รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 3.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.7.1
रामस्तु सहितो भ्रात्रा सीतया च परंतपः।
सुतीक्ष्णस्याश्रमपदं जगाम सह तैर्द्विजैः ॥ ३.७.१ ॥
พระรามผู้ทำลายศัตรูเสด็จไปยังที่ตั้งอาศรมของพระสุตีกษณ์พร้อมด้วยพระอนุชาและพระสีดา ทั้งยังไปพร้อมกับเหล่าพราหมณ์นั้น
3.7.2
स गत्वा दूरमध्वानं नदीस्तीर्त्वा बहूदकाः।
ददर्श विमलं शैलं महामेरुमिवोन्नतम् ॥ ३.७.२ ॥
ทั้งสองเสด็จไปไกลมาก ข้ามแม่น้ำที่มีน้ำมากหลายสาย แล้วทอดพระเนตรเห็นภูเขาอันปราศจากมลทิน สูงตระหง่านดุจเขาพระสุเมรุอันยิ่งใหญ่
3.7.3
ततस्तदिक्ष्वाकुवरौ सततं विविधैर्द्रुमैः।
काननं तौ विविशतुः सीतया सह राघवौ ॥ ३.७.३ ॥
ครั้นแล้ว ราฆวะทั้งสองผู้เป็นยอดแห่งวงศ์อิกษวากุ พร้อมด้วยพระสีดา ได้เสด็จเข้าไปในป่านั้น ซึ่งเต็มไปด้วยต้นไม้นานาชนิดอยู่เสมอ
3.7.4
प्रविष्टस्तु वनं घोरं बहुपुष्पफलद्रुमम्।
ददर्शाश्रममेकान्ते चीरमालापरिष्कृतम् ॥ ३.७.४ ॥
เมื่อเข้าไปในป่าอันน่าสะพรึงกลัว ซึ่งมีต้นไม้ออกดอกและผลมากมาย ก็ทอดพระเนตรเห็นอาศรมแห่งหนึ่งในที่สงบสงัด ประดับด้วยพวงมาลัยจากผ้าเปลือกไม้
3.7.5
तत्र तापसमासीनं मलपङ्कजधारिणम्।
रामः सुतीक्ष्णं विधिवत् तपोधनमभाषत ॥ ३.७.५ ॥
ที่นั่น พระรามตรัสกับพระสุตีกษณ์ผู้เป็นตาปะขาวที่ประทับนั่งอยู่ ทรงมวยผมและถือดอกบัว ผู้มีตบะเป็นทรัพย์สมบัติ ตามพิธีอันถูกต้อง
3.7.6
रामोऽहमस्मि भगवन् भवन्तं द्रष्टुमागतः।
तन्माभिवद धर्मज्ञ महर्षे सत्यविक्रम ॥ ३.७.६ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าคือพระราม มาเพื่อเฝ้าท่าน ขอท่านโปรดแจ้งให้ข้าพเจ้าทราบเถิด ข้าแต่มหาฤๅษีผู้รู้ธรรม ผู้มีความกล้าหาญอันแท้จริง
3.7.7
स निरीक्ष्य ततो धीरो रामं धर्मभृतां वरम्।
समाश्लिष्य च बाहुभ्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.७.७ ॥
ครั้งนั้น ฤๅษีผู้มั่นคงได้มองดูพระรามผู้เป็นยอดของผู้ทรงธรรม แล้วกอดด้วยแขนทั้งสองและกล่าวถ้อยคำเหล่านี้
3.7.8
स्वागतं ते रघुश्रेष्ठ राम सत्यभृतां वर।
आश्रमोऽयं त्वयाऽऽक्रान्तः सनाथ इव साम्प्रतम् ॥ ३.७.८ ॥
ขอต้อนรับท่าน ข้าแต่พระรามผู้เป็นยอดของราฆวะ ผู้เป็นยอดของผู้ทรงความจริง อาศรมนี้บัดนี้เหมือนมีผู้คุ้มครองแล้ว เพราะท่านได้มาเยือน
3.7.9
प्रतीक्षमाणस्त्वामेव नारोहेऽहं महायशः।
देवलोकमितो वीर देहं त्यक्त्वा महीतले ॥ ३.७.९ ॥
ข้าแต่ผู้มีเกียรติยศยิ่ง ข้าแต่วีรบุรุษ ข้าพเจ้ารอคอยแต่ท่านเท่านั้น มิฉะนั้น ข้าพเจ้าคงไม่ขึ้นไปสู่โลกของเทวดาจากที่นี่ หลังจากละทิ้งร่างกายบนผืนแผ่นดินนี้
3.7.10
चित्रकूटमुपादाय राज्यभ्रष्टोऽसि मे श्रुतः।
इहोपयातः काकुत्स्थ देवराजः शतक्रतुः ॥ ३.७.१० ॥
ข้าแต่ราชวงศ์กากุตสถ์ ข้าพเจ้าได้ยินว่าท่านไปพักพิงที่จิตรกูฏแล้วเสียราชสมบัติ บัดนี้พระอินทร์ราชาแห่งเทวดา ผู้มีพิธีศตกรตุ ได้เสด็จมาที่นี่
3.7.11
उपागम्य च मे देवो महादेवः सुरेश्वरः।
सर्वाल्ँ लोकाञ्जितानाह मम पुण्येन कर्मणा ॥ ३.७.११ ॥
เทพมหาเทพผู้เป็นจอมเทวดาได้เสด็จมาหาข้าพเจ้า และตรัสว่าโลกทั้งปวงได้ถูกพิชิตแล้วด้วยกรรมอันเป็นบุญของข้าพเจ้า
3.7.12
तेषु देवर्षिजुष्टेषु जितेषु तपसा मया।
मत्प्रसादात् सभार्यस्त्वं विहरस्व सलक्ष्मणः ॥ ३.७.१२ ॥
โลกเหล่านั้นซึ่งเหล่าเทวฤๅษีเคยเสด็จไปเยือน ข้าพเจ้าได้พิชิตแล้วด้วยตบะของข้าพเจ้า ด้วยพระคุณของข้าพเจ้า ขอให้ท่านพร้อมด้วยภรรยาและพระลักษมณ์ได้ไปสำราญในโลกเหล่านั้น
3.7.13
तमुग्रतपसं दीप्तं महर्षिं सत्यवादिनम्।
प्रत्युवाचात्मवान् रामो ब्रह्माणमिव वासवः ॥ ३.७.१३ ॥
พระรามผู้มีสติควบคุมตนได้ ตรัสตอบฤๅษีผู้มีตบะรุนแรง รุ่งโรจน์ และพูดความจริงนั้น ดุจพระอินทร์ตรัสตอบพระพรหม
3.7.14
अहमेवाहरिष्यामि स्वयं लोकान् महामुने।
आवासं त्वहमिच्छामि प्रदिष्टमिह कानने ॥ ३.७.१४ ॥
ข้าแต่มหามุนี ข้าพเจ้าเองจะนำโลกเหล่านั้นมาให้ แต่ในป่านี้ ข้าพเจ้าปรารถนาที่พำนักที่ได้รับการจัดไว้
3.7.15
भवान् सर्वत्र कुशलः सर्वभूतहिते रतः।
आख्यातं शरभङ्गेन गौतमेन महात्मना ॥ ३.७.१५ ॥
ท่านเป็นผู้ชำนาญในทุกทิศ และยินดีในความเกื้อกูลแก่สรรพสัตว์ เรื่องนี้ได้รับการกล่าวโดยพระศรภังคะ ผู้เป็นมหาตมะแห่งโคตมะ
3.7.16
एवमुक्तस्तु रामेण महर्षिर्लोकविश्रुतः।
अब्रवीन्मधुरं वाक्यं हर्षेण महता युतः ॥ ३.७.१६ ॥
เมื่อพระรามตรัสดังนี้แล้ว มหาฤๅษีผู้ขจรขจายไปทั่วโลก เต็มไปด้วยความปีติยินดียิ่ง ได้กล่าวถ้อยคำอันไพเราะ
3.7.17
अयमेवाश्रमो राम गुणवान् रम्यतामिति।
ऋषिसंघानुचरितः सदा मूलफलैर्युतः ॥ ३.७.१७ ॥
ข้าแต่พระราม อาศรมนี้แหละดีงาม จงยินดีอยู่ที่นี่เถิด อาศรมนี้มีหมู่ฤๅษีมาเยือนอยู่เสมอ และอุดมด้วยรากและผลไม้
3.7.18
इममाश्रममागम्य मृगसंघा महीयसः।
अहत्वा प्रतिगच्छन्ति लोभयित्वाकुतोभयाः ॥ ३.७.१८ ॥
ฝูงกวางใหญ่มาถึงอาศรมนี้ แล้วกลับไปโดยไม่ถูกทำร้าย ไม่ต้องกลัวอันตรายจากทิศใดเลย เพราะถูกความงามของอาศรมนี้ดึงดูดใจ
3.7.19
नान्यो दोषो भवेदत्र मृगेभ्योऽन्यत्र विद्धि वै।
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य महर्षेर्लक्ष्मणाग्रजः ॥ ३.७.१९ ॥
ที่นี่จะไม่มีความผิดอื่นใดเลยนอกจากเรื่องของฝูงกวาง จงรู้ไว้ให้แน่ชัด เมื่อพระรามผู้เป็นพระเชษฐาของพระลักษมณ์ได้ฟังถ้อยคำของมหาฤๅษีนั้น
3.7.20
उवाच वचनं धीरो विगृह्य सशरं धनुः।
तानहं सुमहाभाग मृगसंघान् समागतान् ॥ ३.७.२० ॥
พระรามผู้มั่นคงนั้นจึงจับธนูพร้อมลูกศรที่พาดไว้ แล้วตรัสว่า "ข้าแต่ผู้มีบุญมาก ฝูงกวางเหล่านั้นที่มาชุมนุมกันอยู่ที่นี่"
3.7.21
हन्यां निशितधारेण शरेणानतपर्वणा।
भवांस्तत्राभिषज्येत किं स्यात् कृच्छ्रतरं ततः ॥ ३.७.२१ ॥
ข้าพเจ้าจะใช้ลูกศรคมกล้าที่มีข้อโค้งงอฆ่าพวกมันเสียหรือ แล้วท่านจะต้องพัวพันกับเรื่องนั้น จะมีเรื่องใดที่ทุกข์ใจยิ่งไปกว่านั้นอีกเล่า
3.7.22
एतस्मिन्नाश्रमे वासं चिरं तु न समर्थये।
तमेवमुक्त्वोपरमं रामः संध्यामुपागमत् ॥ ३.७.२२ ॥
ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาจะพำนักในอาศรมนี้เป็นเวลานาน เมื่อพระรามตรัสกับท่านดังนี้แล้ว ก็หยุดพูด แล้วไปทำพิธีสันธยา
3.7.23
अन्वास्य पश्चिमां संध्यां तत्र वासमकल्पयत् ।
सुतीक्ष्णस्याश्रमे रम्ये सीतया लक्ष्मणेन च ॥ ३.७.२३ ॥
เมื่อทำพิธีสันธยาตอนเย็นเสร็จแล้ว พระรามก็จัดที่พำนักอยู่ที่นั่น ในอาศรมอันงดงามของพระสุตีกษณะ พร้อมด้วยสีดาและพระลักษมณ์
3.7.24
ततः शुभं तापसयोग्यमन्नं
स्वयं सुतीक्ष्णः पुरुषर्षभाभ्याम्।
ताभ्यां सुसत्कृत्य ददौ महात्मा
संध्यानिवृत्तौ रजनीं समीक्ष्य ॥ ३.७.२४ ॥
ครั้นเมื่อพระสุตีกษณะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่เห็นว่าราตรีมาถึงหลังจากทำพิธีสันธยาเสร็จแล้ว ท่านก็ต้อนรับบุรุษสูงสุดทั้งสองด้วยตนเอง และถวายอาหารอันเป็นมงคล เหมาะแก่นักพรต