വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 3.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.7.1
रामस्तु सहितो भ्रात्रा सीतया च परंतपः।
सुतीक्ष्णस्याश्रमपदं जगाम सह तैर्द्विजैः ॥ ३.७.१ ॥
ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന രാമൻ അനുജനോടും സീതയോടും കൂടി ആ ദ്വിജന്മാരോടൊപ്പം സുതീക്ഷ്ണന്റെ ആശ്രമസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
3.7.2
स गत्वा दूरमध्वानं नदीस्तीर्त्वा बहूदकाः।
ददर्श विमलं शैलं महामेरुमिवोन्नतम् ॥ ३.७.२ ॥
അവൻ ദൂരെയുള്ള വഴി നടന്ന് ജലസമൃദ്ധമായ നദികൾ കടന്ന്, മഹാമേരുപോലെ ഉയർന്ന നിർമ്മലമായ ഒരു പർവതം കണ്ടു.
3.7.3
ततस्तदिक्ष्वाकुवरौ सततं विविधैर्द्रुमैः।
काननं तौ विविशतुः सीतया सह राघवौ ॥ ३.७.३ ॥
അപ്പോൾ ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠരായ ആ രണ്ടു രാഘവന്മാരും സീതയോടു കൂടി, എപ്പോഴും വിവിധ വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആ കാനനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
3.7.4
प्रविष्टस्तु वनं घोरं बहुपुष्पफलद्रुमम्।
ददर्शाश्रममेकान्ते चीरमालापरिष्कृतम् ॥ ३.७.४ ॥
പൂക്കളും ഫലങ്ങളും നിറഞ്ഞ മരങ്ങളുള്ള ആ ഘോരവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ഏകാന്തത്തിൽ, വൽക്കല വസ്ത്രങ്ങളുടെ മാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു ആശ്രമം കണ്ടു.
3.7.5
तत्र तापसमासीनं मलपङ्कजधारिणम्।
रामः सुतीक्ष्णं विधिवत् तपोधनमभाषत ॥ ३.७.५ ॥
അവിടെ ഇരിക്കുന്ന, ജടയും താമരയും ധരിച്ച തപോധനനായ സുതീക്ഷ്ണനോട് രാമൻ വിധിപ്രകാരം സംസാരിച്ചു.
3.7.6
रामोऽहमस्मि भगवन् भवन्तं द्रष्टुमागतः।
तन्माभिवद धर्मज्ञ महर्षे सत्यविक्रम ॥ ३.७.६ ॥
ഭഗവാനേ, ഞാൻ രാമനാണ്. അങ്ങയെ ദർശിക്കാൻ വന്നതാണ്. അതിനാൽ ധർമ്മജ്ഞനായ മഹർഷേ, സത്യവിക്രമനേ, എന്നെ അറിയിച്ചാലും.
3.7.7
स निरीक्ष्य ततो धीरो रामं धर्मभृतां वरम्।
समाश्लिष्य च बाहुभ्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.७.७ ॥
ആ ധീരനായ മുനി ധർമ്മധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമനെ കണ്ട്, ഇരു കൈകളാലും അദ്ദേഹത്തെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
3.7.8
स्वागतं ते रघुश्रेष्ठ राम सत्यभृतां वर।
आश्रमोऽयं त्वयाऽऽक्रान्तः सनाथ इव साम्प्रतम् ॥ ३.७.८ ॥
രഘുവംശശ്രേഷ്ഠാ, സത്യധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമാ, സ്വാഗതം. നീ ഈ ആശ്രമത്തെ ഇപ്പോൾ സനാഥമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
3.7.9
प्रतीक्षमाणस्त्वामेव नारोहेऽहं महायशः।
देवलोकमितो वीर देहं त्यक्त्वा महीतले ॥ ३.७.९ ॥
മഹായശസ്വീ, വീരാ, നിന്നെ തന്നെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ ഈ ഭൂമിയിൽ ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ച് ഇവിടെനിന്ന് ദേവലോകത്തേക്ക് കയറുമായിരുന്നില്ല.
3.7.10
चित्रकूटमुपादाय राज्यभ्रष्टोऽसि मे श्रुतः।
इहोपयातः काकुत्स्थ देवराजः शतक्रतुः ॥ ३.७.१० ॥
കകുത്സ്ഥവംശജാ, ചിത്രകൂടത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച് നീ രാജ്യഭ്രഷ്ടനായി എന്ന് ഞാൻ കേട്ടു. ഇവിടെ ദേവരാജനായ ശതക്രതു ഇന്ദ്രൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
3.7.11
उपागम्य च मे देवो महादेवः सुरेश्वरः।
सर्वाल्ँ लोकाञ्जितानाह मम पुण्येन कर्मणा ॥ ३.७.११ ॥
എന്റെ അടുത്തെത്തി ദേവദേവനായ മഹാദേവൻ, ദേവേശ്വരൻ, എന്റെ പുണ്യകർമ്മത്താൽ സർവ്വലോകങ്ങളും ജയിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് പറഞ്ഞു.
3.7.12
तेषु देवर्षिजुष्टेषु जितेषु तपसा मया।
मत्प्रसादात् सभार्यस्त्वं विहरस्व सलक्ष्मणः ॥ ३.७.१२ ॥
ദേവർഷിമാർ സേവിക്കുന്ന ആ ലോകങ്ങൾ ഞാൻ തപസ്സിനാൽ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ നീ ഭാര്യയോടും ലക്ഷ്മണനോടുമൊപ്പം അവിടെ വിഹരിച്ചാലും.
3.7.13
तमुग्रतपसं दीप्तं महर्षिं सत्यवादिनम्।
प्रत्युवाचात्मवान् रामो ब्रह्माणमिव वासवः ॥ ३.७.१३ ॥
കഠിനതപസ്സുള്ള, തേജസ്വിയായ, സത്യവാദിയായ ആ മഹർഷിക്ക്, ബ്രഹ്മാവിനോട് ഇന്ദ്രൻ മറുപടി പറയുന്നതുപോലെ, ആത്മസംയമമുള്ള രാമൻ മറുപടി നൽകി.
3.7.14
अहमेवाहरिष्यामि स्वयं लोकान् महामुने।
आवासं त्वहमिच्छामि प्रदिष्टमिह कानने ॥ ३.७.१४ ॥
മഹാമുനേ, ഞാൻ തന്നെ ലോകങ്ങളെ കൊണ്ടുവരും; എന്നാൽ ഇവിടെ കാട്ടിൽ എനിക്കായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഒരു വാസസ്ഥലമാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
3.7.15
भवान् सर्वत्र कुशलः सर्वभूतहिते रतः।
आख्यातं शरभङ्गेन गौतमेन महात्मना ॥ ३.७.१५ ॥
അങ്ങ് എല്ലായിടത്തും സമർത്ഥനും സർവഭൂതഹിതത്തിൽ മുഴുകിയവനുമാണ്; മഹാത്മാവായ ഗൗതമന്റെ പുത്രൻ ശരഭംഗൻ ഇത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
3.7.16
एवमुक्तस्तु रामेण महर्षिर्लोकविश्रुतः।
अब्रवीन्मधुरं वाक्यं हर्षेण महता युतः ॥ ३.७.१६ ॥
രാമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ലോകപ്രസിദ്ധനായ ആ മഹർഷി മഹാ സന്തോഷത്തോടെ മധുരവാക്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
3.7.17
अयमेवाश्रमो राम गुणवान् रम्यतामिति।
ऋषिसंघानुचरितः सदा मूलफलैर्युतः ॥ ३.७.१७ ॥
രാമാ, ഇതുതന്നെയാണ് ഗുണവാനായ ആശ്രമം, ഇവിടെ ആനന്ദിക്കുക; ഇവിടെ ഋഷിസംഘങ്ങൾ എപ്പോഴും സഞ്ചരിക്കുന്നു, ഇത് കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും നിറഞ്ഞതാണ്.
3.7.18
इममाश्रममागम्य मृगसंघा महीयसः।
अहत्वा प्रतिगच्छन्ति लोभयित्वाकुतोभयाः ॥ ३.७.१८ ॥
ഈ ആശ്രമത്തിൽ വന്ന വലിയ മാൻകൂട്ടങ്ങൾ കൊല്ലപ്പെടാതെ, എവിടെനിന്നും ഭയമില്ലാതെ, ആകർഷിക്കപ്പെട്ട് തിരികെ പോകുന്നു.
3.7.19
नान्यो दोषो भवेदत्र मृगेभ्योऽन्यत्र विद्धि वै।
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य महर्षेर्लक्ष्मणाग्रजः ॥ ३.७.१९ ॥
ഇവിടെ മാനുകളിൽ നിന്നല്ലാതെ മറ്റൊരു ദോഷവും ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് തീർച്ചയായും അറിയുക. ആ മഹർഷിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ലക്ഷ്മണന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ (രാമൻ)
3.7.20
उवाच वचनं धीरो विगृह्य सशरं धनुः।
तानहं सुमहाभाग मृगसंघान् समागतान् ॥ ३.७.२० ॥
ആ ധീരൻ (രാമൻ) വില്ല് പിടിച്ച്, അമ്പ് ചേർത്ത് പറഞ്ഞു: "ഹേ മഹാഭാഗ, ഇവിടെ വന്നുചേർന്ന ഈ മാനിൻ കൂട്ടങ്ങളെ
3.7.21
हन्यां निशितधारेण शरेणानतपर्वणा।
भवांस्तत्राभिषज्येत किं स्यात् कृच्छ्रतरं ततः ॥ ३.७.२१ ॥
"...മൂർച്ചയുള്ള വായ്ത്തലയും വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുമുള്ള അമ്പുകൊണ്ട് കൊല്ലണമോ? അപ്പോൾ നിങ്ങൾ അതിൽ കുടുങ്ങും; അതിലും കഠിനമായ ദുരിതം എന്താകും?"
3.7.22
एतस्मिन्नाश्रमे वासं चिरं तु न समर्थये।
तमेवमुक्त्वोपरमं रामः संध्यामुपागमत् ॥ ३.७.२२ ॥
"ഈ ആശ്രമത്തിൽ ഞാൻ ദീർഘകാലം വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല." അദ്ദേഹത്തോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രാമൻ സംസാരം നിർത്തി സന്ധ്യാവന്ദനത്തിന് പോയി.
3.7.23
अन्वास्य पश्चिमां संध्यां तत्र वासमकल्पयत् ।
सुतीक्ष्णस्याश्रमे रम्ये सीतया लक्ष्मणेन च ॥ ३.७.२३ ॥
സായാഹ്ന സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്ത ശേഷം, അവിടെത്തന്നെ സുതീക്ഷ്ണന്റെ മനോഹരമായ ആശ്രമത്തിൽ സീതയും ലക്ഷ്മണനുമായി താമസം ഏർപ്പാടാക്കി.
3.7.24
ततः शुभं तापसयोग्यमन्नं
स्वयं सुतीक्ष्णः पुरुषर्षभाभ्याम्।
ताभ्यां सुसत्कृत्य ददौ महात्मा
संध्यानिवृत्तौ रजनीं समीक्ष्य ॥ ३.७.२४ ॥
അനന്തരം മഹാത്മാവായ സുതീക്ഷ്ണൻ സന്ധ്യാവന്ദനം കഴിഞ്ഞ് രാത്രിയായത് കണ്ടപ്പോൾ, ആ രണ്ടു പുരുഷശ്രേഷ്ഠരെയും നന്നായി സത്കരിച്ച്, തപസ്വികൾക്ക് യോഗ്യമായ ശുഭമായ അന്നം സ്വയം നൽകി.