வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.14.1
सर्वे ते त्वरितं गत्वा किष्किन्धां वालिनः पुरीम्।
वृक्षैरात्मानमावृत्य व्यतिष्ठन् गहने वने ॥ ४.१४.१ ॥
அவர்கள் அனைவரும் விரைவாக வாலியின் நகரமான கிஷ்கிந்தைக்குச் சென்று, மரங்களால் தங்களை மறைத்துக்கொண்டு அடர்ந்த காட்டில் நின்றனர்.
4.14.2
विसार्य सर्वतो दृष्टिं कानने काननप्रियः।
सुग्रीवो विपुलग्रीवः क्रोधमाहारयद् भृशम् ॥ ४.१४.२ ॥
காட்டை விரும்பும் அகன்ற கழுத்துடைய சுக்ரீவன், எல்லாப் பக்கமும் பார்வையைச் செலுத்தி, மிகுந்த கோபத்தை வரவழைத்துக்கொண்டான்.
4.14.3
ततस्तु निनदं घोरं कृत्वा युद्धाय चाह्वयत्।
परिवारैः परिवृतो नादैर्भिन्दन्निवाम्बरम् ॥ ४.१४.३ ॥
பின்னர் அவன் பயங்கரமான முழக்கமிட்டு போருக்கு அழைத்தான்; தன் படைவீரர்களால் சூழப்பட்டு, தன் ஒலிகளால் வானத்தையே பிளப்பவன் போல் இருந்தான்.
4.14.4
गर्जन्निव महामेघो वायुवेगपुरःसरः।
अथ बालार्कसदृशो दृप्तसिंहगतिस्ततः ॥ ४.१४.४ ॥
முழங்கும் பெரும் மேகம்போல், காற்றின் வேகத்தில் முன்னேறி, பின்னர் உதய சூரியனைப் போல், செருக்குற்ற சிங்கத்தின் நடையுடன் அவன் நடந்தான்.
4.14.5
दृष्ट्वा रामं क्रियादक्षं सुग्रीवो वाक्यमब्रवीत्।
हरिवागुरया व्याप्तां तप्तकाञ्चनतोरणाम् ॥ ४.१४.५ ॥
செயலில் திறமையுள்ள ராமனைக் கண்டு சுக்ரீவன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
4.14.6
प्राप्ताः स्म ध्वजयन्त्राढ्यां किष्किन्धां वालिनः पुरीम्।
प्रतिज्ञा या कृता वीर त्वया वालिवधे पुरा ॥ ४.१४.६ ॥
வீரனே, கொடிகளும் பொறிகளும் நிறைந்த வாலியின் நகரமான கிஷ்கிந்தைக்கு நாங்கள் வந்து விட்டோம். வாலியைக் கொல்வதில் முன்பு நீ செய்த சபதம் இதுவே.
4.14.7
सफलां कुरु तां क्षिप्रं लतां काल इवागतः।
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा सुग्रीवेण स राघवः ॥ ४.१४.७ ॥
"காலம் வந்ததுபோல் அந்தக் கொடியைக் கனியுடையதாக்குவதுபோல் விரைவில் (உன் வாக்கை) நிறைவேற்று." சுக்ரீவன் இவ்வாறு கூறியபோது தர்மாத்மாவான அந்த ராகவன் (பதில் சொன்னான்).
4.14.8
तमेवोवाच वचनं सुग्रीवं शत्रुसूदनः।
कृताभिज्ञानचिह्नस्त्वमनया गजसाह्वया ॥ ४.१४.८ ॥
எதிரிகளை அழிப்பவன் சுக்ரீவனிடம் இவ்வாறு கூறினான் - "இந்தக் 'கஜசாஹ்வயா' என்ற கொடியால் நீ அடையாளம் காணப்படும் குறியாக ஆக்கப்பட்டாய்.
4.14.9
लक्ष्मणेन समुत्पाट्य एषा कण्ठे कृता तव।
शोभसेऽप्यधिकं वीर लतया कण्ठसक्तया ॥ ४.१४.९ ॥
லக்ஷ்மணன் இதைப் பிடுங்கி உன் கழுத்தில் அணிவித்தான். வீரனே, கழுத்தில் பற்றியிருக்கும் இந்தக் கொடியால் நீ மேலும் அழகாகத் தோன்றுகிறாய்.
4.14.10
विपरीत इवाकाशे सूर्यो नक्षत्रमालया।
अद्य वालिसमुत्थं ते भयं वैरं च वानर ॥ ४.१४.१० ॥
ஆகாயத்தில் நட்சத்திர மாலையுடன் சூரியன் விபரீதமாகத் தோன்றுவதுபோல் (நீ தோன்றுகிறாய்). வானரனே, இன்று வாலியால் உண்டான உன் பயமும் பகையும் (நீங்கும்).
4.14.11
एकेनाहं प्रमोक्ष्यामि बाणमोक्षेण संयुगे।
मम दर्शय सुग्रीव वैरिणं भ्रातृरूपिणम् ॥ ४.१४.११ ॥
போரில் ஒரே அம்பை எய்து நான் (அவனை) விடுவிப்பேன். சுக்ரீவா, சகோதரன் வடிவில் இருக்கும் அந்தப் பகைவனை எனக்குக் காட்டு.
4.14.12
वाली विनिहतो यावद्वने पांसुषु चेष्टते।
यदि दृष्टिपथं प्राप्तो जीवन् स विनिवर्तते ॥ ४.१४.१२ ॥
வாலி கொல்லப்பட்டு காட்டில் தூசியில் துடித்துக்கொண்டிருக்கும் வரை, அவன் பார்வைக்குள் வந்தால், உயிருடன் திரும்பிவிடுவான்.
4.14.13
ततो दोषेण मागच्छेत् सद्यो गर्हेच्च मां भवान्।
प्रत्यक्षं सप्त ते साला मया बाणेन दारिताः ॥ ४.१४.१३ ॥
அப்போது அவன் குற்றத்தினால் வராமல் போகட்டும்; நீரும் உடனே என்னைப் பழிக்கலாம். உம் கண்முன்னே நான் அம்பினால் அந்த ஏழு சால மரங்களையும் பிளந்தேன்.
4.14.14
तेनावेहि बलेनाद्य वालिनं निहतं रणे।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे चिरं कृच्छ्रेऽपि तिष्ठता ॥ ४.१४.१४ ॥
அதே வலிமையால் இன்று போரில் வாலி கொல்லப்பட்டதை அறிவாயாக. கடும் துயரில் நீண்ட காலம் இருந்தாலும் நான் முன்பு ஒருபோதும் பொய் சொன்னதில்லை.
4.14.15
धर्मलोभपरीतेन न च वक्ष्ये कथंचन।
सफलां च करिष्यामि प्रतिज्ञां जहि संभ्रमम् ॥ ४.१४.१५ ॥
தர்மத்தின் மீதான பேராசையால் சூழப்பட்ட நான் எவ்வகையிலும் (பொய்) சொல்லமாட்டேன்; என் சபதத்தை நிறைவேற்றுவேன். பதற்றத்தை விடு.
4.14.16
प्रसूतं कलमक्षेत्रं वर्षेणेव शतक्रतुः।
तदाह्वाननिमित्तं च वालिनो हेममालिनः ॥ ४.१४.१६ ॥
இந்திரன் மழையால் பயிரை விளைவிப்பது போல, பொன்மாலை அணிந்த வாலியை அறைகூவுவதற்காக (அவன் அதைச் செய்தான்).
4.14.17
सुग्रीव कुरु तं शब्दं निष्पतेद् येन वानरः।
जितकाशी जयश्लाघी त्वया चाधर्षितः पुरात् ॥ ४.१४.१७ ॥
ஓ சுக்ரீவா! அந்த ஒலியை எழுப்புவாயாக; அதனால் அந்தக் குரங்கு வெளியே வரட்டும்—தன்னை வெற்றியாளன் என்று எண்ணி வெற்றியைப் பெருமை பேசும், நகரிலிருந்து நீ அவமதித்த அவன்.
4.14.18
निष्पतिष्यत्यसङ्गेन वाली स प्रियसंयुगः।
रिपूणां धर्षितं श्रुत्वा मर्षयन्ति न संयुगे ॥ ४.१४.१८ ॥
போரை விரும்பும் அந்த வாலி தாமதமின்றி வெளியே வருவான்; எதிரிகளின் அவமதிப்பைக் கேட்டு, போரில் அதை பொறுப்பதில்லை.
4.14.19
जानन्तस्तु स्वकं वीर्यं स्त्रीसमक्षं विशेषतः।
स तु रामवचः श्रुत्वा सुग्रीवो हेमपिङ्गलः ॥ ४.१४.१९ ॥
தன் வீரியத்தை அறிந்தவனாய், குறிப்பாகப் பெண்களின் முன்னிலையில், பொன்னிறமான சுக்ரீவன், ராமனின் சொற்களைக் கேட்டு (சினம் கொண்டான்).
4.14.20
ननर्द क्रूरनादेन विनिर्भिन्दन्निवाम्बरम्।
तत्र शब्देन वित्रस्ता गावो यान्ति हतप्रभाः ॥ ४.१४.२० ॥
கொடிய ஒலியுடன் வானத்தையே பிளப்பது போல் அவன் முழங்கினான். அந்த ஒலியால் அஞ்சிய பசுக்கள் ஒளியிழந்து ஓடின.
4.14.21
राजदोषपरामृष्टाः कुलस्त्रिय इवाकुलाः।
द्रवन्ति च मृगाः शीघ्रं भग्ना इव रणे हयाः।
पतन्ति च खगा भूमौ क्षीणपुण्या इव ग्रहाः ॥ ४.१४.२१ ॥
அரசனின் குற்றத்தால் துன்புறும் குலமகளிரைப் போல் கலங்கிய மான்கள் விரைந்து ஓடின; போரில் முறிந்த குதிரைகளைப் போல் ஓடின. புண்ணியம் தீர்ந்த கோள்களைப் போல் பறவைகள் நிலத்தில் விழுந்தன.
4.14.22
ततः स जीमूतकृतप्रणादो
नादं ह्यमुञ्चत् त्वरया प्रतीतः।
सूर्यात्मजः शौर्यविवृद्धतेजाः
सरित्पतिर्वाऽनिलचञ्चलोर्मिः ॥ ४.१४.२२ ॥
பின்னர் மேகம் போல் முழங்கும் அந்தச் சூரியனின் மகன், வீரத்தால் பெருகிய ஒளியுடன், மகிழ்ச்சியுடன் விரைவாக முழக்கத்தை எழுப்பினான்; காற்றால் அலையும் அலைகளையுடைய கடலைப் போல்.