Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.7.1
रामस्तु सहितो भ्रात्रा सीतया च परंतपः।
सुतीक्ष्णस्याश्रमपदं जगाम सह तैर्द्विजैः ॥ ३.७.१ ॥
Rāma, el abrasador de enemigos, junto con su hermano y con Sītā, fue con aquellos brahmanes al lugar del ermitaño Sutīkṣṇa.
3.7.2
स गत्वा दूरमध्वानं नदीस्तीर्त्वा बहूदकाः।
ददर्श विमलं शैलं महामेरुमिवोन्नतम् ॥ ३.७.२ ॥
Habiendo recorrido un largo camino y cruzado ríos caudalosos, vio una montaña pura, elevada como el gran Meru.
3.7.3
ततस्तदिक्ष्वाकुवरौ सततं विविधैर्द्रुमैः।
काननं तौ विविशतुः सीतया सह राघवौ ॥ ३.७.३ ॥
Entonces los dos Rāghavas, los mejores de la estirpe de Ikṣvāku, junto con Sītā, entraron en aquel bosque siempre lleno de árboles de diversas clases.
3.7.4
प्रविष्टस्तु वनं घोरं बहुपुष्पफलद्रुमम्।
ददर्शाश्रममेकान्ते चीरमालापरिष्कृतम् ॥ ३.७.४ ॥
Habiendo entrado en aquel terrible bosque de muchos árboles en flor y con frutos, vio en un lugar apartado un ermitaño adornado con guirnaldas de vestiduras de corteza.
3.7.5
तत्र तापसमासीनं मलपङ्कजधारिणम्।
रामः सुतीक्ष्णं विधिवत् तपोधनमभाषत ॥ ३.७.५ ॥
Rāma, según la norma, habló a Sutīkṣṇa, el asceta sentado allí, que portaba cabellos enmarañados y un loto, cuya riqueza es la austeridad.
3.7.6
रामोऽहमस्मि भगवन् भवन्तं द्रष्टुमागतः।
तन्माभिवद धर्मज्ञ महर्षे सत्यविक्रम ॥ ३.७.६ ॥
Venerable, yo soy Rāma; he venido a verte. Por tanto, conocedor del dharma, gran sabio, verdadero en valor, anúnciame.
3.7.7
स निरीक्ष्य ततो धीरो रामं धर्मभृतां वरम्।
समाश्लिष्य च बाहुभ्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.७.७ ॥
Entonces el sabio firme, habiendo mirado a Rāma, el mejor de los portadores del dharma, lo abrazó con ambos brazos y pronunció estas palabras.
3.7.8
स्वागतं ते रघुश्रेष्ठ राम सत्यभृतां वर।
आश्रमोऽयं त्वयाऽऽक्रान्तः सनाथ इव साम्प्रतम् ॥ ३.७.८ ॥
Bienvenido seas, mejor de los Raghus, Rāma, el mejor de los portadores de la verdad. Has hecho que este ermita, por así decirlo, tenga ahora un protector.
3.7.9
प्रतीक्षमाणस्त्वामेव नारोहेऽहं महायशः।
देवलोकमितो वीर देहं त्यक्त्वा महीतले ॥ ३.७.९ ॥
Oh tú de gran fama, oh héroe, solo te estaba esperando; de lo contrario no habría ascendido desde aquí al mundo de los dioses tras abandonar mi cuerpo en esta tierra.
3.7.10
चित्रकूटमुपादाय राज्यभ्रष्टोऽसि मे श्रुतः।
इहोपयातः काकुत्स्थ देवराजः शतक्रतुः ॥ ३.७.१० ॥
Oh descendiente de Kakutstha, he oído que, habiéndote refugiado en Chitrakūṭa, has caído del reino. Aquí ha venido Indra, rey de los dioses, Śatakratu.
3.7.11
उपागम्य च मे देवो महादेवः सुरेश्वरः।
सर्वाल्ँ लोकाञ्जितानाह मम पुण्येन कर्मणा ॥ ३.७.११ ॥
Acercándose a mí, el dios Mahādeva, señor de los dioses, dijo que todos los mundos habían sido conquistados por mi acción meritoria.
3.7.12
तेषु देवर्षिजुष्टेषु जितेषु तपसा मया।
मत्प्रसादात् सभार्यस्त्वं विहरस्व सलक्ष्मणः ॥ ३.७.१२ ॥
Aquellos mundos frecuentados por los sabios divinos los he conquistado con mi austeridad. Por mi gracia, que disfrutes allí con tu esposa y con Lakṣmaṇa.
3.7.13
तमुग्रतपसं दीप्तं महर्षिं सत्यवादिनम्।
प्रत्युवाचात्मवान् रामो ब्रह्माणमिव वासवः ॥ ३.७.१३ ॥
A aquel gran sabio, de austera penitencia, radiante y veraz, respondió el dueño de sí mismo Rāma, como Indra responde a Brahmā.
3.7.14
अहमेवाहरिष्यामि स्वयं लोकान् महामुने।
आवासं त्वहमिच्छामि प्रदिष्टमिह कानने ॥ ३.७.१४ ॥
Gran sabio, yo mismo traeré los mundos; pero aquí en el bosque deseo una morada que me sea asignada.
3.7.15
भवान् सर्वत्र कुशलः सर्वभूतहिते रतः।
आख्यातं शरभङ्गेन गौतमेन महात्मना ॥ ३.७.१५ ॥
Usted es diestro en todas partes y dedicado al bienestar de todos los seres; así lo declaró Śarabhaṅga, del gran Gautama.
3.7.16
एवमुक्तस्तु रामेण महर्षिर्लोकविश्रुतः।
अब्रवीन्मधुरं वाक्यं हर्षेण महता युतः ॥ ३.७.१६ ॥
Cuando Rāma así habló, el sabio, renombrado en los mundos, lleno de gran alegría, pronunció palabras dulces.
3.7.17
अयमेवाश्रमो राम गुणवान् रम्यतामिति।
ऋषिसंघानुचरितः सदा मूलफलैर्युतः ॥ ३.७.१७ ॥
Rāma, este mismo ermitaño es excelente; deléitate en él. Siempre lo frecuentan grupos de sabios y abunda en raíces y frutos.
3.7.18
इममाश्रममागम्य मृगसंघा महीयसः।
अहत्वा प्रतिगच्छन्ति लोभयित्वाकुतोभयाः ॥ ३.७.१८ ॥
Habiendo llegado a este ermitaño, los grandes rebaños de ciervos regresan sin ser muertos, libres de temor por ningún lado, atraídos por su encanto.
3.7.19
नान्यो दोषो भवेदत्र मृगेभ्योऽन्यत्र विद्धि वै।
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य महर्षेर्लक्ष्मणाग्रजः ॥ ३.७.१९ ॥
Aquí no habrá otra falta que la de los ciervos; sabedlo con certeza. Al oír las palabras de aquel gran sabio, Rāma, el hermano mayor de Lakṣmaṇa,
3.7.20
उवाच वचनं धीरो विगृह्य सशरं धनुः।
तानहं सुमहाभाग मृगसंघान् समागतान् ॥ ३.७.२० ॥
Aquel firme (Rāma), tomando su arco con una flecha, habló: "¡Oh, gran afortunado! A estas manadas de ciervos que se han reunido aquí
3.7.21
हन्यां निशितधारेण शरेणानतपर्वणा।
भवांस्तत्राभिषज्येत किं स्यात् कृच्छ्रतरं ततः ॥ ३.७.२१ ॥
"...¿debería abatirlos con una flecha de filo agudo y junta curvada? Entonces tú quedarías implicado; ¿qué podría ser más penoso que eso?"
3.7.22
एतस्मिन्नाश्रमे वासं चिरं तु न समर्थये।
तमेवमुक्त्वोपरमं रामः संध्यामुपागमत् ॥ ३.७.२२ ॥
"No deseo residir en este ermitaño por mucho tiempo." Tras decirle esto, Rāma calló y fue a la oración del crepúsculo.
3.7.23
अन्वास्य पश्चिमां संध्यां तत्र वासमकल्पयत् ।
सुतीक्ष्णस्याश्रमे रम्ये सीतया लक्ष्मणेन च ॥ ३.७.२३ ॥
Tras realizar el rito vespertino del crepúsculo, dispuso allí su morada, en el agradable ermitaño de Sutīkṣṇa, junto con Sītā y Lakṣmaṇa.
3.7.24
ततः शुभं तापसयोग्यमन्नं
स्वयं सुतीक्ष्णः पुरुषर्षभाभ्याम्।
ताभ्यां सुसत्कृत्य ददौ महात्मा
संध्यानिवृत्तौ रजनीं समीक्ष्य ॥ ३.७.२४ ॥
Entonces el magnánimo Sutīkṣṇa, viendo que la noche había llegado tras el rito vespertino, honró debidamente a aquellos dos mejores de los hombres y les ofreció él mismo alimento auspicioso apto para ascetas.