ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 3.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.52.1
सा तु ताराधिपमुखी रावणेन निरीक्ष्य तम्।
गृध्रराजं विनिहतं विललाप सुदुःखिता ॥ ३.५२.१ ॥
ಚಂದ್ರಮುಖಿಯಾದ ಆಕೆ, ರಾವಣನಿಂದ ಹತನಾದ ಗೃಧ್ರರಾಜನನ್ನು ಕಂಡು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಿಂದ ಶೋಕಿಸಿದಳು.
3.52.2
निमित्तं लक्षणं स्वप्नं शकुनिस्वरदर्शनम्।
अवश्यं सुखदुःखेषु नराणां परिदृश्यते ॥ ३.५२.२ ॥
ಶಕುನ, ಲಕ್ಷಣ, ಸ್ವಪ್ನ, ಪಕ್ಷಿಗಳ ಸ್ವರ-ದರ್ಶನ—ಇವು ಮನುಷ್ಯರ ಸುಖದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
3.52.3
न नूनं राम जानासि महद्व्यसनमात्मनः।
धावन्ति नूनं काकुत्स्थ मदर्थं मृगपक्षिणः ॥ ३.५२.३ ॥
ಓ ರಾಮ! ನಿನಗೆ ಬರಬಹುದಾದ ಮಹಾ ಆಪತ್ತನ್ನು ನೀನು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ; ಓ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ! ನನಗಾಗಿಯೇ ಈ ಮೃಗ-ಪಕ್ಷಿಗಳು ಓಡುತ್ತಿವೆ.
3.52.4
अयं हि कृपया राम मां त्रातुमिह संगतः।
शेते विनिहतो भूमौ ममाभाग्याद् विहंगमः ॥ ३.५२.४ ॥
ಓ ರಾಮ! ಈ ಪಕ್ಷಿ ದಯೆಯಿಂದಲೇ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತು; ನನ್ನ ದುರದೃಷ್ಟದಿಂದ ಅದು ಹತವಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದೆ.
3.52.5
त्राहि मामद्य काकुत्स्थ लक्ष्मणेति वराङ्गना।
सुसंत्रस्ता समाक्रन्दच्छृण्वतां तु यथान्तिके ॥ ३.५२.५ ॥
"ಓ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ! ಓ ಲಕ್ಷ್ಮಣ! ಇಂದು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು!" ಎಂದು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಭೀತಳಾದ ಆ ಸುಂದರಿ, ಹತ್ತಿರದವರು ಕೇಳುವಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೂಗಿದಳು.
3.52.6
तां क्लिष्टमाल्याभरणां विलपन्तीमनाथवत्।
अभ्यधावत वैदेहीं रावणो राक्षसाधिपः ॥ ३.५२.६ ॥
ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿ, ಅನಾಥೆಯಂತೆ ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ವೈದೇಹಿಯ ಕಡೆಗೆ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿ ರಾವಣ ಧಾವಿಸಿದನು.
3.52.7
तां लतामिव वेष्टन्तीमालिङ्गन्तीं महाद्रुमान्।
मुञ्च मुञ्चेति बहुशः प्राप तां राक्षसाधिपः ॥ ३.५२.७ ॥
ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಆಲಿಂಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿ 'ಬಿಡು, ಬಿಡು' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಪದೇ ಪದೇ ಹಿಡಿದನು.
3.52.8
क्रोशन्तीं राम रामेति रामेण रहितां वने।
जीवितान्ताय केशेषु जग्राहान्तकसंनिभः ॥ ३.५२.८ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ರಾಮನಿಂದ ಅಗಲಿದ ಆಕೆ 'ರಾಮ, ರಾಮ' ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಿರಲು, ಯಮನಂತಿದ್ದ ರಾವಣ ಪ್ರಾಣಾಂತಕ್ಕಾಗಿ ಆಕೆಯ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
3.52.9
प्रधर्षितायां वैदेह्यां बभूव सचराचरम्।
जगत् सर्वममर्यादं तमसान्धेन संवृतम् ॥ ३.५२.९ ॥
ವೈದೇಹಿ ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾದಾಗ, ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲ ಮರ್ಯಾದೆ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಕುರುಡಾಗಿ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
3.52.10
न वाति मारुतस्तत्र निष्प्रभोऽभूद् दिवाकरः।
दृष्ट्वा सीतां परामृष्टां देवो दिव्येन चक्षुषा ॥ ३.५२.१० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸಲಿಲ್ಲ; ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರಭೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಸೀತೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವುದನ್ನು ದೇವನು ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದನು.
3.52.11
कृतं कार्यमिति श्रीमान् व्याजहार पितामहः।
प्रहृष्टा व्यथिताश्चासन् सर्वे ते परमर्षयः ॥ ३.५२.११ ॥
"ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು" ಎಂದು ತೇಜಸ್ವಿ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ನುಡಿದನು. ಆ ಪರಮ ಋಷಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡರು.
3.52.12
दृष्ट्वा सीतां परामृष्टां दण्डकारण्यवासिनः।
रावणस्य विनाशं च प्राप्तं बुद्ध्वा यदृच्छया ॥ ३.५२.१२ ॥
ಸೀತೆ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದಂಡಕಾರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ರಾವಣನ ವಿನಾಶ ಸಮೀಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ಕಾಕತಾಳೀಯವಾಗಿ ತಿಳಿದರು.
3.52.13
स तु तां राम रामेति रुदतीं लक्ष्मणेति च।
जगामादाय चाकाशं रावणो राक्षसेश्वरः ॥ ३.५२.१३ ॥
ಆ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರ ರಾವಣನು 'ರಾಮ, ರಾಮ' ಎಂದು, 'ಲಕ್ಷ್ಮಣ' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿದನು.
3.52.14
तप्ताभरणवर्णाङ्गी पीतकौशेयवासिनी।
रराज राजपुत्री तु विद्युत्सौदामनी यथा ॥ ३.५२.१४ ॥
ಕಾಯಿಸಿದ ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳ ಬಣ್ಣದ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ, ಹಳದಿ ರೇಷ್ಮೆ ಉಟ್ಟ ಆ ರಾಜಪುತ್ರಿ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆದಳು.
3.52.15
उद्धूतेन च वस्त्रेण तस्याः पीतेन रावणः।
अधिकं परिबभ्राज गिरिर्दीप्त इवाग्निना ॥ ३.५२.१५ ॥
ಅವಳ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ರಾವಣನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊಳೆದನು, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಉರಿಯುವ ಪರ್ವತದಂತೆ.
3.52.16
तस्याः परमकल्याण्यास्ताम्राणि सुरभीणि च।
पद्मपत्राणि वैदेह्या अभ्यकीर्यन्त रावणम् ॥ ३.५२.१६ ॥
ಪರಮ ಮಂಗಳೆಯಾದ ವೈದೇಹಿಯ ಕೆಂಪು, ಸುಗಂಧಭರಿತ ತಾವರೆ ದಳಗಳು ರಾವಣನ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಿದವು.
3.52.17
तस्याः कौशेयमुद्धूतमाकाशे कनकप्रभम्।
बभौ चादित्यरागेण ताम्रमभ्रमिवातपे ॥ ३.५२.१७ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಚಿನ್ನದ ಕಾಂತಿಯ ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರ, ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಕೆಂಪಿನಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಮೋಡದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
3.52.18
तस्यास्तद् विमलं वक्त्रमाकाशे रावणाङ्कगम्।
न रराज विना रामं विनालमिव पङ्कजम् ॥ ३.५२.१८ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಅವಳ ಆ ನಿರ್ಮಲ ಮುಖವು, ರಾಮನಿಲ್ಲದೆ ನೀರಿಲ್ಲದ ತಾವರೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ.
3.52.19
बभूव जलदं नीलं भित्त्वा चन्द्र इवोदितः।
सुललाटं सुकेशान्तं पद्मगर्भाभमव्रणम् ॥ ३.५२.१९ ॥
ಅದು ನೀಲ ಮೇಘವನ್ನು ಸೀಳಿ ಉದಯಿಸಿದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ತೋರಿತು; ಸುಂದರ ಹಣೆ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಕೂದಲಿನ ತುದಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ, ತಾವರೆಯ ಒಳಭಾಗದಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿ, ಕಳಂಕರಹಿತವಾಗಿತ್ತು.
3.52.20
शुक्लैः सुविमलैर्दन्तैः प्रभावद्भिरलंकृतम्।
तस्याः सुनयनं वक्त्रमाकाशे रावणाङ्कगम् ॥ ३.५२.२० ॥
ಅವಳ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಖವು ಬಿಳಿಯಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಶುಭ್ರವಾದ, ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿತ್ತು.
3.52.21
रुदितं व्यपमृष्टास्रं चन्द्रवत् प्रियदर्शनम्।
सुनासं चारुताम्रोष्ठमाकाशे हाटकप्रभम् ॥ ३.५२.२१ ॥
ಅಳುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಿಕೊಂಡು, ಚಂದ್ರನಂತೆ ನೋಡಲು ಪ್ರಿಯವಾಗಿ, ಸುಂದರ ಮೂಗು ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಕೆಂಪು ತುಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಕಾಂತಿಯಿಂದ.
3.52.22
राक्षसेन्द्रसमाधूतं तस्यास्तद् वदनं शुभम्।
शुशुभे न विना रामं दिवा चन्द्र इवोदितः ॥ ३.५२.२२ ॥
ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಳ ಆ ಶುಭ ಮುಖವು, ರಾಮನಿಲ್ಲದೆ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ.
3.52.23
सा हेमवर्णा नीलाङ्गं मैथिली राक्षसाधिपम्।
शुशुभे काञ्चनी काञ्ची नीलं गजमिवाश्रिता ॥ ३.५२.२३ ॥
ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ಆ ಮೈಥಿಲಿ, ನೀಲ ದೇಹದ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ, ನೀಲ ಆನೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡ ಚಿನ್ನದ ಸೊಂಟದ ಪಟ್ಟಿಯಂತೆ ಹೊಳೆದಳು.
3.52.24
सा पद्मपीता हेमाभा रावणं जनकात्मजा।
विद्युद् घनमिवाविश्य शुशुभे तप्तभूषणा ॥ ३.५२.२४ ॥
ತಾವರೆಯಂತೆ ಹಳದಿ, ಚಿನ್ನದ ಕಾಂತಿಯ ಜನಕನ ಮಗಳು, ರಾವಣನನ್ನು ಸೇರಿ, ಕಾಯಿಸಿದ ಆಭರಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮೇಘವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆದಳು.
3.52.25
तस्या भूषणघोषेण वैदेह्या राक्षसेश्वरः।
बभूव विमलो नीलः सघोष इव तोयदः ॥ ३.५२.२५ ॥
ಆ ವೈದೇಹಿಯ ಆಭರಣಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರನು ನಿರ್ಮಲ ನೀಲವರ್ಣನಾಗಿ, ಗರ್ಜಿಸುವ ಮೇಘದಂತೆ ತೋರಿದನು.
3.52.26
उत्तमाङ्गच्युता तस्याः पुष्पवृष्टिः समन्ततः।
सीताया ह्रियमाणायाः पपात धरणीतले ॥ ३.५२.२६ ॥
ಅವಳ ತಲೆಯಿಂದ ಜಾರಿದ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೀತೆಯಿಂದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು.
3.52.27
सा तु रावणवेगेन पुष्पवृष्टिः समन्ततः।
समाधूता दशग्रीवं पुनरेवाभ्यवर्तत ॥ ३.५२.२७ ॥
ರಾವಣನ ವೇಗದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚದುರಿದ ಆ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತೆ ದಶಗ್ರೀವನ ಕಡೆಗೇ ತಿರುಗಿತು.
3.52.28
अभ्यवर्तत पुष्पाणां धारा वैश्रवणानुजम्।
नक्षत्रमाला विमला मेरुं नगमिवोन्नतम् ॥ ३.५२.२८ ॥
ಹೂವುಗಳ ಧಾರೆ ವೈಶ್ರವಣನ ತಮ್ಮನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿತು; ಎತ್ತರದ ಮೇರು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಲ ನಕ್ಷತ್ರಮಾಲೆಯಂತೆ.
3.52.29
चरणान्नूपुरं भ्रष्टं वैदेह्या रत्नभूषितम्।
विद्युन्मण्डलसंकाशं पपात धरणीतले ॥ ३.५२.२९ ॥
ವೈದೇಹಿಯ ಕಾಲಿನಿಂದ ಜಾರಿದ ರತ್ನಖಚಿತ ಗೆಜ್ಜೆ ಮಿಂಚಿನ ವೃತ್ತದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು.
3.52.30
तरुप्रवालरक्ता सा नीलाङ्गं राक्षसेश्वरम्।
प्रशोभयत वैदेही गजं कक्ष्येव काञ्चनी ॥ ३.५२.३० ॥
ಮರದ ಚಿಗುರಿನಂತೆ ಕೆಂಪಾದ ಆ ವೈದೇಹಿ, ನೀಲವರ್ಣದ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರನನ್ನು ಆನೆಗೆ ಚಿನ್ನದ ಕಟ್ಟು ಶೋಭೆ ನೀಡುವಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದಳು.
3.52.31
तां महोल्कामिवाकाशे दीप्यमानां स्वतेजसा।
जहाराकाशमाविश्य सीतां वैश्रवणानुजः ॥ ३.५२.३१ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು, ಮಹಾ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ, ವೈಶ್ರವಣನ ತಮ್ಮನು ಆಕಾಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದನು.
3.52.32
तस्यास्तान्यग्निवर्णानि भूषणानि महीतले।
सघोषाण्यवशीर्यन्त क्षीणास्तारा इवाम्बरात् ॥ ३.५२.३२ ॥
ಅವಳ ಬೆಂಕಿಯ ಬಣ್ಣದ ಆಭರಣಗಳು ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು, ಆಕಾಶದಿಂದ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಬೀಳುವಂತೆ.
3.52.33
तस्याः स्तनान्तराद् भ्रष्टो हारस्ताराधिपद्युतिः।
वैदेह्या निपतन् भाति गङ्गेव गगनच्युता ॥ ३.५२.३३ ॥
ವೈದೇಹಿಯ ಎದೆಯ ನಡುವಿನಿಂದ ಜಾರಿದ ಚಂದ್ರನ ಕಾಂತಿಯ ಹಾರ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಗಂಗೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
3.52.34
उत्पातवाताभिरता नानाद्विजगणायुताः।
मा भैरिति विधूताग्रा व्याजह्रुरिव पादपाः ॥ ३.५२.३४ ॥
ಉತ್ಪಾತದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತ, ಅನೇಕ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮರಗಳು, ತುದಿ ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತ, 'ಹೆದರಬೇಡ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿದವು.
3.52.35
नलिन्यो ध्वस्तकमलास्त्रस्तमीनजलेचराः।
सखीमिव गतोत्साहां शोचन्तीव स्म मैथिलीम् ॥ ३.५२.३५ ॥
ಕಮಲಗಳು ಚಿದ್ರಗೊಂಡು, ಮೀನು ಮತ್ತು ಜಲಚರಗಳು ಬೆದರಿದ ಕೊಳಗಳು, ಉತ್ಸಾಹ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಗೆಳತಿ ಮೈಥಿಲಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿದವು.
3.52.36
समन्तादभिसम्पत्य सिंहव्याघ्रमृगद्विजाः।
अन्वधावंस्तदा रोषात् सीताच्छायानुगामिनः ॥ ३.५२.३६ ॥
ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸೇರಿ, ಸಿಂಹ, ಹುಲಿ, ಜಿಂಕೆ, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ಸೀತೆಯ ನೆರಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಓಡಿದವು.
3.52.37
जलप्रपातास्रमुखाः शृङ्गैरुच्छ्रितबाहुभिः।
सीतायां ह्रियमाणायां विक्रोशन्तीव पर्वताः ॥ ३.५२.३७ ॥
ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಜಲಪ್ರಪಾತಗಳೇ ಕಣ್ಣೀರಾದ ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶಿಖರಗಳೆಂಬ ಮೇಲೆತ್ತಿದ ಬಾಹುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರ್ವತಗಳು ಅಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿದವು.
3.52.38
ह्रियमाणां तु वैदेहीं दृष्ट्वा दीनो दिवाकरः।
प्रविध्वस्तप्रभः श्रीमानासीत् पाण्डुरमण्डलः ॥ ३.५२.३८ ॥
ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ದುಃಖಿತನಾದ ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಭೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಂಕಾಯಿತು; ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ತೇಜಸ್ವಿ ಬಿಳಿಚಿಕೊಂಡ ಮಂಡಲವಾದನು.
3.52.39
नास्ति धर्मः कुतः सत्यं नार्जवं नानृशंसता।
यत्र रामस्य वैदेहीं सीतां हरति रावणः ॥ ३.५२.३९ ॥
ರಾಮನ ವೈದೇಹಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ರಾವಣ ಅಪಹರಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ; ಸತ್ಯ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು? ಋಜುತ್ವವಿಲ್ಲ, ದಯೆಯೂ ಇಲ್ಲ.
3.52.40
वित्रस्तका दीनमुखा रुरुदुर्मृगपोतकाः ॥ ३.५२.४० ॥
ಭಯಗೊಂಡ, ದೀನಮುಖದ ಜಿಂಕೆ ಮರಿಗಳು ಅತ್ತವು.
3.52.41
उद्वीक्ष्योद्वीक्ष्य नयनैर्भयादिव विलक्षणैः।
सुप्रवेपितगात्राश्च बभूवुर्वनदेवताः ॥ ३.५२.४१ ॥
ಭಯದಿಂದೆಂಬಂತೆ ಕಳವಳದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡುತ್ತ, ದೇಹ ಬಹಳ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ವನದೇವತೆಗಳಾದರು.
3.52.42
विक्रोशन्तीं दृढं सीतां दृष्ट्वा दुःखं तथा गताम्।
तां तु लक्ष्मण रामेति क्रोशन्तीं मधुरस्वराम् ॥ ३.५२.४२ ॥
ಬಲವಾಗಿ ಅಳುತ್ತ, ಇಷ್ಟು ದುಃಖಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡಿದೆ — ಇಂಪಾದ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳ ಅವಳು "ಲಕ್ಷ್ಮಣಾ! ರಾಮಾ!" ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಳು.
3.52.43
अवेक्षमाणां बहुशो वैदेहीं धरणीतलम्।
स तामाकुलकेशान्तां विप्रमृष्टविशेषकाम्।
जहारात्मविनाशाय दशग्रीवो मनस्विनीम् ॥ ३.५२.४३ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ವೈದೇಹಿಯನ್ನು, ಕೂದಲ ತುದಿಗಳು ಕೆದರಿ ಹಣೆಯ ತಿಲಕ ಅಳಿಸಿಹೋಗಿದ್ದ ಆ ಮನಸ್ವಿನಿಯನ್ನು, ದಶಗ್ರೀವನು ತನ್ನ ಸ್ವನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಅಪಹರಿಸಿದನು.
3.52.44
ततस्तु सा चारुदती शुचिस्मिता
विनाकृता बन्धुजनेन मैथिली।
अपश्यती राघवलक्ष्मणावुभौ
विवर्णवक्त्रा भयभारपीडिता ॥ ३.५२.४४ ॥
ಆಗ ಸುಂದರ ದಂತಗಳ, ಶುಚಿಯಾದ ನಗುವಿನ ಆ ಮೈಥಿಲಿ, ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟು, ರಾಘವ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕಾಣದೆ, ವಿವರ್ಣ ಮುಖದೊಂದಿಗೆ ಭಯಭಾರದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದಳು.