ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 3.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.7.1
रामस्तु सहितो भ्रात्रा सीतया च परंतपः।
सुतीक्ष्णस्याश्रमपदं जगाम सह तैर्द्विजैः ॥ ३.७.१ ॥
ଶତ୍ରୁଦମନ ରାମ ଭାଇ ଓ ସୀତା ସହିତ ସେହି ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ସହ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମସ୍ଥଳକୁ ଗଲେ।
3.7.2
स गत्वा दूरमध्वानं नदीस्तीर्त्वा बहूदकाः।
ददर्श विमलं शैलं महामेरुमिवोन्नतम् ॥ ३.७.२ ॥
ସେ ଦୂର ପଥ ଚାଲି, ଜଳଭରା ନଦୀ ପାର ହୋଇ, ମହାମେରୁ ପରି ଉଚ୍ଚ ଏକ ନିର୍ମଳ ପର୍ବତ ଦେଖିଲେ।
3.7.3
ततस्तदिक्ष्वाकुवरौ सततं विविधैर्द्रुमैः।
काननं तौ विविशतुः सीतया सह राघवौ ॥ ३.७.३ ॥
ତା'ପରେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେହି ଦୁଇ ରାଘବ ସୀତା ସହିତ ସର୍ବଦା ବିବିଧ ବୃକ୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ବନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
3.7.4
प्रविष्टस्तु वनं घोरं बहुपुष्पफलद्रुमम्।
ददर्शाश्रममेकान्ते चीरमालापरिष्कृतम् ॥ ३.७.४ ॥
ବହୁ ଫୁଲ ଓ ଫଳଯୁକ୍ତ ବୃକ୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ଭୟଙ୍କର ବନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସେ ଏକାନ୍ତରେ ବଲ୍କଳ ବସ୍ତ୍ରର ମାଳାରେ ସଜ୍ଜିତ ଏକ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ।
3.7.5
तत्र तापसमासीनं मलपङ्कजधारिणम्।
रामः सुतीक्ष्णं विधिवत् तपोधनमभाषत ॥ ३.७.५ ॥
ସେଠାରେ ବସିଥିବା, ଜଟା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା ତପୋଧନ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ରାମ ବିଧି ଅନୁସାରେ କଥା ହେଲେ।
3.7.6
रामोऽहमस्मि भगवन् भवन्तं द्रष्टुमागतः।
तन्माभिवद धर्मज्ञ महर्षे सत्यविक्रम ॥ ३.७.६ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ମୁଁ ରାମ। ଆପଣଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଆସିଛି। ଅତଏବ ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ମହର୍ଷି, ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ, ମୋ ବିଷୟରେ ଜଣାନ୍ତୁ।
3.7.7
स निरीक्ष्य ततो धीरो रामं धर्मभृतां वरम्।
समाश्लिष्य च बाहुभ्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.७.७ ॥
ସେହି ଧୀର ମୁନି ଧର୍ମଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦୁଇ ବାହୁରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.7.8
स्वागतं ते रघुश्रेष्ठ राम सत्यभृतां वर।
आश्रमोऽयं त्वयाऽऽक्रान्तः सनाथ इव साम्प्रतम् ॥ ३.७.८ ॥
ହେ ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ, ସତ୍ୟଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମକୁ ସ୍ୱାଗତ। ତୁମେ ଏହି ଆଶ୍ରମକୁ ଏବେ ସନାଥ କରିଦେଲ।
3.7.9
प्रतीक्षमाणस्त्वामेव नारोहेऽहं महायशः।
देवलोकमितो वीर देहं त्यक्त्वा महीतले ॥ ३.७.९ ॥
ହେ ମହାଯଶସ୍ୱୀ, ହେ ବୀର, ମୁଁ ତୁମକୁ ହିଁ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରୁଥିଲି; ନହେଲେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି ଏଠାରୁ ଦେବଲୋକକୁ ଯାଇ ନଥାନ୍ତି।
3.7.10
चित्रकूटमुपादाय राज्यभ्रष्टोऽसि मे श्रुतः।
इहोपयातः काकुत्स्थ देवराजः शतक्रतुः ॥ ३.७.१० ॥
ହେ କକୁତ୍ସ୍ଥବଂଶଜ, ଚିତ୍ରକୂଟରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ତୁମେ ରାଜ୍ୟଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଛ ବୋଲି ମୁଁ ଶୁଣିଛି। ଏଠାକୁ ଦେବରାଜ ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସିଛନ୍ତି।
3.7.11
उपागम्य च मे देवो महादेवः सुरेश्वरः।
सर्वाल्ँ लोकाञ्जितानाह मम पुण्येन कर्मणा ॥ ३.७.११ ॥
ମୋ ପାଖକୁ ଆସି ଦେବଦେବ ମହାଦେବ, ସୁରେଶ୍ୱର କହିଲେ ଯେ ମୋ ପୁଣ୍ୟକର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜିତାଯାଇଛି।
3.7.12
तेषु देवर्षिजुष्टेषु जितेषु तपसा मया।
मत्प्रसादात् सभार्यस्त्वं विहरस्व सलक्ष्मणः ॥ ३.७.१२ ॥
ଦେବର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ସେହି ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ତପସ୍ୟାରେ ଜିତିଛି। ମୋ ଅନୁଗ୍ରହରେ ତୁମେ ପତ୍ନୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ ବିହାର କର।
3.7.13
तमुग्रतपसं दीप्तं महर्षिं सत्यवादिनम्।
प्रत्युवाचात्मवान् रामो ब्रह्माणमिव वासवः ॥ ३.७.१३ ॥
କଠୋର ତପସ୍ୟାକାରୀ, ତେଜସ୍ୱୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ ସେହି ମହର୍ଷିଙ୍କୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି, ସେପରି ଆତ୍ମସଂଯମୀ ରାମ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
3.7.14
अहमेवाहरिष्यामि स्वयं लोकान् महामुने।
आवासं त्वहमिच्छामि प्रदिष्टमिह कानने ॥ ३.७.१४ ॥
ହେ ମହାମୁନି, ମୁଁ ନିଜେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ (ଫଳ) ଆଣି ଦେବି; କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ବନରେ ମୋ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବାସସ୍ଥାନକୁ ହିଁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.7.15
भवान् सर्वत्र कुशलः सर्वभूतहिते रतः।
आख्यातं शरभङ्गेन गौतमेन महात्मना ॥ ३.७.१५ ॥
ଆପଣ ସର୍ବତ୍ର କୁଶଳୀ, ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ହିତରେ ରତ; ମହାତ୍ମା ଗୌତମଙ୍କ (ପୁତ୍ର) ଶରଭଙ୍ଗ ଏହା କହିଥିଲେ।
3.7.16
एवमुक्तस्तु रामेण महर्षिर्लोकविश्रुतः।
अब्रवीन्मधुरं वाक्यं हर्षेण महता युतः ॥ ३.७.१६ ॥
ରାମ ଏପରି କହିବାରୁ ଲୋକବିଖ୍ୟାତ ସେହି ମହର୍ଷି ମହା ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ମଧୁର ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.7.17
अयमेवाश्रमो राम गुणवान् रम्यतामिति।
ऋषिसंघानुचरितः सदा मूलफलैर्युतः ॥ ३.७.१७ ॥
ରାମ, ଏହି ଆଶ୍ରମ ହିଁ ଗୁଣବାନ, ଏଠାରେ ରମଣ କର; ଏଠାରେ ଋଷିଗଣ ସର୍ବଦା ବିଚରଣ କରନ୍ତି, ଏହା ମୂଳ ଓ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
3.7.18
इममाश्रममागम्य मृगसंघा महीयसः।
अहत्वा प्रतिगच्छन्ति लोभयित्वाकुतोभयाः ॥ ३.७.१८ ॥
ଏହି ଆଶ୍ରମକୁ ଆସି ବଡ଼ ମୃଗଯୂଥ ନମରି, କୌଣସି ଭୟ ନ ରଖି, ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇ ଫେରି ଯାଆନ୍ତି।
3.7.19
नान्यो दोषो भवेदत्र मृगेभ्योऽन्यत्र विद्धि वै।
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य महर्षेर्लक्ष्मणाग्रजः ॥ ३.७.१९ ॥
ଏଠାରେ ହରିଣମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୋଷ ହେବ ନାହିଁ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣ। ସେହି ମହର୍ଷିଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା (ରାମ)
3.7.20
उवाच वचनं धीरो विगृह्य सशरं धनुः।
तानहं सुमहाभाग मृगसंघान् समागतान् ॥ ३.७.२० ॥
ସେହି ଧୀର (ରାମ) ଧନୁ ଧରି, ଶର ଯୋଜନା କରି କହିଲେ — "ହେ ମହାଭାଗ, ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ଏହି ହରିଣ ଦଳଗୁଡ଼ିକୁ
3.7.21
हन्यां निशितधारेण शरेणानतपर्वणा।
भवांस्तत्राभिषज्येत किं स्यात् कृच्छ्रतरं ततः ॥ ३.७.२१ ॥
"...ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାରର, ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଥିବା ଶରରେ ମାରିବି କି? ତେବେ ଆପଣ ତାହାରେ ଲିପ୍ତ ହେବେ; ତା'ଠାରୁ କଷ୍ଟକର ଆଉ କ'ଣ ହେବ?"
3.7.22
एतस्मिन्नाश्रमे वासं चिरं तु न समर्थये।
तमेवमुक्त्वोपरमं रामः संध्यामुपागमत् ॥ ३.७.२२ ॥
"ଏହି ଆଶ୍ରମରେ ମୁଁ ଦୀର୍ଘକାଳ ବାସ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ।" ତାଙ୍କୁ ଏହା କହି ରାମ କଥା ବନ୍ଦ କରି ସନ୍ଧ୍ୟା ପାଇଁ ଗଲେ।
3.7.23
अन्वास्य पश्चिमां संध्यां तत्र वासमकल्पयत् ।
सुतीक्ष्णस्याश्रमे रम्ये सीतया लक्ष्मणेन च ॥ ३.७.२३ ॥
ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା ସାରି, ସେଠାରେ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କ ରମଣୀୟ ଆଶ୍ରମରେ ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ବାସର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
3.7.24
ततः शुभं तापसयोग्यमन्नं
स्वयं सुतीक्ष्णः पुरुषर्षभाभ्याम्।
ताभ्यां सुसत्कृत्य ददौ महात्मा
संध्यानिवृत्तौ रजनीं समीक्ष्य ॥ ३.७.२४ ॥
ତା'ପରେ ମହାତ୍ମା ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ ସନ୍ଧ୍ୟା ସାରିବା ପରେ ରାତ୍ରି ଦେଖି, ସେହି ଦୁଇ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ସତ୍କାର କରି ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ଶୁଭ ଅନ୍ନ ନିଜେ ଦେଲେ।