำรามอันน่าสะพรึง แล้วเดินตรงไปยังป่า
3.3.26
वनं महामेघनिभं प्रविष्टो
द्रुमैर्महद्भिर्विविधैरुपेतम्।
नानाविधैः पक्षिकुलैर्विचित्रं
शिवायुतं व्यालमृगैर्विकीर्णम् ॥ ३.३.२६ ॥
เขาเข้าไปในป่าซึ่งเหมือนก้อนเมฆใหญ่ เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่นานาชนิด มีฝูงนกหลากหลายพันธุ์สร้างสีสันงดงาม และมีหมาป่าและสัตว์ร้ายกระจัดกระจายอยู่ทั่วไป