Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.75.1
दिवं तु तस्यां यातायां शबर्यां स्वेन तेजसा।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा चिन्तयामास राघवः ॥ ३.७५.१ ॥
Cuando Śabarī partió al cielo por su propio resplandor, Rāghava, junto con su hermano Lakṣmaṇa, reflexionó.
3.75.2
चिन्तयित्वा तु धर्मात्मा प्रभावं तं महात्मनाम्।
हितकारिणमेकाग्रं लक्ष्मणं राघवोऽब्रवीत् ॥ ३.७५.२ ॥
Habiendo reflexionado sobre el poder de aquellos magnánimos, el justo Rāghava habló a Lakṣmaṇa, benévolo y de mente concentrada.
3.75.3
दृष्टो मयाऽऽश्रमः सौम्य बह्वाश्चर्यः कृतात्मनाम्।
विश्वस्तमृगशार्दूलो नानाविहगसेवितः ॥ ३.७५.३ ॥
Oh amable, he visto el ermitaño de aquellos de mente dominada; es muy maravilloso, donde tigres y ciervos viven confiados y muchas aves lo frecuentan.
3.75.4
सप्तानां च समुद्राणां तेषां तीर्थेषु लक्ष्मण।
उपस्पृष्टं च विधिवत् पितरश्चापि तर्पिताः ॥ ३.७५.४ ॥
Oh Lakṣmaṇa, en los vados sagrados de aquellos siete océanos me purifiqué con agua según el rito, y también los antepasados fueron saciados con libaciones.
3.75.5
प्रणष्टमशुभं यन्नः कल्याणं समुपस्थितम्।
तेन त्वेतत् प्रहृष्टं मे मनो लक्ष्मण सम्प्रति ॥ ३.७५.५ ॥
Lo inauspicioso que era nuestro ha perecido, y lo auspicioso ha llegado; por eso, oh Lakṣmaṇa, mi mente ahora está gozosa.
3.75.6
हृदये मे नरव्याघ्र शुभमाविर्भविष्यति।
तदागच्छ गमिष्यावः पम्पां तां प्रियदर्शनाम् ॥ ३.७५.६ ॥
Oh tigre entre los hombres, en mi corazón se manifestará un buen augurio; ven, vayamos a aquel Pampā tan agradable a la vista.
3.75.7
ऋष्यमूको गिरिर्यत्र नातिदूरे प्रकाशते।
यस्मिन् वसति धर्मात्मा सुग्रीवोंऽशुमतः सुतः ॥ ३.७५.७ ॥
No muy lejos resplandece el monte Ṛṣyamūka, donde habita Sugrīva, el de alma justa, hijo de Aṃśumat.
3.75.8
नित्यं वालिभयात् त्रस्तश्चतुर्भिः सह वानरैः।
अहं त्वरे च तं द्रष्टुं सुग्रीवं वानरर्षभम् ॥ ३.७५.८ ॥
Aterrorizado siempre por el temor a Vālin, vive con cuatro monos. Yo anhelo ver a Sugrīva, el toro entre los monos.
3.75.10
तदधीनं हि मे कार्यं सीतायाः परिमार्गणम्।
गच्छावस्त्वरितं तत्र ममापि त्वरते मनः।
आश्रमात्तु ततस्तस्मान्निष्क्रम्य स विशाम्पतिः ॥ ३.७५.१० ॥
Mi tarea depende de la búsqueda de Sītā. Vayamos allá deprisa; también mi mente se apresura hacia allí. Entonces, saliendo de aquel ermitaño, aquel señor de los hombres
3.75.11
आजगाम ततः पम्पां लक्ष्मणेन सह प्रभुः।
समीक्षमाणः पुष्पाढ्यं सर्वतो विपुलद्रुमम् ॥ ३.७५.११ ॥
Entonces el señor llegó a Pampā junto con Lakṣmaṇa, contemplándola por todas partes, rica en flores y con árboles inmensos.
3.75.12
कोयष्टिभिश्चार्जुनकैः शतपत्रैश्च कीरकैः।
एतैश्चान्यैश्च बहुभिर्नादितं तद् वनं महत् ॥ ३.७५.१२ ॥
Aquel vasto bosque resonaba con los kokaṣṭi, los arjunaka, los śatapatra y los kīraka, y con otros muchos más.
3.75.13
स रामो विविधान् वृक्षान् सरांसि विविधानि च।
पश्यन् कामाभिसंतप्तो जगाम परमं ह्रदम् ॥ ३.७५.१३ ॥
Rāma, contemplando los diversos árboles y los diversos lagos, atormentado por el deseo, se dirigió hacia aquel supremo lago.
3.75.14
स तामासाद्य वै रामो दूरात् पानीयवाहिनीम्।
मतङ्गसरसं नाम ह्रदं समवगाहत ॥ ३.७५.१४ ॥
Habiendo llegado desde lejos a aquella corriente que lleva agua, Rāma se sumergió por completo en el estanque llamado Mataṅga-saras.
3.75.15
तत्र जग्मतुरव्यग्रौ राघवौ हि समाहितौ।
स तु शोकसमाविष्टो रामो दशरथात्मजः ॥ ३.७५.१५ ॥
Allí fueron los dos Rāghavas, serenos y concentrados; pero Rāma, hijo de Daśaratha, estaba abrumado por el dolor.
3.75.16
विवेश नलिनीं रम्यां पंकजैश्च समावृताम्।
तिलकाशोकपुंनागबकुलोद्दालकाशिनीम् ॥ ३.७५.१६ ॥
Entró en aquel encantador estanque de loto, cubierto de lotos y poblado de árboles tilaka, aśoka, puṃnāga, bakula y uddālaka.
3.75.17
रम्योपवनसम्बाधां पद्मसम्पीडितोदकाम्।
स्फटिकोपमतोयां तां श्लक्ष्णवालुकसंतताम् ॥ ३.७५.१७ ॥
Aquel estanque estaba rodeado de bellos bosquecillos; sus aguas, llenas de lotos, eran claras como el cristal, y estaba cubierto de arena lisa.
3.75.18
मत्स्यकच्छपसम्बाधां तीरस्थद्रुमशोभिताम्।
सखीभिरिव संयुक्तां लताभिरनुवेष्टिताम् ॥ ३.७५.१८ ॥
Estaba lleno de peces y tortugas, adornado con árboles en sus orillas, y entrelazado con enredaderas como compañeras unidas.
3.75.19
किंनरोरगगन्धर्वयक्षराक्षससेविताम्।
नानाद्रुमलताकीर्णां शीतवारिनिधिं शुभाम् ॥ ३.७५.१९ ॥
Aquel lago, frecuentado por kinnaras, serpientes, gandharvas, yakṣas y rākṣasas, cubierto de muchos árboles y enredaderas, depósito de agua fresca, era auspicioso.
3.75.20
पद्मसौगन्धिकैस्ताम्रां शुक्लां कुमुदमण्डलैः।
नीलां कुवलयोद्घाटैर्बहुवर्णां कुथामिव ॥ ३.७५.२० ॥
Con loto rojo y flores saugandhika estaba rojizo, blanco con grupos de nenúfares blancos, azul oscuro con lotos azules abiertos, y de muchos colores, como una alfombra extendida.
3.75.21
अरविन्दोत्पलवतीं पद्मसौगन्धिकायुताम्।
पुष्पिताम्रवणोपेतां बर्हिणोद्घुष्टनादिताम् ॥ ३.७५.२१ ॥
Estaba lleno de loto aravinda y utpala, unido a flores padma y saugandhika, adornado con arboledas de mangos en flor, y resonaba con los gritos de los pavos reales.
3.75.22
स तां दृष्ट्वा ततः पम्पां रामः सौमित्रिणा सह।
विललाप च तेजस्वी रामो दशरथात्मजः ॥ ३.७५.२२ ॥
Entonces, al ver el lago Pampā, Rāma, el radiante hijo de Daśaratha, se lamentó junto con Saumitri (Lakṣmaṇa).
3.75.23
तिलकैर्बीजपूरैश्च वटैः शुक्लद्रुमैस्तथा।
पुष्पितैः करवीरैश्च पुंनागैश्च सुपुष्पितैः ॥ ३.७५.२३ ॥
Estaba adornado con árboles tilaka, cidros, baniyanes y de flores blancas, y con adelfas y punnāga en plena floración.
3.75.24
मालतीकुन्दगुल्मैश्च भण्डीरैर्निचुलैस्तथा।
अशोकैः सप्तपर्णैश्च कतकैरतिमुक्तकैः ॥ ३.७५.२४ ॥
Estaba lleno de jazmines, kunda y arbustos floridos, de árboles bhaṇḍīra, nichula, aśoka, saptaparṇa, kataka y trepadoras atimuktaka.
3.75.25
अन्यैश्च विविधैर्वृक्षैः प्रमदामिव शोभिताम्।
अस्यास्तीरे तु पूर्वोक्तः पर्वतो धातुमण्डितः ॥ ३.७५.२५ ॥
Adornado con otros árboles diversos, brillaba como una mujer; y en su orilla se alzaba la montaña descrita antes, adornada con colores minerales.
3.75.26
ऋष्यमूक इति ख्यातश्चित्रपुष्पितपादपः।
हरिर्ऋक्षरजोनाम्नः पुत्रस्तस्य महात्मनः ॥ ३.७५.२६ ॥
Aquella montaña, conocida como Ṛṣyamūka, está llena de árboles en flor de brillantes colores. Pertenece a Hari, hijo del magnánimo Ṛkṣarajas.
3.75.27
अध्यास्ते तु महावीर्यः सुग्रीव इति विश्रुतः।
सुग्रीवमभिगच्छ त्वं वानरेन्द्रं नरर्षभ ॥ ३.७५.२७ ॥
Allí reside Sugrīva, el de gran valor y renombrado, señor de los monos. Mejor de los hombres, ve a Sugrīva, señor de los monos.
3.75.28
इत्युवाच पुनर्वाक्यं लक्ष्मणं सत्यविक्रमः।
कथं मया विना सीतां शक्यं लक्ष्मण जीवितुम् ॥ ३.७५.२८ ॥
Rāma, de valor verdadero, habló de nuevo a Lakṣmaṇa: "Lakṣmaṇa, ¿cómo es posible vivir sin mí y sin Sītā?"
3.75.29
इत्येवमुक्त्वा मदनाभिपीडितः
स लक्ष्मणं वाक्यमनन्यचेतनः।
विवेश पम्पां नलिनीमनोरमां
तमुत्तमं शोकमुदीरयाणः ॥ ३.७५.२९ ॥
Habiendo hablado así, atormentado por el deseo, con la mente fija solo en ella, expresando aquel gran dolor, dijo estas palabras a Lakṣmaṇa y entró en el Pampā, hermoso de estanques de loto.
3.75.30
क्रमेण गत्वा प्रविलोकयन् वनं
ददर्श पम्पां शुभदर्शकाननाम्।
अनेकनानाविधपक्षिसंकुलां
विवेश रामः सह लक्ष्मणेन ॥ ३.७५.३० ॥
Avanzando paso a paso, contemplando el bosque, vio el Pampā, rodeado de bosques de hermosos paisajes y colmado de aves de muchas clases. Rāma entró en él junto con Lakṣmaṇa.