വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 4.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.13.1
ऋष्यमूकात् स धर्मात्मा किष्किन्धां लक्ष्मणाग्रजः।
जगाम सह सुग्रीवो वालिविक्रमपालिताम् ॥ ४.१३.१ ॥
ധർമ്മാത്മാവായ ലക്ഷ്മണന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ (രാമൻ) ഋശ്യമൂകത്തിൽ നിന്ന് സുഗ്രീവനോടൊപ്പം വാലിയുടെ വിക്രമത്താൽ സംരക്ഷിതമായ കിഷ്കിന്ധയിലേക്ക് പോയി.
4.13.2
समुद्यम्य महच्चापं रामः काञ्चनभूषितम्।
शरांश्चादित्यसंकाशान् गृहीत्वा रणसाधकान् ॥ ४.१३.२ ॥
രാമൻ സ്വർണ്ണാലങ്കൃതമായ തന്റെ മഹത്തായ വില്ല് ഉയർത്തി, സൂര്യതുല്യം തിളങ്ങുന്നതും യുദ്ധവിജയം നൽകുന്നതുമായ അമ്പുകൾ കയ്യിലെടുത്തു.
4.13.3
अग्रतस्तु ययौ तस्य राघवस्य महात्मनः।
सुग्रीवः संहतग्रीवो लक्ष्मणश्च महाबलः ॥ ४.१३.३ ॥
ആ മഹാത്മാവായ രാഘവന് മുന്നിൽ ദൃഢകണ്ഠനായ സുഗ്രീവൻ നടന്നു; മഹാബലനായ ലക്ഷ്മണനും കൂടെ പോയി.
4.13.4
पृष्ठतो हनुमान् वीरो नलो नीलश्च वीर्यवान्।
तारश्चैव महातेजा हरियूथपयूथपः ॥ ४.१३.४ ॥
പിന്നിൽ വീരനായ ഹനുമാനും നളനും വീര്യവാനായ നീലനും മഹാതേജസ്വിയായ താരനും ഉണ്ടായിരുന്നു — വാനരസേനാനായകന്മാരുടെയും നായകന്മാർ.
4.13.5
ते वीक्षमाणा वृक्षांश्च पुष्पभारावलम्बिनः।
प्रसन्नाम्बुवहाश्चैव सरितः सागरंगमाः ॥ ४.१३.५ ॥
പൂഭാരത്താൽ തൂങ്ങിയ വൃക്ഷങ്ങളെയും തെളിനീരുമായി കടലിലേക്കൊഴുകുന്ന നദികളെയും അവർ കണ്ടുകൊണ്ട് സഞ്ചരിച്ചു.
4.13.6
कन्दराणि च शैलांश्च निर्दराणि गुहास्तथा।
शिखराणि च मुख्यानि दरीश्च प्रियदर्शनाः ॥ ४.१३.६ ॥
മലഗുഹകളും പർവതങ്ങളും, താഴ്വരകളും ഗുഹകളും, പ്രധാന ശിഖരങ്ങളും കാഴ്ചയ്ക്ക് മനോഹരമായ താഴ്വരകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
4.13.7
वैदूर्यविमलैस्तोयैः पद्मैश्चाकोशकुड्मलैः।
शोभितान् सजलान् मार्गे तटाकांश्चावलोकयन् ॥ ४.१३.७ ॥
വൈഡൂര്യംപോലെ നിർമ്മലമായ ജലവും വിരിഞ്ഞതും മുകുളങ്ങളുള്ളതുമായ താമരകളും കൊണ്ട് ശോഭിക്കുന്ന, വഴിയിലെ ജലാശയങ്ങളെ കണ്ടുകൊണ്ട്.
4.13.8
कारण्डैः सारसैर्हंसैर्वञ्जुलैर्जलकुक्कुटैः।
चक्रवाकैस्तथा चान्यैः शकुनैः प्रतिनादितान् ॥ ४.१३.८ ॥
കാരണ്ഡവം, സാരസം, ഹംസം, വഞ്ജുലം, ജലകുക്കുടം, ചക്രവാകം തുടങ്ങിയ മറ്റു പക്ഷികളുടെ ശബ്ദങ്ങളാൽ പ്രതിധ്വനിക്കുന്ന.
4.13.9
मृदुशष्पाङ्कुराहारान्निर्भयान् वनगोचरान्।
चरतः सर्वतः पश्यन् स्थलीषु हरिणान् स्थितान् ॥ ४.१३.९ ॥
മൃദുവായ പുല്ലിൻ മുളകൾ ഭക്ഷിക്കുന്ന, നിർഭയരായ, കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന, മേയുന്ന, സമതലങ്ങളിൽ നിൽക്കുന്ന മാനുകളെ എല്ലായിടത്തും കണ്ടുകൊണ്ട്.
4.13.10
तटाकवैरिणश्चापि शुक्लदन्तविभूषितान्।
घोरानेकचरान् वन्यान् द्विरदान् कूलघातिनः ॥ ४.१३.१० ॥
കരകൾ ഇടിച്ചുതകർക്കുന്ന, ജലാശയക്കരകളുടെ ശത്രുക്കളായ, വെണ്ണിറ ദന്തങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്ന, ഭയങ്കരരായ, ഒറ്റയ്ക്കു സഞ്ചരിക്കുന്ന കാട്ടാനകളെയും.
4.13.11
मत्तान् गिरितटोत्कृष्टान् पर्वतानिव जङ्गमान्।
वानरान् द्विरदप्रख्यान् महीरेणुसमुक्षितान् ॥ ४.१३.११ ॥
മദിച്ചവരും മലച്ചരിവിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നവരും ചലിക്കുന്ന പർവതങ്ങൾപോലെയുള്ളവരും ആനകളോടു സദൃശരും ഭൂമിയിലെ പൊടിയണിഞ്ഞവരുമായ വാനരന്മാരെയും.
4.13.12
वने वनचरांश्चान्यान् खेचरांश्च विहंगमान्।
पश्यन्तस्त्वरिता जग्मुः सुग्रीववशवर्तिनः ॥ ४.१३.१२ ॥
കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന മറ്റു ജീവികളെയും ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന പക്ഷികളെയും കണ്ടുകൊണ്ട്, സുഗ്രീവന്റെ വശവർത്തികളായവർ ത്വരയോടെ പോയി.
4.13.13
तेषां तु गच्छतां तत्र त्वरितं रघुनन्दनः।
द्रुमषण्डवनं दृष्ट्वा रामः सुग्रीवमब्रवीत् ॥ ४.१३.१३ ॥
അവർ അവിടെ വേഗത്തിൽ നടക്കുമ്പോൾ രഘുനന്ദനനായ രാമൻ മരക്കൂട്ടങ്ങളുള്ള വനം കണ്ട് സുഗ്രീവനോട് പറഞ്ഞു.
4.13.14
एष मेघ इवाकाशे वृक्षषण्डः प्रकाशते।
मेघसंघातविपुलः पर्यन्तकदलीवृतः ॥ ४.१३.१४ ॥
ഇതാ, ആകാശത്ത് മേഘംപോലെ മരക്കൂട്ടം തിളങ്ങുന്നു; മേഘസമൂഹംപോലെ വിശാലമായി, അരികുകളിൽ വാഴകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
4.13.15
किमेतज्ज्ञातुमिच्छामि सखे कौतूहलं मम।
कौतूहलापनयनं कर्तुमिच्छाम्यहं त्वया ॥ ४.१३.१५ ॥
സുഹൃത്തേ, ഇത് എന്താണെന്ന് അറിയാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ട്. എന്റെ ജിജ്ഞാസ അകറ്റാൻ ഞാൻ നിന്നോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
4.13.16
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राघवस्य महात्मनः।
गच्छन् नेवाचचक्षेऽथ सुग्रीवस्तन्महद् वनम् ॥ ४.१३.१६ ॥
മഹാത്മാവായ രാഘവന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, നടന്നുകൊണ്ടുതന്നെ സുഗ്രീവൻ ആ മഹാവനത്തെക്കുറിച്ച് വിവരിച്ചു.
4.13.17
एतद् राघव विस्तीर्णमाश्रमं श्रमनाशनम्।
उद्यानवनसम्पन्नं स्वादुमूलफलोदकम् ॥ ४.१३.१७ ॥
രാഘവാ, ഇത് വിശാലമായ ആശ്രമമാണ്; ക്ഷീണം അകറ്റുന്നതാണ്. ഉദ്യാനങ്ങളും വനങ്ങളും നിറഞ്ഞ്, മധുരമായ കിഴങ്ങും ഫലവും ജലവും ഉള്ളത്.
4.13.18
अत्र सप्तजना नाम मुनयः संशितव्रताः।
सप्तैवासन्नधःशीर्षा नियतं जलशायिनः ॥ ४.१३.१८ ॥
ഇവിടെ സപ്തജനൻ എന്ന മുനിമാരുണ്ട്; കഠിനവ്രതക്കാരാണ്. ഏഴുപേരും തലകീഴായി, എപ്പോഴും വെള്ളത്തിൽ ശയിക്കുന്നവർ.
4.13.19
सप्तरात्रे कृताहारा वायुनाचलवासिनः।
दिवं वर्षशतैर्याताः सप्तभिः सकलेवराः ॥ ४.१३.१९ ॥
ഏഴു രാത്രികൾക്കൊരിക്കൽ ആഹാരം കഴിച്ചും കാറ്റു മാത്രം ഭക്ഷിച്ചും പർവതത്തിൽ വസിച്ച അവർ ഏഴു നൂറു വർഷങ്ങൾക്കൊടുവിൽ പൂർണ ശരീരത്തോടെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
4.13.20
तेषामेतत्प्रभावेण द्रुमप्राकारसंवृतम्।
आश्रमं सुदुराधर्षमपि सेन्द्रैः सुरासुरैः ॥ ४.१३.२० ॥
അവരുടെ ഈ പ്രഭാവത്താൽ മരങ്ങളുടെ മതിൽ ചുറ്റിയ ഈ ആശ്രമം ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും എളുപ്പം കീഴടക്കാനാവാത്തതാണ്.
4.13.21
पक्षिणो वर्जयन्त्येतत् तथान्ये वनचारिणः।
विशन्ति मोहाद् येऽप्यत्र न निवर्तन्ति ते पुनः ॥ ४.१३.२१ ॥
പക്ഷികൾ ഇതിനെ ഒഴിവാക്കുന്നു; അതുപോലെ കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന മറ്റു ജീവികളും. മോഹത്താൽ ഇതിൽ പ്രവേശിക്കുന്നവർ പിന്നെ മടങ്ങിവരുന്നില്ല.
4.13.22
विभूषणरवाश्चात्र श्रूयन्ते सकलाक्षराः।
तूर्यगीतस्वनश्चापि गन्धो दिव्यश्च राघव ॥ ४.१३.२२ ॥
ഇവിടെ ആഭരണങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങളും വ്യക്തമായ വാക്കുകളുടെ സ്വരങ്ങളും കേൾക്കുന്നു; വാദ്യങ്ങളുടെയും ഗാനത്തിന്റെയും ശബ്ദവും; ഹേ രാഘവാ, ദിവ്യ സുഗന്ധവുമുണ്ട്.
4.13.23
त्रेताग्नयोऽपि दीप्यन्ते धूमो ह्येष प्रदृश्यते।
वेष्टयन्निव वृक्षाग्रान् कपोताङ्गारुणो घनः ॥ ४.१३.२३ ॥
ത്രേതാഗ്നികളും ജ്വലിക്കുന്നു; ഇതാ ഈ പുക കാണുന്നു; മരങ്ങളുടെ അഗ്രങ്ങളെ ചുറ്റുന്നതുപോലെ, പ്രാവിന്റെ കനൽപോലെ ചുവന്ന കട്ടിയുള്ള പുക.
4.13.24
एते वृक्षाः प्रकाशन्ते धूमसंसक्तमस्तकाः।
मेघजालप्रतिच्छन्ना वैडूर्यगिरयो यथा ॥ ४.१३.२४ ॥
ഈ മരങ്ങൾ പുകയിൽ പൊതിഞ്ഞ ശിഖരങ്ങളോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു; മേഘജാലത്താൽ മൂടിയ വൈഡൂര്യ പർവതങ്ങൾപോലെ.
4.13.25
कुरु प्रणामं धर्मात्मंस्तेषामुद्दिश्य राघव।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा प्रयतः संहताञ्जलिः ॥ ४.१३.२५ ॥
ധർമ്മാത്മാവേ, രാഘവാ, അനുജൻ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം, സംയമത്തോടെ, കൈകൂപ്പി, അവരെ ലക്ഷ്യമാക്കി പ്രണമിക്കുക.
4.13.26
प्रणमन्ति हि ये तेषामृषीणां भावितात्मनाम्।
न तेषामशुभं किंचिच्छरीरे राम विद्यते ॥ ४.१३.२६ ॥
ഭാവിതാത്മാക്കളായ ഋഷിമാരെ പ്രണമിക്കുന്നവരുടെ ശരീരത്തിൽ, രാമാ, ഒരു അശുഭവുമില്ല.
4.13.27
ततो रामः सह भ्रात्रा लक्ष्मणेन कृताञ्जलिः।
समुद्दिश्य महात्मानस्तानृषीनभ्यवादयत् ॥ ४.१३.२७ ॥
അപ്പോൾ രാമൻ അനുജൻ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം കൈകൂപ്പി, ആ മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാരെ ലക്ഷ്യമാക്കി വന്ദിച്ചു.
4.13.28
अभिवाद्य च धर्मात्मा रामो भ्राता च लक्ष्मणः।
सुग्रीवो वानराश्चैव जम्मुः संहृष्टमानसाः ॥ ४.१३.२८ ॥
വന്ദിച്ചശേഷം ധർമ്മാത്മാവായ രാമനും അനുജൻ ലക്ഷ്മണനും സുഗ്രീവനും വാനരന്മാരും സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ യാത്രയായി.
4.13.29
ते गत्वा दूरमध्वानं तस्मात् सप्तजनाश्रमात्।
ददृशुस्तां दुराधर्षां किष्किन्धां वालिपालिताम् ॥ ४.१३.२९ ॥
അവർ ആ സപ്തജനാശ്രമത്തിൽനിന്ന് വളരെ ദൂരം പോയി, വാലിയാൽ പാലിക്കപ്പെട്ട, ദുർദ്ധർഷയായ കിഷ്കിന്ധയെ കണ്ടു.
4.13.30
ततस्तु रामानुजरामवानराः
प्रगृह्य शस्त्राण्युदितोग्रतेजसः।
पुरीं सुरेशात्मजवीर्यपालितां
वधाय शत्रोः पुनरागतास्त्विह ॥ ४.१३.३० ॥
അപ്പോൾ രാമനും അനുജനായ ലക്ഷ്മണനും വാനരന്മാരും ആയുധങ്ങളേന്തി, ഉഗ്രതേജസ്സോടെ, ദേവേന്ദ്രപുത്രന്റെ വീര്യത്താൽ പാലിക്കപ്പെട്ട ആ നഗരിയിൽ ശത്രുവിനെ വധിക്കാനായി വീണ്ടും ഇവിടെ എത്തി.