Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 4.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.10.1
ततः क्रोधसमाविष्टं संरब्धं तमुपागतम्।
अहं प्रसादयांचक्रे भ्रातरं हितकाम्यया ॥ ४.१०.१ ॥
Então, tomado pela ira e enfurecido ao se aproximar, procurei apaziguar aquele irmão por desejo de seu bem.
4.10.2
दिष्ट्यासि कुशली प्राप्तो निहतश्च त्वया रिपुः।
अनाथस्य हि मे नाथस्त्वमेकोऽनाथनन्दन ॥ ४.१०.२ ॥
Por sorte, voltaste são e salvo, e foste tu quem abateu o inimigo. Para mim, que estou sem protetor, tu és o único protetor, ó alegria dos desamparados!
4.10.3
इदं बहुशलाकं ते पूर्णचन्द्रमिवोदितम्।
छत्रं सवालव्यजनं प्रतीच्छस्व मया धृतम् ॥ ४.१०.३ ॥
Este guarda-sol de muitas varetas, erguido como a lua cheia, com o leque de cauda de iaque que segurei, aceita-o.
4.10.4
आर्तस्तत्र बिलद्वारि स्थितः संवत्सरं नृप।
दृष्ट्वा च शोणितं द्वारि बिलाच्चापि समुत्थितम् ॥ ४.१०.४ ॥
Ó rei, aflito, permaneci ali, à entrada da caverna, durante um ano; e vendo o sangue brotar à porta da caverna e até de dentro dela—
4.10.5
शोकसंविग्नहृदयो भृशं व्याकुलितेन्द्रियः।
अपिधाय बिलद्वारं शैलशृङ्गेण तत् तदा ॥ ४.१०.५ ॥
Eu, com o coração abalado pela dor e os sentidos muito perturbados, então fechei a boca daquela caverna com um pico de montanha—
4.10.6
तस्माद् देशादपाक्रम्य किष्किन्धां प्राविशं पुनः।
विषादात्त्विह मां दृष्ट्वा पौरैर्मन्त्रिभिरेव च ॥ ४.१०.६ ॥
Afastando-me daquele lugar, entrei de novo em Kiṣkindhā; e vendo-me aqui aflito, também os cidadãos e os ministros—
4.10.7
अभिषिक्तो न कामेन तन्मे क्षन्तुं त्वमर्हसि।
त्वमेव राजा मानार्हः सदा चाहं यथा पुरा ॥ ४.१०.७ ॥
Não fui ungido por desejo; deves perdoar-me por isso. Tu és o rei digno de honra, e eu serei sempre como antes.
4.10.8
राजभावे नियोगोऽयं मम त्वद्विरहात् कृतः।
सामात्यपौरनगरं स्थितं निहतकण्टकम् ॥ ४.१०.८ ॥
Esta nomeação para o reinado foi feita por mim devido à tua separação. Com os ministros e cidadãos, a cidade foi mantida, seus espinhos destruídos.
4.10.9
न्यासभूतमिदं राज्यं तव निर्यातयाम्यहम्।
मा च रोषं कृथाः सौम्य मम शत्रुनिषूदन ॥ ४.१०.९ ॥
Este reino é um depósito confiado a mim; estou devolvendo-o a ti. Gentil, destruidor de inimigos, não te irrites comigo.
4.10.10
याचे त्वां शिरसा राजन् मया बद्धोऽयमञ्जलिः।
बलादस्मिन् समागम्य मन्त्रिभिः पुरवासिभिः ॥ ४.१०.१० ॥
Ó rei, de cabeça inclinada eu te imploro; estas mãos juntas são minhas. Ministros e habitantes da cidade, reunidos aqui à força, fizeram-me rei.
4.10.11
राजभावे नियुक्तोऽहं शून्यदेशजिगीषया।
स्निग्धमेवं ब्रुवाणं मां स विनिर्भर्त्स्य वानरः ॥ ४.१०.११ ॥
Fui nomeado para o reinado, por desejo de conquistar uma terra vazia. Enquanto eu falava assim com brandura, aquele macaco me repreendeu.
4.10.12
धिक्त्वामिति च मामुक्त्वा बहु तत्तदुवाच ह।
प्रकृतीश्च समानीय मन्त्रिणश्चैव सम्मतान् ॥ ४.१०.१२ ॥
Dizendo «Vergonha para ti!», falou-me muito. Depois, tendo convocado os súditos e os ministros estimados, falou.
4.10.13
मामाह सुहृदां मध्ये वाक्यं परमगर्हितम्।
विदितं वो मया रात्रौ मायावी स महासुरः ॥ ४.१०.१३ ॥
No meio dos amigos, ele me dirigiu palavras extremamente censuráveis. Vós sabeis, como vos contei, sobre aquele māyāvī, grande asura da noite.
4.10.14
मां समाह्वयत क्रुद्धो युद्धाकांक्षी तदा पुरा।
तस्य तद् भाषितं श्रुत्वा निःसृतोऽहं नृपालयात् ॥ ४.१०.१४ ॥
Enfurecido e desejoso de combate, ele me desafiara antes. Ao ouvir aquelas palavras suas, saí do palácio real.
4.10.15
अनुयातश्च मां तूर्णमयं भ्राता सुदारुणः।
स तु दृष्ट्वैव मां रात्रौ सद्वितीयं महाबलः ॥ ४.१०.१५ ॥
Este irmão feroz perseguiu-me rapidamente. Mas aquele poderoso, ao ver-me de noite, junto com um companheiro...
4.10.16
प्राद्रवद् भयसंत्रस्तो वीक्ष्यावां समुपागतौ।
अभिद्रुतस्तु वेगेन विवेश स महाबिलम् ॥ ४.१०.१६ ॥
Vendo-nos aproximar, fugiu aterrorizado. Perseguido velozmente, entrou naquela grande caverna.
4.10.17
तं प्रविष्टं विदित्वा तु सुघोरं सुमहद्बिलम्।
अयमुक्तोऽथ मे भ्राता मया तु क्रूरदर्शनः ॥ ४.१०.१७ ॥
Sabendo que ele entrara naquela caverna enorme e terrível, falei então a este irmão de aparência cruel.
4.10.18
अहत्वा नास्ति मे शक्तिः प्रतिगन्तुमितः पुरीम्।
बिलद्वारि प्रतीक्ष त्वं यावदेनं निहन्म्यहम् ॥ ४.१०.१८ ॥
Sem matá-lo, não tenho força para voltar daqui à cidade. Espera na entrada da caverna até que eu o mate.
4.10.19
स्थितोऽयमिति मत्वाहं प्रविष्टस्तु दुरासदम्।
तं मे मार्गयतस्तत्र गतः संवत्सरस्तदा ॥ ४.१०.१९ ॥
Pensando: «Ele está aqui mesmo», entrei naquela caverna inacessível. Procurando-o ali, passou-se um ano inteiro.
4.10.20
स तु दृष्टो मया शत्रुरनिर्वेदाद् भयावहः।
निहतश्च मया सद्यः स सर्वैः सह बन्धुभिः ॥ ४.१०.२० ॥
Mas vi aquele inimigo temível sem cansaço, e de imediato o matei junto com todos os seus parentes.
4.10.21
तस्यास्यात्तु प्रवृत्तेन रुधिरौघेण तद्बिलम्।
पूर्णमासीद् दुराक्रामं स्तनतस्तस्य भूतले ॥ ४.१०.२१ ॥
Com a torrente de sangue que jorrava de sua boca, aquela caverna encheu-se e tornou-se difícil de atravessar, enquanto ele rugia no chão.
4.10.22
सूदयित्वा तु तं शत्रुं विक्रान्तं तमहं सुखम्।
निष्क्रामं नैव पश्यामि बिलस्य पिहितं मुखम् ॥ ४.१०.२२ ॥
Tendo matado aquele inimigo valoroso, não vejo uma saída fácil; a boca da caverna está fechada.
4.10.23
विक्रोशमानस्य तु मे सुग्रीवेति पुनः पुनः।
यतः प्रतिवचो नास्ति ततोऽहं भृशदुःखितः ॥ ४.१०.२३ ॥
Gritando repetidamente «Sugrīva!» e sem receber resposta, fiquei profundamente aflito.
4.10.24
पादप्रहारैस्तु मया बहुभिः परिपातितम्।
ततोऽहं तेन निष्क्रम्य पथा पुरमुपागतः ॥ ४.१०.२४ ॥
Então, com muitos golpes dos pés, derrubei a barreira; e por aquele caminho saí e cheguei à cidade.
4.10.25
तत्रानेनास्मि संरुद्धो राज्यं मृगयताऽऽत्मनः।
सुग्रीवेण नृशंसेन विस्मृत्य भ्रातृसौहृदम् ॥ ४.१०.२५ ॥
Ali ele me reteve, buscando o reino para si. O cruel Sugrīva, esquecendo o afeto fraterno, fez isso.
4.10.26
एवमुक्त्वा तु मां तत्र वस्त्रेणैकेन वानरः।
तदा निर्वासयामास वाली विगतसाध्वसः ॥ ४.१०.२६ ॥
Tendo dito isso, o macaco me expulsou dali, com um único pano. Vālī estava livre de temor.
4.10.27
तेनाहमपविद्धश्च हृतदारश्च राघव।
तद्भयाच्च महीं सर्वां क्रान्तवान् सवनार्णवाम् ॥ ४.१०.२७ ॥
Ele me expulsou e me roubou a esposa, ó Rāghava. Por medo dele, vaguei por toda a terra com seus mares.
4.10.28
ऋष्यमूकं गिरिवरं भार्याहरणदुःखितः।
प्रविष्टोऽस्मि दुराधर्षं वालिनः कारणान्तरे ॥ ४.१०.२८ ॥
Aflito com o rapto de minha esposa, entrei no excelente monte Ṛṣyamūka, inacessível a Vālī, por outra razão.
4.10.29
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैरानुकथनं महत्।
अनागसा मया प्राप्तं व्यसनं पश्य राघव ॥ ४.१०.२९ ॥
Contei-te tudo isto, o grande relato da inimizade. Sendo inocente, sofri esta calamidade; vê-a, ó Rāghava.
4.10.30
वालिनश्च भयात् तस्य सर्वलोकभयापह।
कर्तुमर्हसि मे वीर प्रसादं तस्य निग्रहात् ॥ ४.१०.३० ॥
Por causa de Vālī e do temor que ele me inspira, ó removedor do medo de todos os mundos, ó herói, deves conceder-me a graça de o subjugares.
4.10.31
एवमुक्तः स तेजस्वी धर्मज्ञो धर्मसंहितम्।
वचनं वक्तुमारेभे सुग्रीवं प्रहसन्निव ॥ ४.१०.३१ ॥
Assim interpelado, o radiante Rāma, conhecedor do dharma, começou a falar a Sugrīva palavras conformes ao dharma, sorrindo.
4.10.32
अमोघाः सूर्यसंकाशा निशिता मे शरा इमे।
तस्मिन् वालिनि दुर्वृत्ते पतिष्यन्ति रुषान्विताः ॥ ४.१०.३२ ॥
Estas minhas flechas afiadas, infalíveis e brilhantes como o sol, cheias de ira, cairão sobre aquele Vāli de conduta perversa.
4.10.33
यावत् तं नहि पश्येयं तव भार्यापहारिणम्।
तावत् स जीवेत् पापात्मा वाली चारित्रदूषकः ॥ ४.१०.३३ ॥
Somente enquanto eu não vir aquele que raptou a tua esposa pode viver esse Vāli, de alma pecadora, corruptor da conduta.
4.10.34
आत्मानुमानात् पश्यामि मग्नस्त्वं शोकसागरे।
त्वामहं तारयिष्यामि बाढं प्राप्स्यसि पुष्कलम् ॥ ४.१०.३४ ॥
Pela minha própria experiência vejo que estás submerso no oceano da dor. Eu te salvarei, e certamente obterás abundância.
4.10.35
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा हर्षपौरुषवर्धनम्।
सुग्रीवः परमप्रीतः सुमहद्वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.१०.३५ ॥
Ao ouvir as suas palavras, que aumentavam a alegria e a bravura, Sugrīva, sumamente satisfeito, proferiu estas palavras de grande peso.