Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.59.1
अथाश्रमादुपावृत्तमन्तरा रघुनन्दनः।
परिपप्रच्छ सौमित्रिं रामो दुःखादिदं वचः ॥ ३.५९.१ ॥
Então Rāma, a alegria dos Raghus, voltando do eremitério, perguntou com pesar a Saumitri Lakṣmaṇa estas palavras no caminho.
3.59.2
तमुवाच किमर्थं त्वमागतोऽपास्य मैथिलीम्।
यदा सा तव विश्वासाद् वने विरहिता मया ॥ ३.५९.२ ॥
Ele disse: Por que vieste, abandonando Maithilī, quando eu a deixei sozinha na floresta confiando em ti?
3.59.3
दृष्ट्वैवाभ्यागतं त्वां मे मैथिलीं त्यज्य लक्ष्मण।
शङ्कमानं महत् पापं यत्सत्यं व्यथितं मनः ॥ ३.५९.३ ॥
Ó Lakṣmaṇa! Ao ver-te chegar aqui e sabendo que abandonaste a minha Maithilī, temo que algum grande mal tenha sido cometido; de facto, a minha mente está perturbada.
3.59.4
स्फुरते नयनं सव्यं बाहुश्च हृदयं च मे।
दृष्ट्वा लक्ष्मण दूरे त्वां सीताविरहितं पथि ॥ ३.५९.४ ॥
O meu olho esquerdo treme, e também o braço e o coração. Ó Lakṣmaṇa! Ao ver-te de longe no caminho, sem Sītā.
3.59.5
एवमुक्तस्तु सौमित्रिर्लक्ष्मणः शुभलक्षणः।
भूयो दुःखसमाविष्टो दुःखितं राममब्रवीत् ॥ ३.५९.५ ॥
Assim interpelado, Lakṣmaṇa, Saumitri de sinais auspiciosos, novamente tomado de tristeza, falou ao aflito Rāma.
3.59.6
न स्वयं कामकारेण तां त्यक्त्वाहमिहागतः।
प्रचोदितस्तयैवोग्रैस्त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ३.५९.६ ॥
Não por minha própria vontade a deixei e vim aqui; impelido pelas palavras duras dela, vim aqui à tua presença.
3.59.7
आर्येणेव परिक्रुष्टं लक्ष्मणेति सुविस्वरम्।
परित्राहीति यद्वाक्यं मैथिल्यास्तच्छ्रुतिं गतम् ॥ ३.५९.७ ॥
Como se gritado pelo nobre, ergueu-se um forte grito: "Lakṣmaṇa!", e as palavras de Maithilī, "Salva-me!", chegaram aos ouvidos.
3.59.8
सा तमार्तस्वरं श्रुत्वा तव स्नेहेन मैथिली।
गच्छ गच्छेति मामाशु रुदती भयविक्लवा ॥ ३.५९.८ ॥
Ao ouvir aquele grito de angústia, Maithilī, por afeto a ti, abalada de medo e chorando, instou-me depressa: "Vai, vai!".
3.59.9
प्रचोद्यमानेन मया गच्छेति बहुशस्तया।
प्रत्युक्ता मैथिली वाक्यमिदं तत् प्रत्ययान्वितम् ॥ ३.५९.९ ॥
Embora eu a instasse muitas vezes, ela continuava dizendo "vai"; e Maithilī respondeu-me com estas palavras cheias de convicção.
3.59.10
न तत् पश्याम्यहं रक्षो यदस्य भयमावहेत्।
निर्वृता भव नास्त्येतत् केनाप्येतदुदाहृतम् ॥ ३.५९.१० ॥
Não vejo nenhum demônio que pudesse trazer-lhe medo. Fica tranquila — ninguém disse isto.
3.59.11
विगर्हितं च नीचं च कथमार्योऽभिधास्यति।
त्राहीति वचनं सीते यस्त्रायेत् त्रिदशानपि ॥ ३.५९.११ ॥
Como diria o nobre uma palavra tão reprovável e vil, "Salva-me!"? Ó Sītā, aquele que pode proteger até os deuses diria tal coisa?
3.59.12
किंनिमित्तं तु केनापि भ्रातुरालम्ब्य मे स्वरम्।
विस्वरं व्याहृतं वाक्यं लक्ष्मण त्राहि मामिति ॥ ३.५९.१२ ॥
Por que motivo alguém, tomando a voz do irmão e imitando a minha, gritou asperamente: "Lakṣmaṇa, salva-me!"?
3.59.13
राक्षसेनेरितं वाक्यं त्रासात् त्राहीति शोभने।
न भवत्या व्यथा कार्या कुनारीजनसेविता ॥ ३.५९.१३ ॥
Essas palavras, "Salva-me!", foram ditas pelo rākṣasa por medo. Ó bela, não deves afligir-te; esta é a conduta de mulheres vis.
3.59.14
अलं विक्लवतां गन्तुं स्वस्था भव निरुत्सुका।
न चास्ति त्रिषु लोकेषु पुमान् यो राघवं रणे ॥ ३.५९.१४ ॥
Basta de desespero; permanece serena e sem inquietação. Nos três mundos não há homem que possa vencer Rāghava em batalha.
3.59.15
जातो वा जायमानो वा संयुगे यः पराजयेत्।
अजेयो राघवो युद्धे देवैः शक्रपुरोगमैः ॥ ३.५९.१५ ॥
Quem já nasceu ou quem ainda há de nascer não poderá vencer Rāghava em batalha. Rāghava é invencível na guerra, mesmo para os deuses liderados por Indra.
3.59.16
एवमुक्ता तु वैदेही परिमोहितचेतना।
उवाचाश्रूणि मुञ्चन्ती दारुणं मामिदं वचः ॥ ३.५९.१६ ॥
Assim interpelada, Vaidehī, com a mente perturbada, derramando lágrimas, dirigiu-me estas palavras duras.
3.59.17
भावो मयि तवात्यर्थं पाप एव निवेशितः।
विनष्टे भ्रातरि प्राप्तुं न च त्वं मामवाप्स्यसे ॥ ३.५९.१७ ॥
Tua intenção para comigo é extremamente pecaminosa. Destruído o meu irmão, não me alcançarás.
3.59.18
संकेताद् भरतेन त्वं रामं समनुगच्छसि।
क्रोशन्तं हि यथात्यर्थं नैनमभ्यवपद्यसे ॥ ३.५९.१८ ॥
Por instigação de Bharata segues de perto Rāma. Embora ele clame com força, não vais socorrê-lo.
3.59.19
रिपुः प्रच्छन्नचारी त्वं मदर्थमनुगच्छसि।
राघवस्यान्तरं प्रेप्सुस्तथैनं नाभिपद्यसे ॥ ३.५९.१९ ॥
Você é um inimigo que se move disfarçado. Por minha causa o segue; buscando uma brecha contra Rāghava, ainda assim não se aproxima dele.
3.59.20
एवमुक्तस्तु वैदेह्या संरब्धो रक्तलोचनः।
क्रोधात् प्रस्फुरमाणोष्ठ आश्रमादभिनिर्गतः ॥ ३.५९.२० ॥
Assim interpelado por Vaidehī, enfureceu-se; com os olhos vermelhos e os lábios trêmulos de raiva, saiu do eremitério.
3.59.21
एवं ब्रुवाणं सौमित्रिं रामः संतापमोहितः।
अब्रवीद् दुष्कृतं सौम्य तां विना त्वमिहागतः ॥ ३.५९.२१ ॥
A Saumitri, que assim falava, Rāma, atordoado pela angústia, disse: "Gentil, fizeste mal em vir aqui deixando-a sozinha."
3.59.22
जानन्नपि समर्थं मां रक्षसामपवारणे।
अनेन क्रोधवाक्येन मैथिल्या निर्गतो भवान् ॥ ३.५९.२२ ॥
Embora soubesses que sou capaz de repelir os rākṣasas, saíste por causa destas palavras iradas de Maithilī.
3.59.23
नहि ते परितुष्यामि त्यक्त्वा यदसि मैथिलीम्।
क्रुद्धायाः परुषं श्रुत्वा स्त्रिया यत् त्वमिहागतः ॥ ३.५९.२३ ॥
Não estou satisfeito contigo, pois abandonaste Maithilī; tendo ouvido as duras palavras de uma mulher irada, vieste aqui.
3.59.24
सर्वथा त्वपनीतं ते सीतया यत् प्रचोदितः।
क्रोधस्य वशमागम्य नाकरोः शासनं मम ॥ ३.५९.२४ ॥
Em todos os sentidos fizeste mal, incitado por Sītā; cedendo ao poder da ira, não cumpriste a minha ordem.
3.59.25
असौ हि राक्षसः शेते शरेणाभिहतो मया।
मृगरूपेण येनाहमाश्रमादपवाहितः ॥ ३.५९.२५ ॥
Esse rākṣasa, que me afastou do āśrama sob a forma de um veado, jaz atingido pela minha flecha.
3.59.26
विकृष्य चापं परिधाय सायकं
सलीलबाणेन च ताडितो मया।
मार्गीं तनुं त्यज्य च विक्लवस्वरो
बभूव केयूरधरः स राक्षसः ॥ ३.५९.२६ ॥
Puxando o arco e encaixando uma flecha, atingi-o com um dardo lançado sem esforço. Abandonando o corpo de veado, o rākṣasa, adornado com braceletes, tornou-se de voz vacilante.
3.59.27
शराहतेनैव तदार्तया गिरा
स्वरं ममालम्ब्य सुदूरसुश्रवम्।
उदाहृतं तद् वचनं सुदारुणं
त्वमागतो येन विहाय मैथिलीम् ॥ ३.५९.२७ ॥
Atingido pela flecha, imitou minha voz num grito angustiado e proferiu aquelas palavras tão cruéis, tão altas que se ouviram longe; por elas vieste até aqui, deixando Maithilī.