رامايانا فالميكي · السارغا 4.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.14.1
सर्वे ते त्वरितं गत्वा किष्किन्धां वालिनः पुरीम्।
वृक्षैरात्मानमावृत्य व्यतिष्ठन् गहने वने ॥ ४.१४.१ ॥
ذهبوا جميعًا مسرعين إلى مدينة فالين كيشكيندها، وتواروا بالأشجار، ووقفوا في الغابة الكثيفة.
4.14.2
विसार्य सर्वतो दृष्टिं कानने काननप्रियः।
सुग्रीवो विपुलग्रीवः क्रोधमाहारयद् भृशम् ॥ ४.१४.२ ॥
سوغريفا، محب الغابة، عريض العنق، أرسل نظره في كل الاتجاهات فأثار غضبه بشدة.
4.14.3
ततस्तु निनदं घोरं कृत्वा युद्धाय चाह्वयत्।
परिवारैः परिवृतो नादैर्भिन्दन्निवाम्बरम् ॥ ४.१४.३ ॥
ثم أطلق زئيرًا مرعبًا وتحدّاهم إلى القتال، محاطًا بأتباعه، كأن أصواته تمزق السماء.
4.14.4
गर्जन्निव महामेघो वायुवेगपुरःसरः।
अथ बालार्कसदृशो दृप्तसिंहगतिस्ततः ॥ ४.१४.४ ॥
يزمجر كغيمة عظيمة تدفعها سرعة الريح، ثم كالشمس المشرقة، بمشية أسد متعجرف، تقدّم.
4.14.5
दृष्ट्वा रामं क्रियादक्षं सुग्रीवो वाक्यमब्रवीत्।
हरिवागुरया व्याप्तां तप्तकाञ्चनतोरणाम् ॥ ४.१४.५ ॥
لما رأى راما، البارع في الفعل، قال سوغريفا هذه الكلمات.
4.14.6
प्राप्ताः स्म ध्वजयन्त्राढ्यां किष्किन्धां वालिनः पुरीम्।
प्रतिज्ञा या कृता वीर त्वया वालिवधे पुरा ॥ ४.१४.६ ॥
أيها البطل، لقد وصلنا إلى مدينة فالين كيشكيندها، الغنية بالرايات والآلات. هذا هو العهد الذي قطعته من قبل بشأن قتل فالين.
4.14.7
सफलां कुरु तां क्षिप्रं लतां काल इवागतः।
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा सुग्रीवेण स राघवः ॥ ४.१४.७ ॥
"اجعلها مثمرةً بسرعة، كما جاء الوقت للعريشة." فلما خاطبه سوغريفا بذلك، أجاب ذلك الراغافا الصالح النفس.
4.14.8
तमेवोवाच वचनं सुग्रीवं शत्रुसूदनः।
कृताभिज्ञानचिह्नस्त्वमनया गजसाह्वया ॥ ४.१४.८ ॥
قال مُبيد الأعداء لسوغريفا هذه الكلمات: "لقد صرتَ علامةً معروفةً بهذه العريشة المسماة غاجاساهفايا.
4.14.9
लक्ष्मणेन समुत्पाट्य एषा कण्ठे कृता तव।
शोभसेऽप्यधिकं वीर लतया कण्ठसक्तया ॥ ४.१४.९ ॥
اقتلعها لكشمانا ووضعها على عنقك. أيها البطل، إنك تزداد بهاءً بهذه العريشة المتعلقة بعنقك.
4.14.10
विपरीत इवाकाशे सूर्यो नक्षत्रमालया।
अद्य वालिसमुत्थं ते भयं वैरं च वानर ॥ ४.१४.१० ॥
تبدو كالشمس في السماء خارج مكانها مع عقد من النجوم. أيها القرد، اليوم ينتهي الخوف والعداء الناشئان عن فالين.
4.14.11
एकेनाहं प्रमोक्ष्यामि बाणमोक्षेण संयुगे।
मम दर्शय सुग्रीव वैरिणं भ्रातृरूपिणम् ॥ ४.१४.११ ॥
في المعركة سأتخلص منه بإطلاق سهم واحد. أرني يا سوغريفا ذلك العدو الذي اتخذ هيئة أخ.
4.14.12
वाली विनिहतो यावद्वने पांसुषु चेष्टते।
यदि दृष्टिपथं प्राप्तो जीवन् स विनिवर्तते ॥ ४.१४.१२ ॥
ما دام فالين، وإن قُتل، يتلوى في غبار الغابة، فإن وقع في مجال البصر عاد حيًّا.
4.14.13
ततो दोषेण मागच्छेत् सद्यो गर्हेच्च मां भवान्।
प्रत्यक्षं सप्त ते साला मया बाणेन दारिताः ॥ ४.१४.१३ ॥
فليأتِ إذن ليس بذنب؛ ويمكنك أن تلومني فورًا. أمام عينيك طعنتُ بسهمي تلك الأشجار السبعة من السال.
4.14.14
तेनावेहि बलेनाद्य वालिनं निहतं रणे।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे चिरं कृच्छ्रेऽपि तिष्ठता ॥ ४.१४.१४ ॥
اعلم أن بتلك القوة نفسها قُتل والي اليوم في المعركة. ومع أنني بقيت زمنًا طويلًا في الشدة، لم أقل كذبًا من قبل قط.
4.14.15
धर्मलोभपरीतेन न च वक्ष्ये कथंचन।
सफलां च करिष्यामि प्रतिज्ञां जहि संभ्रमम् ॥ ४.१४.१५ ॥
وأنا مأخوذ بشغف الدهرما لن أقول (زورًا) بأي حال؛ وسأحقق عهدي. فاطرح عنك الاضطراب.
4.14.16
प्रसूतं कलमक्षेत्रं वर्षेणेव शतक्रतुः।
तदाह्वाननिमित्तं च वालिनो हेममालिनः ॥ ४.१४.१६ ॥
كما يُنبت شاتاكراتو (إندرا) حقلًا من أرز كالاما بالمطر، فعل ذلك تحديًا لوالي ذي القلادة الذهبية.
4.14.17
सुग्रीव कुरु तं शब्दं निष्पतेद् येन वानरः।
जितकाशी जयश्लाघी त्वया चाधर्षितः पुरात् ॥ ४.१४.१७ ॥
يا سوغريفا! أحدِث ذلك الصوت ليخرج ذلك القرد—الذي يظن نفسه منتصرًا ويتفاخر بالنصر، والذي أهنته من المدينة.
4.14.18
निष्पतिष्यत्यसङ्गेन वाली स प्रियसंयुगः।
रिपूणां धर्षितं श्रुत्वा मर्षयन्ति न संयुगे ॥ ४.१४.१८ ॥
سيخرج ذلك الوالي، محب القتال، دون إبطاء؛ فإن المحاربين إذا سمعوا إهانة الأعداء لا يحتملونها في المعركة.
4.14.19
जानन्तस्तु स्वकं वीर्यं स्त्रीसमक्षं विशेषतः।
स तु रामवचः श्रुत्वा सुग्रीवो हेमपिङ्गलः ॥ ४.१४.१९ ॥
وكان يعلم بسالته، لا سيما أمام النساء، فسمع سوغريفا ذو اللون الذهبي كلام راما، فاغتاظ.
4.14.20
ननर्द क्रूरनादेन विनिर्भिन्दन्निवाम्बरम्।
तत्र शब्देन वित्रस्ता गावो यान्ति हतप्रभाः ॥ ४.१४.२० ॥
زأر بصوت مرعب كأنه يشق السماء، فهربت البقر مذعورة فاقدة البريق من ذلك الصوت.
4.14.21
राजदोषपरामृष्टाः कुलस्त्रिय इवाकुलाः।
द्रवन्ति च मृगाः शीघ्रं भग्ना इव रणे हयाः।
पतन्ति च खगा भूमौ क्षीणपुण्या इव ग्रहाः ॥ ४.१४.२१ ॥
كالنساء الكريمات المضطربات بذنب الملك، فرّت الغزلان سريعاً، وكالخيل المنكسرة في الحرب جرت. وكالكواكب التي نفد ثوابها، سقطت الطيور على الأرض.
4.14.22
ततः स जीमूतकृतप्रणादो
नादं ह्यमुञ्चत् त्वरया प्रतीतः।
सूर्यात्मजः शौर्यविवृद्धतेजाः
सरित्पतिर्वाऽनिलचञ्चलोर्मिः ॥ ४.१४.२२ ॥
ثم أطلق ابن الشمس، الذي كان زئيره كالسحاب الرعدي، وقد ازداد بريقه بالشجاعة، مبتهجاً، زئيراً سريعاً، كسيّد الأنهار الذي تحرك أمواجه الريح.