வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.3.1
अथोवाच पुनर्वाक्यं विराधः पूरयन् वनम्।
पृच्छतो मम हि ब्रूतं कौ युवां क्व गमिष्यथः ॥ ३.३.१ ॥
பிறகு விராதன் காட்டை நிரப்பும்படி மீண்டும் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்: "நான் கேட்கிறேன்; நீங்கள் இருவரும் யார், எங்கே செல்வீர்கள் என்று சொல்லுங்கள்."
3.3.2
तमुवाच ततो रामो राक्षसं ज्वलिताननम्।
पृच्छन्तं सुमहातेजा इक्ष्वाकुकुलमात्मनः ॥ ३.३.२ ॥
அப்போது பெருந்தேஜஸ் கொண்ட ராமன், ஒளிரும் முகமுடைய அந்த அரக்கனுக்கு, கேட்டவனிடம் தம் இக்ஷ்வாகு குலத்தைச் சொல்லி பதில் சொன்னான்.
3.3.3
क्षत्रियौ वृत्तसम्पन्नौ विद्धि नौ वनगोचरौ।
त्वां तु वेदितुमिच्छावः कस्त्वं चरसि दण्डकान् ॥ ३.३.३ ॥
எங்களை க்ஷத்திரியர்களென்றும், நல்லொழுக்கம் நிறைந்தவர்களென்றும், காட்டில் திரிபவர்களென்றும் அறிவாயாக. ஆனால் நாங்கள் உன்னை அறிய விரும்புகிறோம் — தண்டக வனத்தில் திரியும் நீ யார்?
3.3.4
तमुवाच विराधस्तु रामं सत्यपराक्रमम्।
हन्त वक्ष्यामि ते राजन् निबोध मम राघव ॥ ३.३.४ ॥
அப்போது விராதன் உண்மையான வீரமுடைய ராமனிடம் சொன்னான்: "சரி, அரசனே, உனக்குச் சொல்கிறேன்; ராகவனே, என்னைக் கேள்."
3.3.5
पुत्रः किल जवस्याहं माता मम शतह्रदा।
विराध इति मामाहुः पृथिव्यां सर्वराक्षसाः ॥ ३.३.५ ॥
நான் ஜவனின் மகன்; என் தாய் சதஹ்ரதா. பூமியிலுள்ள அரக்கர்கள் எல்லோரும் என்னை விராதன் என்று அழைக்கிறார்கள்.
3.3.6
तपसा चाभिसम्प्राप्ता ब्रह्मणो हि प्रसादजा।
शस्त्रेणावध्यता लोकेऽच्छेद्याभेद्यत्वमेव च ॥ ३.३.६ ॥
தவத்தாலும் பிரம்மாவின் அருளாலும் நான் இதைப் பெற்றேன் — உலகில் ஆயுதத்தால் நான் கொல்லப்படாமையும், வெட்ட முடியாதவனாகவும் துளைக்க முடியாதவனாகவும் இருப்பதும்.
3.3.7
उत्सृज्य प्रमदामेनामनपेक्षौ यथागतम्।
त्वरमाणौ पलायेथां न वां जीवितमाददे ॥ ३.३.७ ॥
இந்தப் பெண்ணை விட்டுவிட்டு, கவலையின்றி, வந்த வழியே நீங்கள் இருவரும் விரைந்து ஓடிப்போங்கள்; உங்கள் உயிரை நான் எடுக்க மாட்டேன்.
3.3.8
तं रामः प्रत्युवाचेदं कोपसंरक्तलोचनः।
राक्षसं विकृताकारं विराधं पापचेतसम् ॥ ३.३.८ ॥
கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் இராமன், விகாரமான உருவம் கொண்ட, பாவ மனம் கொண்ட அந்த அரக்கன் விராதனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
3.3.9
क्षुद्र धिक् त्वां तु हीनार्थं मृत्युमन्वेषसे ध्रुवम्।
रणे प्राप्स्यसि संतिष्ठ न मे जीवन् विमोक्ष्यसे ॥ ३.३.९ ॥
கீழ்மகனே, உனக்கு இழிவு! நிச்சயமாக நீ பயனற்ற நோக்கத்தோடு சாவைத் தேடுகிறாய்; போரில் அதை அடைவாய். நில், என் கையிலிருந்து நீ உயிருடன் தப்ப மாட்டாய்.
3.3.10
ततः सज्यं धनुः कृत्वा रामः सुनिशितान् शरान्।
सुशीघ्रमभिसंधाय राक्षसं निजघान ह ॥ ३.३.१० ॥
பின்னர் இராமன் வில்லில் நாண் பூட்டி, மிகக் கூர்மையான அம்புகளை விரைவாகப் பொருத்தி அந்த அரக்கனை வீழ்த்தினான்.
3.3.11
धनुषा ज्यागुणवता सप्त बाणान् मुमोच ह।
रुक्मपुङ्खान् महावेगान् सुपर्णानिलतुल्यगान् ॥ ३.३.११ ॥
நாண் பூட்டிய வில்லால் இராமன் ஏழு அம்புகளை எய்தான்; அவற்றின் அலகுகள் பொன்னாலானவை, மிக்க வேகம் கொண்டவை, கருடன் அல்லது காற்றைப் போல் பாய்பவை.
3.3.12
ते शरीरं विराधस्य भित्त्वा बर्हिणवाससः।
निपेतुः शोणितादिग्धा धरण्यां पावकोपमाः ॥ ३.३.१२ ॥
மயில் இறகுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த அம்புகள் விராதனின் உடலைத் துளைத்து, இரத்தத்தில் தோய்ந்து, தீயைப் போல் நிலத்தில் வீழ்ந்தன.
3.3.13
स विद्धो न्यस्य वैदेहीं शूलमुद्यम्य राक्षसः।
अभ्यद्रवत् सुसंक्रुद्धस्तदा रामं सलक्ष्मणम् ॥ ३.३.१३ ॥
அம்புகளால் காயப்பட்ட அந்த அரக்கன், வைதேகியை கீழே இறக்கி வைத்துவிட்டு, சூலத்தை ஓங்கி, மிகுந்த சினத்துடன் அப்போது ராமனையும் லக்ஷ்மணனையும் நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
3.3.14
स विनद्य महानादं शूलं शक्रध्वजोपमम्।
प्रगृह्याशोभत तदा व्यात्तानन इवान्तकः ॥ ३.३.१४ ॥
பெரும் கர்ஜனை செய்து, இந்திரத்வசத்தைப் போன்ற அந்த சூலத்தைப் பற்றிக்கொண்டு, அப்போது வாயைப் பிளந்த யமனைப் போல அவன் ஒளிர்ந்தான்.
3.3.15
अथ तौ भ्रातरौ दीप्तं शरवर्षं ववर्षतुः।
विराधे राक्षसे तस्मिन् कालान्तकयमोपमे ॥ ३.३.१५ ॥
அப்போது அந்த இரு சகோதரர்களும் காலனும் அந்தகனும் யமனும் போன்ற அந்த அரக்கன் விராதன் மீது எரியும் அம்பு மழையைப் பொழிந்தனர்.
3.3.16
स प्रहस्य महारौद्रः स्थित्वाजृम्भत राक्षसः।
जृम्भमाणस्य ते बाणाः कायान्निष्पेतुराशुगाः ॥ ३.३.१६ ॥
அந்த மிகக் கொடிய அரக்கன் சிரித்துக்கொண்டு நின்று கொட்டாவி விட்டான்; கொட்டாவி விடும்போது அவன் உடலிலிருந்து அந்த விரைந்து செல்லும் அம்புகள் வெளிப்பட்டன.
3.3.17
स्पर्शात् तु वरदानेन प्राणान् संरोध्य राक्षसः।
विराधः शूलमुद्यम्य राघवावभ्यधावत ॥ ३.३.१७ ॥
வரத்தின் காரணமாக, தொட்ட மாத்திரத்திலேயே உயிரை நிறுத்திக்கொண்ட அரக்கன் விராதன், சூலத்தை ஓங்கி இரு ராகவர்கள் மீது பாய்ந்தான்.
3.3.18
तच्छूलं वज्रसंकाशं गगने ज्वलनोपमम्।
द्वाभ्यां शराभ्यां चिच्छेद रामः शस्त्रभृतां वरः ॥ ३.३.१८ ॥
வஜ்ரத்தைப் போன்றதும் வானில் நெருப்பைப் போல் ஒளிர்ந்ததுமான அந்த சூலத்தை, ஆயுததாரிகளில் சிறந்த ராமன் இரண்டு அம்புகளால் துண்டித்தான்.
3.3.19
तद् रामविशिखैश्छिन्नं शूलं तस्यापतद् भुवि।
पपाताशनिना छिन्नं मेरोरिव शिलातलम् ॥ ३.३.१९ ॥
ராமனின் அம்புகளால் துண்டிக்கப்பட்ட அந்த சூலம் அவனிடமிருந்து தரையில் விழுந்தது; மேரு மலையின் கற்பாறை இடியால் பிளந்து விழுவது போல்.
3.3.20
तौ खड्गौ क्षिप्रमुद्यम्य कृष्णसर्पाविवोद्यतौ।
तूर्णमापेततुस्तस्य तदा प्रहरतां बलात् ॥ ३.३.२० ॥
அவர்கள் இருவரும் கருநாகங்கள் போல் உயர்த்தப்பட்ட வாள்களை விரைவாக ஓங்கி, அப்போதே வலிமையுடன் தாக்குவதற்காக அவனை நோக்கி விரைந்தனர்.
3.3.21
स वध्यमानः सुभृशं भुजाभ्यां परिगृह्य तौ।
अप्रकम्प्यौ नरव्याघ्रौ रौद्रः प्रस्थातुमैच्छत ॥ ३.३.२१ ॥
மிகவும் தாக்கப்பட்ட அந்தக் கொடிய அரக்கன், தனது கரங்களால் அந்த இரு நரசிறந்த வீரர்களையும் பற்றிக்கொண்டு, அசையாமல் நின்றபடி அங்கிருந்து புறப்பட விரும்பினான்.
3.3.22
तस्याभिप्रायमाज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत्।
वहत्वयमलं तावत् पथानेन तु राक्षसः ॥ ३.३.२२ ॥
அவனது எண்ணத்தை உணர்ந்த ராமன் லக்ஷ்மணனிடம் கூறினான்: "இந்த அரக்கன் இப்போதைக்கு இந்த வழியாகவே நம்மைச் சுமந்து செல்லட்டும்."
3.3.23
यथा चेच्छति सौमित्रे तथा वहतु राक्षसः।
अयमेव हि नः पन्था येन याति निशाचरः ॥ ३.३.२३ ॥
சௌமித்ரியே, அவன் விரும்பியபடியே அந்த அரக்கன் நம்மைச் சுமந்து செல்லட்டும்; அந்த இரவுஞ்சரன் செல்லும் வழியே நமக்கும் வழி.
3.3.24
स तु स्वबलवीर्येण समुत्क्षिप्य निशाचरः।
बालाविव स्कन्धगतौ चकारातिबलोद्धतः ॥ ३.३.२४ ॥
அந்த இரவுஞ்சரன் தன் வலிமையாலும் வீரத்தாலும் அவர்கள் இருவரையும் தூக்கி, இரண்டு சிறுவர்களைப் போல தன் தோள்களில் ஏற்றிக்கொண்டான்; பெரும்பலத்தால் செருக்கடைந்தவன் அவன்.
3.3.25
तावारोप्य ततः स्कन्धं राघवौ रजनीचरः।
विराधो विनदन् घोरं जगामाभिमुखो वनम् ॥ ३.३.२५ ॥
பின்னர் அந்த இரவுச்சஞ்சாரி விராதன், இரு ராகவர்களையும் தன் தோள்களில் ஏற்றிக்கொண்டு, பயங்கரமாக முழங்கியபடி நேராக வனத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
3.3.26
वनं महामेघनिभं प्रविष्टो
द्रुमैर्महद्भिर्विविधैरुपेतम्।
नानाविधैः पक्षिकुलैर्विचित्रं
शिवायुतं व्यालमृगैर्विकीर्णम् ॥ ३.३.२६ ॥
மகா மேகத்தைப் போன்ற அந்த வனத்தில் அவன் நுழைந்தான்; அது பலவிதமான பெரிய மரங்களால் நிறைந்தது, நானாவிதமான பறவைக் கூட்டங்களால் விசித்திரமாகத் தோன்றியது, நரிகளாலும் கொடிய விலங்குகளாலும் பரவிக் கிடந்தது.