Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.3.1
अथोवाच पुनर्वाक्यं विराधः पूरयन् वनम्।
पृच्छतो मम हि ब्रूतं कौ युवां क्व गमिष्यथः ॥ ३.३.१ ॥
Da sprach Virādha, den Wald erfüllend, wieder diese Worte: "Ich frage euch: Sagt mir wahrheitsgemäß, wer seid ihr beide und wohin wollt ihr gehen?"
3.3.2
तमुवाच ततो रामो राक्षसं ज्वलिताननम्।
पृच्छन्तं सुमहातेजा इक्ष्वाकुकुलमात्मनः ॥ ३.३.२ ॥
Da antwortete Rāma, von großer Strahlkraft, dem Dämon mit dem brennenden Gesicht, der fragte, und nannte ihm sein eigenes Geschlecht, das Haus des Ikṣvāku.
3.3.3
क्षत्रियौ वृत्तसम्पन्नौ विद्धि नौ वनगोचरौ।
त्वां तु वेदितुमिच्छावः कस्त्वं चरसि दण्डकान् ॥ ३.३.३ ॥
Wisse, dass wir Kṣatriyas sind, mit gutem Verhalten begabt, Bewohner des Waldes. Wir aber wollen dich kennen: Wer bist du, der du im Daṇḍaka-Wald umherstreifst?
3.3.4
तमुवाच विराधस्तु रामं सत्यपराक्रमम्।
हन्त वक्ष्यामि ते राजन् निबोध मम राघव ॥ ३.३.४ ॥
Da sprach Virādha zu Rāma, dem Helden wahrer Tapferkeit: "Gut, o König, ich werde es dir sagen; höre mich, o Rāghava."
3.3.5
पुत्रः किल जवस्याहं माता मम शतह्रदा।
विराध इति मामाहुः पृथिव्यां सर्वराक्षसाः ॥ ३.३.५ ॥
Ich bin wahrlich der Sohn des Java; meine Mutter ist Śatahradā. Alle Rākṣasas auf der Erde nennen mich Virādha.
3.3.6
तपसा चाभिसम्प्राप्ता ब्रह्मणो हि प्रसादजा।
शस्त्रेणावध्यता लोकेऽच्छेद्याभेद्यत्वमेव च ॥ ३.३.६ ॥
Durch Askese und durch Brahmās Gnade erlangte ich dies: dass ich in der Welt nicht durch eine Waffe getötet werden kann und dass ich unzerbrechlich und undurchdringlich bin.
3.3.7
उत्सृज्य प्रमदामेनामनपेक्षौ यथागतम्।
त्वरमाणौ पलायेथां न वां जीवितमाददे ॥ ३.३.७ ॥
Lasst diese Frau zurück und flieht eilig, ohne Sorge, den Weg, auf dem ihr gekommen seid; ich werde euer Leben nicht nehmen.
3.3.8
तं रामः प्रत्युवाचेदं कोपसंरक्तलोचनः।
राक्षसं विकृताकारं विराधं पापचेतसम् ॥ ३.३.८ ॥
Rāma, mit vor Zorn geröteten Augen, sprach diese Worte zu dem Rākṣasa Virādha, von entstellter Gestalt und bösem Sinn.
3.3.9
क्षुद्र धिक् त्वां तु हीनार्थं मृत्युमन्वेषसे ध्रुवम्।
रणे प्राप्स्यसि संतिष्ठ न मे जीवन् विमोक्ष्यसे ॥ ३.३.९ ॥
Elender, pfui über dich! Gewiss suchst du den Tod aus eitlem Vorsatz; im Kampf wirst du ihn finden. Halt ein, du wirst mir nicht lebend entkommen.
3.3.10
ततः सज्यं धनुः कृत्वा रामः सुनिशितान् शरान्।
सुशीघ्रमभिसंधाय राक्षसं निजघान ह ॥ ३.३.१० ॥
Da spannte Rāma seinen Bogen, legte rasch seine sehr scharfen Pfeile auf und erschlug den Rākṣasa.
3.3.11
धनुषा ज्यागुणवता सप्त बाणान् मुमोच ह।
रुक्मपुङ्खान् महावेगान् सुपर्णानिलतुल्यगान् ॥ ३.३.११ ॥
Mit dem Bogen und seiner gespannten Sehne schoss Rāma sieben Pfeile mit goldenen Schäften ab, von großer Schnelligkeit, fliegend wie Garuḍa oder der Wind.
3.3.12
ते शरीरं विराधस्य भित्त्वा बर्हिणवाससः।
निपेतुः शोणितादिग्धा धरण्यां पावकोपमाः ॥ ३.३.१२ ॥
Jene mit Pfauenfedern besetzten Pfeile durchbohrten Virādhas Körper und fielen, mit Blut beschmiert, wie Feuer zu Boden.
3.3.13
स विद्धो न्यस्य वैदेहीं शूलमुद्यम्य राक्षसः।
अभ्यद्रवत् सुसंक्रुद्धस्तदा रामं सलक्ष्मणम् ॥ ३.३.१३ ॥
Vom Pfeilhagel verwundet, setzte der Rākṣasa Vaidehī ab, hob seinen Speer und stürzte sich in großem Zorn auf Rāma und Lakṣmaṇa.
3.3.14
स विनद्य महानादं शूलं शक्रध्वजोपमम्।
प्रगृह्याशोभत तदा व्यात्तानन इवान्तकः ॥ ३.३.१४ ॥
Mit gewaltigem Gebrüll ergriff er den Speer, der dem Banner Indras glich, und strahlte da wie der Tod mit weit geöffnetem Mund.
3.3.15
अथ तौ भ्रातरौ दीप्तं शरवर्षं ववर्षतुः।
विराधे राक्षसे तस्मिन् कालान्तकयमोपमे ॥ ३.३.१५ ॥
Da ließen die beiden Brüder einen glühenden Pfeilregen auf jenen Rākṣasa Virādha niedergehen, der Zeit, Vernichter und Yama glich.
3.3.16
स प्रहस्य महारौद्रः स्थित्वाजृम्भत राक्षसः।
जृम्भमाणस्य ते बाणाः कायान्निष्पेतुराशुगाः ॥ ३.३.१६ ॥
Dieser überaus furchtbare Rākṣasa lachte, stand still da und gähnte weit; während er gähnte, flogen jene schnellen Pfeile aus seinem Körper hervor.
3.3.17
स्पर्शात् तु वरदानेन प्राणान् संरोध्य राक्षसः।
विराधः शूलमुद्यम्य राघवावभ्यधावत ॥ ३.३.१७ ॥
Durch die Kraft der gewährten Gabe das Lebenshauch zurückhaltend, erhob der Rākṣasa Virādha seinen Speer und stürzte sich auf die beiden Rāghavas.
3.3.18
तच्छूलं वज्रसंकाशं गगने ज्वलनोपमम्।
द्वाभ्यां शराभ्यां चिच्छेद रामः शस्त्रभृतां वरः ॥ ३.३.१८ ॥
Jenen Speer, der dem Blitz glich und am Himmel wie Feuer brannte, zerschnitt Rāma, der Beste unter den Waffenträgern, mit zwei Pfeilen.
3.3.19
तद् रामविशिखैश्छिन्नं शूलं तस्यापतद् भुवि।
पपाताशनिना छिन्नं मेरोरिव शिलातलम् ॥ ३.३.१९ ॥
Von Rāmas Pfeilen zerschnitten, fiel jener Speer aus seiner Hand zu Boden, wie eine Felsplatte des Berges Meru vom Blitz zerspalten herabstürzt.
3.3.20
तौ खड्गौ क्षिप्रमुद्यम्य कृष्णसर्पाविवोद्यतौ।
तूर्णमापेततुस्तस्य तदा प्रहरतां बलात् ॥ ३.३.२० ॥
Rasch erhoben sie ihre Schwerter, die sich wie zwei schwarze Schlangen aufrichteten, und stürmten sogleich mit Gewalt auf ihn los, um zuzuschlagen.
3.3.21
स वध्यमानः सुभृशं भुजाभ्यां परिगृह्य तौ।
अप्रकम्प्यौ नरव्याघ्रौ रौद्रः प्रस्थातुमैच्छत ॥ ३.३.२१ ॥
Obwohl er heftig getroffen wurde, packte der schreckliche Dämon jene beiden Tiger unter den Menschen mit seinen Armen und wollte, unerschüttert, von dort aufbrechen.
3.3.22
तस्याभिप्रायमाज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत्।
वहत्वयमलं तावत् पथानेन तु राक्षसः ॥ ३.३.२२ ॥
Rāma erkannte seine Absicht und sprach zu Lakṣmaṇa: »Lass diesen Dämon uns vorerst auf diesem Weg tragen.«
3.3.23
यथा चेच्छति सौमित्रे तथा वहतु राक्षसः।
अयमेव हि नः पन्था येन याति निशाचरः ॥ ३.३.२३ ॥
Wie er es wünscht, o Saumitri, so soll dieser Dämon uns tragen; denn dies ist in der Tat unser Weg, den der Nachtwandler geht.
3.3.24
स तु स्वबलवीर्येण समुत्क्षिप्य निशाचरः।
बालाविव स्कन्धगतौ चकारातिबलोद्धतः ॥ ३.३.२४ ॥
Da hob der Nachtwandler, übermütig durch seine gewaltige Kraft, sie mit eigener Stärke und Macht empor und setzte sie wie zwei Kinder auf seine Schultern.
3.3.25
तावारोप्य ततः स्कन्धं राघवौ रजनीचरः।
विराधो विनदन् घोरं जगामाभिमुखो वनम् ॥ ३.३.२५ ॥
Dann setzte der nachtwandelnde Dämon Virādha die beiden Nachkommen Raghus auf seine Schultern, brüllte schrecklich und ging geradewegs in den Wald.
3.3.26
वनं महामेघनिभं प्रविष्टो
द्रुमैर्महद्भिर्विविधैरुपेतम्।
नानाविधैः पक्षिकुलैर्विचित्रं
शिवायुतं व्यालमृगैर्विकीर्णम् ॥ ३.३.२६ ॥
Er betrat den Wald, der einer großen Wolke glich, voller mächtiger Bäume vielerlei Art, buntgefiedert von Vogelschwärmen und durchstreift von Schakalen und wilden Tieren.