வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.70.1
तौ तु तत्र स्थितौ दृष्ट्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।
बाहुपाशपरिक्षिप्तौ कबन्धो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.७०.१ ॥
அங்கு நின்றிருந்த அந்த இரண்டு சகோதரர்களான ராமனையும் லக்ஷ்மணனையும், தன் கைகளின் பாசத்தில் சிக்கியவர்களாகக் கண்டு கபந்தன் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்.
3.70.2
तिष्ठतः किं नु मां दृष्ट्वा क्षुधार्तं क्षत्रियर्षभौ।
आहारार्थं तु संदिष्टौ दैवेन हतचेतनौ ॥ ३.७०.२ ॥
க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவர்களே! பசியால் வாடும் என்னைக் கண்டும் நீங்கள் ஏன் நிற்கிறீர்கள்? உணவுக்காக விதியால் அனுப்பப்பட்டு, அறிவை இழந்தவர்களாக உள்ளீர்கள்.
3.70.3
तच्छ्रुत्वा लक्ष्मणो वाक्यं प्राप्तकालं हितं तदा।
उवाचार्तिसमापन्नो विक्रमे कृतनिश्चयः ॥ ३.७०.३ ॥
அதைக் கேட்ட லக்ஷ்மணன், அப்போது பொருத்தமும் நன்மையும் தரும் அவ்வார்த்தையை வேதனையில் இருந்தாலும், வீரத்தில் உறுதி கொண்டவனாகச் சொன்னான்.
3.70.4
त्वां च मां च पुरा तूर्णमादत्ते राक्षसाधमः।
तस्मादसिभ्यामस्याशु बाहू छिन्दावहे गुरू ॥ ३.७०.४ ॥
இந்த இழிந்த ராக்ஷசன் உன்னையும் என்னையும் விரைவில் பிடித்து விடுவான். ஆகையால் நாம் இருவரும் வாள்களால் இவனது கனத்த கைகளை விரைவில் வெட்டுவோம்.
3.70.5
भीषणोऽयं महाकायो राक्षसा भुजविक्रमः।
लोकं ह्यतिजितं कृत्वा ह्यावां हन्तुमिहेच्छति ॥ ३.७०.५ ॥
இந்த பயங்கரமான, பெரிய உடல் கொண்ட ராக்ஷசன், தோள்வலிமை மிக்கவன். உலகை வென்றபின் இங்கு நம் இருவரையும் கொல்ல விரும்புகிறான்.
3.70.6
निश्चेष्टानां वधो राजन् कुत्सितो जगतीपतेः।
क्रतुमध्योपनीतानां पशूनामिव राघव ॥ ३.७०.६ ॥
அரசே! செயலற்றவர்களைக் கொல்வது இழிவானது. ராகவா! யாகத்தின் நடுவே கொண்டுவரப்பட்ட பசுக்களைக் கொல்வது போல், அது இழிந்த செயலாகும்.
3.70.7
एतत् संजल्पितं श्रुत्वा तयोः क्रुद्धस्तु राक्षसः।
विदार्यास्यं ततो रौद्रं तौ भक्षयितुमारभत् ॥ ३.७०.७ ॥
இவர்களின் இந்தப் பேச்சைக் கேட்ட கோபமடைந்த அரக்கன், தனது பயங்கரமான வாயைப் பிளந்து, பின்னர் அவர்கள் இருவரையும் விழுங்கத் தொடங்கினான்.
3.70.8
ततस्तौ देशकालज्ञौ खड्गाभ्यामेव राघवौ।
अच्छिन्दन्तां सुसंहृष्टौ बाहू तस्यांसदेशतः ॥ ३.७०.८ ॥
அப்போது இடமும் காலமும் அறிந்த அந்த இரு ராகவர்களும், மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் வாள்களாலேயே அவனுடைய தோள்களிலிருந்து இரண்டு கைகளையும் வெட்டினர்.
3.70.9
दक्षिणो दक्षिणं बाहुमसक्तमसिना ततः।
चिच्छेद रामो वेगेन सव्यं वीरस्तु लक्ष्मणः ॥ ३.७०.९ ॥
வலப்புறத்தவரான ராமர் தடையின்றி வாளால் வேகமாக அவனது வலக் கையை வெட்டினார்; வீரர் லக்ஷ்மணரோ இடக் கையை வெட்டினார்.
3.70.10
स पपात महाबाहुश्छिन्नबाहुर्महास्वनः।
खं च गां च दिशश्चैव नादयञ्जलदो यथा ॥ ३.७०.१० ॥
பெரும் தோள்களையுடைய அவன், கைகள் துண்டிக்கப்பட்டு உரத்த குரலில் கத்தியவாறு விழுந்தான்; மேகம்போல் வானத்தையும் பூமியையும் திசைகளையும் முழங்கச் செய்தான்.
3.70.11
स निकृत्तौ भुजौ दृष्ट्वा शोणितौघपरिप्लुतः।
दीनः पप्रच्छ तौ वीरौ कौ युवामिति दानवः ॥ ३.७०.११ ॥
தனது இரண்டு கைகளும் வெட்டப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு, இரத்த வெள்ளத்தில் மூழ்கிய அந்த தானவன் துயரத்துடன் அந்த இரு வீரர்களிடம், "நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டான்.
3.70.12
शशंस तस्य काकुस्त्थं कबन्धस्य महाबलः ॥ ३.७०.१२ ॥
மகாபலசாலியான அவர் கபந்தனுக்கு காகுத்ஸ்தர் (ராமர்) பற்றி எடுத்துரைத்தார்.
3.70.13
अयमिक्ष्वाकुदायादो रामो नाम जनैः श्रुतः।
तस्यैवावरजं विद्धि भ्रातरं मां च लक्ष्मणम् ॥ ३.७०.१३ ॥
இவன் இட்சுவாகு வம்சத்தின் வாரிசான ராமன் என்ற பெயரால் மக்களிடையே அறியப்பட்டவன். அவனுடைய இளைய சகோதரனாகிய லக்ஷ்மணனை நான் என்று அறிவாயாக.
3.70.14
मात्रा प्रतिहते राज्ये रामः प्रव्राजितो वनम्।
मया सह चरत्येष भार्यया च महद् वनम् ॥ ३.७०.१४ ॥
அன்னையால் அரசுரிமை தடுக்கப்பட்டபோது ராமன் காட்டிற்கு நாடு கடத்தப்பட்டான். இப்போது அவன் என்னுடனும் தன் மனைவியுடனும் இந்தப் பெரிய காட்டில் திரிகிறான்.
3.70.15
अस्य देवप्रभावस्य वसतो विजने वने।
रक्षसापहृता भार्या यामिच्छन्ताविहागतौ ॥ ३.७०.१५ ॥
தெய்வ வல்லமை கொண்ட இவன் ஆளரவமற்ற காட்டில் வாழ்ந்தபோது, ஓர் அரக்கனால் கவர்ந்து செல்லப்பட்ட மனைவியை, அவளைத் தேடியே நாங்கள் இங்கு வந்தோம்.
3.70.16
त्वं तु को वा किमर्थं वा कबन्धसदृशो वने।
आस्येनोरसि दीप्तेन भग्नजङ्घो विचेष्टसे ॥ ३.७०.१६ ॥
ஆனால் நீ யார்? எதற்காக இந்தக் காட்டில் கபந்தனைப் போல, மார்பிலும் வாயிலும் தீ எரிய, தொடைகள் முறிந்து துடிக்கிறாய்?
3.70.17
एवमुक्तः कबन्धस्तु लक्ष्मणेनोत्तरं वचः।
उवाच वचनं प्रीतस्तदिन्द्रवचनं स्मरन् ॥ ३.७०.१७ ॥
லக்ஷ்மணன் இவ்வாறு கேட்டதும், இந்திரன் சொன்ன அந்த வார்த்தையை நினைத்தபடி கபந்தன் மகிழ்ச்சியுடன் பதில் கூறினான்.
3.70.18
स्वागतं वां नरव्याघ्रौ दिष्ट्या पश्यामि वामहम्।
दिष्ट्या चेमौ निकृत्तौ मे युवाभ्यां बाहुबन्धनौ ॥ ३.७०.१८ ॥
மனிதருள் சிறந்த இருவரே, உங்களுக்கு நல்வரவு. நல்லூழாக இப்போது உங்கள் இருவரையும் நான் காண்கிறேன்; நல்லூழாக என் இந்தக் கைப் பிணைப்புகளை நீங்கள் இருவரும் அறுத்தீர்கள்.
3.70.19
विरूपं यच्च मे रूपं प्राप्तं ह्यविनयाद् यथा।
तन्मे शृणु नरव्याघ्र तत्त्वतः शंसतस्तव ॥ ३.७०.१९ ॥
நரவியாக்ரரே, நான் அடைந்த இந்த விகாரமான உருவம் என் அவிநயத்தால் எவ்வாறு வந்தது என்பதை உண்மையாக உமக்குச் சொல்கிறேன்; கேளுங்கள்.