Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 3.70

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

3.70.1

तौ तु तत्र स्थितौ दृष्ट्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
बाहुपाशपरिक्षिप्तौ कबन्धो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.७०.१ ॥

ସେଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେହି ଦୁଇ ଭାଇ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ନିଜ ବାହୁପାଶରେ ବନ୍ଧା ଦେଖି କବନ୍ଧ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା।

3.70.2

तिष्ठतः किं नु मां दृष्ट्वा क्षुधार्तं क्षत्रियर्षभौ।
आहारार्थं तु संदिष्टौ दैवेन हतचेतनौ ॥ ३.७०.२ ॥

ହେ କ୍ଷତ୍ରିୟଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱୟ! କ୍ଷୁଧାରେ ପୀଡ଼ିତ ମୋତେ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଦୁହେଁ କାହିଁକି ଠିଆ ହୋଇଛ? ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଦୈବ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ତୁମେ, ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ହତ ହୋଇଯାଇଛି।

3.70.3

तच्छ्रुत्वा लक्ष्मणो वाक्यं प्राप्तकालं हितं तदा।
उवाचार्तिसमापन्नो विक्रमे कृतनिश्चयः ॥ ३.७०.३ ॥

ତାହା ଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ସେହି ସମୟୋଚିତ ଓ ହିତକର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଦୁଃଖରେ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ବିକ୍ରମରେ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କରି କହିଲେ।

3.70.4

त्वां च मां च पुरा तूर्णमादत्ते राक्षसाधमः।
तस्मादसिभ्यामस्याशु बाहू छिन्दावहे गुरू ॥ ३.७०.४ ॥

ଏହି ଅଧମ ରାକ୍ଷସ ତୁମକୁ ଓ ମୋତେ ଶୀଘ୍ର ଧରିବ। ତେଣୁ ଆମେ ଦୁହେଁ ଖଡ଼ଗରେ ଏହାର ଭାରୀ ବାହୁ ଦୁଇଟି ଶୀଘ୍ର କାଟିଦେବା।

3.70.5

भीषणोऽयं महाकायो राक्षसा भुजविक्रमः।
लोकं ह्यतिजितं कृत्वा ह्यावां हन्तुमिहेच्छति ॥ ३.७०.५ ॥

ଏହି ଭୟଙ୍କର, ମହାକାୟ, ଭୁଜବଳଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ଜଗତକୁ ଜୟ କରି ଏଠାରେ ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।

3.70.6

निश्चेष्टानां वधो राजन् कुत्सितो जगतीपतेः।
क्रतुमध्योपनीतानां पशूनामिव राघव ॥ ३.७०.६ ॥

ହେ ରାଜନ୍! ନିଶ୍ଚେଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ନିନ୍ଦନୀୟ। ହେ ରାଘବ! ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟରେ ଆଣିଥିବା ପଶୁମାନଙ୍କୁ ମାରିବା ପରି ତାହା ନିନ୍ଦିତ।

3.70.7

एतत् संजल्पितं श्रुत्वा तयोः क्रुद्धस्तु राक्षसः।
विदार्यास्यं ततो रौद्रं तौ भक्षयितुमारभत् ॥ ३.७०.७ ॥

ସେମାନଙ୍କର ଏହି କଥାବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣି କ୍ରୁଦ୍ଧ ରାକ୍ଷସ ନିଜର ଭୟଙ୍କର ମୁଖ ଫିଟାଇ ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଗିଳିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା।

3.70.8

ततस्तौ देशकालज्ञौ खड्गाभ्यामेव राघवौ।
अच्छिन्दन्तां सुसंहृष्टौ बाहू तस्यांसदेशतः ॥ ३.७०.८ ॥

ତା'ପରେ ଦେଶ ଓ କାଳ ଜାଣୁଥିବା ସେହି ଦୁଇ ରାଘବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ନିଜ ଖଡ଼୍ଗରେ ହିଁ ତାର ସ୍କନ୍ଧ ପ୍ରଦେଶରୁ ଦୁଇ ବାହୁ କାଟି ଦେଲେ।

3.70.9

दक्षिणो दक्षिणं बाहुमसक्तमसिना ततः।
चिच्छेद रामो वेगेन सव्यं वीरस्तु लक्ष्मणः ॥ ३.७०.९ ॥

ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଥିବା ରାମ ବିନା ବାଧାରେ ଖଡ଼୍ଗରେ ବେଗରେ ତାର ଡାହାଣ ବାହୁ କାଟିଲେ; ବୀର ଲକ୍ଷ୍ମଣ ବାମ ବାହୁ କାଟିଲେ।

3.70.10

स पपात महाबाहुश्छिन्नबाहुर्महास्वनः।
खं च गां च दिशश्चैव नादयञ्जलदो यथा ॥ ३.७०.१० ॥

ମହାବାହୁ ସେ ବାହୁ କଟିଗଲା ପରେ ମହାଶବ୍ଦ ସହିତ ପଡ଼ିଗଲା; ମେଘ ପରି ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗସକଳ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କଲା।

3.70.11

स निकृत्तौ भुजौ दृष्ट्वा शोणितौघपरिप्लुतः।
दीनः पप्रच्छ तौ वीरौ कौ युवामिति दानवः ॥ ३.७०.११ ॥

ନିଜର ଦୁଇ ବାହୁ କଟିଥିବା ଦେଖି, ରକ୍ତସ୍ରୋତରେ ଭାସୁଥିବା ସେ ଦୀନ ଦାନବ ସେହି ଦୁଇ ବୀରଙ୍କୁ ପଚାରିଲା, "ତୁମେ ଦୁଇଜଣ କିଏ?"

3.70.12

शशंस तस्य काकुस्त्थं कबन्धस्य महाबलः ॥ ३.७०.१२ ॥

ମହାବଳୀ ସେ କବନ୍ଧକୁ କାକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶଜ (ରାମ)ଙ୍କ ପରିଚୟ ଦେଲେ।

3.70.13

अयमिक्ष्वाकुदायादो रामो नाम जनैः श्रुतः।
तस्यैवावरजं विद्धि भ्रातरं मां च लक्ष्मणम् ॥ ३.७०.१३ ॥

ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଏହି ରାମ ନାମରେ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତାଙ୍କର ସାନ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମୁଁ, ଏହା ଜାଣ।

3.70.14

मात्रा प्रतिहते राज्ये रामः प्रव्राजितो वनम्।
मया सह चरत्येष भार्यया च महद् वनम् ॥ ३.७०.१४ ॥

ମାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରାଜ୍ୟ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହେବାରୁ ରାମ ବନକୁ ନିର୍ବାସିତ ହେଲେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ମୋ ସହିତ ଓ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଏହି ମହାବନରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି।

3.70.15

अस्य देवप्रभावस्य वसतो विजने वने।
रक्षसापहृता भार्या यामिच्छन्ताविहागतौ ॥ ३.७०.१५ ॥

ଦେବତୁଲ୍ୟ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏହି ରାମ ନିର୍ଜନ ବନରେ ବାସ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ରାକ୍ଷସ ଯାହାଙ୍କ ପତ୍ନୀକୁ ହରଣ କରିଥିଲା, ତାଙ୍କୁ ଖୋଜି ଆମେ ଏଠାକୁ ଆସିଛୁ।

3.70.16

त्वं तु को वा किमर्थं वा कबन्धसदृशो वने।
आस्येनोरसि दीप्तेन भग्नजङ्घो विचेष्टसे ॥ ३.७०.१६ ॥

କିନ୍ତୁ ତୁମେ କିଏ, କିମ୍ବା କେଉଁ କାରଣରୁ ଏହି ବନରେ କବନ୍ଧ ପରି, ମୁଖ ଓ ବକ୍ଷରେ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନି ସହ, ଭଗ୍ନ ଜଂଘ ହୋଇ ଛଟପଟ ହେଉଛ?

3.70.17

एवमुक्तः कबन्धस्तु लक्ष्मणेनोत्तरं वचः।
उवाच वचनं प्रीतस्तदिन्द्रवचनं स्मरन् ॥ ३.७०.१७ ॥

ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଏହିପରି ପଚାରିବାରୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରି କବନ୍ଧ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଉତ୍ତର ଦେଲା।

3.70.18

स्वागतं वां नरव्याघ्रौ दिष्ट्या पश्यामि वामहम्।
दिष्ट्या चेमौ निकृत्तौ मे युवाभ्यां बाहुबन्धनौ ॥ ३.७०.१८ ॥

ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ। ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି; ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ଦୁହେଁ ମୋର ଏହି ବାହୁବନ୍ଧନ କାଟିଛ।

3.70.19

विरूपं यच्च मे रूपं प्राप्तं ह्यविनयाद् यथा।
तन्मे शृणु नरव्याघ्र तत्त्वतः शंसतस्तव ॥ ३.७०.१९ ॥

ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର, ମୋ ଅବିନୟ ଯୋଗୁ ମୋର ଏହି ବିକୃତ ରୂପ ଯେପରି ମିଳିଲା, ତାହା ମୁଁ ଯଥାର୍ଥରେ ଆପଣଙ୍କୁ କହୁଛି; ଶୁଣନ୍ତୁ।