வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.75.1
दिवं तु तस्यां यातायां शबर्यां स्वेन तेजसा।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा चिन्तयामास राघवः ॥ ३.७५.१ ॥
சபரி தன் தேஜஸால் சொர்க்கம் சென்றபின், ராகவன் சகோதரன் லட்சுமணனுடன் சிந்தித்தான்.
3.75.2
चिन्तयित्वा तु धर्मात्मा प्रभावं तं महात्मनाम्।
हितकारिणमेकाग्रं लक्ष्मणं राघवोऽब्रवीत् ॥ ३.७५.२ ॥
மகாத்மாக்களின் அந்த பிரபாவத்தை சிந்தித்த தர்மாத்மா ராகவன், நன்மை செய்யும் ஒருமுகப்பட்ட லட்சுமணனிடம் கூறினான்.
3.75.3
दृष्टो मयाऽऽश्रमः सौम्य बह्वाश्चर्यः कृतात्मनाम्।
विश्वस्तमृगशार्दूलो नानाविहगसेवितः ॥ ३.७५.३ ॥
சௌம்யா, மனத்தை அடக்கியவர்களின் அந்த ஆசிரமத்தை நான் கண்டேன்; அது மிக அற்புதமானது, புலிகளும் மான்களும் அஞ்சாமல் வாழ்கின்றன, பல வகைப் பறவைகள் அதைச் சேவிக்கின்றன.
3.75.4
सप्तानां च समुद्राणां तेषां तीर्थेषु लक्ष्मण।
उपस्पृष्टं च विधिवत् पितरश्चापि तर्पिताः ॥ ३.७५.४ ॥
லட்சுமணா, அந்த ஏழு கடல்களின் தீர்த்தங்களில் விதிப்படி நீராடி, முன்னோர்களுக்கும் தர்ப்பணம் செய்தேன்.
3.75.5
प्रणष्टमशुभं यन्नः कल्याणं समुपस्थितम्।
तेन त्वेतत् प्रहृष्टं मे मनो लक्ष्मण सम्प्रति ॥ ३.७५.५ ॥
நமக்கிருந்த அசுபம் அழிந்தது; மங்கலம் வந்துவிட்டது. அதனால், லட்சுமணா, இப்போது என் மனம் மகிழ்ச்சியடைகிறது.
3.75.6
हृदये मे नरव्याघ्र शुभमाविर्भविष्यति।
तदागच्छ गमिष्यावः पम्पां तां प्रियदर्शनाम् ॥ ३.७५.६ ॥
நரவ்யாக்ரா, என் இதயத்தில் சுபம் வெளிப்படும்; ஆகவே வா, அந்த அழகிய பம்பைக்குச் செல்வோம்.
3.75.7
ऋष्यमूको गिरिर्यत्र नातिदूरे प्रकाशते।
यस्मिन् वसति धर्मात्मा सुग्रीवोंऽशुमतः सुतः ॥ ३.७५.७ ॥
ருஷ்யமூக மலை அருகிலேயே தெரிகிறது; அங்கே அம்சுமானின் மகனும் தர்மாத்மாவுமான சுக்ரீவன் வசிக்கிறான்.
3.75.8
नित्यं वालिभयात् त्रस्तश्चतुर्भिः सह वानरैः।
अहं त्वरे च तं द्रष्टुं सुग्रीवं वानरर्षभम् ॥ ३.७५.८ ॥
வாலியின் பயத்தால் எப்போதும் நடுங்கும் அவன் நான்கு வானரர்களுடன் வாழ்கிறான்; வானரச் சிறந்தவனான சுக்ரீவனைக் காண நான் விரைகிறேன்.
3.75.10
तदधीनं हि मे कार्यं सीतायाः परिमार्गणम्।
गच्छावस्त्वरितं तत्र ममापि त्वरते मनः।
आश्रमात्तु ततस्तस्मान्निष्क्रम्य स विशाम्पतिः ॥ ३.७५.१० ॥
சீதையைத் தேடுவதே என் பணி; அதுவே அதைச் சார்ந்தது. விரைவாக அங்கே செல்வோம்; என் மனமும் அங்கே விரைகிறது. பின்பு அந்த ஆசிரமத்திலிருந்து புறப்பட்டு அந்த மனிதர்களின் தலைவன்
3.75.11
आजगाम ततः पम्पां लक्ष्मणेन सह प्रभुः।
समीक्षमाणः पुष्पाढ्यं सर्वतो विपुलद्रुमम् ॥ ३.७५.११ ॥
பின்னர் அந்த தலைவன் லக்ஷ்மணனுடன் பம்பைக்கு வந்தான்; எங்கும் மலர்கள் நிறைந்து பெரிய மரங்கள் கொண்ட அதை நோக்கியவாறு.
3.75.12
कोयष्टिभिश्चार्जुनकैः शतपत्रैश्च कीरकैः।
एतैश्चान्यैश्च बहुभिर्नादितं तद् वनं महत् ॥ ३.७५.१२ ॥
கோயஷ்டி, அர்ஜுனகம், சதபத்ரம், கீரகம் என்ற பறவைகளாலும் இவற்றோடு வேறு பல பறவைகளாலும் அந்த பெரிய காடு முழங்கிக்கொண்டிருந்தது.
3.75.13
स रामो विविधान् वृक्षान् सरांसि विविधानि च।
पश्यन् कामाभिसंतप्तो जगाम परमं ह्रदम् ॥ ३.७५.१३ ॥
அந்த ராமன் பல்வேறு மரங்களையும் பல்வேறு ஏரிகளையும் நோக்கியவாறு, காம வேதனையால் தவித்தவனாக அந்த உயர்ந்த ஏரியை நோக்கிச் சென்றான்.
3.75.14
स तामासाद्य वै रामो दूरात् पानीयवाहिनीम्।
मतङ्गसरसं नाम ह्रदं समवगाहत ॥ ३.७५.१४ ॥
ராமன் தொலைவிலிருந்தே நீர் பாயும் அந்த ஓடையை அடைந்து, மதங்க ஏரி என்ற பெயருடைய குளத்தில் நன்கு மூழ்கினான்.
3.75.15
तत्र जग्मतुरव्यग्रौ राघवौ हि समाहितौ।
स तु शोकसमाविष्टो रामो दशरथात्मजः ॥ ३.७५.१५ ॥
அங்கே இரண்டு ராகவர்களும் அமைதியாகவும் ஒருமுகமாகவும் சென்றனர்; ஆனால் தசரதனின் மகன் ராமன் துயரத்தால் சூழப்பட்டிருந்தான்.
3.75.16
विवेश नलिनीं रम्यां पंकजैश्च समावृताम्।
तिलकाशोकपुंनागबकुलोद्दालकाशिनीम् ॥ ३.७५.१६ ॥
தாமரைகளால் சூழப்பட்ட, திலகம், அசோகம், புன்னாகம், பகுளம், உத்தாலகம் மரங்கள் நிறைந்த அந்த அழகிய தாமரைக் குளத்தில் அவன் நுழைந்தான்.
3.75.17
रम्योपवनसम्बाधां पद्मसम्पीडितोदकाम्।
स्फटिकोपमतोयां तां श्लक्ष्णवालुकसंतताम् ॥ ३.७५.१७ ॥
அந்த ஏரி அழகிய சோலைகளால் நெருக்கமாயிருந்தது; தாமரைகளால் நிரம்பிய நீர் படிகம் போலத் தெளிவாக இருந்தது; அது மென்மையான மணலால் பரவியிருந்தது.
3.75.18
मत्स्यकच्छपसम्बाधां तीरस्थद्रुमशोभिताम्।
सखीभिरिव संयुक्तां लताभिरनुवेष्टिताम् ॥ ३.७५.१८ ॥
அது மீன்களும் ஆமைகளும் நிறைந்தது; கரையிலுள்ள மரங்களால் அழகு பெற்றது; தோழிகளைப் போல கொடிகள் அதனைச் சுற்றியிருந்தன.
3.75.19
किंनरोरगगन्धर्वयक्षराक्षससेविताम्।
नानाद्रुमलताकीर्णां शीतवारिनिधिं शुभाम् ॥ ३.७५.१९ ॥
கின்னரர், நாகர், கந்தர்வர், யக்ஷர், ராக்ஷசர் ஆகியோரால் வணங்கப்பட்டது; பல மரங்களும் கொடிகளும் நிறைந்தது; குளிர்ந்த நீரின் களஞ்சியமும் மங்கலமும் ஆன அந்த ஏரி.
3.75.20
पद्मसौगन्धिकैस्ताम्रां शुक्लां कुमुदमण्डलैः।
नीलां कुवलयोद्घाटैर्बहुवर्णां कुथामिव ॥ ३.७५.२० ॥
தாமரைகளும் சௌகந்திகப் பூக்களும் சிவந்திருந்தன; குமுதக் கூட்டங்கள் வெண்மையாயிருந்தன; மலர்ந்த நீலத் தாமரைகளால் அது நீல நிறமாயிருந்தது; பல வண்ணங்களுடன் அது ஒரு விரிப்பைப் போலத் திகழ்ந்தது.
3.75.21
अरविन्दोत्पलवतीं पद्मसौगन्धिकायुताम्।
पुष्पिताम्रवणोपेतां बर्हिणोद्घुष्टनादिताम् ॥ ३.७५.२१ ॥
அது தாமரைகளும் நீலத் தாமரைகளும் நிறைந்ததாயும், தாமரைகளும் சௌகந்திகங்களும் கூடியதாயும், மலர்ந்த மாந்தோப்புகளுடன் கூடியதாயும், மயில்களின் குரல்களால் எதிரொலிப்பதாயும் இருந்தது.
3.75.22
स तां दृष्ट्वा ततः पम्पां रामः सौमित्रिणा सह।
विललाप च तेजस्वी रामो दशरथात्मजः ॥ ३.७५.२२ ॥
பம்பா ஏரியைக் கண்ட பின்னர், சுமித்திரையின் மகனுடன் கூடிய தசரதனின் மகனான தேஜஸ்வி ராமன் புலம்பினான்.
3.75.23
तिलकैर्बीजपूरैश्च वटैः शुक्लद्रुमैस्तथा।
पुष्पितैः करवीरैश्च पुंनागैश्च सुपुष्पितैः ॥ ३.७५.२३ ॥
திலகம், மாதுளை, ஆலமரம், வெண்பூ மரங்கள், பூத்த அரளி, பூத்த புன்னை ஆகியவற்றால் அது நிறைந்திருந்தது.
3.75.24
मालतीकुन्दगुल्मैश्च भण्डीरैर्निचुलैस्तथा।
अशोकैः सप्तपर्णैश्च कतकैरतिमुक्तकैः ॥ ३.७५.२४ ॥
மல்லிகை, குந்தம், புதர்ச் செடிகள், பாண்டீரம், நிசுலம், அசோகம், சப்தபர்ணம், கதகம், அதிமுக்தகம் ஆகியவற்றாலும் அது நிறைந்திருந்தது.
3.75.25
अन्यैश्च विविधैर्वृक्षैः प्रमदामिव शोभिताम्।
अस्यास्तीरे तु पूर्वोक्तः पर्वतो धातुमण्डितः ॥ ३.७५.२५ ॥
பிற பலவகை மரங்களாலும் அது ஒரு பெண்ணைப் போல அழகுற்றிருந்தது. அதன் கரையில் முன்பு சொல்லப்பட்ட மலை கனிம வண்ணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
3.75.26
ऋष्यमूक इति ख्यातश्चित्रपुष्पितपादपः।
हरिर्ऋक्षरजोनाम्नः पुत्रस्तस्य महात्मनः ॥ ३.७५.२६ ॥
ரிஷ்யமூகம் என்று புகழ்பெற்ற அந்த மலை, வண்ணமலர்கள் பூத்த மரங்களால் நிறைந்தது. அது மகாத்மாவான ருக்ஷரஜஸின் மகன் ஹரிக்குரியது.
3.75.27
अध्यास्ते तु महावीर्यः सुग्रीव इति विश्रुतः।
सुग्रीवमभिगच्छ त्वं वानरेन्द्रं नरर्षभ ॥ ३.७५.२७ ॥
அங்கே சுக்ரீவன் என்று புகழ்பெற்ற மகாவீரனான வானரவேந்தன் வசிக்கிறான். நரர்களில் சிறந்தவனே, நீ அந்த வானரவேந்தன் சுக்ரீவனிடம் செல்.
3.75.28
इत्युवाच पुनर्वाक्यं लक्ष्मणं सत्यविक्रमः।
कथं मया विना सीतां शक्यं लक्ष्मण जीवितुम् ॥ ३.७५.२८ ॥
சத்தியபராக்கிரமனான ராமன் மீண்டும் லக்ஷ்மணனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: "லக்ஷ்மணா, நான் இல்லாமல் சீதை இன்றி எப்படி உயிர் வாழ முடியும்?"
3.75.29
इत्येवमुक्त्वा मदनाभिपीडितः
स लक्ष्मणं वाक्यमनन्यचेतनः।
विवेश पम्पां नलिनीमनोरमां
तमुत्तमं शोकमुदीरयाणः ॥ ३.७५.२९ ॥
இவ்வாறு கூறி, காதலால் வருந்திய அவன், சீதையிலேயே நிலைத்த மனத்தோடு லக்ஷ்மணனிடம் அச்சொற்களைச் சொல்லி, அதிக துயரை வெளிப்படுத்தியவாறு தாமரைக் குளங்களால் அழகிய பம்பா ஏரியில் நுழைந்தான்.
3.75.30
क्रमेण गत्वा प्रविलोकयन् वनं
ददर्श पम्पां शुभदर्शकाननाम्।
अनेकनानाविधपक्षिसंकुलां
विवेश रामः सह लक्ष्मणेन ॥ ३.७५.३० ॥
படிப்படியாகச் சென்று காட்டைப் பார்த்துக்கொண்டே, அழகிய காட்சிகள் கொண்ட காடுகளால் சூழ்ந்த, பலவகைப் பறவைகள் நிறைந்த பம்பாவைக் கண்டான். ராமன் லக்ஷ்மணனுடன் அதில் நுழைந்தான்.