رامايانا فالميكي · السارغا 4.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.10.1
ततः क्रोधसमाविष्टं संरब्धं तमुपागतम्।
अहं प्रसादयांचक्रे भ्रातरं हितकाम्यया ॥ ४.१०.१ ॥
فلما اقترب ذلك الأخ مملوءًا غضبًا ومتأججًا، سعيتُ إلى تهدئته حرصًا على خيره.
4.10.2
दिष्ट्यासि कुशली प्राप्तो निहतश्च त्वया रिपुः।
अनाथस्य हि मे नाथस्त्वमेकोऽनाथनन्दन ॥ ४.१०.२ ॥
بحسن الحظ عدتَ سالمًا وقد قتلتَ العدوّ بنفسك. ولي، أنا الذي لا ولي له، أنتَ وحدك وليّي، يا بهجة المستضعفين.
4.10.3
इदं बहुशलाकं ते पूर्णचन्द्रमिवोदितम्।
छत्रं सवालव्यजनं प्रतीच्छस्व मया धृतम् ॥ ४.१०.३ ॥
هذه المظلة ذات القضبان الكثيرة، التي تتصاعد كالبدر التام، مع مروحة ذيل الياك التي أمسكتُها، فاقبلها.
4.10.4
आर्तस्तत्र बिलद्वारि स्थितः संवत्सरं नृप।
दृष्ट्वा च शोणितं द्वारि बिलाच्चापि समुत्थितम् ॥ ४.१०.४ ॥
أيها الملك، وقفتُ هناك حزينًا عند فم الكهف سنةً كاملة؛ ولما رأيتُ الدم يفور عند باب الكهف وحتى منه—
4.10.5
शोकसंविग्नहृदयो भृशं व्याकुलितेन्द्रियः।
अपिधाय बिलद्वारं शैलशृङ्गेण तत् तदा ॥ ४.१०.५ ॥
أنا الذي اضطرب قلبه من الحزن واختلت حواسه اختلالًا شديدًا، فسددتُ فم ذلك الكهف حينئذٍ بقمة جبل—
4.10.6
तस्माद् देशादपाक्रम्य किष्किन्धां प्राविशं पुनः।
विषादात्त्विह मां दृष्ट्वा पौरैर्मन्त्रिभिरेव च ॥ ४.१०.६ ॥
ابتعدتُ عن ذلك المكان ودخلتُ كِشكِندها ثانيةً؛ ولما رأوني هنا حزينًا، أهلُ المدينة والوزراء أيضًا—
4.10.7
अभिषिक्तो न कामेन तन्मे क्षन्तुं त्वमर्हसि।
त्वमेव राजा मानार्हः सदा चाहं यथा पुरा ॥ ४.१०.७ ॥
لم أُتَوَّج عن رغبة، فعليك أن تغفر لي ذلك. أنت الملك الجدير بالإكرام، وسأبقى دائمًا كما كنت من قبل.
4.10.8
राजभावे नियोगोऽयं मम त्वद्विरहात् कृतः।
सामात्यपौरनगरं स्थितं निहतकण्टकम् ॥ ४.१०.८ ॥
هذه الولاية على الملك كانت مني بسبب فراقك. ومع وزرائها وأهلها، حُفظت المدينة وأُزيلت أشواكها.
4.10.9
न्यासभूतमिदं राज्यं तव निर्यातयाम्यहम्।
मा च रोषं कृथाः सौम्य मम शत्रुनिषूदन ॥ ४.१०.९ ॥
هذه المملكة وديعة أمانة، وأنا أُعيدها إليك. أيها اللطيف، مُهلك الأعداء، لا تغضب مني.
4.10.10
याचे त्वां शिरसा राजन् मया बद्धोऽयमञ्जलिः।
बलादस्मिन् समागम्य मन्त्रिभिः पुरवासिभिः ॥ ४.१०.१० ॥
أيها الملك، أرجوك وأنا منحنٍ الرأس؛ هذه الكفّان المضمومتان لي. اجتمع الوزراء وأهل المدينة هنا بالإكراه فجعلوني ملكًا.
4.10.11
राजभावे नियुक्तोऽहं शून्यदेशजिगीषया।
स्निग्धमेवं ब्रुवाणं मां स विनिर्भर्त्स्य वानरः ॥ ४.१०.११ ॥
عُيّنتُ على الملك رغبةً في فتح أرض خالية. وبينما كنت أتكلم بلطف هكذا، وبّخني ذلك القرد.
4.10.12
धिक्त्वामिति च मामुक्त्वा बहु तत्तदुवाच ह।
प्रकृतीश्च समानीय मन्त्रिणश्चैव सम्मतान् ॥ ४.१०.१२ ॥
قال: «عارٌ عليك!» وخاطبني كثيرًا. ثم استدعى الرعية والوزراء المحترمين وتكلم.
4.10.13
मामाह सुहृदां मध्ये वाक्यं परमगर्हितम्।
विदितं वो मया रात्रौ मायावी स महासुरः ॥ ४.१०.१३ ॥
قال لي في وسط الأصدقاء كلمات بالغة الإهانة. وأنتم تعلمون ما أخبرتكم به عن ذلك المايافي، الأسورا العظيم في الليل.
4.10.14
मां समाह्वयत क्रुद्धो युद्धाकांक्षी तदा पुरा।
तस्य तद् भाषितं श्रुत्वा निःसृतोऽहं नृपालयात् ॥ ४.१०.१४ ॥
دعاني من قبل، وكان غاضبا يريد القتال. ولما سمعت كلامه خرجت من قصر الملك.
4.10.15
अनुयातश्च मां तूर्णमयं भ्राता सुदारुणः।
स तु दृष्ट्वैव मां रात्रौ सद्वितीयं महाबलः ॥ ४.१०.१५ ॥
وقد لحقني هذا الأخ الشديد الضراوة مسرعا. أما ذلك القوي العظيم، فما إن رآني ليلا حتى مع رفيق له...
4.10.16
प्राद्रवद् भयसंत्रस्तो वीक्ष्यावां समुपागतौ।
अभिद्रुतस्तु वेगेन विवेश स महाबिलम् ॥ ४.१०.१६ ॥
ولما رأى أننا قد اقتربنا منه، فر مرعوبا. وقد اندفع مسرعا يتبعه طاردوه، فدخل ذلك الكهف العظيم.
4.10.17
तं प्रविष्टं विदित्वा तु सुघोरं सुमहद्बिलम्।
अयमुक्तोऽथ मे भ्राता मया तु क्रूरदर्शनः ॥ ४.१०.१७ ॥
ولما علمت أنه دخل ذلك الكهف الهائل المرعب، قلت لهذا الأخ ذي المنظر القاسي.
4.10.18
अहत्वा नास्ति मे शक्तिः प्रतिगन्तुमितः पुरीम्।
बिलद्वारि प्रतीक्ष त्वं यावदेनं निहन्म्यहम् ॥ ४.१०.१८ ॥
لا قوة لي على العودة من هنا إلى المدينة دون أن أقتله. فانتظر أنت عند فم الكهف حتى أقتله.
4.10.19
स्थितोऽयमिति मत्वाहं प्रविष्टस्तु दुरासदम्।
तं मे मार्गयतस्तत्र गतः संवत्सरस्तदा ॥ ४.१०.१९ ॥
ظننتُ أنه واقف هنا، فدخلتُ ذلك الكهف العسير المنال. وبينما كنتُ أبحث عنه هناك، مرّت سنة كاملة.
4.10.20
स तु दृष्टो मया शत्रुरनिर्वेदाद् भयावहः।
निहतश्च मया सद्यः स सर्वैः सह बन्धुभिः ॥ ४.१०.२० ॥
لكنني رأيتُ ذلك العدو المرعب دون كلل، فقتلتُه في الحال مع جميع أقربائه.
4.10.21
तस्यास्यात्तु प्रवृत्तेन रुधिरौघेण तद्बिलम्।
पूर्णमासीद् दुराक्रामं स्तनतस्तस्य भूतले ॥ ४.१०.२१ ॥
وبفيض الدم المتدفق من فمه امتلأ ذلك الكهف وصار عسير العبور، بينما كان يزمجر على الأرض.
4.10.22
सूदयित्वा तु तं शत्रुं विक्रान्तं तमहं सुखम्।
निष्क्रामं नैव पश्यामि बिलस्य पिहितं मुखम् ॥ ४.१०.२२ ॥
بعد أن قتلتُ ذلك العدو الشجاع، لا أرى مخرجًا يسيرًا؛ فقد أُغلق فم الكهف.
4.10.23
विक्रोशमानस्य तु मे सुग्रीवेति पुनः पुनः।
यतः प्रतिवचो नास्ति ततोऽहं भृशदुःखितः ॥ ४.१०.२३ ॥
وكنتُ أصيح مرارًا: «سُغريفا!» فلا يأتيني جواب، فحزنتُ حزنًا شديدًا.
4.10.24
पादप्रहारैस्तु मया बहुभिः परिपातितम्।
ततोऽहं तेन निष्क्रम्य पथा पुरमुपागतः ॥ ४.१०.२४ ॥
فأسقطتُ الحاجز بضربات متكررة من قدمي؛ ثم خرجتُ من ذلك الطريق ووصلتُ إلى المدينة.
4.10.25
तत्रानेनास्मि संरुद्धो राज्यं मृगयताऽऽत्मनः।
सुग्रीवेण नृशंसेन विस्मृत्य भ्रातृसौहृदम् ॥ ४.१०.२५ ॥
هناك حبسني، طالبًا المملكة لنفسه. فعل ذلك سوغريفا القاسي، ناسيًا المودة الأخوية.
4.10.26
एवमुक्त्वा तु मां तत्र वस्त्रेणैकेन वानरः।
तदा निर्वासयामास वाली विगतसाध्वसः ॥ ४.१०.२६ ॥
قال ذلك، ثم طردني القرد من هناك بقطعة قماش واحدة. وكان فالي خاليًا من الخوف.
4.10.27
तेनाहमपविद्धश्च हृतदारश्च राघव।
तद्भयाच्च महीं सर्वां क्रान्तवान् सवनार्णवाम् ॥ ४.१०.२७ ॥
طردني واختطف زوجتي، يا راغافا. وخوفًا منه جُبت الأرض كلها ببحارها.
4.10.28
ऋष्यमूकं गिरिवरं भार्याहरणदुःखितः।
प्रविष्टोऽस्मि दुराधर्षं वालिनः कारणान्तरे ॥ ४.१०.२८ ॥
حزينًا على اختطاف زوجتي، دخلتُ الجبل الفاضل ريشياموكا، الذي لا يُدرك لفالي، لسببٍ آخر.
4.10.29
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैरानुकथनं महत्।
अनागसा मया प्राप्तं व्यसनं पश्य राघव ॥ ४.१०.२९ ॥
لقد أخبرتك بكل هذا، قصة العداوة العظيمة. مع أنني بريء، نزلت بي هذه النازلة؛ انظر إليها، يا راغافا.
4.10.30
वालिनश्च भयात् तस्य सर्वलोकभयापह।
कर्तुमर्हसि मे वीर प्रसादं तस्य निग्रहात् ॥ ४.१०.३० ॥
من فالي ومن الخوف منه، يا مزيل خوف العوالم كلها، يا بطل، ينبغي لك أن تمنحني عطفك بإخضاعه.
4.10.31
एवमुक्तः स तेजस्वी धर्मज्ञो धर्मसंहितम्।
वचनं वक्तुमारेभे सुग्रीवं प्रहसन्निव ॥ ४.१०.३१ ॥
فلما خوطب بذلك، بدأ راما الساطع، العالم بالدهرما، يتحدث إلى سوغريفا بكلمات متوافقة مع الدهرما، مبتسما.
4.10.32
अमोघाः सूर्यसंकाशा निशिता मे शरा इमे।
तस्मिन् वालिनि दुर्वृत्ते पतिष्यन्ति रुषान्विताः ॥ ४.१०.३२ ॥
ستسقط سهامي هذه الحادة التي لا تخطئ، المتوهجة كالشمس، ممتلئة بالغضب، على ذلك الفالي سيئ السلوك.
4.10.33
यावत् तं नहि पश्येयं तव भार्यापहारिणम्।
तावत् स जीवेत् पापात्मा वाली चारित्रदूषकः ॥ ४.१०.३३ ॥
ما دمتُ لم أرَ ذلك الذي سلب زوجتك، فليعش ذلك الفالي الآثم، مفسد السلوك.
4.10.34
आत्मानुमानात् पश्यामि मग्नस्त्वं शोकसागरे।
त्वामहं तारयिष्यामि बाढं प्राप्स्यसि पुष्कलम् ॥ ४.१०.३४ ॥
من تجربتي الخاصة أرى أنك غارق في بحر الحزن. سأنقذك، وستنال بالتأكيد وفرة وافرة.
4.10.35
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा हर्षपौरुषवर्धनम्।
सुग्रीवः परमप्रीतः सुमहद्वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.१०.३५ ॥
فلما سمع سوغريفا كلامه الذي يزيد الفرح والبأس، وهو في غاية السرور، قال هذا القول العظيم.