ヴァールミーキのラーマーヤナ · サルガ 3.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.52.1
सा तु ताराधिपमुखी रावणेन निरीक्ष्य तम्।
गृध्रराजं विनिहतं विललाप सुदुःखिता ॥ ३.५२.१ ॥
月のような顔の姫シーターは、ラーヴァナに打ち倒された鷲王を見て、深く嘆き悲しんだ。
3.52.2
निमित्तं लक्षणं स्वप्नं शकुनिस्वरदर्शनम्।
अवश्यं सुखदुःखेषु नराणां परिदृश्यते ॥ ३.५२.२ ॥
吉凶の兆し、しるし、夢、鳥の姿と鳴き声は、人の喜びと悲しみに必ず現れるものである。
3.52.3
न नूनं राम जानासि महद्व्यसनमात्मनः।
धावन्ति नूनं काकुत्स्थ मदर्थं मृगपक्षिणः ॥ ३.५२.३ ॥
ラーマよ、あなたはご自身の大きな災いを知らないのです。カクツトのご子孫よ、この鹿や鳥たちは私のために走っているのです。
3.52.4
अयं हि कृपया राम मां त्रातुमिह संगतः।
शेते विनिहतो भूमौ ममाभाग्याद् विहंगमः ॥ ३.५२.४ ॥
ラーマよ、この鳥は慈悲から私を守ろうとここへ来たのです。私の不運のために、打ち倒されて地に横たわっています。
3.52.5
त्राहि मामद्य काकुत्स्थ लक्ष्मणेति वराङ्गना।
सुसंत्रस्ता समाक्रन्दच्छृण्वतां तु यथान्तिके ॥ ३.५२.५ ॥
「カクツトのご子孫よ！ラクシュマナよ！今日こそ私をお救いください！」と、ひどく怯えた美女は、近くで聞く者に届くように大声で叫んだ。
3.52.6
तां क्लिष्टमाल्याभरणां विलपन्तीमनाथवत्।
अभ्यधावत वैदेहीं रावणो राक्षसाधिपः ॥ ३.५२.६ ॥
ラークシャサの王ラーヴァナは、守る者もないかのように嘆き、花輪と装身具が乱れたヴァイデーヒーへと駆け寄った。
3.52.7
तां लतामिव वेष्टन्तीमालिङ्गन्तीं महाद्रुमान्।
मुञ्च मुञ्चेति बहुशः प्राप तां राक्षसाधिपः ॥ ३.५२.७ ॥
蔓草のように大樹にからみつき抱きついている彼女を、羅刹の王は「放せ、放せ」と叫ぶ彼女を幾度も捕らえた。
3.52.8
क्रोशन्तीं राम रामेति रामेण रहितां वने।
जीवितान्ताय केशेषु जग्राहान्तकसंनिभः ॥ ३.५२.८ ॥
森で羅摩と離れ離れになり「ラーマ、ラーマ」と叫ぶ彼女の髪を、死神のようなラーヴァナが命を絶つためにつかんだ。
3.52.9
प्रधर्षितायां वैदेह्यां बभूव सचराचरम्।
जगत् सर्वममर्यादं तमसान्धेन संवृतम् ॥ ३.५२.९ ॥
ヴァイデーヒーが辱められると、動くものも動かぬものも含む全世界は秩序を失い、闇に盲いて覆われた。
3.52.10
न वाति मारुतस्तत्र निष्प्रभोऽभूद् दिवाकरः।
दृष्ट्वा सीतां परामृष्टां देवो दिव्येन चक्षुषा ॥ ३.५२.१० ॥
そこでは風が吹かず、太陽は光を失った。神はシーターが捕らえられたのを神眼で見た。
3.52.11
कृतं कार्यमिति श्रीमान् व्याजहार पितामहः।
प्रहृष्टा व्यथिताश्चासन् सर्वे ते परमर्षयः ॥ ३.५२.११ ॥
「任務は成就した」と栄光ある祖父ブラフマーは言った。すべての大聖者たちは喜びもし、悲しみもした。
3.52.12
दृष्ट्वा सीतां परामृष्टां दण्डकारण्यवासिनः।
रावणस्य विनाशं च प्राप्तं बुद्ध्वा यदृच्छया ॥ ३.५२.१२ ॥
シーターが捕らえられたのを見て、ダンダカの森の住人たちは、ラーヴァナの破滅が近いと偶然に知った。
3.52.13
स तु तां राम रामेति रुदतीं लक्ष्मणेति च।
जगामादाय चाकाशं रावणो राक्षसेश्वरः ॥ ३.५२.१३ ॥
羅刹の王ラーヴァナは、「ラーマ、ラーマ」「ラクシュマナ」と泣き叫ぶ彼女を抱えて空へと去った。
3.52.14
तप्ताभरणवर्णाङ्गी पीतकौशेयवासिनी।
रराज राजपुत्री तु विद्युत्सौदामनी यथा ॥ ३.५२.१४ ॥
熱せられた金の装飾のような色の身体で、黄色い絹をまとった王女は、稲妻のように輝いた。
3.52.15
उद्धूतेन च वस्त्रेण तस्याः पीतेन रावणः।
अधिकं परिबभ्राज गिरिर्दीप्त इवाग्निना ॥ ३.५२.१५ ॥
なびく黄色い衣により、ラーヴァナはさらに輝いた。火に燃える山のように。
3.52.16
तस्याः परमकल्याण्यास्ताम्राणि सुरभीणि च।
पद्मपत्राणि वैदेह्या अभ्यकीर्यन्त रावणम् ॥ ३.५२.१६ ॥
最も吉祥なるヴァイデーヒーの、銅色で芳しい蓮の花びらが、ラーヴァナの上に散らばった。
3.52.17
तस्याः कौशेयमुद्धूतमाकाशे कनकप्रभम्।
बभौ चादित्यरागेण ताम्रमभ्रमिवातपे ॥ ३.५२.१७ ॥
空に舞う彼女の金色の絹は、陽光に赤く染まった雲のように、日差しの中で輝いた。
3.52.18
तस्यास्तद् विमलं वक्त्रमाकाशे रावणाङ्कगम्।
न रराज विना रामं विनालमिव पङ्कजम् ॥ ३.५२.१८ ॥
空でラーヴァナの膝に横たわる彼女の清らかな顔は、ラーマなしには、水なき蓮のように輝かなかった。
3.52.19
बभूव जलदं नीलं भित्त्वा चन्द्र इवोदितः।
सुललाटं सुकेशान्तं पद्मगर्भाभमव्रणम् ॥ ३.५२.१९ ॥
それは紺青の雲を破って昇った月のように現れた。美しい額と美しい髪の縁を持ち、蓮の花の芯のように輝き、傷一つない。
3.52.20
शुक्लैः सुविमलैर्दन्तैः प्रभावद्भिरलंकृतम्।
तस्याः सुनयनं वक्त्रमाकाशे रावणाङ्कगम् ॥ ३.५२.२० ॥
美しい目を持つ彼女の顔は、白く、非常に清らかで、輝く歯で飾られていた。空中でラーヴァナの膝の上にあった。
3.52.21
रुदितं व्यपमृष्टास्रं चन्द्रवत् प्रियदर्शनम्।
सुनासं चारुताम्रोष्ठमाकाशे हाटकप्रभम् ॥ ३.५२.२१ ॥
泣いていて、涙を拭った顔は、月のように見る者を喜ばせ、美しい鼻と愛らしい赤みを帯びた唇を持ち、空で金のように輝いていた。
3.52.22
राक्षसेन्द्रसमाधूतं तस्यास्तद् वदनं शुभम्।
शुशुभे न विना रामं दिवा चन्द्र इवोदितः ॥ ३.५२.२२ ॥
羅刹王に揺さぶられた彼女の吉祥の顔は、ラーマなしでは輝かなかった。昼に昇った月のように。
3.52.23
सा हेमवर्णा नीलाङ्गं मैथिली राक्षसाधिपम्।
शुशुभे काञ्चनी काञ्ची नीलं गजमिवाश्रिता ॥ ३.५२.२३ ॥
黄金色のマイティリーは、紺色の肢体を持つ羅刹王に寄り添い、黒い象に巻きついた黄金の腰帯のように輝いていた。
3.52.24
सा पद्मपीता हेमाभा रावणं जनकात्मजा।
विद्युद् घनमिवाविश्य शुशुभे तप्तभूषणा ॥ ३.५२.२४ ॥
蓮のように黄色く、黄金の輝きを帯びたジャナカの娘は、ラーヴァナに寄り添い、雲に入る稲妻のように、精錬された黄金の装身具で飾られて輝いた。
3.52.25
तस्या भूषणघोषेण वैदेह्या राक्षसेश्वरः।
बभूव विमलो नीलः सघोष इव तोयदः ॥ ३.५२.२५ ॥
そのヴァイデーヒーの装身具の響きによって、羅刹王は澄んだ紺青となり、轟く雨雲のように見えた。
3.52.26
उत्तमाङ्गच्युता तस्याः पुष्पवृष्टिः समन्ततः।
सीताया ह्रियमाणायाः पपात धरणीतले ॥ ३.५२.२६ ॥
彼女の頭から落ちた花の雨が四方に散り、連れ去られるシーターの上から大地へと落ちた。
3.52.27
सा तु रावणवेगेन पुष्पवृष्टिः समन्ततः।
समाधूता दशग्रीवं पुनरेवाभ्यवर्तत ॥ ३.५२.२७ ॥
ラーヴァナの勢いで四方に散らされた花の雨は、再び十頭の王の方へと向きを変えた。
3.52.28
अभ्यवर्तत पुष्पाणां धारा वैश्रवणानुजम्।
नक्षत्रमाला विमला मेरुं नगमिवोन्नतम् ॥ ३.५२.२८ ॥
花の流れはヴァイシュラヴァナの弟へと向かった。高くそびえるメール山に輝く星の花環のように。
3.52.29
चरणान्नूपुरं भ्रष्टं वैदेह्या रत्नभूषितम्।
विद्युन्मण्डलसंकाशं पपात धरणीतले ॥ ३.५२.२९ ॥
ヴァイデーヒーの足から宝石をちりばめた足飾りが外れ、稲妻の輪のように輝いて地に落ちた。
3.52.30
तरुप्रवालरक्ता सा नीलाङ्गं राक्षसेश्वरम्।
प्रशोभयत वैदेही गजं कक्ष्येव काञ्चनी ॥ ३.५२.३० ॥
若芽のように赤いヴァイデーヒーは、青黒い身体の羅刹王を、象を飾る金の鞍帯のように飾っていた。
3.52.31
तां महोल्कामिवाकाशे दीप्यमानां स्वतेजसा।
जहाराकाशमाविश्य सीतां वैश्रवणानुजः ॥ ३.५२.३१ ॥
空で自らの光輝に輝く大流星のように、ヴァイシュラヴァナの弟は空に入り、シーターを奪い去った。
3.52.32
तस्यास्तान्यग्निवर्णानि भूषणानि महीतले।
सघोषाण्यवशीर्यन्त क्षीणास्तारा इवाम्बरात् ॥ ३.५२.३२ ॥
火の色をした彼女の装身具は音を立てて地に落ちた。空から衰えた星々が落ちるように。
3.52.33
तस्याः स्तनान्तराद् भ्रष्टो हारस्ताराधिपद्युतिः।
वैदेह्या निपतन् भाति गङ्गेव गगनच्युता ॥ ३.५२.३३ ॥
月のような輝きの首飾りがヴァイデーヒーの胸の間から落ち、天から落ちたガンガーのように輝いた。
3.52.34
उत्पातवाताभिरता नानाद्विजगणायुताः।
मा भैरिति विधूताग्रा व्याजह्रुरिव पादपाः ॥ ३.५२.३४ ॥
凶風に喜び、多くの鳥の群れに満ちた木々は、梢を揺らし、「恐れるな」と語るかのようであった。
3.52.35
नलिन्यो ध्वस्तकमलास्त्रस्तमीनजलेचराः।
सखीमिव गतोत्साहां शोचन्तीव स्म मैथिलीम् ॥ ३.५२.३५ ॥
蓮は折れ、魚や水棲の生き物は怯えた池は、気力を失った友マイティリーを悲しんでいるかのようであった。
3.52.36
समन्तादभिसम्पत्य सिंहव्याघ्रमृगद्विजाः।
अन्वधावंस्तदा रोषात् सीताच्छायानुगामिनः ॥ ३.५२.३६ ॥
四方から集まった獅子、虎、鹿、鳥たちは怒り、シーターの影を追って走った。
3.52.37
जलप्रपातास्रमुखाः शृङ्गैरुच्छ्रितबाहुभिः।
सीतायां ह्रियमाणायां विक्रोशन्तीव पर्वताः ॥ ३.५२.३७ ॥
シーターが連れ去られていたとき、山々は滝を涙に濡れた顔とし、高くそびえる峰を腕のように掲げて、嘆き叫んでいるかのようであった。
3.52.38
ह्रियमाणां तु वैदेहीं दृष्ट्वा दीनो दिवाकरः।
प्रविध्वस्तप्रभः श्रीमानासीत् पाण्डुरमण्डलः ॥ ३.५२.३८ ॥
連れ去られるヴァイデーヒーを見て、悲しむ太陽は光を完全に失い、輝かしいままでありながら青白い円盤となった。
3.52.39
नास्ति धर्मः कुतः सत्यं नार्जवं नानृशंसता।
यत्र रामस्य वैदेहीं सीतां हरति रावणः ॥ ३.५२.३९ ॥
ラーヴァナがラーマのヴァイデーヒーであるシーターを奪い去るところには、ダルマはない。真実がどうしてあろうか。素直さもなく、慈悲もない。
3.52.40
वित्रस्तका दीनमुखा रुरुदुर्मृगपोतकाः ॥ ३.५२.४० ॥
おびえた子鹿たちは悲しげな顔をして泣き叫んだ。
3.52.41
उद्वीक्ष्योद्वीक्ष्य नयनैर्भयादिव विलक्षणैः।
सुप्रवेपितगात्राश्च बभूवुर्वनदेवताः ॥ ३.५२.४१ ॥
恐怖からか、うろたえた目で何度も見つめ、手足を激しく震わせて、森の神々は動揺した。
3.52.42
विक्रोशन्तीं दृढं सीतां दृष्ट्वा दुःखं तथा गताम्।
तां तु लक्ष्मण रामेति क्रोशन्तीं मधुरस्वराम् ॥ ३.५२.४२ ॥
激しく泣き叫び、これほどの苦しみに沈むシーターを見た。甘い声の彼女は「ラクシュマナよ！ラーマよ！」と呼んでいた。
3.52.43
अवेक्षमाणां बहुशो वैदेहीं धरणीतलम्।
स तामाकुलकेशान्तां विप्रमृष्टविशेषकाम्।
जहारात्मविनाशाय दशग्रीवो मनस्विनीम् ॥ ३.५२.४३ ॥
大地を何度も見つめ、髪の先は乱れ、額のしるしは拭い去られた、その気高き女性を、十頭のラーヴァナは自らの破滅のために奪い去った。
3.52.44
ततस्तु सा चारुदती शुचिस्मिता
विनाकृता बन्धुजनेन मैथिली।
अपश्यती राघवलक्ष्मणावुभौ
विवर्णवक्त्रा भयभारपीडिता ॥ ३.५२.४४ ॥
そのとき、美しい歯と清らかな微笑みを持つマイティリーは、親族から引き離され、ラーghaваもラクシュマナも見えず、顔色を失い、恐怖の重荷に苦しめられた。