Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.46.1
तया परुषमुक्तस्तु कुपितो राघवानुजः।
स विकांक्षन् भृशं रामं प्रतस्थे नचिरादिव ॥ ३.४६.१ ॥
Así, duramente reprendido por ella, el enfurecido hermano menor de Rāghava (Lakṣmaṇa), anhelando intensamente a Rāma, partió poco después.
3.46.2
तदासाद्य दशग्रीवः क्षिप्रमन्तरमास्थितः।
अभिचक्राम वैदेहीं परिव्राजकरूपधृक् ॥ ३.४६.२ ॥
Entonces Rāvaṇa de diez cabezas, aprovechando pronto la ocasión, tomó la forma de un asceta errante y avanzó hacia Vaidehī (Sītā).
3.46.3
श्लक्ष्णकाषायसंवीतः शिखी छत्री उपानही।
वामे चांसेऽवसज्याथ शुभे यष्टिकमण्डलू ॥ ३.४६.३ ॥
Vestido con ropa color ocre lisa, con moño, portando sombrilla y sandalias, con un hermoso bastón y un cuenco de agua colgados del hombro izquierdo.
3.46.4
परिव्राजकरूपेण वैदेहीमन्ववर्तत।
तामाससादातिबलो भ्रातृभ्यां रहितां वने ॥ ३.४६.४ ॥
Bajo la forma de un asceta errante siguió a Vaidehī (Sītā), y aquel de gran fuerza la alcanzó, separada en el bosque de sus dos cuñados.
3.46.5
रहितां सूर्यचन्द्राभ्यां संध्यामिव महत्तमः।
तामपश्यत् ततो बालां राजपुत्रीं यशस्विनीम् ॥ ३.४६.५ ॥
Como el crepúsculo separado del sol y la luna, la gran oscuridad vio entonces a aquella joven y famosa princesa.
3.46.6
रोहिणीं शशिना हीनां ग्रहवद् भृशदारुणः।
तमुग्रं पापकर्माणं जनस्थानगता द्रुमाः ॥ ३.४६.६ ॥
Como Rohiṇī privada de la luna, como un planeta terriblemente aterrador, aquel feroz malhechor fue visto por los árboles que habitaban en Janasthāna.
3.46.7
संदृश्य न प्रकम्पन्ते न प्रवाति च मारुतः।
शीघ्रस्रोताश्च तं दृष्ट्वा वीक्षन्तं रक्तलोचनम् ॥ ३.४६.७ ॥
Al verlo, los árboles no temblaron ni sopló el viento; y el río de rápida corriente, al verlo mirar con ojos enrojecidos, también (se detuvo).
3.46.8
स्तिमितं गन्तुमारेभे भयाद् गोदावरी नदी।
रामस्य त्वन्तरं प्रेप्सुर्दशग्रीवस्तदन्तरे ॥ ३.४६.८ ॥
Por miedo, el río Godāvarī comenzó a fluir inmóvil. Daśagrīva Rāvaṇa, deseando la ausencia de Rāma, en ese mismo intervalo comenzó su empresa.
3.46.9
उपतस्थे च वैदेहीं भिक्षुरूपेण रावणः।
अभव्यो भव्यरूपेण भर्तारमनुशोचतीम् ॥ ३.४६.९ ॥
Con forma de mendigo, Rāvaṇa se acercó a Vaidehī. Aunque de mal agüero, adoptó una forma hermosa y se presentó ante ella, que lloraba por su esposo.
3.46.10
अभ्यवर्तत वैदेहीं चित्रामिव शनैश्चरः।
सहसा भव्यरूपेण तृणैः कूप इवावृतः ॥ ३.४६.१० ॥
Como Śanaiścara (Saturno) avanza lentamente hacia la estrella Citrā, así Rāvaṇa se acercó a Vaidehī. De pronto, en forma hermosa, quedó oculto como un pozo cubierto de hierba.
3.46.11
अतिष्ठत् प्रेक्ष्य वैदेहीं रामपत्नीं यशस्विनीम्।
तिष्ठन् सम्प्रेक्ष्य च तदा पत्नीं रामस्य रावणः ॥ ३.४६.११ ॥
Al ver a Vaidehī, la gloriosa esposa de Rāma, Rāvaṇa se quedó de pie. Luego, de pie, contemplando a la esposa de Rāma, Rāvaṇa permaneció allí.
3.46.12
शुभां रुचिरदन्तोष्ठीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम्।
आसीनां पर्णशालायां बाष्पशोकाभिपीडिताम् ॥ ३.४६.१२ ॥
Auspiciosa, de dientes y labios hermosos y rostro como la luna llena, estaba sentada en la cabaña de hojas, oprimida por lágrimas y dolor.
3.46.13
स तां पद्मपलाशाक्षीं पीतकौशेयवासिनीम्।
अभ्यगच्छत वैदेहीं हृष्टचेता निशाचरः ॥ ३.४६.१३ ॥
Se acercó a Vaidehī, de ojos como pétalos de loto y vestida de seda amarilla, aquel nocturno con el corazón alegre.
3.46.14
दृष्ट्वा कामशराविद्धो ब्रह्मघोषमुदीरयन्।
अब्रवीत् प्रश्रितं वाक्यं रहिते राक्षसाधिपः ॥ ३.४६.१४ ॥
Al verla, herido por las flechas del deseo, el señor de los rākṣasas, entonando sonidos de recitación védica, habló palabras humildes en un lugar apartado.
3.46.15
तामुत्तमां त्रिलोकानां पद्महीनामिव श्रियम्।
विभ्राजमानां वपुषा रावणः प्रशशंस ह ॥ ३.४६.१५ ॥
Rāvaṇa la alabó, la más excelsa de los tres mundos, como Śrī sin su loto, resplandeciente en la belleza de su cuerpo.
3.46.16
रौप्यकाञ्चनवर्णाभे पीतकौशेयवासिनि।
कमलानां शुभां मालां पद्मिनीव च बिभ्रती ॥ ३.४६.१६ ॥
¡Oh tú, de tez como plata y oro, vestida de seda amarilla! Portando una hermosa guirnalda de lotos, eres como una padminī.
3.46.17
ह्रीः श्रीः कीर्तिः शुभा लक्ष्मीरप्सरा वा शुभानने।
भूतिर्वा त्वं वरारोहे रतिर्वा स्वैरचारिणी ॥ ३.४६.१७ ॥
¡Oh tú de rostro auspicioso! ¿Eres la Modestia, Śrī, la Fama, la auspiciosa Lakṣmī o una apsaras? ¡Oh tú de caderas excelsas! ¿Eres la Prosperidad, o Rati, que vaga a su antojo?
3.46.18
समाः शिखरिणः स्निग्धाः पाण्डुरा दशनास्तव।
विशाले विमले नेत्रे रक्तान्ते कृष्णतारके ॥ ३.४६.१८ ॥
Tus dientes son parejos, lisos y blancos, como cumbres de montaña. Tus ojos son amplios e inmaculados, rojos en las comisuras, con pupilas negras.
3.46.19
विशालं जघनं पीनमूरू करिकरोपमौ।
एतावुपचितौ वृत्तौ संहतौ सम्प्रगल्भितौ ॥ ३.४६.१९ ॥
Tus caderas son anchas y llenas, y tus muslos son como trompas de elefante; ambos son torneados, redondos, compactos y plenamente maduros.
3.46.20
पीनोन्नतमुखौ कान्तौ स्निग्धतालफलोपमौ।
मणिप्रवेकाभरणौ रुचिरौ ते पयोधरौ ॥ ३.४६.२० ॥
Tus pechos son llenos, de puntas elevadas, encantadores, suaves, semejantes a frutos de palmera; están adornados con finas joyas y son encantadores.
3.46.21
चारुस्मिते चारुदति चारुनेत्रे विलासिनि।
मनो हरसि मे रामे नदीकूलमिवाम्भसा ॥ ३.४६.२१ ॥
¡Oh tú de bella sonrisa, de bellos dientes y bellos ojos, juguetona, esposa de Rāma! Robas mi mente como el agua se lleva la orilla de un río.
3.46.22
करान्तमितमध्यासि सुकेशे संहतस्तनि।
नैव देवी न गन्धर्वी न यक्षी न च किंनरी ॥ ३.४६.२२ ॥
¡Oh tú de cintura abarcable con la mano, de hermosos cabellos, de senos compactos! No eres diosa, ni gandharva, ni yakṣī, ni kinnarī.
3.46.23
नैवंरूपा मया नारी दृष्टपूर्वा महीतले।
रूपमग्र्यं च लोकेषु सौकुमार्यं वयश्च ते ॥ ३.४६.२३ ॥
Nunca antes he visto en esta tierra una mujer de tal forma; en todos los mundos tu belleza es suprema, y también tu delicadeza y tu juventud.
3.46.24
इह वासश्च कान्तारे चित्तमुन्माथयन्ति मे।
सा प्रतिक्राम भद्रं ते न त्वं वस्तुमिहार्हसि ॥ ३.४६.२४ ॥
Tu morada aquí, en esta espesura, agita mi mente. Así que vuelve, que te vaya bien; no deberías quedarte aquí.
3.46.25
राक्षसानामयं वासो घोराणां कामरूपिणाम्।
प्रासादाग्राणि रम्याणि नगरोपवनानि च ॥ ३.४६.२५ ॥
Esta es la morada de los terribles rākṣasas, que toman la forma que desean. Aquí hay las altas cumbres de los palacios y los hermosos jardines de la ciudad.
3.46.26
सम्पन्नानि सुगन्धीनि युक्तान्याचरितुं त्वया।
वरं माल्यं वरं गन्धं वरं वस्त्रं च शोभने ॥ ३.४६.२६ ॥
Aquí todo es abundante y fragante, digno de que lo disfrutes. Oh radiante, aquí hay excelentes guirnaldas, excelentes perfumes y excelentes vestidos.
3.46.27
भर्तारं च वरं मन्ये त्वद्युक्तमसितेक्षणे।
का त्वं भवसि रुद्राणां मरुतां वा शुचिस्मिते ॥ ३.४६.२७ ॥
Oh de ojos oscuros, considero excelente también al esposo digno de ti. Oh de sonrisa pura, ¿quién eres? ¿Eres una de los Rudras o una de los Marutas?
3.46.28
वसूनां वा वरारोहे देवता प्रतिभासि मे।
नेह गच्छन्ति गन्धर्वा न देवा न च किन्नराः ॥ ३.४६.२८ ॥
¿O eres, oh de bellas caderas, una diosa de los Vasus? Aquí no vienen gandharvas, ni dioses, ni kinnaras.
3.46.29
राक्षसानामयं वासः कथं तु त्वमिहागता।
इह शाखामृगाः सिंहा द्वीपिव्याघ्रमृगा वृकाः ॥ ३.४६.२९ ॥
Esta es la morada de los rākṣasas; ¿cómo has llegado aquí? Aquí hay monos, leones, leopardos, tigres, ciervos y lobos.
3.46.30
ऋक्षास्तरक्षवः कङ्काः कथं तेभ्यो न बिभ्यसे।
मदान्वितानां घोराणां कुञ्जराणां तरस्विनाम् ॥ ३.४६.३० ॥
Hay osos, hienas y garzas; ¿cómo es que no les temes? También hay elefantes terribles, rápidos y llenos de furor.
3.46.31
कथमेका महारण्ये न बिभेषि वरानने।
कासि कस्य कुतश्च त्वं किं निमित्तं च दण्डकान् ॥ ३.४६.३१ ॥
¡Oh, mujer de hermoso rostro! ¿Cómo es que, sola en este gran bosque, no temes? ¿Quién eres, de quién eres, de dónde vienes y con qué propósito has llegado a los bosques de Daṇḍaka?
3.46.33
एका चरसि कल्याणि घोरान् राक्षससेवितान्।
द्विजातिवेषेण हि तं दृष्ट्वा रावणमागतम्।
सर्वैरतिथिसत्कारैः पूजयामास मैथिली ॥ ३.४६.३३ ॥
¡Oh, auspiciosa! Vagas sola por los terribles bosques frecuentados por los rākṣasas. Al ver a Rāvaṇa, que había llegado con apariencia de un hombre de los dos nacimientos, Maithilī lo honró con todos los ritos de hospitalidad debidos a un huésped.
3.46.34
उपानीयासनं पूर्वं पाद्येनाभिनिमन्त्र्य च।
अब्रवीत् सिद्धमित्येव तदा तं सौम्यदर्शनम् ॥ ३.४६.३४ ॥
Primero acercó un asiento, lo invitó con agua para los pies y dijo a aquel de apariencia amable: "Está listo."
3.46.35
द्विजातिवेषेण समीक्ष्य मैथिली
समागतं पात्रकुसुम्भधारिणम्।
अशक्यमुद्द्वेष्टुमुपायदर्शना-
न्न्यमन्त्रयद् ब्राह्मणवत् तथागतम् ॥ ३.४६.३५ ॥
Al ver que había llegado con apariencia de hombre de los dos nacimientos, portando un recipiente y una vestimenta color cártamo, y que era imposible rechazarlo por las apariencias de una estratagema, Maithilī lo invitó como a un brahmán.
3.46.36
इयं बृसी ब्राह्मण काममास्यता-
मिदं च पाद्यं प्रतिगृह्यतामिति।
इदं च सिद्धं वनजातमुत्तमं
त्वदर्थमव्यग्रमिहोपभुज्यताम् ॥ ३.४६.३६ ॥
Oh brahmán, aquí tienes un asiento; siéntate como gustes. Aquí está el agua para los pies; acéptala, por favor. Y aquí hay un excelente alimento silvestre, preparado para ti; tómalo aquí sin preocupación.
3.46.37
निमन्त्र्यमाणः प्रतिपूर्णभाषिणीं
नरेन्द्रपत्नीं प्रसमीक्ष्य मैथिलीम्।
प्रसह्य तस्या हरणे दृढं मनः
समर्पयामास वधाय रावणः ॥ ३.४६.३७ ॥
Rāvaṇa, al ver a Maithilī, la esposa del rey, que respondió con perfecta cortesía, fijó firmemente su mente en arrebatarla por la fuerza, con intención de matarla.
3.46.38
ततः सुवेषं मृगयागतं पतिं
प्रतीक्षमाणा सहलक्ष्मणं तदा।
निरीक्षमाणा हरितं ददर्श त-
न्महद् वनं नैव तु रामलक्ष्मणौ ॥ ३.४६.३८ ॥
Entonces Sītā, esperando a su esposo de buena apariencia que había salido de caza, junto con Lakṣmaṇa, miró aquel vasto bosque verde, pero no vio allí a Rāma ni a Lakṣmaṇa.