Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.42.1
एवमुक्त्वा तु परुषं मारीचो रावणं ततः।
गच्छावेत्यब्रवीद् दीनो भयाद् रात्रिंचरप्रभोः ॥ ३.४२.१ ॥
Depois de proferir essas palavras duras, Mārīca, abatido pelo medo, disse a Rāvaṇa, senhor dos vagantes da noite: "Vamos."
3.42.2
दृष्टश्चाहं पुनस्तेन शरचापासिधारिणा।
मद्वधोद्यतशस्त्रेण निहतं जीवितं च मे ॥ ३.४२.२ ॥
E ele me viu de novo, aquele que empunha arco, flecha e espada, com a arma erguida para me matar; e minha vida foi abatida.
3.42.3
नहि रामं पराक्रम्य जीवन् प्रतिनिवर्तते।
वर्तते प्रतिरूपोऽसौ यमदण्डहतस्य ते ॥ ३.४२.३ ॥
Ninguém que desafia Rāma retorna vivo; ele se tornaria uma imagem sua, abatida pelo bastão de Yama.
3.42.4
किं नु कर्तुं मया शक्यमेवं त्वयि दुरात्मनि।
एष गच्छाम्यहं तात स्वस्ति तेऽस्तु निशाचर ॥ ३.४२.४ ॥
O que mais eu poderia fazer, contigo, tão malvado? Querido amigo, eu vou; que tudo te vá bem, vagante da noite.
3.42.5
प्रहृष्टस्त्वभवत् तेन वचनेन स राक्षसः।
परिष्वज्य सुसंश्लिष्टमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.४२.५ ॥
Encantado com aquelas palavras, o demônio o abraçou apertado e disse estas palavras.
3.42.6
एतच्छौटीर्ययुक्तं ते मच्छन्दवशवर्तिनः।
इदानीमसि मारीचः पूर्वमन्यो हि राक्षसः ॥ ३.४२.६ ॥
Estas tuas palavras estão cheias de bravura; agora és Mārīca, que segue a minha vontade. Antes eras outro demônio.
3.42.7
आरुह्यतामयं शीघ्रं खगो रत्नविभूषितः।
मया सह रथो युक्तः पिशाचवदनैः खरैः ॥ ३.४२.७ ॥
Suba rapidamente neste carro semelhante a uma ave, adornado com gemas; comigo, este carro está atrelado a asnos de rosto demoníaco.
3.42.8
प्रलोभयित्वा वैदेहीं यथेष्टं गन्तुमर्हसि।
तां शून्ये प्रसभं सीतामानयिष्यामि मैथिलीम् ॥ ३.४२.८ ॥
Tendo seduzido Vaidehī, vá para onde quiser; aquela Maithilī Sītā eu trarei à força para um lugar deserto.
3.42.9
ततस्तथेत्युवाचैनं रावणं ताटकासुतः।
ततो रावणमारीचौ विमानमिव तं रथम् ॥ ३.४२.९ ॥
Então o filho de Tāṭakā (Mārīca) disse a Rāvaṇa: «Assim seja.» Depois Rāvaṇa e Mārīca subiram naquele carro como se fosse um vimāna.
3.42.10
आरुह्याययतुः शीघ्रं तस्मादाश्रममण्डलात्।
तथैव तत्र पश्यन्तौ पत्तनानि वनानि च ॥ ३.४२.१० ॥
Tendo subido, os dois partiram rapidamente daquele círculo de eremitérios, e assim, contemplando as cidades e florestas ali existentes.
3.42.11
गिरींश्च सरितः सर्वा राष्ट्राणि नगराणि च।
समेत्य दण्डकारण्यं राघवस्याश्रमं ततः ॥ ३.४२.११ ॥
Atravessando montanhas, todos os rios, reinos e cidades, e chegando à floresta de Daṇḍaka, alcançaram o eremitério de Rāghava (Rāma).
3.42.12
ददर्श सहमारीचो रावणो राक्षसाधिपः।
अवतीर्य रथात् तस्मात् ततः काञ्चनभूषणात् ॥ ३.४२.१२ ॥
Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, junto com Mārīca, viu; então, tendo descido daquele carro adornado de ouro,
3.42.13
हस्ते गृहीत्वा मारीचं रावणो वाक्यमब्रवीत्।
एतद् रामाश्रमपदं दृश्यते कदलीवृतम् ॥ ३.४२.१३ ॥
Segurando Mārīca pela mão, Rāvaṇa disse estas palavras: "Este é o local do eremitério de Rāma, que se vê cercado de bananeiras."
3.42.14
क्रियतां तत् सखे शीघ्रं यदर्थं वयमागताः।
स रावणवचः श्रुत्वा मारीचो राक्षसस्तदा ॥ ३.४२.१४ ॥
"Amigo, que se faça rapidamente aquilo para o qual viemos." Ouvindo as palavras de Rāvaṇa, então o rākṣasa Mārīca...
3.42.15
मृगो भूत्वाऽऽश्रमद्वारि रामस्य विचचार ह।
स तु रूपं समास्थाय महदद्भुतदर्शनम् ॥ ३.४२.१५ ॥
Tornando-se um cervo, vagou à porta do eremitério de Rāma; e assumiu uma forma grande, de aparência maravilhosa.
3.42.16
मणिप्रवरशृङ्गाग्रः सितासितमुखाकृतिः।
रक्तपद्मोत्पलमुख इन्द्रनीलोत्पलश्रवाः ॥ ३.४२.१६ ॥
As pontas de seus chifres eram como excelentes gemas; seu rosto tinha a forma de branco e preto; seu rosto era como um lótus vermelho e um lótus azul; suas orelhas eram como lótus de safira.
3.42.17
किंचिदभ्युन्नतग्रीव इन्द्रनीलनिभोदरः।
मधूकनिभपार्श्वश्च कञ्जकिञ्जल्कसंनिभः ॥ ३.४२.१७ ॥
Seu pescoço estava um pouco erguido; seu ventre era como safira, seus flancos como a flor de madhūka, semelhante ao filamento do lótus.
3.42.18
वैदूर्यसंकाशखुरस्तनुजङ्घः सुसंहतः।
इन्द्रायुधसवर्णेन पुच्छेनोर्ध्वं विराजितः ॥ ३.४२.१८ ॥
Seus cascos eram como gemas de olho-de-gato, suas canelas esguias, seu corpo bem proporcionado; com uma cauda da cor do arco de Indra, brilhava para cima.
3.42.19
मनोहरस्निग्धवर्णो रत्नैर्नानाविधैर्वृतः।
क्षणेन राक्षसो जातो मृगः परमशोभनः ॥ ३.४२.१९ ॥
De cor luminosa e encantadora, adornado com joias de muitos tipos, o rākṣasa num instante tornou-se um veado de suprema beleza.
3.42.20
वनं प्रज्वलयन् रम्यं रामाश्रमपदं च तत्।
मनोहरं दर्शनीयं रूपं कृत्वा स राक्षसः ॥ ३.४२.२० ॥
Iluminando a floresta e aquele lindo local de eremitério de Rāma, o rākṣasa assumiu uma forma encantadora e agradável de se ver.
3.42.21
प्रलोभनार्थं वैदेह्या नानाधातुविचित्रितम्।
विचरन् गच्छते सम्यक् शाद्वलानि समन्ततः ॥ ३.४२.२१ ॥
Para seduzir Vaidehī (Sītā), aquele veado, matizado com as cores de muitos minerais, vagava e pastava bem pelos prados gramados ao redor.
3.42.22
रौप्यैर्बिन्दुशतैश्चित्रं भूत्वा च प्रियदर्शनः।
विटपीनां किसलयान् भक्षयन् विचचार ह ॥ ३.४२.२२ ॥
Salpicado de centenas de pontos prateados, agradável de ver, o veado vagava comendo os brotos tenros das árvores.
3.42.23
कदलीगृहकं गत्वा कर्णिकारानितस्ततः।
समाश्रयन् मन्दगतिं सीतासंदर्शनं ततः ॥ ३.४२.२३ ॥
Indo a um caramanchão de bananeiras, abrigando-se aqui e ali entre as árvores karṇikāra, movendo-se devagar, então apareceu à vista de Sītā.
3.42.24
राजीवचित्रपृष्ठः स विरराज महामृगः।
रामाश्रमपदाभ्याशे विचचार यथासुखम् ॥ ३.४२.२४ ॥
Com o dorso ornado com padrões de lótus, aquele grande veado resplandeceu e vagou à vontade perto do local de eremitério de Rāma.
3.42.25
पुनर्गत्वा निवृत्तश्च विचचार मृगोत्तमः।
गत्वा मुहूर्तं त्वरया पुनः प्रतिनिवर्तते ॥ ३.४२.२५ ॥
Tendo ido de novo e voltado, aquele melhor dos cervos vagueava. Após ir um momento com pressa, volta a regressar.
3.42.26
विक्रीडंश्च क्वचिद् भूमौ पुनरेव निषीदति।
आश्रमद्वारमागम्य मृगयूथानि गच्छति ॥ ३.४२.२६ ॥
Brincando no chão em algum lugar, volta a sentar-se. Chegando à porta do eremitério, dirige-se aos rebanhos de cervos.
3.42.27
मृगयूथैरनुगतः पुनरेव निवर्तते।
सीतादर्शनमाकांक्षन् राक्षसो मृगतां गतः ॥ ३.४२.२७ ॥
Embora seguido pelos rebanhos de cervos, volta a regressar. Desejando ver Sītā, o rākṣasa tomara a forma de cervo.
3.42.28
परिभ्रमति चित्राणि मण्डलानि विनिष्पतन्।
समुद्वीक्ष्य च सर्वे तं मृगा येऽन्ये वनेचराः ॥ ३.४२.२८ ॥
Vagueia em círculos brilhantes, saltando de um lado para o outro. Ao vê-lo, todos os cervos e as demais criaturas da floresta...
3.42.29
उपगम्य समाघ्राय विद्रवन्ति दिशो दश।
राक्षसः सोऽपि तान् वन्यान् मृगान् मृगवधे रतः ॥ ३.४२.२९ ॥
Aproximando-se e farejando-o, dispersam-se pelas dez direções. Aquele rākṣasa, deleitando-se em matar aqueles cervos selvagens...
3.42.30
प्रच्छादनार्थं भावस्य न भक्षयति संस्पृशन्।
तस्मिन् नेव ततः काले वैदेही शुभलोचना ॥ ३.४२.३० ॥
Para ocultar sua verdadeira natureza, não os come mesmo ao tocá-los. Naquele mesmo momento, a de belos olhos Vaidehī (Sītā)...
3.42.31
कुसुमापचये व्यग्रा पादपानत्यवर्तत।
कर्णिकारानशोकांश्च चूतांश्च मदिरेक्षणा ॥ ३.४२.३१ ॥
Ocupada em colher flores, de olhos embriagantes, ela andava entre as árvores: os karṇikāra, os aśoka e as mangueiras.
3.42.32
कुसुमान्यपचिन्वन्ती चचार रुचिरानना।
अनर्हा वनवासस्य सा तं रत्नमयं मृगम् ॥ ३.४२.३२ ॥
Colhendo flores, a de rosto lindo, embora não apta ao exílio na floresta, contemplou aquele veado feito de joias.
3.42.33
मुक्तामणिविचित्राङ्गं ददर्श परमाङ्गना।
तं वै रुचिरदन्तोष्ठं रूप्यधातुतनूरुहम् ॥ ३.४२.३३ ॥
A suprema mulher viu aquele veado de corpo matizado de pérolas e gemas, de dentes e lábios belos e pelagem prateada.
3.42.34
विस्मयोत्फुल्लनयना सस्नेहं समुदैक्षत।
स च तां रामदयितां पश्यन् मायामयो मृगः ॥ ३.४२.३४ ॥
Com os olhos arregalados de espanto, ela o contemplava com afeto; e aquele veado ilusório, olhando a amada de Rāma—
3.42.35
विचचार ततस्तत्र दीपयन्निव तद् वनम्।
अदृष्टपूर्वं दृष्ट्वा तं नानारत्नमयं मृगम्।
विस्मयं परमं सीता जगाम जनकात्मजा ॥ ३.४२.३५ ॥
Então aquele veado vagou por ali, como iluminando a floresta. Ao ver aquele veado feito de muitas gemas, nunca antes visto, Sītā, a filha de Janaka, sentiu grande espanto.