வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.42.1
एवमुक्त्वा तु परुषं मारीचो रावणं ततः।
गच्छावेत्यब्रवीद् दीनो भयाद् रात्रिंचरप्रभोः ॥ ३.४२.१ ॥
இவ்வாறு கடுஞ்சொற்கள் கூறிய பின், மாரீசன் பயத்தால் துயருற்று, இரவில் உலவும் அரக்கர் தலைவனான ராவணனிடம் "செல்வோம்" என்றான்.
3.42.2
दृष्टश्चाहं पुनस्तेन शरचापासिधारिणा।
मद्वधोद्यतशस्त्रेण निहतं जीवितं च मे ॥ ३.४२.२ ॥
வில், அம்பு, வாள் ஏந்திய அவன் என்னை மீண்டும் கண்டான்; என்னைக் கொல்ல ஆயுதம் ஓங்கி, என் உயிர் அழிக்கப்பட்டது.
3.42.3
नहि रामं पराक्रम्य जीवन् प्रतिनिवर्तते।
वर्तते प्रतिरूपोऽसौ यमदण्डहतस्य ते ॥ ३.४२.३ ॥
ராமனை எதிர்த்துப் போரிட்டு உயிருடன் எவரும் திரும்புவதில்லை; யமதண்டத்தால் அடிக்கப்பட்ட உன்னைப் போல் அவன் ஆகிவிடுவான்.
3.42.4
किं नु कर्तुं मया शक्यमेवं त्वयि दुरात्मनि।
एष गच्छाम्यहं तात स्वस्ति तेऽस्तु निशाचर ॥ ३.४२.४ ॥
உன்னைப் போன்ற தீயவனுக்கு நான் வேறு என்ன செய்ய முடியும்? அன்பனே, நான் செல்கிறேன்; இரவில் திரிபவனே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
3.42.5
प्रहृष्टस्त्वभवत् तेन वचनेन स राक्षसः।
परिष्वज्य सुसंश्लिष्टमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.४२.५ ॥
அந்தச் சொல்லால் அந்த அரக்கன் மிகவும் மகிழ்ந்தான்; அவனை இறுகத் தழுவி இவ்வாறு சொன்னான்.
3.42.6
एतच्छौटीर्ययुक्तं ते मच्छन्दवशवर्तिनः।
इदानीमसि मारीचः पूर्वमन्यो हि राक्षसः ॥ ३.४२.६ ॥
இது உன் வீரம் நிறைந்த சொல்; என் விருப்பப்படி நடப்பவனான நீ இப்போது மாரீசன். முன்பு நீ வேறொரு அரக்கனாக இருந்தாய்.
3.42.7
आरुह्यतामयं शीघ्रं खगो रत्नविभूषितः।
मया सह रथो युक्तः पिशाचवदनैः खरैः ॥ ३.४२.७ ॥
ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்த பறவை போன்ற தேரில் விரைவாக ஏறு; என்னுடன் இந்தத் தேர் பிசாச முகம் கொண்ட கழுதைகளால் பூட்டப்பட்டுள்ளது.
3.42.8
प्रलोभयित्वा वैदेहीं यथेष्टं गन्तुमर्हसि।
तां शून्ये प्रसभं सीतामानयिष्यामि मैथिलीम् ॥ ३.४२.८ ॥
வைதேகியை மயக்கிய பின் நீ விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்லலாம்; அந்த மைதிலி சீதையை வெறிச்சோடிய இடத்தில் பலவந்தமாக நான் கொண்டு வருவேன்.
3.42.9
ततस्तथेत्युवाचैनं रावणं ताटकासुतः।
ततो रावणमारीचौ विमानमिव तं रथम् ॥ ३.४२.९ ॥
அப்போது தாடகையின் மகன் (மாரீசன்) ராவணனிடம் 'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்றான்; பின்னர் ராவணனும் மாரீசனும் அந்தத் தேரில், விமானம் போல, ஏறினர்.
3.42.10
आरुह्याययतुः शीघ्रं तस्मादाश्रममण्डलात्।
तथैव तत्र पश्यन्तौ पत्तनानि वनानि च ॥ ३.४२.१० ॥
அந்த ஆசிரம வட்டாரத்திலிருந்து அவர்கள் இருவரும் விரைவாக தேரில் ஏறிச் சென்றனர்; வழியில் நகரங்களையும் காடுகளையும் பார்த்தபடியே சென்றனர்.
3.42.11
गिरींश्च सरितः सर्वा राष्ट्राणि नगराणि च।
समेत्य दण्डकारण्यं राघवस्याश्रमं ततः ॥ ३.४२.११ ॥
மலைகளையும், அனைத்து ஆறுகளையும், நாடுகளையும், நகரங்களையும் கடந்து, பின்னர் தண்டகாரண்யத்தை அடைந்து, ராகவனின் (ராமனின்) ஆசிரமத்தை அடைந்தனர்.
3.42.12
ददर्श सहमारीचो रावणो राक्षसाधिपः।
अवतीर्य रथात् तस्मात् ततः काञ्चनभूषणात् ॥ ३.४२.१२ ॥
அரக்கர்களின் தலைவன் ராவணன் மாரீசனுடன் (அதைக்) கண்டான்; பின்னர் அந்தப் பொன்னணி பூண்ட தேரிலிருந்து இறங்கினான்.
3.42.13
हस्ते गृहीत्वा मारीचं रावणो वाक्यमब्रवीत्।
एतद् रामाश्रमपदं दृश्यते कदलीवृतम् ॥ ३.४२.१३ ॥
ராவணன் மாரீசனின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்: வாழை மரங்களால் சூழப்பட்ட இது ராமனின் ஆசிரம இடம் காணப்படுகிறது.
3.42.14
क्रियतां तत् सखे शीघ्रं यदर्थं वयमागताः।
स रावणवचः श्रुत्वा मारीचो राक्षसस्तदा ॥ ३.४२.१४ ॥
நண்பனே, நாம் எதற்காக வந்தோமோ அதை விரைவில் செய் என்றான். ராவணனின் சொற்களைக் கேட்டு அப்போது அரக்கன் மாரீசன்...
3.42.15
मृगो भूत्वाऽऽश्रमद्वारि रामस्य विचचार ह।
स तु रूपं समास्थाय महदद्भुतदर्शनम् ॥ ३.४२.१५ ॥
அவன் மானாக மாறி ராமனின் ஆசிரம வாயிலில் சுற்றித் திரிந்தான். பின்னர் பெரிதும் அற்புதமாகக் காணப்படும் ஒரு உருவத்தை ஏற்றான்.
3.42.16
मणिप्रवरशृङ्गाग्रः सितासितमुखाकृतिः।
रक्तपद्मोत्पलमुख इन्द्रनीलोत्पलश्रवाः ॥ ३.४२.१६ ॥
அவனுடைய கொம்புகளின் முனைகள் சிறந்த மணிகள் போலவும், முகம் வெண்மையும் கருமையும் கலந்த வடிவத்துடனும், முகம் சிவந்த தாமரையும் நீலத் தாமரையும் போலவும், காதுகள் இந்திரநீலத் தாமரைகள் போலவும் இருந்தன.
3.42.17
किंचिदभ्युन्नतग्रीव इन्द्रनीलनिभोदरः।
मधूकनिभपार्श्वश्च कञ्जकिञ्जल्कसंनिभः ॥ ३.४२.१७ ॥
அவன் கழுத்து சற்று உயர்ந்திருந்தது; வயிறு இந்திரநீலம் போலவும், விலா மதூக மலர் போலவும், தாமரைக் கேசரம் போன்ற நிறமுடையவனாகவும் இருந்தான்.
3.42.18
वैदूर्यसंकाशखुरस्तनुजङ्घः सुसंहतः।
इन्द्रायुधसवर्णेन पुच्छेनोर्ध्वं विराजितः ॥ ३.४२.१८ ॥
அவனுடைய குளம்புகள் வைடூரிய மணி போலவும், கால்கள் மெல்லியதாகவும், உடல் நன்கு இணைந்ததாகவும் இருந்தன; இந்திரவில்லின் நிறமுடைய வாலுடன் மேல்நோக்கி ஒளிர்ந்தான்.
3.42.19
मनोहरस्निग्धवर्णो रत्नैर्नानाविधैर्वृतः।
क्षणेन राक्षसो जातो मृगः परमशोभनः ॥ ३.४२.१९ ॥
மனோகரமான மென்மையான நிறமுடையதும், பல வகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதுமான அந்த ராட்சசன், ஒரு கணத்தில் மிக அழகான மானாக மாறினான்.
3.42.20
वनं प्रज्वलयन् रम्यं रामाश्रमपदं च तत्।
मनोहरं दर्शनीयं रूपं कृत्वा स राक्षसः ॥ ३.४२.२० ॥
அந்த ராட்சசன், காட்டையும் ராமருடைய அழகிய ஆசிரம இடத்தையும் ஒளியால் நிரப்பியபடி, மனம் கவரும் காட்சியளிக்கும் வடிவை எடுத்துக்கொண்டான்.
3.42.21
प्रलोभनार्थं वैदेह्या नानाधातुविचित्रितम्।
विचरन् गच्छते सम्यक् शाद्वलानि समन्ततः ॥ ३.४२.२१ ॥
வைதேஹியை (சீதையை) மயக்குவதற்காக, பல வண்ணக் தாதுக்களால் அழகுபெற்ற அந்த மான், சுற்றித்திரிந்தபடி நாலாபக்கமும் பசும்புல் நிலங்களில் நன்றாகச் சென்றது.
3.42.22
रौप्यैर्बिन्दुशतैश्चित्रं भूत्वा च प्रियदर्शनः।
विटपीनां किसलयान् भक्षयन् विचचार ह ॥ ३.४२.२२ ॥
வெள்ளி போன்ற நூற்றுக்கணக்கான புள்ளிகளால் அழகுபெற்று, காண்பதற்கு இனிமையான அந்த மான், மரங்களின் தளிர்களைத் தின்றபடி திரிந்தது.
3.42.23
कदलीगृहकं गत्वा कर्णिकारानितस्ततः।
समाश्रयन् मन्दगतिं सीतासंदर्शनं ततः ॥ ३.४२.२३ ॥
வாழைத் தோப்பு மாடத்திற்குச் சென்று, இங்கும் அங்கும் கர்ணிகார மரங்களை நாடி, மெதுவான நடையுடன் அவன் பின்னர் சீதையின் பார்வையில் படுமாறு நின்றான்.
3.42.24
राजीवचित्रपृष्ठः स विरराज महामृगः।
रामाश्रमपदाभ्याशे विचचार यथासुखम् ॥ ३.४२.२४ ॥
தாமரைச் சித்திரம் போன்ற முதுகுடைய அந்த மகா மான் விளங்கியது; ராமரின் ஆசிரம இடத்தின் அருகே இன்புற்று திரிந்தது.
3.42.25
पुनर्गत्वा निवृत्तश्च विचचार मृगोत्तमः।
गत्वा मुहूर्तं त्वरया पुनः प्रतिनिवर्तते ॥ ३.४२.२५ ॥
அந்த உயர்ந்த மான் மீண்டும் சென்று திரும்பி உலாவியது. சிறிது நேரம் விரைந்து சென்று மீண்டும் திரும்பி வருகிறது.
3.42.26
विक्रीडंश्च क्वचिद् भूमौ पुनरेव निषीदति।
आश्रमद्वारमागम्य मृगयूथानि गच्छति ॥ ३.४२.२६ ॥
சில இடங்களில் நிலத்தில் விளையாடியபடி மீண்டும் அமர்கிறது. ஆசிரமத்தின் வாயிலுக்கு வந்து மான் கூட்டங்களிடம் செல்கிறது.
3.42.27
मृगयूथैरनुगतः पुनरेव निवर्तते।
सीतादर्शनमाकांक्षन् राक्षसो मृगतां गतः ॥ ३.४२.२७ ॥
மான் கூட்டங்கள் பின்தொடர்ந்தும் அது மீண்டும் திரும்பிவிடுகிறது. சீதையைக் காண விரும்பி அந்த அரக்கன் மான் வடிவை அடைந்திருந்தான்.
3.42.28
परिभ्रमति चित्राणि मण्डलानि विनिष्पतन्।
समुद्वीक्ष्य च सर्वे तं मृगा येऽन्ये वनेचराः ॥ ३.४२.२८ ॥
அது வண்ணமயமான வட்டங்களில் சுற்றிச் சுற்றி ஓடுகிறது. அதைக் கண்ட அனைத்து மான்களும் மற்ற காட்டு உயிரினங்களும்...
3.42.29
उपगम्य समाघ्राय विद्रवन्ति दिशो दश।
राक्षसः सोऽपि तान् वन्यान् मृगान् मृगवधे रतः ॥ ३.४२.२९ ॥
அருகே வந்து முகர்ந்து பார்த்ததும் அவை பத்துத் திசைகளிலும் சிதறி ஓடுகின்றன. அந்த அரக்கனும் அந்தக் காட்டு மான்களை வேட்டையாடுவதில் ஈடுபட்டு...
3.42.30
प्रच्छादनार्थं भावस्य न भक्षयति संस्पृशन्।
तस्मिन् नेव ततः काले वैदेही शुभलोचना ॥ ३.४२.३० ॥
தன் உண்மை இயல்பை மறைப்பதற்காக அவன் அவற்றைத் தொட்டாலும் தின்னவில்லை. அந்த நேரத்தில் அழகிய கண்களையுடைய வைதேஹி (சீதை)...
3.42.31
कुसुमापचये व्यग्रा पादपानत्यवर्तत।
कर्णिकारानशोकांश्च चूतांश्च मदिरेक्षणा ॥ ३.४२.३१ ॥
மலர் பறிப்பதில் ஈடுபட்டவளாய், மதுவினைப் போன்ற கண்களை உடையவள் மரங்களினூடே நடந்து சென்றாள்; கர்ணிகாரம், அசோகம், மாமரம் ஆகியவற்றினூடே.
3.42.32
कुसुमान्यपचिन्वन्ती चचार रुचिरानना।
अनर्हा वनवासस्य सा तं रत्नमयं मृगम् ॥ ३.४२.३२ ॥
மலர்களைப் பறித்தபடி அழகிய முகத்தவளாய் அலைந்த அவள், வனவாசத்திற்குத் தகாதவளாயினும், அந்த ரத்தின மான் மீது கண்வைத்தாள்.
3.42.33
मुक्तामणिविचित्राङ्गं ददर्श परमाङ्गना।
तं वै रुचिरदन्तोष्ठं रूप्यधातुतनूरुहम् ॥ ३.४२.३३ ॥
அந்த உத்தமப் பெண் முத்துகளும் மணிகளும் பதித்த உடலுடையதும், அழகிய பற்களும் இதழ்களும் உடையதும், வெள்ளி நிறக் மயிர்கள் கொண்டதுமான அந்த மானைக் கண்டாள்.
3.42.34
विस्मयोत्फुल्लनयना सस्नेहं समुदैक्षत।
स च तां रामदयितां पश्यन् मायामयो मृगः ॥ ३.४२.३४ ॥
வியப்பால் விரிந்த கண்களுடன் அவள் அன்புடன் அதை நோக்கினாள். மாயையால் ஆன அந்த மானும் ராமனின் அன்பு மனைவியான அவளைப் பார்த்தபடி—
3.42.35
विचचार ततस्तत्र दीपयन्निव तद् वनम्।
अदृष्टपूर्वं दृष्ट्वा तं नानारत्नमयं मृगम्।
विस्मयं परमं सीता जगाम जनकात्मजा ॥ ३.४२.३५ ॥
பின்னர் அந்த மான் அந்த வனத்தை ஒளிர்வித்தபடி அங்கு உலாவியது. முன்பு கண்டிராத அந்த பல ரத்தினங்களால் ஆன மானைக் கண்டு ஜனகனின் மகள் சீதை பெரும் வியப்பை அடைந்தாள்.