வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.7.1
रामस्तु सहितो भ्रात्रा सीतया च परंतपः।
सुतीक्ष्णस्याश्रमपदं जगाम सह तैर्द्विजैः ॥ ३.७.१ ॥
பகைவரை வெல்லும் ராமன் தம்பியுடனும் சீதையுடனும், அந்த இருபிறப்பாளர்களுடன் சேர்ந்து சுதீக்ष्णரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.
3.7.2
स गत्वा दूरमध्वानं नदीस्तीर्त्वा बहूदकाः।
ददर्श विमलं शैलं महामेरुमिवोन्नतम् ॥ ३.७.२ ॥
அவன் வெகு தூரம் பயணம் செய்து, நீர் நிறைந்த ஆறுகளைக் கடந்து, மகாமேருவைப் போல உயர்ந்த தூய மலையைக் கண்டான்.
3.7.3
ततस्तदिक्ष्वाकुवरौ सततं विविधैर्द्रुमैः।
काननं तौ विविशतुः सीतया सह राघवौ ॥ ३.७.३ ॥
பின்னர் இக்ष்வாகு குலத்தின் சிறந்த அந்த இரு ராகவர்களும் சீதையுடன் சேர்ந்து, எப்போதும் பல வகை மரங்கள் நிறைந்த அந்தக் காட்டுக்குள் நுழைந்தனர்.
3.7.4
प्रविष्टस्तु वनं घोरं बहुपुष्पफलद्रुमम्।
ददर्शाश्रममेकान्ते चीरमालापरिष्कृतम् ॥ ३.७.४ ॥
பல பூக்களும் கனிகளும் தரும் மரங்கள் நிறைந்த அந்த பயங்கரமான காட்டில் நுழைந்து, ஒதுக்குப்புறத்தில் மரவுரி மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஓர் ஆசிரமத்தைக் கண்டான்.
3.7.5
तत्र तापसमासीनं मलपङ्कजधारिणम्।
रामः सुतीक्ष्णं विधिवत् तपोधनमभाषत ॥ ३.७.५ ॥
அங்கே அமர்ந்திருந்த, சடையும் தாமரையும் தரித்த தவச்செல்வரான சுதீக்ष्णரிடம் ராமன் முறைப்படி பேசினான்.
3.7.6
रामोऽहमस्मि भगवन् भवन्तं द्रष्टुमागतः।
तन्माभिवद धर्मज्ञ महर्षे सत्यविक्रम ॥ ३.७.६ ॥
ஐயனே, நான் ராமன். உம்மைத் தரிசிக்க வந்தேன். ஆகையால், தருமமறிந்தவரே, மகரிஷியே, உண்மை வீரரே, என்னை அறிவியுங்கள்.
3.7.7
स निरीक्ष्य ततो धीरो रामं धर्मभृतां वरम्।
समाश्लिष्य च बाहुभ्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.७.७ ॥
அந்த தீரரான முனிவர் தர்மத்தைத் தாங்குவோரில் சிறந்த ராமனைப் பார்த்து, இரு கரங்களாலும் அவரைத் தழுவி இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
3.7.8
स्वागतं ते रघुश्रेष्ठ राम सत्यभृतां वर।
आश्रमोऽयं त्वयाऽऽक्रान्तः सनाथ इव साम्प्रतम् ॥ ३.७.८ ॥
ரகுக்களில் சிறந்தவனே, சத்தியம் தாங்குவோரில் சிறந்த ராமா, உனக்கு நல்வரவு. நீ இந்த ஆசிரமத்தை இப்போது நாதனுள்ளதாக ஆக்கிவிட்டாய்.
3.7.9
प्रतीक्षमाणस्त्वामेव नारोहेऽहं महायशः।
देवलोकमितो वीर देहं त्यक्त्वा महीतले ॥ ३.७.९ ॥
மகா புகழ்மிக்கவனே, வீரனே, உன்னையே எதிர்பார்த்திருந்தேன்; இல்லையென்றால் இந்தப் பூமியில் உடலை விட்டு இங்கிருந்து தேவலோகம் ஏறியிருக்க மாட்டேன்.
3.7.10
चित्रकूटमुपादाय राज्यभ्रष्टोऽसि मे श्रुतः।
इहोपयातः काकुत्स्थ देवराजः शतक्रतुः ॥ ३.७.१० ॥
ககுத்ஸ்த வம்சத்தவனே, சித்திரகூடத்தில் தஞ்சம் புகுந்து நீ அரசுரிமை இழந்தவன் என்று நான் கேள்விப்பட்டேன். இங்கே தேவராஜன் சதக்ரது இந்திரன் வந்துள்ளான்.
3.7.11
उपागम्य च मे देवो महादेवः सुरेश्वरः।
सर्वाल्ँ लोकाञ्जितानाह मम पुण्येन कर्मणा ॥ ३.७.११ ॥
என்னிடம் வந்து தேவதேவனாகிய மகாதேவன், தேவர்களின் ஈஸ்வரன், என் புண்ணிய கர்மத்தால் எல்லா உலகங்களும் வெல்லப்பட்டன என்று கூறினார்.
3.7.12
तेषु देवर्षिजुष्टेषु जितेषु तपसा मया।
मत्प्रसादात् सभार्यस्त्वं विहरस्व सलक्ष्मणः ॥ ३.७.१२ ॥
தேவரிஷிகள் வந்து சேரும் அந்த உலகங்களை என் தவத்தால் வென்றிருக்கிறேன். என் அருளால் நீ மனைவியுடனும் லட்சுமணனுடனும் அங்கு இன்புற்று வாழ்வாயாக.
3.7.13
तमुग्रतपसं दीप्तं महर्षिं सत्यवादिनम्।
प्रत्युवाचात्मवान् रामो ब्रह्माणमिव वासवः ॥ ३.७.१३ ॥
கடும் தவம் செய்யும், ஒளிவீசும், சத்தியம் பேசும் அந்த மகரிஷிக்கு, பிரம்மாவிடம் இந்திரன் பேசுவது போல, தன்னடக்கமுள்ள ராமன் பதிலளித்தார்.
3.7.14
अहमेवाहरिष्यामि स्वयं लोकान् महामुने।
आवासं त्वहमिच्छामि प्रदिष्टमिह कानने ॥ ३.७.१४ ॥
மாமுனிவரே, நானே உலகங்களை அடைந்து கொண்டு வருவேன்; ஆனால் இங்கு காட்டில் எனக்கென ஒதுக்கப்பட்ட ஒரு இருப்பிடத்தையே நான் விரும்புகிறேன்.
3.7.15
भवान् सर्वत्र कुशलः सर्वभूतहिते रतः।
आख्यातं शरभङ्गेन गौतमेन महात्मना ॥ ३.७.१५ ॥
நீர் எங்கும் திறமையுள்ளவர்; எல்லா உயிர்களின் நலனிலும் ஈடுபட்டவர்; மகாத்மாவான கௌதமரின் மகன் சரபங்கர் இதைக் கூறியுள்ளார்.
3.7.16
एवमुक्तस्तु रामेण महर्षिर्लोकविश्रुतः।
अब्रवीन्मधुरं वाक्यं हर्षेण महता युतः ॥ ३.७.१६ ॥
ராமன் இவ்வாறு கூறியதும், உலகப் புகழ்பெற்ற அந்த மகரிஷி பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் இனிய வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
3.7.17
अयमेवाश्रमो राम गुणवान् रम्यतामिति।
ऋषिसंघानुचरितः सदा मूलफलैर्युतः ॥ ३.७.१७ ॥
ராமா, இந்த ஆசிரமமே சிறந்தது, இதில் மகிழ்ச்சியாக இரு; இங்கு முனிவர் கூட்டங்கள் எப்போதும் உலவுகின்றன, இது கிழங்கும் பழங்களும் நிறைந்தது.
3.7.18
इममाश्रममागम्य मृगसंघा महीयसः।
अहत्वा प्रतिगच्छन्ति लोभयित्वाकुतोभयाः ॥ ३.७.१८ ॥
இந்த ஆசிரமத்திற்கு வந்து, பெரிய மான் கூட்டங்கள் கொல்லப்படாமல், எங்கிருந்தும் அச்சமின்றி, (மகிழ்ந்து) திரும்பிச் செல்கின்றன.
3.7.19
नान्यो दोषो भवेदत्र मृगेभ्योऽन्यत्र विद्धि वै।
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य महर्षेर्लक्ष्मणाग्रजः ॥ ३.७.१९ ॥
இங்கு மான்களைத் தவிர வேறு எந்தக் குற்றமும் இருக்காது என்பதை நிச்சயமாக அறிக. அந்த மகரிஷியின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, லட்சுமணனின் மூத்த சகோதரர் (ராமர்)
3.7.20
उवाच वचनं धीरो विगृह्य सशरं धनुः।
तानहं सुमहाभाग मृगसंघान् समागतान् ॥ ३.७.२० ॥
அந்த தீரர் (ராமர்) வில்லை எடுத்து, அம்பைப் பொருத்தி வார்த்தை கூறினார்: "ஓ மகாபாக்கியவானே, இங்கு வந்துள்ள இந்த மான் கூட்டங்களை
3.7.21
हन्यां निशितधारेण शरेणानतपर्वणा।
भवांस्तत्राभिषज्येत किं स्यात् कृच्छ्रतरं ततः ॥ ३.७.२१ ॥
"...கூர்மையான முனையுடைய, வளைந்த கணுக்களுள்ள அம்பால் கொல்லலாமா? அப்போது நீங்கள் அதில் சிக்குவீர்கள்; அதைவிடக் கடினமான துன்பம் வேறு என்ன இருக்கும்?"
3.7.22
एतस्मिन्नाश्रमे वासं चिरं तु न समर्थये।
तमेवमुक्त्वोपरमं रामः संध्यामुपागमत् ॥ ३.७.२२ ॥
"இந்த ஆசிரமத்தில் நீண்ட காலம் தங்க நான் விரும்பவில்லை." அவரிடம் இவ்வாறு கூறி, ராமர் பேச்சை நிறுத்திவிட்டு மாலைச் சந்தியாவந்தனத்திற்குச் சென்றார்.
3.7.23
अन्वास्य पश्चिमां संध्यां तत्र वासमकल्पयत् ।
सुतीक्ष्णस्याश्रमे रम्ये सीतया लक्ष्मणेन च ॥ ३.७.२३ ॥
மாலைச் சந்தியா அனுஷ்டானத்தை முடித்துவிட்டு, அங்கேயே சுதீக்ஷ்ணரின் அழகிய ஆசிரமத்தில் சீதை மற்றும் லட்சுமணனுடன் தங்குவதற்கான ஏற்பாடு செய்தார்.
3.7.24
ततः शुभं तापसयोग्यमन्नं
स्वयं सुतीक्ष्णः पुरुषर्षभाभ्याम्।
ताभ्यां सुसत्कृत्य ददौ महात्मा
संध्यानिवृत्तौ रजनीं समीक्ष्य ॥ ३.७.२४ ॥
பின்னர் மகாத்மா சுதீக்ஷ்ணர், சந்தியா அனுஷ்டானம் முடிந்து இரவு வந்ததைக் கண்டு, அந்த இரு நரசிரேஷ்டர்களுக்கும் நன்கு உபசரித்து, தவசிகளுக்கு ஏற்ற சுபமான உணவை தாமே அளித்தார்.