Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.59.1
अथाश्रमादुपावृत्तमन्तरा रघुनन्दनः।
परिपप्रच्छ सौमित्रिं रामो दुःखादिदं वचः ॥ ३.५९.१ ॥
Da fragte Rāma, die Freude der Raghus, auf dem Rückweg von der Einsiedelei voller Kummer den Saumitri Lakṣmaṇa diese Worte.
3.59.2
तमुवाच किमर्थं त्वमागतोऽपास्य मैथिलीम्।
यदा सा तव विश्वासाद् वने विरहिता मया ॥ ३.५९.२ ॥
Er sprach: Warum bist du gekommen und hast Maithilī verlassen, da ich sie im Wald allein gelassen habe, in deinem Vertrauen?
3.59.3
दृष्ट्वैवाभ्यागतं त्वां मे मैथिलीं त्यज्य लक्ष्मण।
शङ्कमानं महत् पापं यत्सत्यं व्यथितं मनः ॥ ३.५९.३ ॥
O Lakṣmaṇa! Da ich dich hierher kommen sehe und weiß, dass du meine Maithilī verlassen hast, fürchte ich ein großes Unrecht; wahrlich, mein Geist ist aufgewühlt.
3.59.4
स्फुरते नयनं सव्यं बाहुश्च हृदयं च मे।
दृष्ट्वा लक्ष्मण दूरे त्वां सीताविरहितं पथि ॥ ३.५९.४ ॥
Mein linkes Auge zuckt, auch mein Arm und mein Herz. O Lakṣmaṇa! Als ich dich von fern auf dem Weg sah, ohne Sītā.
3.59.5
एवमुक्तस्तु सौमित्रिर्लक्ष्मणः शुभलक्षणः।
भूयो दुःखसमाविष्टो दुःखितं राममब्रवीत् ॥ ३.५९.५ ॥
So angesprochen, sprach Lakṣmaṇa, Saumitri mit den glücklichen Zeichen, abermals von Kummer übermannt, zum trauernden Rāma.
3.59.6
न स्वयं कामकारेण तां त्यक्त्वाहमिहागतः।
प्रचोदितस्तयैवोग्रैस्त्वत्सकाशमिहागतः ॥ ३.५९.६ ॥
Nicht aus eigenem Willen habe ich sie verlassen und bin hierher gekommen; von ihren harten Worten gedrängt, bin ich zu dir hierher gekommen.
3.59.7
आर्येणेव परिक्रुष्टं लक्ष्मणेति सुविस्वरम्।
परित्राहीति यद्वाक्यं मैथिल्यास्तच्छ्रुतिं गतम् ॥ ३.५९.७ ॥
Wie vom Edlen ausgerufen, erhob sich ein lauter Ruf: »Lakṣmaṇa!«, und Maithilīs Worte »Rette mich!« drangen ans Ohr.
3.59.8
सा तमार्तस्वरं श्रुत्वा तव स्नेहेन मैथिली।
गच्छ गच्छेति मामाशु रुदती भयविक्लवा ॥ ३.५९.८ ॥
Als sie diesen Angstschrei hörte, drängte mich Maithilī, aus Zuneigung zu dir von Furcht überwältigt und weinend, eilig immer wieder: »Geh, geh!«
3.59.9
प्रचोद्यमानेन मया गच्छेति बहुशस्तया।
प्रत्युक्ता मैथिली वाक्यमिदं तत् प्रत्ययान्वितम् ॥ ३.५९.९ ॥
Obwohl ich sie mehrfach drängte, sagte sie immer wieder »Geh«; und Maithilī antwortete mir mit diesen von Überzeugung erfüllten Worten.
3.59.10
न तत् पश्याम्यहं रक्षो यदस्य भयमावहेत्।
निर्वृता भव नास्त्येतत् केनाप्येतदुदाहृतम् ॥ ३.५९.१० ॥
Ich sehe keinen Dämon, der ihm Furcht bringen könnte. Sei unbesorgt — niemand hat dies gesagt.
3.59.11
विगर्हितं च नीचं च कथमार्योऽभिधास्यति।
त्राहीति वचनं सीते यस्त्रायेत् त्रिदशानपि ॥ ३.५९.११ ॥
Wie könnte der Edle ein so tadelnswertes und niedriges Wort wie »Rette mich!« aussprechen? O Sītā, würde der, der selbst die Götter schützen kann, so etwas sagen?
3.59.12
किंनिमित्तं तु केनापि भ्रातुरालम्ब्य मे स्वरम्।
विस्वरं व्याहृतं वाक्यं लक्ष्मण त्राहि मामिति ॥ ३.५९.१२ ॥
Aus welchem Grund hat jemand, die Stimme des Bruders annehmend und meine nachahmend, rau gerufen: »Lakṣmaṇa, rette mich!«?
3.59.13
राक्षसेनेरितं वाक्यं त्रासात् त्राहीति शोभने।
न भवत्या व्यथा कार्या कुनारीजनसेविता ॥ ३.५९.१३ ॥
Diese Worte »Rette mich!« sprach der Rākṣasa aus Furcht. O Schöne, du sollst dich nicht quälen; das ist das Verhalten niedriger Frauen.
3.59.14
अलं विक्लवतां गन्तुं स्वस्था भव निरुत्सुका।
न चास्ति त्रिषु लोकेषु पुमान् यो राघवं रणे ॥ ३.५९.१४ ॥
Genug der Verzweiflung; sei gefasst und ohne Sorge. In den drei Welten gibt es keinen Mann, der Rāghava im Kampf besiegen könnte.
3.59.15
जातो वा जायमानो वा संयुगे यः पराजयेत्।
अजेयो राघवो युद्धे देवैः शक्रपुरोगमैः ॥ ३.५९.१५ ॥
Wer bereits geboren ist oder noch geboren wird, kann Rāghava im Kampf nicht besiegen. Rāghava ist im Krieg unbesiegbar, selbst für die von Indra angeführten Götter.
3.59.16
एवमुक्ता तु वैदेही परिमोहितचेतना।
उवाचाश्रूणि मुञ्चन्ती दारुणं मामिदं वचः ॥ ३.५९.१६ ॥
So angesprochen, mit verwirrtem Geist und Tränen vergießend, sprach Vaidehī zu mir diese harten Worte.
3.59.17
भावो मयि तवात्यर्थं पाप एव निवेशितः।
विनष्टे भ्रातरि प्राप्तुं न च त्वं मामवाप्स्यसे ॥ ३.५९.१७ ॥
Deine Absicht mir gegenüber ist überaus sündhaft. Ist mein Bruder vernichtet, wirst du mich niemals erlangen.
3.59.18
संकेताद् भरतेन त्वं रामं समनुगच्छसि।
क्रोशन्तं हि यथात्यर्थं नैनमभ्यवपद्यसे ॥ ३.५९.१८ ॥
Auf Anstiftung Bharatas folgst du Rāma eng nach. Obwohl er heftig schreit, eilst du ihm nicht zu Hilfe.
3.59.19
रिपुः प्रच्छन्नचारी त्वं मदर्थमनुगच्छसि।
राघवस्यान्तरं प्रेप्सुस्तथैनं नाभिपद्यसे ॥ ३.५९.१९ ॥
Du bist ein Feind, der verkleidet umherschleicht. Um meinetwillen folgst du ihm; auf der Suche nach einer Lücke gegen Rāghava nähert du dich ihm dennoch nicht.
3.59.20
एवमुक्तस्तु वैदेह्या संरब्धो रक्तलोचनः।
क्रोधात् प्रस्फुरमाणोष्ठ आश्रमादभिनिर्गतः ॥ ३.५९.२० ॥
So von Vaidehī angesprochen, geriet er in Zorn; mit geröteten Augen und vor Wut zitternden Lippen trat er aus der Einsiedelei hervor.
3.59.21
एवं ब्रुवाणं सौमित्रिं रामः संतापमोहितः।
अब्रवीद् दुष्कृतं सौम्य तां विना त्वमिहागतः ॥ ३.५९.२१ ॥
Zu Saumitri, der so sprach, sagte Rāma, von Kummer verwirrt: "Sanfter, du hast Unrecht getan, sie allein lassend hierher zu kommen."
3.59.22
जानन्नपि समर्थं मां रक्षसामपवारणे।
अनेन क्रोधवाक्येन मैथिल्या निर्गतो भवान् ॥ ३.५९.२२ ॥
Obwohl du wusstest, dass ich die rākṣasas abwehren kann, bist du auf diese zornigen Worte Maithilīs hin hinausgegangen.
3.59.23
नहि ते परितुष्यामि त्यक्त्वा यदसि मैथिलीम्।
क्रुद्धायाः परुषं श्रुत्वा स्त्रिया यत् त्वमिहागतः ॥ ३.५९.२३ ॥
Ich bin nicht zufrieden mit dir, denn du hast Maithilī verlassen; nachdem du die harten Worte einer zornigen Frau gehört hast, bist du hierher gekommen.
3.59.24
सर्वथा त्वपनीतं ते सीतया यत् प्रचोदितः।
क्रोधस्य वशमागम्य नाकरोः शासनं मम ॥ ३.५९.२४ ॥
In jeder Hinsicht hast du Unrecht getan, von Sītā angetrieben; der Macht des Zorns nachgebend, hast du meinen Befehl nicht ausgeführt.
3.59.25
असौ हि राक्षसः शेते शरेणाभिहतो मया।
मृगरूपेण येनाहमाश्रमादपवाहितः ॥ ३.५९.२५ ॥
Jener Rākṣasa, der mich in Gestalt eines Hirsches vom Āśrama fortlockte, liegt nun von meinem Pfeil getroffen da.
3.59.26
विकृष्य चापं परिधाय सायकं
सलीलबाणेन च ताडितो मया।
मार्गीं तनुं त्यज्य च विक्लवस्वरो
बभूव केयूरधरः स राक्षसः ॥ ३.५९.२६ ॥
Ich spannte den Bogen, legte einen Pfeil auf und traf ihn mit einem mühelos abgeschossenen Geschoss. Seinen Hirschleib ablegend, wurde der mit Armreifen geschmückte Rākṣasa mit klagender Stimme.
3.59.27
शराहतेनैव तदार्तया गिरा
स्वरं ममालम्ब्य सुदूरसुश्रवम्।
उदाहृतं तद् वचनं सुदारुणं
त्वमागतो येन विहाय मैथिलीम् ॥ ३.५९.२७ ॥
Vom Pfeil getroffen, ahmte er meine Stimme in einem qualvollen Schrei nach und sprach jene sehr grausamen Worte so laut, dass sie weit trugen; durch sie bist du, Maithilī zurücklassend, hierher gekommen.