വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 3.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.49.1
सीताया वचनं श्रुत्वा दशग्रीवः प्रतापवान्।
हस्ते हस्तं समाहत्य चकार सुमहद् वपुः ॥ ३.४९.१ ॥
സീതയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട പ്രതാപവാനായ ദശഗ്രീവൻ കൈയിൽ കൈ അടിച്ച് തന്റെ അതിവിപുലമായ ശരീരം സ്വീകരിച്ചു.
3.49.2
स मैथिलीं पुनर्वाक्यं बभाषे वाक्यकोविदः।
नोन्मत्तया श्रुतौ मन्ये मम वीर्यपराक्रमौ ॥ ३.४९.२ ॥
വാക്കുകളിൽ സമർത്ഥനായ അവൻ മൈഥിലിയോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "ഭ്രാന്തിയായ സ്ത്രീയേ, എന്റെ വീര്യവും പരാക്രമവും നീ കേട്ടിട്ടില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു."
3.49.3
उद्वहेयं भुजाभ्यां तु मेदिनीमम्बरे स्थितः।
आपिबेयं समुद्रं च मृत्युं हन्यां रणे स्थितः ॥ ३.४९.३ ॥
ആകാശത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് എന്റെ ഭുജങ്ങളാൽ ഭൂമിയെ ഉയർത്താം; സമുദ്രം കുടിക്കാം; യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് മരണത്തെയും വധിക്കാം.
3.49.4
अर्कं तुद्यां शरैस्तीक्ष्णैर्विभिन्द्यां हि महीतलम्।
कामरूपेण उन्मत्ते पश्य मां कामरूपिणम् ॥ ३.४९.४ ॥
മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് സൂര്യനെ അടിക്കാം; ഭൂതലം പിളർക്കാം. ഭ്രാന്തിയായവളേ, ഇഷ്ടരൂപം സ്വീകരിക്കുന്ന എന്നെ നോക്കൂ!
3.49.5
एवमुक्तवतस्तस्य रावणस्य शिखिप्रभे।
क्रुद्धस्य हरिपर्यन्ते रक्ते नेत्रे बभूवतुः ॥ ३.४९.५ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ കോപിച്ച രാവണന്റെ കണ്ണുകൾ അഗ്നിജ്വാലപോലെ പ്രകാശിച്ചു; അരികുകളിൽ പച്ചകലർന്ന ചുവപ്പായി.
3.49.6
सद्यः सौम्यं परित्यज्य तीक्ष्णरूपं स रावणः।
स्वं रूपं कालरूपाभं भेजे वैश्रवणानुजः ॥ ३.४९.६ ॥
ഉടനെ സൗമ്യരൂപം വെടിഞ്ഞ്, വൈശ്രവണന്റെ അനുജനായ ആ രാവണൻ കാലസമാനമായ തന്റെ ഭീകരരൂപം സ്വീകരിച്ചു.
3.49.7
संरक्तनयनः श्रीमांस्तप्तकाञ्चनभूषणः।
क्रोधेन महताविष्टो नीलजीमूतसंनिभः ॥ ३.४९.७ ॥
ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, ഉരുക്കിയ സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളണിഞ്ഞ ആ തേജസ്വി, മഹാക്രോധം ബാധിച്ച്, നീലമേഘം പോലെ കാണപ്പെട്ടു.
3.49.8
दशास्यो विंशतिभुजो बभूव क्षणदाचरः।
स परिव्राजकच्छद्म महाकायो विहाय तत् ॥ ३.४९.८ ॥
പത്തു തലയും ഇരുപതു കൈകളുമുള്ള, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന രാക്ഷസനായി അവൻ മാറി. സന്യാസിവേഷം ഉപേക്ഷിച്ച് ആ മഹാകായൻ തന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
3.49.9
प्रतिपेदे स्वकं रूपं रावणो राक्षसाधिपः।
रक्ताम्बरधरस्तस्थौ स्त्रीरत्नं प्रेक्ष्य मैथिलीम् ॥ ३.४९.९ ॥
രാക്ഷസാധിപനായ രാവണൻ സ്വന്തം രൂപം വീണ്ടെടുത്തു. ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ചു നിന്ന് സ്ത്രീരത്നമായ മൈഥിലിയെ കണ്ടു.
3.49.10
स तामसितकेशान्तां भास्करस्य प्रभामिव।
वसनाभरणोपेतां मैथिलीं रावणोऽब्रवीत् ॥ ३.४९.१० ॥
സൂര്യപ്രഭ പോലെ, കറുത്ത മുടിത്തുമ്പുള്ള, വസ്ത്രാഭരണങ്ങളണിഞ്ഞ മൈഥിലിയോട് രാവണൻ പറഞ്ഞു.
3.49.11
त्रिषु लोकेषु विख्यातं यदि भर्तारमिच्छसि।
मामाश्रय वरारोहे तवाहं सदृशः पतिः ॥ ३.४९.११ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധനായ ഭർത്താവിനെ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ എന്നെ ആശ്രയിക്കുക, സുന്ദരിയേ! ഞാൻ നിനക്ക് യോഗ്യനായ ഭർത്താവാണ്.
3.49.12
मां भजस्व चिराय त्वमहं श्लाघ्यः पतिस्तव।
नैव चाहं क्वचिद् भद्रे करिष्ये तव विप्रियम् ॥ ३.४९.१२ ॥
എന്നെ ദീർഘകാലം സേവിക്കുക; ഞാൻ നിനക്ക് പ്രശംസനീയനായ ഭർത്താവാണ്. മംഗളേ! ഞാൻ നിനക്ക് ഒരിക്കലും അപ്രിയമായത് ചെയ്യില്ല.
3.49.13
त्यज्यतां मानुषो भावो मयि भावः प्रणीयताम्।
राज्याच्च्युतमसिद्धार्थं रामं परिमितायुषम् ॥ ३.४९.१३ ॥
മനുഷ്യനോടുള്ള ഭാവം ഉപേക്ഷിക്കൂ; എന്നിൽ ഭാവം അർപ്പിക്കൂ. രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട, ലക്ഷ്യം സാധിക്കാത്ത, പരിമിത ആയുസ്സുള്ള രാമനിൽ (നിന്റെ സ്നേഹം വ്യർഥം).
3.49.14
कैर्गुणैरनुरक्तासि मूढे पण्डितमानिनि।
यः स्त्रियो वचनाद् राज्यं विहाय ससुहृज्जनम् ॥ ३.४९.१४ ॥
ഏത് ഗുണങ്ങളാൽ നീ അവനോട് അനുരക്തയായി, മൂഢേ, സ്വയം പണ്ഡിതയെന്ന് കരുതുന്നവളേ? ഒരു സ്ത്രീയുടെ വാക്കിനാൽ രാജ്യവും സുഹൃജ്ജനങ്ങളെയും ഉപേക്ഷിച്ചവനാണവൻ.
3.49.15
अस्मिन् व्यालानुचरिते वने वसति दुर्मतिः।
इत्युक्त्वा मैथिलीं वाक्यं प्रियार्हां प्रियवादिनीम् ॥ ३.४९.१५ ॥
ഹിംസ്രജന്തുക്കൾ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഈ കാട്ടിലാണ് ആ ദുർബുദ്ധി വസിക്കുന്നത്.
3.49.16
अभिगम्य सुदुष्टात्मा राक्षसः काममोहितः।
जग्राह रावणः सीतां बुधः खे रोहिणीमिव ॥ ३.४९.१६ ॥
അതിദുഷ്ടമനസ്സുള്ള രാക്ഷസൻ രാവണൻ കാമമോഹിതനായി അടുത്തുചെന്ന് സീതയെ പിടികൂടി; ആകാശത്ത് ബുധൻ രോഹിണിയെ പിടിക്കുന്നതുപോലെ.
3.49.17
वामेन सीतां पद्माक्षीं मूर्धजेषु करेण सः।
ऊर्वोस्तु दक्षिणेनैव परिजग्राह पाणिना ॥ ३.४९.१७ ॥
ഇടംകൈകൊണ്ട് താമരക്കണ്ണിയായ സീതയുടെ മുടി പിടിച്ചു; വലംകൈകൊണ്ട് തുടകൾ പിടിച്ചു.
3.49.18
तं दृष्ट्वा गिरिशृङ्गाभं तीक्ष्णदंष्ट्रं महाभुजम्।
प्राद्रवन् मृत्युसंकाशं भयार्ता वनदेवताः ॥ ३.४९.१८ ॥
പർവതശിഖരം പോലെയുള്ള, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളും വലിയ കൈകളുമുള്ള, മൃത്യുവിനു സമാനനായ അവനെക്കണ്ട് ഭയപീഡിതരായ വനദേവതമാർ ഓടിപ്പോയി.
3.49.19
स च मायामयो दिव्यः खरयुक्तः खरस्वनः।
प्रत्यदृश्यत हेमाङ्गो रावणस्य महारथः ॥ ३.४९.१९ ॥
മായാമയവും ദിവ്യവും കഴുതകളെ പൂട്ടിയതും കടുത്ത ശബ്ദമുള്ളതും സ്വർണ്ണാംഗവുമായ രാവണന്റെ മഹാരഥം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
3.49.20
ततस्तां परुषैर्वाक्यैरभितर्ज्य महास्वनः।
अंकेनादाय वैदेहीं रथमारोपयत् तदा ॥ ३.४९.२० ॥
അപ്പോൾ മഹാശബ്ദനായവൻ പരുഷവാക്കുകളാൽ അവളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, വൈദേഹിയെ മടിയിലെടുത്ത് രഥത്തിൽ കയറ്റി.
3.49.21
सा गृहीतातिचुक्रोश रावणेन यशस्विनी।
रामेति सीता दुःखार्ता रामं दूरं गतं वने ॥ ३.४९.२१ ॥
രാവണൻ പിടികൂടിയ യശസ്വിനിയായ സീത, ദുഃഖാർത്തയായി, കാട്ടിൽ ദൂരെ പോയ രാമനെ വിളിച്ച് 'രാമാ!' എന്ന് അത്യന്തം നിലവിളിച്ചു.
3.49.22
तामकामां स कामार्तः पन्नगेन्द्रवधूमिव।
विचेष्टमानामादाय उत्पपाताथ रावणः ॥ ३.४९.२२ ॥
ഇഷ്ടമില്ലാതെ പിടഞ്ഞ അവളെ, കാമാർത്തനായ അവൻ നാഗരാജപത്നിയെപ്പോലെ എടുത്ത് രാവണൻ അപ്പോൾ മേലേക്ക് കുതിച്ചു.
3.49.23
ततः सा राक्षसेन्द्रेण ह्रियमाणा विहायसा।
भृशं चुक्रोश मत्तेव भ्रान्तचित्ता यथातुरा ॥ ३.४९.२३ ॥
അപ്പോൾ രാക്ഷസേന്ദ്രനാൽ ആകാശത്തിലൂടെ കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ട അവൾ, ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ, മനം കലങ്ങി, വേദനിച്ച് അത്യന്തം നിലവിളിച്ചു.
3.49.24
हा लक्ष्मण महाबाहो गुरुचित्तप्रसादक।
ह्रियमाणां न जानीषे रक्षसा कामरूपिणा ॥ ३.४९.२४ ॥
അയ്യോ ലക്ഷ്മണാ! മഹാബാഹോ, മുതിർന്നവരുടെ മനസ്സിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവനേ! കാമരൂപിയായ രാക്ഷസനാൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നത് നീ അറിയുന്നില്ലല്ലോ.
3.49.25
जीवितं सुखमर्थं च धर्महेतोः परित्यजन्।
ह्रियमाणामधर्मेण मां राघव न पश्यसि ॥ ३.४९.२५ ॥
ധർമ്മത്തിനുവേണ്ടി ജീവിതവും സുഖവും ധനവും ത്യജിച്ച രാഘവാ, അധർമ്മത്താൽ അപഹരിക്കപ്പെടുന്ന എന്നെ അങ്ങ് കാണുന്നില്ലേ?
3.49.26
ननु नामाविनीतानां विनेतासि परंतप।
कथमेवंविधं पापं न त्वं शाधि हि रावणम् ॥ ३.४९.२६ ॥
ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിക്കുന്നവനേ, അവിനീതരെ ശിക്ഷിക്കുന്നവൻ നീയല്ലേ? ഇത്തരം പാപിയായ രാവണനെ നീ എന്തുകൊണ്ട് ശിക്ഷിക്കുന്നില്ല?
3.49.27
न तु सद्योऽविनीतस्य दृश्यते कर्मणः फलम्।
कालोऽप्यङ्गीभवत्यत्र सस्यानामिव पक्तये ॥ ३.४९.२७ ॥
എന്നാൽ അവിനീതന്റെ കർമ്മഫലം ഉടൻ കാണാറില്ല. വിളകൾ പാകമാകാൻ സമയം വേണ്ടതുപോലെ, ഇവിടെ കാലവും ഫലം പാകമാകാൻ സഹായിക്കുന്നു.
3.49.28
त्वं कर्म कृतवानेतत् कालोपहतचेतनः।
जीवितान्तकरं घोरं रामाद् व्यसनमाप्नुहि ॥ ३.४९.२८ ॥
കാലത്താൽ ബുദ്ധി നശിച്ചവനേ, നീ ഈ കർമ്മം ചെയ്തു. ജീവനെ ഒടുക്കുന്ന ഘോരമായ ദുരന്തം രാമനിൽനിന്ന് നീ നേരിടും.
3.49.29
हन्तेदानीं सकामा तु कैकेयी बान्धवैः सह।
ह्रियेयं धर्मकामस्य धर्मपत्नी यशस्विनः ॥ ३.४९.२९ ॥
അയ്യോ! ഇപ്പോൾ കൈകേയി ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ആഗ്രഹം സഫലമായി സന്തോഷിക്കും. ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്ന യശസ്വിയുടെ ധർമ്മപത്നിയായ ഞാൻ അപഹരിക്കപ്പെടുന്നു.
3.49.30
आमन्त्रये जनस्थाने कर्णिकारांश्च पुष्पितान्।
क्षिप्रं रामाय शंसध्वं सीतां हरति रावणः ॥ ३.४९.३० ॥
ജനസ്ഥാനത്തിലെ പൂത്ത കർണ്ണികാര വൃക്ഷങ്ങളെ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു: വേഗം രാമനോട് പറയൂ, രാവണൻ സീതയെ അപഹരിക്കുന്നു എന്ന്.
3.49.31
हंससारससंघुष्टां वन्दे गोदावरीं नदीम्।
क्षिप्रं रामाय शंस त्वं सीतां हरति रावणः ॥ ३.४९.३१ ॥
ഹംസങ്ങളുടെയും സാരസങ്ങളുടെയും ശബ്ദത്താൽ മുഴങ്ങുന്ന ഗോദാവരി നദിയെ ഞാൻ വണങ്ങുന്നു. രാവണൻ സീതയെ അപഹരിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു എന്ന് വേഗം രാമനോട് പറയൂ.
3.49.32
दैवतानि च यान्यस्मिन् वने विविधपादपे।
नमस्करोम्यहं तेभ्यो भर्तुः शंसत मां हृताम् ॥ ३.४९.३२ ॥
ഈ വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളുള്ള വനത്തിലെ ദേവതകളെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ഞാൻ അപഹരിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് എന്റെ ഭർത്താവിനോട് പറയൂ.
3.49.33
यानि कानिचिदप्यत्र सत्त्वानि विविधानि च।
सर्वाणि शरणं यामि मृगपक्षिगणानि वै ॥ ३.४९.३३ ॥
ഇവിടെയുള്ള വിവിധ ജീവികളെയെല്ലാം, മാൻകൂട്ടങ്ങളെയും പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങളെയും ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
3.49.34
ह्रियमाणां प्रियां भर्तुः प्राणेभ्योऽपि गरीयसीम्।
विवशा ते हृता सीता रावणेनेति शंसत ॥ ३.४९.३४ ॥
ഭർത്താവിന് ജീവനേക്കാളും പ്രിയപ്പെട്ടവളായ, അപഹരിക്കപ്പെടുന്ന സീത നിസ്സഹായയായി രാവണനാൽ അപഹരിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് പറയൂ.
3.49.35
विदित्वा तु महाबाहुरमुत्रापि महाबलः।
आनेष्यति पराक्रम्य वैवस्वतहृतामपि ॥ ३.४९.३५ ॥
മഹാബാഹുവും മഹാബലനുമായ അവൻ ഇത് അറിഞ്ഞാൽ, യമൻ കവർന്നവളെപ്പോലും വീര്യത്തോടെ അവിടെ ചെന്ന് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരും.
3.49.36
सा तदा करुणा वाचो विलपन्ती सुदुःखिता।
वनस्पतिगतं गृध्रं ददर्शायतलोचना ॥ ३.४९.३६ ॥
അപ്പോൾ അതീവ ദുഃഖിതയായ വിശാലനേത്രയായ അവൾ, കരുണാർദ്രമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ് വിലപിക്കുമ്പോൾ, മരത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു കഴുകനെ കണ്ടു.
3.49.37
सा तमुद्वीक्ष्य सुश्रोणी रावणस्य वशंगता।
समाक्रन्दद् भयपरा दुःखोपहतया गिरा ॥ ३.४९.३७ ॥
സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ള അവൾ, രാവണന്റെ അധീനതയിലായിരുന്നുകൊണ്ട്, അവനെ നോക്കി, ഭയത്താൽ നിറഞ്ഞ്, ദുഃഖത്താൽ തളർന്ന സ്വരത്തിൽ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
3.49.38
जटायो पश्य मामार्य ह्रियमाणामनाथवत्।
अनेन राक्षसेन्द्रेणाकरुणं पापकर्मणा ॥ ३.४९.३८ ॥
ജടായോ, ആര്യാ, എന്നെ നോക്കൂ — അനാഥയെപ്പോലെ, കരുണയില്ലാത്ത, പാപകർമ്മിയായ ഈ രാക്ഷസരാജാവ് എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.
3.49.39
नैष वारयितुं शक्यस्त्वया क्रूरो निशाचरः।
सत्ववाञ्जितकाशी च सायुधश्चैव दुर्मतिः ॥ ३.४९.३९ ॥
ഈ ക്രൂരനായ നിശാചരനെ നിനക്ക് തടയാൻ കഴിയില്ല; ഇവൻ ശക്തനും, വിജയത്തിൽ അഹങ്കരിക്കുന്നവനും, ആയുധധാരിയും, ദുർബുദ്ധിയുമാണ്.
3.49.40
रामाय तु यथातत्त्वं जटायो हरणं मम।
लक्ष्मणाय च तत् सर्वमाख्यातव्यमशेषतः ॥ ३.४९.४० ॥
ജടായോ, എന്റെ അപഹരണ വിവരം നടന്നതുപോലെ രാമനോട് പറയൂ; അതെല്ലാം ലക്ഷ്മണനോടും പൂർണ്ണമായി പറയണം.