Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.14.1
सर्वे ते त्वरितं गत्वा किष्किन्धां वालिनः पुरीम्।
वृक्षैरात्मानमावृत्य व्यतिष्ठन् गहने वने ॥ ४.१४.१ ॥
Sie alle gingen eilig in Vālins Stadt Kiṣkindhā, verbargen sich unter Bäumen und blieben im dichten Wald stehen.
4.14.2
विसार्य सर्वतो दृष्टिं कानने काननप्रियः।
सुग्रीवो विपुलग्रीवः क्रोधमाहारयद् भृशम् ॥ ४.१४.२ ॥
Sugrīva, waldliebend und breithalsig, ließ seinen Blick nach allen Seiten schweifen und steigerte seinen Zorn gewaltig.
4.14.3
ततस्तु निनदं घोरं कृत्वा युद्धाय चाह्वयत्।
परिवारैः परिवृतो नादैर्भिन्दन्निवाम्बरम् ॥ ४.१४.३ ॥
Dann ließ er ein furchtbares Gebrüll ertönen und forderte zum Kampf heraus, umgeben von seinem Gefolge, als durchbohre er mit seinen Rufen den Himmel.
4.14.4
गर्जन्निव महामेघो वायुवेगपुरःसरः।
अथ बालार्कसदृशो दृप्तसिंहगतिस्ततः ॥ ४.१४.४ ॥
Brüllend wie eine große Wolke, vom Wind vorangetrieben, dann wie die aufgehende Sonne, mit dem Gang eines stolzen Löwen, schritt er voran.
4.14.5
दृष्ट्वा रामं क्रियादक्षं सुग्रीवो वाक्यमब्रवीत्।
हरिवागुरया व्याप्तां तप्तकाञ्चनतोरणाम् ॥ ४.१४.५ ॥
Als er Rāma sah, der im Handeln geschickt war, sprach Sugrīva diese Worte.
4.14.6
प्राप्ताः स्म ध्वजयन्त्राढ्यां किष्किन्धां वालिनः पुरीम्।
प्रतिज्ञा या कृता वीर त्वया वालिवधे पुरा ॥ ४.१४.६ ॥
Held, wir sind in Vālins Stadt Kiṣkindhā angekommen, reich an Bannern und Maschinen. Dies ist das Gelübde, das du früher über Vālins Tötung abgelegt hast.
4.14.7
सफलां कुरु तां क्षिप्रं लतां काल इवागतः।
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा सुग्रीवेण स राघवः ॥ ४.१४.७ ॥
»Mach sie rasch fruchtbar, wie die Zeit für die Ranke gekommen ist.« So angesprochen von Sugrīva, antwortete jener Rāghava von gerechter Seele.
4.14.8
तमेवोवाच वचनं सुग्रीवं शत्रुसूदनः।
कृताभिज्ञानचिह्नस्त्वमनया गजसाह्वया ॥ ४.१४.८ ॥
Der Feindvernichter sprach zu Sugrīva diese Worte: »Du bist durch diese Ranke namens Gajasāhvayā zum erkannten Zeichen gemacht worden.
4.14.9
लक्ष्मणेन समुत्पाट्य एषा कण्ठे कृता तव।
शोभसेऽप्यधिकं वीर लतया कण्ठसक्तया ॥ ४.१४.९ ॥
Lakṣmaṇa riss sie aus und legte sie dir um den Hals. O Held, du strahlst noch mehr mit dieser Ranke, die sich an deinen Hals schmiegt.
4.14.10
विपरीत इवाकाशे सूर्यो नक्षत्रमालया।
अद्य वालिसमुत्थं ते भयं वैरं च वानर ॥ ४.१४.१० ॥
Du erscheinst wie die Sonne am Himmel, am falschen Ort, mit einer Girlande aus Sternen. O Affe, heute wird die Furcht und Feindschaft, die von Vālin herrührt, enden.
4.14.11
एकेनाहं प्रमोक्ष्यामि बाणमोक्षेण संयुगे।
मम दर्शय सुग्रीव वैरिणं भ्रातृरूपिणम् ॥ ४.१४.११ ॥
Im Kampf werde ich ihn mit einem einzigen Pfeilschuss erlösen. Zeige mir, o Sugrīva, jenen Feind, der die Gestalt eines Bruders angenommen hat.
4.14.12
वाली विनिहतो यावद्वने पांसुषु चेष्टते।
यदि दृष्टिपथं प्राप्तो जीवन् स विनिवर्तते ॥ ४.१४.१२ ॥
Solange Vālin, obwohl erschlagen, im Staub des Waldes zuckt, wird er, sollte er ins Blickfeld kommen, lebend zurückkehren.
4.14.13
ततो दोषेण मागच्छेत् सद्यो गर्हेच्च मां भवान्।
प्रत्यक्षं सप्त ते साला मया बाणेन दारिताः ॥ ४.१४.१३ ॥
Dann soll er nicht aus Schuld kommen; und Ihr dürft mich sogleich tadeln. Vor Euren Augen habe ich mit einem Pfeil jene sieben Sāla-Bäume durchbohrt.
4.14.14
तेनावेहि बलेनाद्य वालिनं निहतं रणे।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे चिरं कृच्छ्रेऽपि तिष्ठता ॥ ४.१४.१४ ॥
Wisse, dass durch eben jene Kraft Vāli heute im Kampf erschlagen wurde. Obwohl ich lange in Not verweilte, habe ich zuvor nie eine Unwahrheit gesprochen.
4.14.15
धर्मलोभपरीतेन न च वक्ष्ये कथंचन।
सफलां च करिष्यामि प्रतिज्ञां जहि संभ्रमम् ॥ ४.१४.१५ ॥
Von der Sehnsucht nach dharma erfüllt, werde ich auf keine Weise (Falsches) sprechen; ich werde mein Gelübde erfüllen. Lege deine Unruhe ab.
4.14.16
प्रसूतं कलमक्षेत्रं वर्षेणेव शतक्रतुः।
तदाह्वाननिमित्तं च वालिनो हेममालिनः ॥ ४.१४.१६ ॥
So wie Śatakratu (Indra) mit Regen ein Feld Kalama-Reis hervorbringt, so tat er dies, um Vāli, den Träger der Goldgirlande, herauszufordern.
4.14.17
सुग्रीव कुरु तं शब्दं निष्पतेद् येन वानरः।
जितकाशी जयश्लाघी त्वया चाधर्षितः पुरात् ॥ ४.१४.१७ ॥
O Sugrīva, erzeuge jenen Laut, damit jener Affe hervortrete—er, der sich für siegreich hält und mit dem Sieg prahlt, und den du aus der Stadt geschmäht hast.
4.14.18
निष्पतिष्यत्यसङ्गेन वाली स प्रियसंयुगः।
रिपूणां धर्षितं श्रुत्वा मर्षयन्ति न संयुगे ॥ ४.१४.१८ ॥
Jener Vāli, der den Kampf liebt, wird ohne Zögern hervortreten; denn wenn sie die Schmähung durch Feinde hören, ertragen Krieger sie im Kampf nicht.
4.14.19
जानन्तस्तु स्वकं वीर्यं स्त्रीसमक्षं विशेषतः।
स तु रामवचः श्रुत्वा सुग्रीवो हेमपिङ्गलः ॥ ४.१४.१९ ॥
Im Bewusstsein seiner eigenen Tapferkeit, zumal vor den Frauen, hörte Sugrīva, goldgelb glänzend, Rāmas Worte und (geriet in Zorn).
4.14.20
ननर्द क्रूरनादेन विनिर्भिन्दन्निवाम्बरम्।
तत्र शब्देन वित्रस्ता गावो यान्ति हतप्रभाः ॥ ४.१४.२० ॥
Er brüllte mit wildem Getöse, als spalte er den Himmel. Vom Schall erschreckt, flohen die Kühe, ihres Glanzes beraubt.
4.14.21
राजदोषपरामृष्टाः कुलस्त्रिय इवाकुलाः।
द्रवन्ति च मृगाः शीघ्रं भग्ना इव रणे हयाः।
पतन्ति च खगा भूमौ क्षीणपुण्या इव ग्रहाः ॥ ४.१४.२१ ॥
Wie angesehene Frauen, von der Schuld eines Königs bedrängt, bestürzt, flohen die Hirsche eilends, und wie im Krieg zerschlagene Pferde liefen sie. Wie Gestirne, deren Verdienst erschöpft ist, fielen die Vögel zu Boden.
4.14.22
ततः स जीमूतकृतप्रणादो
नादं ह्यमुञ्चत् त्वरया प्रतीतः।
सूर्यात्मजः शौर्यविवृद्धतेजाः
सरित्पतिर्वाऽनिलचञ्चलोर्मिः ॥ ४.१४.२२ ॥
Da ließ er, der Sonnensohn, dessen Brüllen wie eine Gewitterwolke klang, dessen Glanz durch Tapferkeit gewachsen war, erfreut und rasch ein Getöse erschallen, wie der Herr der Ströme, dessen Wellen der Wind bewegt.