Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.42.1
एवमुक्त्वा तु परुषं मारीचो रावणं ततः।
गच्छावेत्यब्रवीद् दीनो भयाद् रात्रिंचरप्रभोः ॥ ३.४२.१ ॥
Tras pronunciar estas duras palabras, Mārīca, abatido por el miedo, dijo a Rāvaṇa, señor de los errantes de la noche: "Vayamos."
3.42.2
दृष्टश्चाहं पुनस्तेन शरचापासिधारिणा।
मद्वधोद्यतशस्त्रेण निहतं जीवितं च मे ॥ ३.४२.२ ॥
Y de nuevo me vio él, que empuña arco, flecha y espada, con el arma alzada para matarme; y mi vida fue derribada.
3.42.3
नहि रामं पराक्रम्य जीवन् प्रतिनिवर्तते।
वर्तते प्रतिरूपोऽसौ यमदण्डहतस्य ते ॥ ३.४२.३ ॥
Nadie que desafíe a Rāma regresa con vida; él se convertiría en una imagen de ti, abatido por la vara de Yama.
3.42.4
किं नु कर्तुं मया शक्यमेवं त्वयि दुरात्मनि।
एष गच्छाम्यहं तात स्वस्ति तेऽस्तु निशाचर ॥ ३.४२.४ ॥
¿Qué más puedo hacer, contigo tan malvado? Querido amigo, me voy; que te vaya bien, errante de la noche.
3.42.5
प्रहृष्टस्त्वभवत् तेन वचनेन स राक्षसः।
परिष्वज्य सुसंश्लिष्टमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.४२.५ ॥
Complacido con aquellas palabras, aquel rākṣasa lo abrazó estrechamente y dijo estas palabras.
3.42.6
एतच्छौटीर्ययुक्तं ते मच्छन्दवशवर्तिनः।
इदानीमसि मारीचः पूर्वमन्यो हि राक्षसः ॥ ३.४२.६ ॥
Estas palabras tuyas están llenas de valor; ahora eres Mārīca, que sigue mi voluntad. Antes eras otro demonio.
3.42.7
आरुह्यतामयं शीघ्रं खगो रत्नविभूषितः।
मया सह रथो युक्तः पिशाचवदनैः खरैः ॥ ३.४२.७ ॥
Sube sin demora a este carro con forma de ave, adornado con gemas; conmigo, este carro está uncido a asnos de rostro demoníaco.
3.42.8
प्रलोभयित्वा वैदेहीं यथेष्टं गन्तुमर्हसि।
तां शून्ये प्रसभं सीतामानयिष्यामि मैथिलीम् ॥ ३.४२.८ ॥
Habiendo seducido a Vaidehī, ve adonde quieras; a esa Maithilī Sītā la traeré por la fuerza a un lugar desierto.
3.42.9
ततस्तथेत्युवाचैनं रावणं ताटकासुतः।
ततो रावणमारीचौ विमानमिव तं रथम् ॥ ३.४२.९ ॥
Entonces el hijo de Tāṭakā (Mārīca) dijo a Rāvaṇa: «Así sea». Luego Rāvaṇa y Mārīca subieron a aquel carro como si fuera un vimāna.
3.42.10
आरुह्याययतुः शीघ्रं तस्मादाश्रममण्डलात्।
तथैव तत्र पश्यन्तौ पत्तनानि वनानि च ॥ ३.४२.१० ॥
Subiendo, ambos partieron rápidamente de aquel círculo de ermitas, y así, mirando las ciudades y los bosques que había allí.
3.42.11
गिरींश्च सरितः सर्वा राष्ट्राणि नगराणि च।
समेत्य दण्डकारण्यं राघवस्याश्रमं ततः ॥ ३.४२.११ ॥
Atravesando montañas, todos los ríos, reinos y ciudades, y llegando al bosque de Daṇḍaka, alcanzaron el ermitaño de Rāghava (Rāma).
3.42.12
ददर्श सहमारीचो रावणो राक्षसाधिपः।
अवतीर्य रथात् तस्मात् ततः काञ्चनभूषणात् ॥ ३.४२.१२ ॥
Rāvaṇa, señor de los rākṣasas, junto con Mārīca, lo vio; luego, habiendo descendido de aquel carro adornado con oro,
3.42.13
हस्ते गृहीत्वा मारीचं रावणो वाक्यमब्रवीत्।
एतद् रामाश्रमपदं दृश्यते कदलीवृतम् ॥ ३.४२.१३ ॥
Tomando de la mano a Mārīca, Rāvaṇa pronunció estas palabras: "Este es el lugar del ermitaño de Rāma, que se ve rodeado de plataneros."
3.42.14
क्रियतां तत् सखे शीघ्रं यदर्थं वयमागताः।
स रावणवचः श्रुत्वा मारीचो राक्षसस्तदा ॥ ३.४२.१४ ॥
"Amigo, que se haga pronto aquello para lo que hemos venido." Al oír las palabras de Rāvaṇa, entonces el rākṣasa Mārīca...
3.42.15
मृगो भूत्वाऽऽश्रमद्वारि रामस्य विचचार ह।
स तु रूपं समास्थाय महदद्भुतदर्शनम् ॥ ३.४२.१५ ॥
Convertido en ciervo, vagó a la puerta del ermitaño de Rāma; y adoptó una forma grande, de aspecto maravilloso.
3.42.16
मणिप्रवरशृङ्गाग्रः सितासितमुखाकृतिः।
रक्तपद्मोत्पलमुख इन्द्रनीलोत्पलश्रवाः ॥ ३.४२.१६ ॥
Las puntas de sus cuernos eran como excelentes gemas; su rostro tenía la forma de blanco y negro; su rostro era como un loto rojo y un loto azul; sus orejas eran como lotos de zafiro.
3.42.17
किंचिदभ्युन्नतग्रीव इन्द्रनीलनिभोदरः।
मधूकनिभपार्श्वश्च कञ्जकिञ्जल्कसंनिभः ॥ ३.४२.१७ ॥
Su cuello estaba un poco erguido; su vientre era como zafiro, sus flancos como la flor de madhūka, y tenía el brillo del estambre de loto.
3.42.18
वैदूर्यसंकाशखुरस्तनुजङ्घः सुसंहतः।
इन्द्रायुधसवर्णेन पुच्छेनोर्ध्वं विराजितः ॥ ३.४२.१८ ॥
Sus pezuñas eran como gemas de ojo de gato, sus patas delgadas, su cuerpo bien proporcionado; con una cola del color del arco de Indra, resplandecía hacia arriba.
3.42.19
मनोहरस्निग्धवर्णो रत्नैर्नानाविधैर्वृतः।
क्षणेन राक्षसो जातो मृगः परमशोभनः ॥ ३.४२.१९ ॥
De hermoso y brillante color, adornado con joyas de muchas clases, el rākṣasa en un instante se convirtió en un ciervo de suprema belleza.
3.42.20
वनं प्रज्वलयन् रम्यं रामाश्रमपदं च तत्।
मनोहरं दर्शनीयं रूपं कृत्वा स राक्षसः ॥ ३.४२.२० ॥
Iluminando el bosque y aquel lugar de ermita tan hermoso de Rāma, el rākṣasa adoptó una forma encantadora y agradable a la vista.
3.42.21
प्रलोभनार्थं वैदेह्या नानाधातुविचित्रितम्।
विचरन् गच्छते सम्यक् शाद्वलानि समन्ततः ॥ ३.४२.२१ ॥
Para seducir a Vaidehī (Sītā), aquel ciervo, matizado con los colores de muchos minerales, vagaba y pastaba bien por los prados herbosos de todos lados.
3.42.22
रौप्यैर्बिन्दुशतैश्चित्रं भूत्वा च प्रियदर्शनः।
विटपीनां किसलयान् भक्षयन् विचचार ह ॥ ३.४२.२२ ॥
Salpicado de cientos de puntos plateados, de bella apariencia, el ciervo vagaba comiendo los tiernos brotes de los árboles.
3.42.23
कदलीगृहकं गत्वा कर्णिकारानितस्ततः।
समाश्रयन् मन्दगतिं सीतासंदर्शनं ततः ॥ ३.४२.२३ ॥
Yendo a un bosquecillo de plataneros, buscando refugio aquí y allá entre los árboles karṇikāra, avanzando lentamente, se mostró entonces a la vista de Sītā.
3.42.24
राजीवचित्रपृष्ठः स विरराज महामृगः।
रामाश्रमपदाभ्याशे विचचार यथासुखम् ॥ ३.४२.२४ ॥
Con un lomo adornado como de flores de loto, aquel gran ciervo resplandecía, y vagaba a sus anchas cerca del lugar de ermita de Rāma.
3.42.25
पुनर्गत्वा निवृत्तश्च विचचार मृगोत्तमः।
गत्वा मुहूर्तं त्वरया पुनः प्रतिनिवर्तते ॥ ३.४२.२५ ॥
Habiendo ido de nuevo y regresado, aquel mejor de los ciervos vagaba. Tras ir un momento con prisa, vuelve a regresar.
3.42.26
विक्रीडंश्च क्वचिद् भूमौ पुनरेव निषीदति।
आश्रमद्वारमागम्य मृगयूथानि गच्छति ॥ ३.४२.२६ ॥
Jugando en el suelo en algún lugar, vuelve a sentarse. Llegando a la puerta del ermitaño, se dirige hacia las manadas de ciervos.
3.42.27
मृगयूथैरनुगतः पुनरेव निवर्तते।
सीतादर्शनमाकांक्षन् राक्षसो मृगतां गतः ॥ ३.४२.२७ ॥
Aunque seguido por las manadas de ciervos, vuelve a regresar. Deseando ver a Sītā, el rākṣasa había adoptado la forma de un ciervo.
3.42.28
परिभ्रमति चित्राणि मण्डलानि विनिष्पतन्।
समुद्वीक्ष्य च सर्वे तं मृगा येऽन्ये वनेचराः ॥ ३.४२.२८ ॥
Vaga en círculos brillantes, saltando de un lado a otro. Al verlo, todos los ciervos y las demás criaturas del bosque...
3.42.29
उपगम्य समाघ्राय विद्रवन्ति दिशो दश।
राक्षसः सोऽपि तान् वन्यान् मृगान् मृगवधे रतः ॥ ३.४२.२९ ॥
Acercándose y olfateándolo, se dispersan en las diez direcciones. Aquel rākṣasa, deleitándose en matar a aquellos ciervos salvajes...
3.42.30
प्रच्छादनार्थं भावस्य न भक्षयति संस्पृशन्।
तस्मिन् नेव ततः काले वैदेही शुभलोचना ॥ ३.४२.३० ॥
Para ocultar su verdadera naturaleza, no los come ni siquiera al tocarlos. En ese mismo momento, la de hermosos ojos Vaidehī (Sītā)...
3.42.31
कुसुमापचये व्यग्रा पादपानत्यवर्तत।
कर्णिकारानशोकांश्च चूतांश्च मदिरेक्षणा ॥ ३.४२.३१ ॥
Absorta en recoger flores, de ojos embriagadores, se movía entre los árboles: los karṇikāra, los aśoka y los mangos.
3.42.32
कुसुमान्यपचिन्वन्ती चचार रुचिरानना।
अनर्हा वनवासस्य सा तं रत्नमयं मृगम् ॥ ३.४२.३२ ॥
Recogiendo flores, la de rostro hermoso, aunque no apta para el exilio en el bosque, contempló aquel ciervo hecho de joyas.
3.42.33
मुक्तामणिविचित्राङ्गं ददर्श परमाङ्गना।
तं वै रुचिरदन्तोष्ठं रूप्यधातुतनूरुहम् ॥ ३.४२.३३ ॥
La suprema mujer vio aquel ciervo de cuerpo adornado con perlas y gemas, de dientes y labios hermosos y pelaje plateado.
3.42.34
विस्मयोत्फुल्लनयना सस्नेहं समुदैक्षत।
स च तां रामदयितां पश्यन् मायामयो मृगः ॥ ३.४२.३४ ॥
Con los ojos abiertos por el asombro, lo contemplaba con cariño; y aquel ciervo ilusorio, mirando a la amada de Rāma—
3.42.35
विचचार ततस्तत्र दीपयन्निव तद् वनम्।
अदृष्टपूर्वं दृष्ट्वा तं नानारत्नमयं मृगम्।
विस्मयं परमं सीता जगाम जनकात्मजा ॥ ३.४२.३५ ॥
Entonces aquel ciervo vagó por allí, como iluminando el bosque. Al ver aquel ciervo hecho de muchas gemas, jamás visto antes, Sītā, la hija de Janaka, sintió un gran asombro.