ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 3.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.49.1
सीताया वचनं श्रुत्वा दशग्रीवः प्रतापवान्।
हस्ते हस्तं समाहत्य चकार सुमहद् वपुः ॥ ३.४९.१ ॥
ಸೀತೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ದಶಗ್ರೀವನು ಕೈಗೆ ಕೈ ಬಡಿದು ತನ್ನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.
3.49.2
स मैथिलीं पुनर्वाक्यं बभाषे वाक्यकोविदः।
नोन्मत्तया श्रुतौ मन्ये मम वीर्यपराक्रमौ ॥ ३.४९.२ ॥
ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಅವನು ಮೈಥಿಲಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: "ಹುಚ್ಚಿಯೇ, ನನ್ನ ವೀರ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನೀನು ಕೇಳಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ."
3.49.3
उद्वहेयं भुजाभ्यां तु मेदिनीमम्बरे स्थितः।
आपिबेयं समुद्रं च मृत्युं हन्यां रणे स्थितः ॥ ३.४९.३ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನನ್ನ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎತ್ತಬಲ್ಲೆ; ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕುಡಿಯಬಲ್ಲೆ; ರಣದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮೃತ್ಯುವನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಬಲ್ಲೆ.
3.49.4
अर्कं तुद्यां शरैस्तीक्ष्णैर्विभिन्द्यां हि महीतलम्।
कामरूपेण उन्मत्ते पश्य मां कामरूपिणम् ॥ ३.४९.४ ॥
ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹೊಡೆಯಬಲ್ಲೆ, ಭೂತಲವನ್ನು ಸೀಳಬಲ್ಲೆ. ಹುಚ್ಚಿಯೇ, ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ರೂಪ ಧರಿಸುವ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು!
3.49.5
एवमुक्तवतस्तस्य रावणस्य शिखिप्रभे।
क्रुद्धस्य हरिपर्यन्ते रक्ते नेत्रे बभूवतुः ॥ ३.४९.५ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಕ್ರುದ್ಧ ರಾವಣನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಹೊಳೆದವು; ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಬೆರೆತ ಕೆಂಪಾದವು.
3.49.6
सद्यः सौम्यं परित्यज्य तीक्ष्णरूपं स रावणः।
स्वं रूपं कालरूपाभं भेजे वैश्रवणानुजः ॥ ३.४९.६ ॥
ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸೌಮ್ಯರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ವೈಶ್ರವಣನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನಾದ ಆ ರಾವಣನು ಕಾಲರೂಪಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ತನ್ನ ಭಯಂಕರ ನಿಜರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.
3.49.7
संरक्तनयनः श्रीमांस्तप्तकाञ्चनभूषणः।
क्रोधेन महताविष्टो नीलजीमूतसंनिभः ॥ ३.४९.७ ॥
ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಕಾಯಿಸಿದ ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದ ಆ ತೇಜಸ್ವಿ, ಮಹಾ ಕೋಪದಿಂದ ಆವೇಶಗೊಂಡು ನೀಲ ಮೇಘದಂತೆ ತೋರಿದನು.
3.49.8
दशास्यो विंशतिभुजो बभूव क्षणदाचरः।
स परिव्राजकच्छद्म महाकायो विहाय तत् ॥ ३.४९.८ ॥
ಹತ್ತು ತಲೆ, ಇಪ್ಪತ್ತು ತೋಳುಗಳ ರಾತ್ರಿಚರನಾದ ರಾಕ್ಷಸನಾದನು. ಸನ್ಯಾಸಿಯ ವೇಷವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಆ ಮಹಾಕಾಯನು ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.
3.49.9
प्रतिपेदे स्वकं रूपं रावणो राक्षसाधिपः।
रक्ताम्बरधरस्तस्थौ स्त्रीरत्नं प्रेक्ष्य मैथिलीम् ॥ ३.४९.९ ॥
ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿ ರಾವಣನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದನು. ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ನಿಂತು, ಸ್ತ್ರೀರತ್ನ ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
3.49.10
स तामसितकेशान्तां भास्करस्य प्रभामिव।
वसनाभरणोपेतां मैथिलीं रावणोऽब्रवीत् ॥ ३.४९.१० ॥
ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಭೆಯಂತಿರುವ, ಕಪ್ಪು ಕೂದಲ ತುದಿಯ, ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮೈಥಿಲಿಗೆ ರಾವಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.49.11
त्रिषु लोकेषु विख्यातं यदि भर्तारमिच्छसि।
मामाश्रय वरारोहे तवाहं सदृशः पतिः ॥ ३.४९.११ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಗಂಡನನ್ನು ನೀನು ಬಯಸಿದರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸು, ಓ ಸುಂದರಿ! ನಾನು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಪತಿ.
3.49.12
मां भजस्व चिराय त्वमहं श्लाघ्यः पतिस्तव।
नैव चाहं क्वचिद् भद्रे करिष्ये तव विप्रियम् ॥ ३.४९.१२ ॥
ನನ್ನನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಸೇವಿಸು; ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೊಗಳಿಕೆಗೆ ಅರ್ಹ ಪತಿ. ಓ ಮಂಗಳೆ! ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
3.49.13
त्यज्यतां मानुषो भावो मयि भावः प्रणीयताम्।
राज्याच्च्युतमसिद्धार्थं रामं परिमितायुषम् ॥ ३.४९.१३ ॥
ಮಾನವನ ಮೇಲಿನ ಭಾವವನ್ನು ಬಿಡು; ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಭಾವವನ್ನಿಡು. ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ, ಉದ್ದೇಶ ಈಡೇರದ, ಸೀಮಿತ ಆಯುಷ್ಯದ ರಾಮನ ಮೇಲೆ (ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ವ್ಯರ್ಥ).
3.49.14
कैर्गुणैरनुरक्तासि मूढे पण्डितमानिनि।
यः स्त्रियो वचनाद् राज्यं विहाय ससुहृज्जनम् ॥ ३.४९.१४ ॥
ಯಾವ ಗುಣಗಳಿಂದ ಅವನಲ್ಲಿ ಅನುರಕ್ತಳಾದೆ, ಮೂಢೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪಂಡಿತಳೆಂದು ಭಾವಿಸುವವಳೇ? ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯ ಮಾತಿಗಾಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಸುಹೃಜ್ಜನರನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದವನು ಅವನು.
3.49.15
अस्मिन् व्यालानुचरिते वने वसति दुर्मतिः।
इत्युक्त्वा मैथिलीं वाक्यं प्रियार्हां प्रियवादिनीम् ॥ ३.४९.१५ ॥
ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಂಚರಿಸುವ ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
3.49.16
अभिगम्य सुदुष्टात्मा राक्षसः काममोहितः।
जग्राह रावणः सीतां बुधः खे रोहिणीमिव ॥ ३.४९.१६ ॥
ಅತಿ ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನ ರಾಕ್ಷಸ ರಾವಣನು ಕಾಮಮೋಹಿತನಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬುಧನು ರೋಹಿಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಂತೆ.
3.49.17
वामेन सीतां पद्माक्षीं मूर्धजेषु करेण सः।
ऊर्वोस्तु दक्षिणेनैव परिजग्राह पाणिना ॥ ३.४९.१७ ॥
ಎಡಗೈಯಿಂದ ಕಮಲನಯನೆ ಸೀತೆಯ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಬಲಗೈಯಿಂದ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
3.49.18
तं दृष्ट्वा गिरिशृङ्गाभं तीक्ष्णदंष्ट्रं महाभुजम्।
प्राद्रवन् मृत्युसंकाशं भयार्ता वनदेवताः ॥ ३.४९.१८ ॥
ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಂತಿರುವ, ಹರಿತ ಹಲ್ಲುಗಳ, ದೊಡ್ಡ ತೋಳುಗಳ, ಮೃತ್ಯುವಿನಂತಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯಪೀಡಿತರಾದ ವನದೇವತೆಗಳು ಓಡಿದರು.
3.49.19
स च मायामयो दिव्यः खरयुक्तः खरस्वनः।
प्रत्यदृश्यत हेमाङ्गो रावणस्य महारथः ॥ ३.४९.१९ ॥
ಆ ಮಾಯಾಮಯ, ದಿವ್ಯ, ಕತ್ತೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ, ಕಠೋರ ಸ್ವರದ, ಚಿನ್ನದ ಅಂಗಗಳ ರಾವಣನ ಮಹಾರಥ ಕಾಣಿಸಿತು.
3.49.20
ततस्तां परुषैर्वाक्यैरभितर्ज्य महास्वनः।
अंकेनादाय वैदेहीं रथमारोपयत् तदा ॥ ३.४९.२० ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾಧ್ವನಿಯವನು ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಬೆದರಿಸಿ, ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿ ಆಗ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿದನು.
3.49.21
सा गृहीतातिचुक्रोश रावणेन यशस्विनी।
रामेति सीता दुःखार्ता रामं दूरं गतं वने ॥ ३.४९.२१ ॥
ರಾವಣನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಸೀತೆ, ದುಃಖಾರ್ತಳಾಗಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದೂರ ಹೋದ ರಾಮನನ್ನು ಕುರಿತು, 'ರಾಮಾ!' ಎಂದು ಬಹಳ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೂಗಿದಳು.
3.49.22
तामकामां स कामार्तः पन्नगेन्द्रवधूमिव।
विचेष्टमानामादाय उत्पपाताथ रावणः ॥ ३.४९.२२ ॥
ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ ತತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು, ಕಾಮದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಅವನು ನಾಗರಾಜನ ಪತ್ನಿಯಂತೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಆಗ ರಾವಣ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿದನು.
3.49.23
ततः सा राक्षसेन्द्रेण ह्रियमाणा विहायसा।
भृशं चुक्रोश मत्तेव भ्रान्तचित्ता यथातुरा ॥ ३.४९.२३ ॥
ಆಗ ರಾಕ್ಷಸರಾಜನಿಂದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳು, ಹುಚ್ಚಿಯಂತೆ, ಭ್ರಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಪೀಡಿತಳಾಗಿ ಬಹಳ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು.
3.49.24
हा लक्ष्मण महाबाहो गुरुचित्तप्रसादक।
ह्रियमाणां न जानीषे रक्षसा कामरूपिणा ॥ ३.४९.२४ ॥
ಅಯ್ಯೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣ! ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಹಿರಿಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವವನೇ! ಕಾಮರೂಪಿಯಾದ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೀನು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
3.49.25
जीवितं सुखमर्थं च धर्महेतोः परित्यजन्।
ह्रियमाणामधर्मेण मां राघव न पश्यसि ॥ ३.४९.२५ ॥
ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವನ, ಸುಖ, ಸಂಪತ್ತನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ರಾಘವನೇ, ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ನೀವು ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?
3.49.26
ननु नामाविनीतानां विनेतासि परंतप।
कथमेवंविधं पापं न त्वं शाधि हि रावणम् ॥ ३.४९.२६ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ಅವಿನೀತರನ್ನು ತಿದ್ದುವವನು ನೀನಲ್ಲವೇ? ಇಂಥ ಪಾಪಿ ರಾವಣನನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ದಂಡಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ?
3.49.27
न तु सद्योऽविनीतस्य दृश्यते कर्मणः फलम्।
कालोऽप्यङ्गीभवत्यत्र सस्यानामिव पक्तये ॥ ३.४९.२७ ॥
ಆದರೆ ಅವಿನೀತನ ಕರ್ಮದ ಫಲ ತಕ್ಷಣ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಬೆಳೆಗಳು ಹಣ್ಣಾಗಲು ಕಾಲ ಬೇಕಾಗುವಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಕಾಲವೂ ಫಲ ಪಕ್ವವಾಗಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.
3.49.28
त्वं कर्म कृतवानेतत् कालोपहतचेतनः।
जीवितान्तकरं घोरं रामाद् व्यसनमाप्नुहि ॥ ३.४९.२८ ॥
ಕಾಲದಿಂದ ಬುದ್ಧಿ ಕೆಟ್ಟವನೇ, ನೀನು ಈ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ರಾಮನಿಂದ ಪ್ರಾಣಾಂತಕ ಘೋರ ವಿಪತ್ತನ್ನು ನೀನು ಹೊಂದುವೆ.
3.49.29
हन्तेदानीं सकामा तु कैकेयी बान्धवैः सह।
ह्रियेयं धर्मकामस्य धर्मपत्नी यशस्विनः ॥ ३.४९.२९ ॥
ಅಯ್ಯೋ! ಈಗ ಕೈಕೇಯಿ ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಸೆ ಈಡೇರಿ ಸಂತೋಷಪಡುವಳು. ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವ ಯಶಸ್ವಿಯ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾದ ನಾನು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
3.49.30
आमन्त्रये जनस्थाने कर्णिकारांश्च पुष्पितान्।
क्षिप्रं रामाय शंसध्वं सीतां हरति रावणः ॥ ३.४९.३० ॥
ಜನಸ್ಥಾನದ ಹೂಬಿಟ್ಟ ಕರ್ಣಿಕಾರ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ: ಬೇಗನೆ ರಾಮನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ರಾವಣ ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು.
3.49.31
हंससारससंघुष्टां वन्दे गोदावरीं नदीम्।
क्षिप्रं रामाय शंस त्वं सीतां हरति रावणः ॥ ३.४९.३१ ॥
ಹಂಸ ಮತ್ತು ಸಾರಸ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಮೊಳಗುವ ಗೋದಾವರಿ ನದಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಾಮನಿಗೆ ತಿಳಿಸು: ರಾವಣನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
3.49.32
दैवतानि च यान्यस्मिन् वने विविधपादपे।
नमस्करोम्यहं तेभ्यो भर्तुः शंसत मां हृताम् ॥ ३.४९.३२ ॥
ಈ ವಿವಿಧ ಮರಗಳ ವನದಲ್ಲಿರುವ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ನನ್ನ ಪತಿಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ.
3.49.33
यानि कानिचिदप्यत्र सत्त्वानि विविधानि च।
सर्वाणि शरणं यामि मृगपक्षिगणानि वै ॥ ३.४९.३३ ॥
ಇಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ, ಜಿಂಕೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಶರಣು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
3.49.34
ह्रियमाणां प्रियां भर्तुः प्राणेभ्योऽपि गरीयसीम्।
विवशा ते हृता सीता रावणेनेति शंसत ॥ ३.४९.३४ ॥
ಪತಿಗೆ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಿಯಳಾದ, ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಸೀತೆಯು ಅಸಹಾಯಕಳಾಗಿ ರಾವಣನಿಂದ ಅಪಹೃತಳಾದಳು ಎಂದು ತಿಳಿಸಿ.
3.49.35
विदित्वा तु महाबाहुरमुत्रापि महाबलः।
आनेष्यति पराक्रम्य वैवस्वतहृतामपि ॥ ३.४९.३५ ॥
ಮಹಾಬಾಹು, ಮಹಾಬಲನಾದ ಅವನು ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಯಮನಿಂದಲೂ ಅಪಹೃತಳಾದವಳನ್ನೂ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಂದೇ ತರುವನು.
3.49.36
सा तदा करुणा वाचो विलपन्ती सुदुःखिता।
वनस्पतिगतं गृध्रं ददर्शायतलोचना ॥ ३.४९.३६ ॥
ಆಗ ಅತಿ ದುಃಖಿತಳಾದ ಆ ವಿಶಾಲನೇತ್ರೆಯು ಕರುಣಾಜನಕ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಾ, ಮರದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಒಂದು ರಣಹದ್ದನ್ನು ಕಂಡಳು.
3.49.37
सा तमुद्वीक्ष्य सुश्रोणी रावणस्य वशंगता।
समाक्रन्दद् भयपरा दुःखोपहतया गिरा ॥ ३.४९.३७ ॥
ಸುಂದರ ಸೊಂಟವುಳ್ಳ ಆಕೆ, ರಾವಣನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದು, ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದಳು.
3.49.38
जटायो पश्य मामार्य ह्रियमाणामनाथवत्।
अनेन राक्षसेन्द्रेणाकरुणं पापकर्मणा ॥ ३.४९.३८ ॥
ಜಟಾಯು, ಆರ್ಯನೇ, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು — ಅನಾಥೆಯಂತೆ, ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದ, ಪಾಪಕರ್ಮಿಯಾದ ಈ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನಿಂದ ನಾನು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
3.49.39
नैष वारयितुं शक्यस्त्वया क्रूरो निशाचरः।
सत्ववाञ्जितकाशी च सायुधश्चैव दुर्मतिः ॥ ३.४९.३९ ॥
ಈ ಕ್ರೂರ ನಿಶಾಚರನನ್ನು ನೀನು ತಡೆಯಲಾರೆ; ಇವನು ಬಲಿಷ್ಠ, ಜಯದ ಅಹಂಕಾರವುಳ್ಳವನು, ಆಯುಧಧಾರಿ, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು.
3.49.40
रामाय तु यथातत्त्वं जटायो हरणं मम।
लक्ष्मणाय च तत् सर्वमाख्यातव्यमशेषतः ॥ ३.४९.४० ॥
ಜಟಾಯು, ನನ್ನ ಅಪಹರಣದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಡೆದಂತೆಯೇ ರಾಮನಿಗೆ ಹೇಳು; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು.