รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 4.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.13.1
ऋष्यमूकात् स धर्मात्मा किष्किन्धां लक्ष्मणाग्रजः।
जगाम सह सुग्रीवो वालिविक्रमपालिताम् ॥ ४.१३.१ ॥
จากภูเขาฤษยมูก พระรามผู้มีจิตใจในธรรม พระเชษฐาของพระลักษมณ์ ได้เสด็จไปพร้อมกับสุครีพสู่กิษกินธา นครที่ถูกคุ้มครองด้วยพละกำลังของพาลี
4.13.2
समुद्यम्य महच्चापं रामः काञ्चनभूषितम्।
शरांश्चादित्यसंकाशान् गृहीत्वा रणसाधकान् ॥ ४.१३.२ ॥
พระรามทรงยกธนูใหญ่ที่ประดับด้วยทองขึ้น และทรงหยิบลูกศรที่ส่องแสงดุจพระอาทิตย์ ซึ่งใช้การได้ดีในการรบ
4.13.3
अग्रतस्तु ययौ तस्य राघवस्य महात्मनः।
सुग्रीवः संहतग्रीवो लक्ष्मणश्च महाबलः ॥ ४.१३.३ ॥
ข้างหน้าพระราชโอรสแห่งราฆวะผู้มีพระจิตใจยิ่งใหญ่นั้น สุครีพคอแข็งแกร่งได้เสด็จนำหน้าไป และพระลักษมณ์ผู้มีกำลังมหาศาลก็เสด็จไปด้วย
4.13.4
पृष्ठतो हनुमान् वीरो नलो नीलश्च वीर्यवान्।
तारश्चैव महातेजा हरियूथपयूथपः ॥ ४.१३.४ ॥
ข้างหลังนั้นคือหนุมานผู้กล้าหาญ นล นีลผู้เข้มแข็ง และตารผู้มีรัศมีรุ่งเรือง เป็นหัวหน้าเหนือหัวหน้าแห่งกองลิง
4.13.5
ते वीक्षमाणा वृक्षांश्च पुष्पभारावलम्बिनः।
प्रसन्नाम्बुवहाश्चैव सरितः सागरंगमाः ॥ ४.१३.५ ॥
พวกเขาทอดสายตามองดูต้นไม้ที่ห้อยลงด้วยดอกไม้เต็มกิ่ง และแม่น้ำที่พาน้ำใสไหลลงสู่มหาสมุทร ขณะเดินทางต่อไป
4.13.6
कन्दराणि च शैलांश्च निर्दराणि गुहास्तथा।
शिखराणि च मुख्यानि दरीश्च प्रियदर्शनाः ॥ ४.१३.६ ॥
ถ้ำบนภูเขา ภูเขาทั้งหลาย ซอกเขา และถ้ำ ยอดเขาสำคัญ และหุบเขาที่น่าชมยิ่ง
4.13.7
वैदूर्यविमलैस्तोयैः पद्मैश्चाकोशकुड्मलैः।
शोभितान् सजलान् मार्गे तटाकांश्चावलोकयन् ॥ ४.१३.७ ॥
พวกเขาทอดสายตามองดูสระน้ำริมทาง ที่เต็มไปด้วยน้ำ งดงามด้วยดอกบัวทั้งที่บานแล้วและยังเป็นดอก น้ำในสระใสดุจไพฑูรย์
4.13.8
कारण्डैः सारसैर्हंसैर्वञ्जुलैर्जलकुक्कुटैः।
चक्रवाकैस्तथा चान्यैः शकुनैः प्रतिनादितान् ॥ ४.१३.८ ॥
ที่ก้องด้วยเสียงของเป็ดกาลัณฑวะ นกกระเรียนสารส เป็ดหงส์ นกวัญชุละ ไก่น้ำ เป็ดจักรวาก และนกอื่น ๆ
4.13.9
मृदुशष्पाङ्कुराहारान्निर्भयान् वनगोचरान्।
चरतः सर्वतः पश्यन् स्थलीषु हरिणान् स्थितान् ॥ ४.१३.९ ॥
พวกเขาเห็นกวางอยู่ทุกหนทุกแห่ง ซึ่งกินหน่อหญ้าอ่อน ไม่หวาดกลัว เที่ยวหากินในป่า กำลังแทะเล็มและยืนอยู่บนที่ราบ
4.13.10
तटाकवैरिणश्चापि शुक्लदन्तविभूषितान्।
घोरानेकचरान् वन्यान् द्विरदान् कूलघातिनः ॥ ४.१३.१० ॥
และช้างป่า ศัตรูของฝั่งสระ ประดับด้วยงาขาว ดุร้าย เดินหากินตัวเดียว ทำลายตลิ่ง
4.13.11
मत्तान् गिरितटोत्कृष्टान् पर्वतानिव जङ्गमान्।
वानरान् द्विरदप्रख्यान् महीरेणुसमुक्षितान् ॥ ४.१३.११ ॥
ลิงทั้งหลายที่คลุ้มคลั่ง ยืนสูงอยู่บนเชิงเขา ดุจภูเขาที่เคลื่อนที่ได้ มีรูปร่างคล้ายช้าง ถูกฝุ่นดินของผืนแผ่นดินโปรยปรายใส่
4.13.12
वने वनचरांश्चान्यान् खेचरांश्च विहंगमान्।
पश्यन्तस्त्वरिता जग्मुः सुग्रीववशवर्तिनः ॥ ४.१३.१२ ॥
พวกเขาเห็นสัตว์ป่าตัวอื่นในป่า และนกที่บินในท้องฟ้า แล้วจึงรีบเดินทางต่อไป ผู้ตกอยู่ใต้บัญชาของสุครีพ
4.13.13
तेषां तु गच्छतां तत्र त्वरितं रघुनन्दनः।
द्रुमषण्डवनं दृष्ट्वा रामः सुग्रीवमब्रवीत् ॥ ४.१३.१३ ॥
ขณะที่พวกเขากำลังรีบเดินทางไปที่นั่น พระรามผู้เป็นที่รื่นรมย์ของวงศ์รฆุ ทอดพระเนตรเห็นป่าต้นไม้เป็นกลุ่ม จึงตรัสกับสุครีพ
4.13.14
एष मेघ इवाकाशे वृक्षषण्डः प्रकाशते।
मेघसंघातविपुलः पर्यन्तकदलीवृतः ॥ ४.१३.१४ ॥
ดูเถิด กลุ่มต้นไม้นั้นส่องแสงอยู่บนท้องฟ้าดุจก้อนเมฆ กว้างใหญ่ดุจกลุ่มเมฆ มีต้นกล้วยล้อมรอบที่ริมขอบ
4.13.15
किमेतज्ज्ञातुमिच्छामि सखे कौतूहलं मम।
कौतूहलापनयनं कर्तुमिच्छाम्यहं त्वया ॥ ४.१३.१५ ॥
สหาย เราอยากรู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร ขอให้ท่านช่วยคลายความสงสัยของเราด้วย
4.13.16
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राघवस्य महात्मनः।
गच्छन् नेवाचचक्षेऽथ सुग्रीवस्तन्महद् वनम् ॥ ४.१३.१६ ॥
เมื่อสุครีพได้ฟังถ้อยคำของพระรามผู้มีพระจิตใจยิ่งใหญ่ ระหว่างที่เดินไปนั้น ก็ได้บอกเล่าถึงป่าใหญ่แห่งนั้น
4.13.17
एतद् राघव विस्तीर्णमाश्रमं श्रमनाशनम्।
उद्यानवनसम्पन्नं स्वादुमूलफलोदकम् ॥ ४.१३.१७ ॥
ดูกรพระราฆวะ นี่คือที่อาศรมอันกว้างขวาง ที่ขจัดความเหน็ดเหนื่อย เต็มไปด้วยสวนและป่า มีรากไม้ ผลไม้ และน้ำที่หวานอร่อย
4.13.18
अत्र सप्तजना नाम मुनयः संशितव्रताः।
सप्तैवासन्नधःशीर्षा नियतं जलशायिनः ॥ ४.१३.१८ ॥
ที่นี่มีฤๅษีที่เรียกว่าสัปตชนะ ผู้ยึดมั่นในวัตรอย่างเคร่งครัด ทั้งเจ็ดเป็นผู้ที่นอนแช่อยู่ในน้ำอยู่เสมอ ศีรษะห้อยลง
4.13.19
सप्तरात्रे कृताहारा वायुनाचलवासिनः।
दिवं वर्षशतैर्याताः सप्तभिः सकलेवराः ॥ ४.१३.१९ ॥
ฤๅษีเหล่านั้นฉันอาหารเพียงทุกเจ็ดคืน อาศัยอยู่บนภูเขาโดยกินลม และเมื่อผ่านไปหลายร้อยปี ทั้งเจ็ดท่านก็ขึ้นสวรรค์ไปพร้อมกับร่างกายที่สมบูรณ์
4.13.20
तेषामेतत्प्रभावेण द्रुमप्राकारसंवृतम्।
आश्रमं सुदुराधर्षमपि सेन्द्रैः सुरासुरैः ॥ ४.१३.२० ॥
ด้วยอำนาจของฤๅษีเหล่านั้น อาศรมนี้ซึ่งล้อมรอบด้วยกำแพงต้นไม้ จึงยากยิ่งที่จะรุกรานได้ แม้แต่เทวดาและอสูรพร้อมทั้งพระอินทร์ก็ตาม
4.13.21
पक्षिणो वर्जयन्त्येतत् तथान्ये वनचारिणः।
विशन्ति मोहाद् येऽप्यत्र न निवर्तन्ति ते पुनः ॥ ४.१३.२१ ॥
นกทั้งหลายหลีกเลี่ยงสถานที่นี้ สัตว์ป่าอื่นๆ ก็เช่นกัน ผู้ที่เข้ามาที่นี่ด้วยความหลงผิดก็ไม่หวนกลับไปอีกเลย
4.13.22
विभूषणरवाश्चात्र श्रूयन्ते सकलाक्षराः।
तूर्यगीतस्वनश्चापि गन्धो दिव्यश्च राघव ॥ ४.१३.२२ ॥
ที่นี่ได้ยินเสียงเครื่องประดับและเสียงของผู้คนที่พูดเป็นถ้อยคำชัดเจน ได้ยินเสียงเครื่องดนตรีและเสียงขับร้อง และ ราฆวะ ยังมีกลิ่นหอมทิพย์ด้วย
4.13.23
त्रेताग्नयोऽपि दीप्यन्ते धूमो ह्येष प्रदृश्यते।
वेष्टयन्निव वृक्षाग्रान् कपोताङ्गारुणो घनः ॥ ४.१३.२३ ॥
ไฟบูชาทั้งสามกองกำลังลุกโชน และควันนี้ก็ปรากฏให้เห็น ควันหนาทึบแดงดุจถ่านไฟของนกพิราบ ห่อหุ้มยอดไม้ไว้ราวกับเมฆ
4.13.24
एते वृक्षाः प्रकाशन्ते धूमसंसक्तमस्तकाः।
मेघजालप्रतिच्छन्ना वैडूर्यगिरयो यथा ॥ ४.१३.२४ ॥
ต้นไม้เหล่านี้สว่างไสว ยอดของมันถูกควันพันรัด เหมือนภูเขาหินไพฑูรย์ที่ถูกตาข่ายเมฆคลุมไว้
4.13.25
कुरु प्रणामं धर्मात्मंस्तेषामुद्दिश्य राघव।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा प्रयतः संहताञ्जलिः ॥ ४.१३.२५ ॥
ราฆวะผู้มีจิตใจชอบธรรม จงถวายความเคารพต่อฤๅษีเหล่านั้นโดยหันไปทางพวกท่าน พร้อมด้วยพระอนุชาลักษมณ์ ด้วยใจสำรวมและประนมมือ
4.13.26
प्रणमन्ति हि ये तेषामृषीणां भावितात्मनाम्।
न तेषामशुभं किंचिच्छरीरे राम विद्यते ॥ ४.१३.२६ ॥
ผู้ที่กราบไหว้ฤๅษีผู้มีจิตบริสุทธิ์เหล่านั้น ราม ความชั่วร้ายใดๆ จะไม่คงอยู่ในร่างกายของเขา
4.13.27
ततो रामः सह भ्रात्रा लक्ष्मणेन कृताञ्जलिः।
समुद्दिश्य महात्मानस्तानृषीनभ्यवादयत् ॥ ४.१३.२७ ॥
จากนั้น พระรามพร้อมพระอนุชาลักษมณ์ ประนมมือหันไปทางฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นและถวายการคารวะ
4.13.28
अभिवाद्य च धर्मात्मा रामो भ्राता च लक्ष्मणः।
सुग्रीवो वानराश्चैव जम्मुः संहृष्टमानसाः ॥ ४.१३.२८ ॥
เมื่อถวายความเคารพแล้ว พระรามผู้มีจิตชอบธรรม พระอนุชาลักษมณ์ สุครีพ และฝูงวานรทั้งหลาย ก็ออกเดินทางไปด้วยใจที่ปีติยินดี
4.13.29
ते गत्वा दूरमध्वानं तस्मात् सप्तजनाश्रमात्।
ददृशुस्तां दुराधर्षां किष्किन्धां वालिपालिताम् ॥ ४.१३.२९ ॥
พวกเขาเดินทางไปไกลจากอาศรมของฤๅษีทั้งเจ็ดนั้น แล้วได้เห็นกิษกินธาที่ยากจะเข้าถึง ซึ่งพาลีเป็นผู้ปกป้องรักษา
4.13.30
ततस्तु रामानुजरामवानराः
प्रगृह्य शस्त्राण्युदितोग्रतेजसः।
पुरीं सुरेशात्मजवीर्यपालितां
वधाय शत्रोः पुनरागतास्त्विह ॥ ४.१३.३० ॥
ครั้นแล้ว พระรามและพระอนุชาลักษมณ์ พร้อมด้วยฝูงวานร ถืออาวุธด้วยรัศมีอันกล้าแข็งเจิดจ้า ได้กลับมาที่นี่อีกครั้งเพื่อสังหารศัตรูในนครที่ได้รับการปกป้องด้วยพลังของโอรสแห่งเจ้าแห่งเทพทั้งหลาย