வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.58.1
स दृष्ट्वा लक्ष्मणं दीनं शून्यं दशरथात्मजः।
पर्यपृच्छत धर्मात्मा वैदेहीमागतं विना ॥ ३.५८.१ ॥
தசரதனின் மகனும் தர்மாத்மாவுமான ராமன் சோகமும் வெறுமையும் கொண்ட லக்ஷ்மணனைக் கண்டு, வைதேகி இல்லாமல் வந்ததைப் பற்றி அவனிடம் கேட்டான்.
3.58.2
प्रस्थितं दण्डकारण्यं या मामनुजगाम ह।
क्व सा लक्ष्मण वैदेही यां हित्वा त्वमिहागतः ॥ ३.५८.२ ॥
தண்டகாரண்யத்திற்குப் புறப்பட்டபோது என்னைப் பின்தொடர்ந்து வந்தவள் எங்கே, லக்ஷ்மணா? அவளை விட்டுவிட்டு நீ இங்கு வந்திருக்கிறாய்.
3.58.3
राज्यभ्रष्टस्य दीनस्य दण्डकान् परिधावतः।
क्व सा दुःखसहाया मे वैदेही तनुमध्यमा ॥ ३.५८.३ ॥
அரசுரிமை இழந்து, தாழ்ந்து, தண்டக வனங்களில் அலையும் எனக்கு துயரத்தில் துணையாக இருந்த, மெல்லிய இடையுடைய அந்த வைதேகி எங்கே?
3.58.4
यां विना नोत्सहे वीर मुहूर्तमपि जीवितुम्।
क्व सा प्राणसहाया मे सीता सुरसुतोपमा ॥ ३.५८.४ ॥
வீரனே, அவளின்றி ஒரு கணமும் உயிர் வாழ எனக்கு துணிவில்லை. என் உயிருக்குத் துணையான, தேவமகளுக்கு ஒப்பான சீதை எங்கே?
3.58.5
पतित्वममराणां हि पृथिव्याश्चापि लक्ष्मण।
विना तां तपनीयाभां नेच्छेयं जनकात्मजाम् ॥ ३.५८.५ ॥
லக்ஷ்மணா, பொன்னிறப் பிரகாசம் கொண்ட ஜனகன் மகளின்றி, தேவர்களின் அதிபதித்தனமும் பூமியின் ஆட்சியும் கூட நான் விரும்பமாட்டேன்.
3.58.6
कच्चिज्जीवति वैदेही प्राणैः प्रियतरा मम।
कच्चित् प्रव्राजनं वीर न मे मिथ्या भविष्यति ॥ ३.५८.६ ॥
என் உயிரை விட அன்பிற்குரிய வைதேகி உயிருடன் இருக்கிறாளா? வீரனே, என் வனவாசம் வீணாகிவிடுமோ?
3.58.7
सीतानिमित्तं सौमित्रे मृते मयि गते त्वयि।
कच्चित् सकामा कैकेयी सुखिता सा भविष्यति ॥ ३.५८.७ ॥
சௌமித்ரா, சீதையின் பொருட்டு நான் இறந்து நீயும் சென்றுவிட்டால், கைகேயியின் விருப்பம் நிறைவேறி அவள் மகிழ்வாளோ?
3.58.8
सपुत्रराज्यां सिद्धार्थां मृतपुत्रा तपस्विनी।
उपस्थास्यति कौसल्या कच्चित् सौम्येन कैकयीम् ॥ ३.५८.८ ॥
மகனும் அரசும் பெற்று வெற்றி அடைந்த கைகேயியை, மகனை இழந்த தவக்கோல கௌசல்யை இனிமையாக அணுகி வணங்குவாளோ?
3.58.9
यदि जीवति वैदेही गमिष्याम्याश्रमं पुनः।
संवृत्ता यदि वृत्ता सा प्राणांस्त्यक्ष्यामि लक्ष्मण ॥ ३.५८.९ ॥
வைதேகி உயிருடன் இருந்தால் நான் மீண்டும் ஆசிரமத்திற்குச் செல்வேன்; அவள் ஏதேனும் அழிவுற்றிருந்தால், லக்ஷ்மணா, நான் உயிரை விடுவேன்.
3.58.10
यदि मामाश्रमगतं वैदेही नाभिभाषते।
पुरः प्रहसिता सीता विनशिष्यामि लक्ष्मण ॥ ३.५८.१० ॥
ஆசிரமம் வந்த என்னிடம் வைதேகி பேசாமல் இருந்தால் — முன்பு சிரித்தபடி எதிரில் வந்த சீதை பேசாவிட்டால் — லக்ஷ்மணா, நான் அழிந்துவிடுவேன்.
3.58.11
ब्रूहि लक्ष्मण वैदेही यदि जीवति वा न वा।
त्वयि प्रमत्ते रक्षोभिर्भक्षिता वा तपस्विनी ॥ ३.५८.११ ॥
லக்ஷ்மணா, சொல்லு — வைதேகி உயிருடன் இருக்கிறாளா இல்லையா? அல்லது நீ கவனக்குறைவாக இருந்தபோது அரக்கர்கள் அந்தத் தவசியை உண்டுவிட்டார்களா?
3.58.12
सुकुमारी च बाला च नित्यं चादुःखभागिनी।
मद्वियोगेन वैदेही व्यक्तं शोचति दुर्मनाः ॥ ३.५८.१२ ॥
மென்மையும் இளமையும் கொண்டவளும், எப்போதும் துன்பம் அறியாதவளுமான வைதேகி, என் பிரிவால் மனம் கலங்கி நிச்சயமாக வருந்திக் கொண்டிருப்பாள்.
3.58.13
सर्वथा रक्षसा तेन जिह्मेन सुदुरात्मना।
वदता लक्ष्मणेत्युच्चैस्तवापि जनितं भयम् ॥ ३.५८.१३ ॥
அந்த வஞ்சகனும் மிகக் கொடிய உள்ளம் கொண்ட அரக்கனும், உரத்த குரலில் 'லக்ஷ்மணா!' என்று அழைத்தபோது, உனக்கும் நிச்சயமாக பயம் உண்டானது.
3.58.14
श्रुतश्च मन्ये वैदेह्या स स्वरः सदृशो मम।
त्रस्तया प्रेषितस्त्वं च द्रष्टुं मां शीघ्रमागतः ॥ ३.५८.१४ ॥
வைதேஹி (சீதை) என் குரலை ஒத்த அந்தக் குரலைக் கேட்டாள் என்று நினைக்கிறேன்; பயந்து போய் உன்னை என்னைப் பார்க்க விரைவாக அனுப்பினாள், நீயும் வந்துவிட்டாய்.
3.58.15
सर्वथा तु कृतं कष्टं सीतामुत्सृजता वने।
प्रतिकर्तुं नृशंसानां रक्षसां दत्तमन्तरम् ॥ ३.५८.१५ ॥
ஆனால் காட்டில் சீதையை விட்டுவிட்டு நீ நிச்சயமாக மிகவும் துயரமான செயலைச் செய்தாய்; கொடிய அரக்கர்களுக்கு பழிவாங்கும் வாய்ப்பை அளித்துவிட்டாய்.
3.58.16
दुःखिताः खरघातेन राक्षसाः पिशिताशनाः।
तैः सीता निहता घोरैर्भविष्यति न संशयः ॥ ३.५८.१६ ॥
கரனின் கொலையால் துயருற்ற, ஊனுண்ணும் அரக்கர்கள் அந்தக் கொடியவர்களால் சீதை கொல்லப்பட்டிருப்பாள் என்பதில் ஐயமில்லை.
3.58.17
अहोऽस्मि व्यसने मग्नः सर्वथा रिपुनाशन।
किं त्विदानीं करिष्यामि शङ्के प्राप्तव्यमीदृशम् ॥ ३.५८.१७ ॥
ஐயோ! நான் பேரிடரில் முழுவதுமாக மூழ்கிவிட்டேன், பகைவரை அழிப்பவனே! இப்போது நான் என்ன செய்வேன்? இத்தகைய நிலையே அடைய வேண்டியிருக்கும் என்று அஞ்சுகிறேன்.
3.58.18
आजगाम जनस्थानं त्वरया सहलक्ष्मणः ॥ ३.५८.१८ ॥
லக்ஷ்மணனுடன் அவன் விரைவாக ஜனஸ்தானத்திற்கு வந்து சேர்ந்தான்.
3.58.19
विगर्हमाणोऽनुजमार्तरूपं
क्षुधाश्रमेणैव पिपासया च।
विनिःश्वसन् शुष्कमुखो विषण्णः
प्रतिश्रयं प्राप्य समीक्ष्य शून्यम् ॥ ३.५८.१९ ॥
பசி மற்றும் தாகத்தின் களைப்பால் துயருற்ற தோற்றம் கொண்ட தம்பி லக்ஷ்மணனை நிந்தித்தவாறு, பெருமூச்சு விட்டு, வாடிய முகத்துடன், வருத்தமுற்றவராக, தங்குமிடத்தை அடைந்து அது வெறுமையாக இருப்பதைக் கண்டார்.
3.58.20
स्वमाश्रमं स प्रविगाह्य वीरो
विहारदेशाननुसृत्य कांश्चित्।
एतत्तदित्येव निवासभूमौ
प्रहृष्टरोमा व्यथितो बभूव ॥ ३.५८.२० ॥
அந்த வீரர் தம் ஆசிரமத்திற்குள் நுழைந்து, சில விளையாட்டிடங்களில் தேடி, 'இதுவே அது' என்று தங்குமிடத்தில் உடல் சிலிர்த்து, வருத்தமுற்றார்.