வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.10.1
ततः क्रोधसमाविष्टं संरब्धं तमुपागतम्।
अहं प्रसादयांचक्रे भ्रातरं हितकाम्यया ॥ ४.१०.१ ॥
அப்போது கோபத்தால் நிறைந்து, மிகுந்த ஆவேசத்துடன் வந்த அந்த சகோதரனை, அவனுடைய நன்மையை விரும்பி நான் சமாதானப்படுத்தினேன்.
4.10.2
दिष्ट्यासि कुशली प्राप्तो निहतश्च त्वया रिपुः।
अनाथस्य हि मे नाथस्त्वमेकोऽनाथनन्दन ॥ ४.१०.२ ॥
நல்லவேளையாக நீ நலமாகத் திரும்பி வந்தாய், பகைவனையும் நீயே கொன்றாய். அநாதனான எனக்கு நீ ஒருவனே தலைவன், அநாதர்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பவனே.
4.10.3
इदं बहुशलाकं ते पूर्णचन्द्रमिवोदितम्।
छत्रं सवालव्यजनं प्रतीच्छस्व मया धृतम् ॥ ४.१०.३ ॥
இந்தப் பல கம்பிகளையுடைய குடை, முழு நிலவு போல் உதித்தது போல, சாமரத்துடன் நான் ஏந்தியிருக்கிறேன்; இதை நீ ஏற்றுக்கொள்.
4.10.4
आर्तस्तत्र बिलद्वारि स्थितः संवत्सरं नृप।
दृष्ट्वा च शोणितं द्वारि बिलाच्चापि समुत्थितम् ॥ ४.१०.४ ॥
அரசே, துயருற்று நான் அங்கே குகை வாயிலில் ஒரு வருடம் நின்றிருந்தேன். குகை வாயிலிலும், குகையிலிருந்தும் பெருகி எழுந்த இரத்தத்தைக் கண்டு—
4.10.5
शोकसंविग्नहृदयो भृशं व्याकुलितेन्द्रियः।
अपिधाय बिलद्वारं शैलशृङ्गेण तत् तदा ॥ ४.१०.५ ॥
துயரால் நடுங்கிய உள்ளத்தினனாய், மிகவும் கலங்கிய புலன்களுடன் நான், அப்போது அந்தக் குகை வாயிலை மலைச் சிகரத்தால் அடைத்து—
4.10.6
तस्माद् देशादपाक्रम्य किष्किन्धां प्राविशं पुनः।
विषादात्त्विह मां दृष्ट्वा पौरैर्मन्त्रिभिरेव च ॥ ४.१०.६ ॥
அந்த இடத்திலிருந்து திரும்பி நான் மீண்டும் கிஷ்கிந்தைக்குள் நுழைந்தேன். இங்கே என்னைத் துயருற்றவனாகக் கண்டு, நகரவாசிகளும் அமைச்சர்களும்—
4.10.7
अभिषिक्तो न कामेन तन्मे क्षन्तुं त्वमर्हसि।
त्वमेव राजा मानार्हः सदा चाहं यथा पुरा ॥ ४.१०.७ ॥
ஆசையால் நான் முடிசூட்டப்படவில்லை; என் அந்தச் செயலை நீ மன்னிக்க வேண்டும். நீயே மதிப்புக்குரிய அரசன்; நான் எப்போதும் முன்பு போலவே இருப்பேன்.
4.10.8
राजभावे नियोगोऽयं मम त्वद्विरहात् कृतः।
सामात्यपौरनगरं स्थितं निहतकण्टकम् ॥ ४.१०.८ ॥
அரசப் பொறுப்பில் இந்த நியமனம் உன் பிரிவினால் நான் செய்தது. அமைச்சர்களுடனும் நகர மக்களுடனும் இந்நகரம் முட்களழிக்கப்பட்டு நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது.
4.10.9
न्यासभूतमिदं राज्यं तव निर्यातयाम्यहम्।
मा च रोषं कृथाः सौम्य मम शत्रुनिषूदन ॥ ४.१०.९ ॥
இந்த அரசு உன் நம்பிக்கைப் பொறுப்பு; நான் அதை உனக்குத் திருப்பித் தருகிறேன். சௌம்யனே, பகைவரை அழிப்பவனே, என் மீது கோபம் கொள்ளாதே.
4.10.10
याचे त्वां शिरसा राजन् मया बद्धोऽयमञ्जलिः।
बलादस्मिन् समागम्य मन्त्रिभिः पुरवासिभिः ॥ ४.१०.१० ॥
அரசனே, தலை வணங்கி உன்னை வேண்டுகிறேன்; என்னால் இந்த அஞ்சலி கூப்பப்பட்டுள்ளது. அமைச்சர்களும் நகர மக்களும் பலவந்தமாக இங்கு கூடி (என்னை அரசனாக்கினர்).
4.10.11
राजभावे नियुक्तोऽहं शून्यदेशजिगीषया।
स्निग्धमेवं ब्रुवाणं मां स विनिर्भर्त्स्य वानरः ॥ ४.१०.११ ॥
அரசப் பொறுப்பில் நான் நியமிக்கப்பட்டேன்; வெறுமையான நாட்டை வெல்லும் ஆசையால். இவ்வாறு அன்புடன் பேசிய என்னை அந்த வானரன் கடிந்துகொண்டான்.
4.10.12
धिक्त्वामिति च मामुक्त्वा बहु तत्तदुवाच ह।
प्रकृतीश्च समानीय मन्त्रिणश्चैव सम्मतान् ॥ ४.१०.१२ ॥
'உனக்கு வெட்கம்' என்று சொல்லி என்னிடம் பலவற்றைக் கூறினான். பின்னர் குடிமக்களையும் மதிக்கப்படும் அமைச்சர்களையும் அழைத்து (அவன் பேசினான்).
4.10.13
मामाह सुहृदां मध्ये वाक्यं परमगर्हितम्।
विदितं वो मया रात्रौ मायावी स महासुरः ॥ ४.१०.१३ ॥
நண்பர்களின் நடுவில் அவன் என்னிடம் மிகவும் இழிவான சொற்களைச் சொன்னான். இரவில் அந்த மாயாவியான பெரிய அசுரனை நீங்கள் அறிவீர்கள்.
4.10.14
मां समाह्वयत क्रुद्धो युद्धाकांक्षी तदा पुरा।
तस्य तद् भाषितं श्रुत्वा निःसृतोऽहं नृपालयात् ॥ ४.१०.१४ ॥
போரை விரும்பிய கோபமுற்ற அவன் அப்போது முன்பு என்னை அழைத்தான். அவனுடைய அந்த சொற்களைக் கேட்டு நான் அரண்மனையிலிருந்து புறப்பட்டேன்.
4.10.15
अनुयातश्च मां तूर्णमयं भ्राता सुदारुणः।
स तु दृष्ट्वैव मां रात्रौ सद्वितीयं महाबलः ॥ ४.१०.१५ ॥
இந்தக் கொடிய தம்பி விரைவாக என்னைத் தொடர்ந்து வந்தான். அவனோ இரவில் என்னை ஒரு துணையுடன் கண்டவுடனேயே...
4.10.16
प्राद्रवद् भयसंत्रस्तो वीक्ष्यावां समुपागतौ।
अभिद्रुतस्तु वेगेन विवेश स महाबिलम् ॥ ४.१०.१६ ॥
நாங்கள் இருவரும் அருகில் வருவதைக் கண்டு அவன் பயத்தால் நடுங்கி ஓடினான். வேகமாகத் துரத்தப்பட்ட அவன் அந்தப் பெரிய குகைக்குள் நுழைந்தான்.
4.10.17
तं प्रविष्टं विदित्वा तु सुघोरं सुमहद्बिलम्।
अयमुक्तोऽथ मे भ्राता मया तु क्रूरदर्शनः ॥ ४.१०.१७ ॥
அவன் அந்த மிகக் கொடிய, பெரிய குகைக்குள் நுழைந்ததை அறிந்து, நான் இந்தக் கொடுமையான தோற்றமுள்ள தம்பியிடம் கூறினேன்.
4.10.18
अहत्वा नास्ति मे शक्तिः प्रतिगन्तुमितः पुरीम्।
बिलद्वारि प्रतीक्ष त्वं यावदेनं निहन्म्यहम् ॥ ४.१०.१८ ॥
அவனைக் கொல்லாமல் இங்கிருந்து நகருக்குத் திரும்ப எனக்கு வலிமை இல்லை. நான் அவனைக் கொல்லும் வரை குகையின் வாயிலில் நீ காத்திரு.
4.10.19
स्थितोऽयमिति मत्वाहं प्रविष्टस्तु दुरासदम्।
तं मे मार्गयतस्तत्र गतः संवत्सरस्तदा ॥ ४.१०.१९ ॥
அவன் அங்கேயே நிற்கிறான் என்று நினைத்து நான் அந்தக் கடக்க முடியாத வளைக்குள் நுழைந்தேன். அங்கே அவனைத் தேடியபடி அப்போது ஓராண்டு கழிந்தது.
4.10.20
स तु दृष्टो मया शत्रुरनिर्वेदाद् भयावहः।
निहतश्च मया सद्यः स सर्वैः सह बन्धुभिः ॥ ४.१०.२० ॥
ஆனால் அந்த அச்சமூட்டும் எதிரியை நான் சோர்வின்றிக் கண்டேன்; உடனே அவனையும் அவனுடைய எல்லா உறவினர்களுடன் சேர்த்துக் கொன்றேன்.
4.10.21
तस्यास्यात्तु प्रवृत्तेन रुधिरौघेण तद्बिलम्।
पूर्णमासीद् दुराक्रामं स्तनतस्तस्य भूतले ॥ ४.१०.२१ ॥
அவனுடைய வாயிலிருந்து பெருகி வழிந்த இரத்தப் பெருக்கால் அந்த வளை நிரம்பியது; கடக்க முடியாததாக ஆனது. அவன் தரையில் கதறி முழங்கிக் கொண்டிருந்தான்.
4.10.22
सूदयित्वा तु तं शत्रुं विक्रान्तं तमहं सुखम्।
निष्क्रामं नैव पश्यामि बिलस्य पिहितं मुखम् ॥ ४.१०.२२ ॥
அந்த வீர எதிரியைக் கொன்ற பின்னும், நான் எளிதாக வெளியேறும் வழியைக் காணவில்லை; வளையின் வாய் அடைக்கப்பட்டுக் கிடக்கிறது.
4.10.23
विक्रोशमानस्य तु मे सुग्रीवेति पुनः पुनः।
यतः प्रतिवचो नास्ति ततोऽहं भृशदुःखितः ॥ ४.१०.२३ ॥
நான் "சுக்ரீவா!" என்று மீண்டும் மீண்டும் கத்தியும், பதில் இல்லாததால் மிகவும் துயருற்றேன்.
4.10.24
पादप्रहारैस्तु मया बहुभिः परिपातितम्।
ततोऽहं तेन निष्क्रम्य पथा पुरमुपागतः ॥ ४.१०.२४ ॥
பின்பு பல முறை கால்களால் உதைத்து நான் (வாயிலை) வீழ்த்தினேன்; பிறகு அந்த வழியாக வெளியேறி நகரத்தை அடைந்தேன்.
4.10.25
तत्रानेनास्मि संरुद्धो राज्यं मृगयताऽऽत्मनः।
सुग्रीवेण नृशंसेन विस्मृत्य भ्रातृसौहृदम् ॥ ४.१०.२५ ॥
அங்கே அவன் என்னைத் தடுத்து வைத்தான். தனக்கு அரசைத் தேடிய அவன், கொடிய சுக்ரீவன் சகோதர அன்பை மறந்து இதைச் செய்தான்.
4.10.26
एवमुक्त्वा तु मां तत्र वस्त्रेणैकेन वानरः।
तदा निर्वासयामास वाली विगतसाध्वसः ॥ ४.१०.२६ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, அந்த வானரன் அங்கே ஒரே துணியுடன் என்னை அப்போது வெளியேற்றினான். வாலி அச்சமற்றவனாக இருந்தான்.
4.10.27
तेनाहमपविद्धश्च हृतदारश्च राघव।
तद्भयाच्च महीं सर्वां क्रान्तवान् सवनार्णवाम् ॥ ४.१०.२७ ॥
அவன் என்னை விரட்டி, என் மனைவியையும் பறித்தான், ராகவா. அவனுக்கு அஞ்சி, கடல்களுடன் கூடிய முழு பூமியிலும் நான் அலைந்தேன்.
4.10.28
ऋष्यमूकं गिरिवरं भार्याहरणदुःखितः।
प्रविष्टोऽस्मि दुराधर्षं वालिनः कारणान्तरे ॥ ४.१०.२८ ॥
மனைவி கவர்ந்து செல்லப்பட்டதால் துயருற்று, நான் சிறந்த மலையான ருஷ்யமூகத்தில் நுழைந்தேன். அது வாலிக்கு அணுக முடியாதது.
4.10.29
एतत्ते सर्वमाख्यातं वैरानुकथनं महत्।
अनागसा मया प्राप्तं व्यसनं पश्य राघव ॥ ४.१०.२९ ॥
இவை அனைத்தையும் உமக்குச் சொன்னேன், இந்த பெரிய பகையின் வரலாற்றை. குற்றமில்லாத நான் இந்தத் துன்பத்தைப் பெற்றேன்; பாருங்கள், ராகவா.
4.10.30
वालिनश्च भयात् तस्य सर्वलोकभयापह।
कर्तुमर्हसि मे वीर प्रसादं तस्य निग्रहात् ॥ ४.१०.३० ॥
வாலியிடமிருந்தும் அவனுடைய அச்சத்திலிருந்தும், எல்லா உலகங்களின் அச்சத்தையும் நீக்குபவரே, வீரரே, அவனை அடக்கி எனக்கு அருள் செய்ய வேண்டும்.
4.10.31
एवमुक्तः स तेजस्वी धर्मज्ञो धर्मसंहितम्।
वचनं वक्तुमारेभे सुग्रीवं प्रहसन्निव ॥ ४.१०.३१ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட ஒளிமிக்க, தர்மம் அறிந்த ராமன், புன்னகையுடன் சுக்ரீவனிடம் தர்மத்திற்கு இசைந்த சொற்களைக் கூறத் தொடங்கினான்.
4.10.32
अमोघाः सूर्यसंकाशा निशिता मे शरा इमे।
तस्मिन् वालिनि दुर्वृत्ते पतिष्यन्ति रुषान्विताः ॥ ४.१०.३२ ॥
சூரியனைப் போல ஒளிரும் இந்த என் கூரிய அம்புகள், தவறாத குறியுடன், கோபம் நிறைந்து, அந்தத் தீய நடத்தையுள்ள வாலியின் மேல் விழும்.
4.10.33
यावत् तं नहि पश्येयं तव भार्यापहारिणम्।
तावत् स जीवेत् पापात्मा वाली चारित्रदूषकः ॥ ४.१०.३३ ॥
உன் மனைவியைக் கவர்ந்தவனை நான் காணாத வரையில் மட்டுமே, ஒழுக்கத்தைக் கெடுக்கும் பாவியான அந்த வாலி உயிருடன் இருக்கட்டும்.
4.10.34
आत्मानुमानात् पश्यामि मग्नस्त्वं शोकसागरे।
त्वामहं तारयिष्यामि बाढं प्राप्स्यसि पुष्कलम् ॥ ४.१०.३४ ॥
என் சொந்த அனுபவத்தால் அறிகிறேன், நீ துயரக் கடலில் மூழ்கியிருக்கிறாய். நான் உன்னைக் கரை சேர்ப்பேன்; நீ நிச்சயமாக நிறைவாகப் பெறுவாய்.
4.10.35
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा हर्षपौरुषवर्धनम्।
सुग्रीवः परमप्रीतः सुमहद्वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.१०.३५ ॥
அவனுடைய அந்த மகிழ்ச்சியையும் வீரத்தையும் பெருக்கும் சொற்களைக் கேட்டு, மிகவும் மகிழ்ந்த சுக்ரீவன் இந்தப் பெரிய சொற்களைக் கூறினான்.