رامايانا فالميكي · السارغا 3.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.59.1
अथाश्रमादुपावृत्तमन्तरा रघुनन्दनः।
परिपप्रच्छ सौमित्रिं रामो दुःखादिदं वचः ॥ ३.५९.१ ॥
ثم سأل راما، بهجة آل رَغو، وهو عائد من الناسك، سوميتري لاكشمانا بحزن هذه الكلمات في الطريق.
3.59.2
तमुवाच किमर्थं त्वमागतोऽपास्य मैथिलीम्।
यदा सा तव विश्वासाद् वने विरहिता मया ॥ ३.५९.२ ॥
قال: لماذا جئتَ تاركاً مايثيلي، وقد تركتُها وحدها في الغابة واثقاً بك؟
3.59.3
दृष्ट्वैवाभ्यागतं त्वां मे मैथिलीं त्यज्य लक्ष्मण।
शङ्कमानं महत् पापं यत्सत्यं व्यथितं मनः ॥ ३.५९.३ ॥
يا لاكشمانا! إذ أراك قد جئتَ إلى هنا وتركتَ مايثيلي، أخشى أن يكون قد وقع إثم عظيم؛ حقاً إن قلبي مضطرب.
3.59.4
स्फुरते नयनं सव्यं बाहुश्च हृदयं च मे।
दृष्ट्वा लक्ष्मण दूरे त्वां सीताविरहितं पथि ॥ ३.५९.४ ॥
ترتعش عيني اليسرى، وكذلك ذراعي وقلبي. يا لاكشمانا! إذ أراك من بعيد في الطريق بلا سيتا.
3.59.5
एवमुक्तस्तु सौमित्रिर्लक्ष्मणः शुभलक्षणः।
भूयो दुःखसमाविष्टो दुःखितं राममब्रवीत् ॥ ३.५९.५ ॥
فلما قيل له ذلك، امتلأ لاكشمانا، سوميتري ذو العلامات المباركة، حزناً من جديد، وقال لراما الحزين.
3.59.6
न स्वयं कामकारेण तां त्यक्त्वाहमिहागतः।
प्रचोदितस्तयैवोग्रैस्त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ३.५९.६ ॥
لم أتركها بإرادتي ولم آتِ إلى هنا عن طوعي؛ بل دفعتني كلماتها القاسية، فجئتُ إلى حضرتك هنا.
3.59.7
आर्येणेव परिक्रुष्टं लक्ष्मणेति सुविस्वरम्।
परित्राहीति यद्वाक्यं मैथिल्यास्तच्छ्रुतिं गतम् ॥ ३.५९.७ ॥
وكأن النبيل صرخ، ارتفعت صرخة عالية: «لَكشْمَنَ!»، وبلغت الأذن كلمات مَيْثِلِي: «أنقذني!».
3.59.8
सा तमार्तस्वरं श्रुत्वा तव स्नेहेन मैथिली।
गच्छ गच्छेति मामाशु रुदती भयविक्लवा ॥ ३.५९.८ ॥
لما سمعت تلك الصرخة المفجعة، ومن محبتها لك، والخوف يهز كيانها، جعلت مَيْثِلِي تبكي وتقول لي بسرعة مراراً: «اذهب، اذهب!».
3.59.9
प्रचोद्यमानेन मया गच्छेति बहुशस्तया।
प्रत्युक्ता मैथिली वाक्यमिदं तत् प्रत्ययान्वितम् ॥ ३.५९.९ ॥
وعلى الرغم من أنني حثثتها مراراً، ظلت تقول «اذهب»؛ فأجابتني مَيْثِلِي بهذه الكلمات المفعمة باليقين.
3.59.10
न तत् पश्याम्यहं रक्षो यदस्य भयमावहेत्।
निर्वृता भव नास्त्येतत् केनाप्येतदुदाहृतम् ॥ ३.५९.१० ॥
لا أرى رَكْشَسًا يمكن أن يجلب إليه الخوف. كوني مطمئنة — لم يقل هذا أحد.
3.59.11
विगर्हितं च नीचं च कथमार्योऽभिधास्यति।
त्राहीति वचनं सीते यस्त्रायेत् त्रिदशानपि ॥ ३.५९.११ ॥
كيف يتفوه النبيل بكلمة مشينة ووضيعة كهذه: «أنقذني!»؟ يا سيتا، أيقول هذا من يستطيع أن يحمي حتى الآلهة؟
3.59.12
किंनिमित्तं तु केनापि भ्रातुरालम्ब्य मे स्वरम्।
विस्वरं व्याहृतं वाक्यं लक्ष्मण त्राहि मामिति ॥ ३.५९.१२ ॥
لأي سبب أخذ أحدٌ صوت الأخ، وقلّد صوتي، وصرخ بقسوة: «لكشمن، أنقذني!»؟
3.59.13
राक्षसेनेरितं वाक्यं त्रासात् त्राहीति शोभने।
न भवत्या व्यथा कार्या कुनारीजनसेविता ॥ ३.५९.१३ ॥
تلك الكلمات «أنقذني!» قالها الرّاكشاسا من الخوف. أيتها الجميلة، لا ينبغي أن تحزني؛ فهذا سلوك النساء الدنيئات.
3.59.14
अलं विक्लवतां गन्तुं स्वस्था भव निरुत्सुका।
न चास्ति त्रिषु लोकेषु पुमान् यो राघवं रणे ॥ ३.५९.१४ ॥
كفى يأسًا؛ كوني هادئة ومطمئنة البال. ليس في العوالم الثلاثة رجل يستطيع أن يغلب راغافا في القتال.
3.59.15
जातो वा जायमानो वा संयुगे यः पराजयेत्।
अजेयो राघवो युद्धे देवैः शक्रपुरोगमैः ॥ ३.५९.१५ ॥
لا يستطيع أحد، سواء وُلد أو سيولد، أن يغلب راغافا في القتال. راغافا لا يُقهر في الحرب، حتى من الآلهة بقيادة إندرا.
3.59.16
एवमुक्ता तु वैदेही परिमोहितचेतना।
उवाचाश्रूणि मुञ्चन्ती दारुणं मामिदं वचः ॥ ३.५९.१६ ॥
وعند ذلك، وقد اضطرب عقلها، وهي تذرف الدموع، قالت لي هذه الكلمات القاسية، فايدهي.
3.59.17
भावो मयि तवात्यर्थं पाप एव निवेशितः।
विनष्टे भ्रातरि प्राप्तुं न च त्वं मामवाप्स्यसे ॥ ३.५९.१७ ॥
نيتك نحوي شريرة للغاية. فإذا هلك أخي، فلن تنالني أبدًا.
3.59.18
संकेताद् भरतेन त्वं रामं समनुगच्छसि।
क्रोशन्तं हि यथात्यर्थं नैनमभ्यवपद्यसे ॥ ३.५९.१८ ॥
بتحريض من بهارata تتبع راما عن كثب. ومع أنه يصرخ بشدة، فإنك لا تذهب لنجدته.
3.59.19
रिपुः प्रच्छन्नचारी त्वं मदर्थमनुगच्छसि।
राघवस्यान्तरं प्रेप्सुस्तथैनं नाभिपद्यसे ॥ ३.५९.१९ ॥
أنت عدو تتحرك متخفياً. من أجلي تتبعه؛ تبحث عن ثغرة ضد راغافا، ومع ذلك لا تقترب منه.
3.59.20
एवमुक्तस्तु वैदेह्या संरब्धो रक्तलोचनः।
क्रोधात् प्रस्फुरमाणोष्ठ आश्रमादभिनिर्गतः ॥ ३.५९.२० ॥
وحين خاطبته فايدهي بذلك، اشتد غضبه، واحمرّت عيناه، وارتجفت شفتاه من الغضب، فخرج من الصومعة.
3.59.21
एवं ब्रुवाणं सौमित्रिं रामः संतापमोहितः।
अब्रवीद् दुष्कृतं सौम्य तां विना त्वमिहागतः ॥ ३.५९.२१ ॥
فقال راما، وقد أعماه الحزن، لسوميتري وهو يتكلم هكذا: "يا طيب القلب، لقد أسأت بمجيئك إلى هنا وتركها وحدها."
3.59.22
जानन्नपि समर्थं मां रक्षसामपवारणे।
अनेन क्रोधवाक्येन मैथिल्या निर्गतो भवान् ॥ ३.५९.२२ ॥
وأنت تعلم أنني قادر على صدّ الراكشاسا، ومع ذلك خرجت بسبب هذه الكلمات الغاضبة من مايثيلي.
3.59.23
नहि ते परितुष्यामि त्यक्त्वा यदसि मैथिलीम्।
क्रुद्धायाः परुषं श्रुत्वा स्त्रिया यत् त्वमिहागतः ॥ ३.५९.२३ ॥
لست راضياً عنك، لأنك تركت مايثيلي؛ فبعد أن سمعت الكلمات القاسية لامرأة غاضبة جئت إلى هنا.
3.59.24
सर्वथा त्वपनीतं ते सीतया यत् प्रचोदितः।
क्रोधस्य वशमागम्य नाकरोः शासनं मम ॥ ३.५९.२४ ॥
لقد أخطأت من كل وجه، إذ حثّتك سيتا؛ وخضعت لسلطان الغضب فلم تنفّذ أمري.
3.59.25
असौ हि राक्षसः शेते शरेणाभिहतो मया।
मृगरूपेण येनाहमाश्रमादपवाहितः ॥ ३.५९.२५ ॥
ذلك الراكشاسا الذي أبعدني عن الصومعة في هيئة الغزال، يرقد الآن مصابًا بسهمي.
3.59.26
विकृष्य चापं परिधाय सायकं
सलीलबाणेन च ताडितो मया।
मार्गीं तनुं त्यज्य च विक्लवस्वरो
बभूव केयूरधरः स राक्षसः ॥ ३.५९.२६ ॥
شددتُ القوس ووضعتُ السهم، وضربته بسهم أطلقته بلا عناء. ترك جسد الغزال، فصار ذلك الراكشاسا، المتحلي بالأساور، ذا صوت مرتعش.
3.59.27
शराहतेनैव तदार्तया गिरा
स्वरं ममालम्ब्य सुदूरसुश्रवम्।
उदाहृतं तद् वचनं सुदारुणं
त्वमागतो येन विहाय मैथिलीम् ॥ ३.५९.२७ ॥
وقد أصيب بالسهم، فقلّد صوتي بصرخة موجعة، وأطلق تلك الكلمات القاسية جدًا بصوت يبلغ بعيدًا؛ وبسببها جئتَ إلى هنا تاركًا مايتهيلي.