Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.22.1
वीक्षमाणस्तु मन्दासुः सर्वतो मन्दमुच्छ्वसन्।
आदावेव तु सुग्रीवं ददर्शानुजमग्रतः ॥ ४.२२.१ ॥
Sich umblickend, schwach und langsam atmend, sah Vālī zuerst seinen jüngeren Bruder Sugrīva vor sich.
4.22.2
तं प्राप्तविजयं वाली सुग्रीवं प्लवगेश्वरम्।
आभाष्य व्यक्तया वाचा सस्नेहमिदमब्रवीत् ॥ ४.२२.२ ॥
Vālī sprach Sugrīva, den Herrn der Affen, der den Sieg errungen hatte, liebevoll und mit klarer Stimme so an.
4.22.3
सुग्रीव दोषेण न मां गन्तुमर्हसि किल्बिषात्।
कृष्यमाणं भविष्येण बुद्धिमोहेन मां बलात् ॥ ४.२२.३ ॥
Sugrīva, du solltest mich nicht gehen lassen wegen dieser Schuld, dieser Sünde; mich, der ich durch das, was kommen wird, durch die Verblendung meines Geistes mit Gewalt gezogen werde.
4.22.4
युगपद् विहितं तात न मन्ये सुखमावयोः।
सौहार्दं भ्रातृयुक्तं हि तदिदं जातमन्यथा ॥ ४.२२.४ ॥
Lieber Bruder, ich glaube nicht, dass uns beiden zugleich das Glück bestimmt war; diese brüderliche Freundschaft ist anders geworden.
4.22.5
प्रतिपद्य त्वमद्यैव राज्यमेषां वनौकसाम्।
मामप्यद्यैव गच्छन्तं विद्धि वैवस्वतक्षयम् ॥ ४.२२.५ ॥
Gewinne noch heute die Herrschaft über diese waldbewohnenden Affen; und wisse, dass auch ich heute zur Wohnstätte des Vaivasvata gehe.
4.22.6
जीवितं च हि राज्यं च श्रियं च विपुलां तथा।
प्रजहाम्येष वै तूर्णमहं चागर्हितं यशः ॥ ४.२२.६ ॥
Leben, Königreich und den großen Glanz gebe ich jetzt auf; und auch meinen makellosen Ruhm gebe ich eilends auf.
4.22.7
अस्यां त्वहमवस्थायां वीर वक्ष्यामि यद् वचः।
यद्यप्यसुकरं राजन् कर्तुमेव त्वमर्हसि ॥ ४.२२.७ ॥
In diesem Zustand, o Held, werde ich das Wort sprechen; obwohl es nicht leicht zu tun ist, o König, solltest du es gewiss tun.
4.22.8
सुखार्हं सुखसंवृद्धं बालमेनमबालिशम्।
बाष्पपूर्णमुखं पश्य भूमौ पतितमङ्गदम् ॥ ४.२२.८ ॥
Sieh diesen Aṅgada, des Glücks würdig, im Wohlstand aufgewachsen, ein Kind und doch nicht töricht, auf dem Boden liegend, das Gesicht voller Tränen.
4.22.9
मम प्राणैः प्रियतरं पुत्रं पुत्रमिवौरसम्।
मया हीनमहीनार्थं सर्वतः परिपालय ॥ ४.२२.९ ॥
Beschütze in jeder Hinsicht diesen Sohn, der mir teurer ist als mein Leben, wie einen aus meinem eigenen Leib geborenen Sohn, von mir getrennt, doch an nichts Mangel leidend.
4.22.10
त्वमप्यस्य पिता दाता परित्राता च सर्वशः।
भयेष्वभयदश्चैव यथाहं प्लवगेश्वर ॥ ४.२२.१० ॥
Auch du bist sein Vater, sein Spender und in jeder Hinsicht sein Beschützer, und ein Spender der Furchtlosigkeit in Gefahren, wie ich es bin, o Herr der Affen.
4.22.11
एष तारात्मजः श्रीमांस्त्वया तुल्यपराक्रमः।
रक्षसां च वधे तेषामग्रतस्ते भविष्यति ॥ ४.२२.११ ॥
Dieser glorreiche Sohn Tārās, dir an Tapferkeit gleich, wird vor dir sein bei der Vernichtung jener Rākṣasas.
4.22.12
अनुरूपाणि कर्माणि विक्रम्य बलवान् रणे।
करिष्यत्येष तारेयस्तेजस्वी तरुणोऽङ्गदः ॥ ४.२२.१२ ॥
Der starke, strahlende, junge Sohn Tārās, Aṅgada, wird, nachdem er im Kampf seine Tapferkeit gezeigt hat, Taten vollbringen, die ihm angemessen sind.
4.22.13
सुषेणदुहिता चेयमर्थसूक्ष्मविनिश्चये।
औत्पातिके च विविधे सर्वतः परिनिष्ठिता ॥ ४.२२.१३ ॥
Diese Tochter Suṣeṇas ist in der feinen Beurteilung der Angelegenheiten und in allerlei Vorzeichen durch und durch erfahren.
4.22.14
यदेषा साध्विति ब्रूयात् कार्यं तन्मुक्तसंशयम्।
नहि तारामतं किंचिदन्यथा परिवर्तते ॥ ४.२२.१४ ॥
Sagt sie: 'Es ist gut', so führe jene Handlung ohne Zweifel aus; denn Tāras Ansicht wandelt sich keineswegs.
4.22.15
राघवस्य च ते कार्यं कर्तव्यमविशङ्कया।
स्यादधर्मो ह्यकरणे त्वां च हिंस्यादमानितः ॥ ४.२२.१५ ॥
Du musst Rāghavas Auftrag ohne Zögern erfüllen, denn Unterlassung wäre Adharma, und der Verachtete würde dir schaden.
4.22.16
इमां च मालामाधत्स्व दिव्यां सुग्रीव काञ्चनीम्।
उदारा श्रीः स्थिता ह्यस्यां सम्प्रजह्यान्मृते मयि ॥ ४.२२.१६ ॥
O Sugrīva, lege diesen göttlichen goldenen Kranz an; in ihm wohnt die edle Śrī (Glück), und wenn ich tot bin, wird sie ihn verlassen.
4.22.17
इत्येवमुक्तः सुग्रीवो वालिना भ्रातृसौहृदात्।
हर्षं त्यक्त्वा पुनर्दीनो ग्रहग्रस्त इवोडुराट् ॥ ४.२२.१७ ॥
So von Vāli aus brüderlicher Zuneigung angesprochen, legte Sugrīva seine Freude ab und wurde wieder niedergeschlagen, wie der vom Mondfinsternis ergriffene Mond.
4.22.18
तद्वालिवचनाच्छान्तः कुर्वन् युक्तमतन्द्रितः।
जग्राह सोऽभ्यनुज्ञातो मालां तां चैव काञ्चनीम् ॥ ४.२२.१८ ॥
Durch Vālis Worte beruhigt, das Angemessene tuend und ohne Zögern, nahm er den goldenen Kranz an sich, nachdem er die Erlaubnis erhalten hatte.
4.22.19
तां मालां काञ्चनीं दत्त्वा दृष्ट्वा चैवात्मजं स्थितम्।
संसिद्धः प्रेत्यभावाय स्नेहादङ्गदमब्रवीत् ॥ ४.२२.१९ ॥
Nachdem er jene goldene Girlande gegeben und seinen Sohn Aṅgada stehen gesehen hatte, entschlossen zum Übergang nach dem Tod, sprach er aus Zuneigung zu Aṅgada.
4.22.20
देशकालौ भजस्वाद्य क्षममाणः प्रियाप्रिये।
सुखदुःखसहः काले सुग्रीववशगो भव ॥ ४.२२.२० ॥
Beachte heute Ort und Zeit, ertrage das Angenehme und das Unangenehme, trage Freude und Leid; sei zur rechten Zeit Sugrīva untertan.
4.22.21
यथा हि त्वं महाबाहो लालितः सततं मया।
न तथा वर्तमानं त्वां सुग्रीवो बहु मन्यते ॥ ४.२२.२१ ॥
O du Starkarmiger, wie ich dich stets gehegt habe, so achtet dich Sugrīva in deinem gegenwärtigen Verhalten nicht sehr.
4.22.22
नास्यामित्रैर्गतं गच्छेर्मा शत्रुभिररिंदम।
भर्तुरर्थपरो दान्तः सुग्रीववशगो भव ॥ ४.२२.२२ ॥
O Bezwinger der Feinde, geh nicht den Weg seiner Feinde; dem Wohl deines Herrn ergeben, selbstbeherrscht, sei Sugrīva untertan.
4.22.23
न चातिप्रणयः कार्यः कर्तव्योऽप्रणयश्च ते।
उभयं हि महादोषं तस्मादन्तरदृग् भव ॥ ४.२२.२३ ॥
Man soll weder übermäßige Zuneigung zeigen, noch darf es dir an Zuneigung fehlen; beides sind große Fehler. Darum sei einer, der das Innere sieht.
4.22.24
इत्युक्त्वाथ विवृत्ताक्षः शरसम्पीडितो भृशम्।
विवृतैर्दशनैर्भीमैर्बभूवोत्क्रान्तजीवितः ॥ ४.२२.२४ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, von dem Pfeil heftig gequält, die Augen verdreht, die schrecklichen Zähne entblößt, wurde er dem Leben entrissen.
4.22.25
ततो विचुक्रुशुस्तत्र वानरा हतयूथपाः।
परिदेवयमानास्ते सर्वे प्लवगसत्तमाः ॥ ४.२२.२५ ॥
Da erhoben die Affen dort, deren Anführer erschlagen waren, ein Wehgeschrei; klagend weinten alle diese besten der Springer.
4.22.26
किष्किन्धा ह्यद्य शून्या च स्वर्गते वानरेश्वरे।
उद्यानानि च शून्यानि पर्वताः काननानि च ॥ ४.२२.२६ ॥
Fürwahr, heute ist Kiṣkindhā leer, da der Herr der Affen zum Himmel gegangen ist; die Gärten sind leer, und die Berge und Wälder.
4.22.27
हते प्लवगशार्दूले निष्प्रभा वानराः कृताः।
यस्य वेगेन महता काननानि वनानि च ॥ ४.२२.२७ ॥
Da der Tiger unter den Springern erschlagen ist, sind die Affen ohne Glanz gemacht; durch dessen gewaltige Geschwindigkeit selbst Waldhaine und Wälder (erzitterten).
4.22.28
पुष्पौघेणानुबद्ध्यन्ते करिष्यति तदद्य कः।
येन दत्तं महद् युद्धं गन्धर्वस्य महात्मनः ॥ ४.२२.२८ ॥
Wer wird sie jetzt mit Blütenmassen binden? Wer wird es jetzt tun, der dem hochherzigen Gandharva die große Schlacht lieferte?
4.22.29
गोलभस्य महाबाहोर्दश वर्षाणि पञ्च च।
नैव रात्रौ न दिवसे तद् युद्धमुपशाम्यति ॥ ४.२२.२९ ॥
Jener Kampf mit Golabha, dem Starkarmigen, dauerte fünfzehn Jahre; weder bei Nacht noch bei Tag kam jener Kampf zur Ruhe.
4.22.30
ततः षोडशमे वर्षे गोलभो विनिपातितः।
तं हत्वा दुर्विनीतं तु वाली दंष्ट्राकरालवान्।
सर्वाभयंकरोऽस्माकं कथमेष निपातितः ॥ ४.२२.३० ॥
Dann, im sechzehnten Jahr, wurde Golabha niedergeworfen; nachdem er jenen Frechling erschlagen hatte, Vālī, furchterregend mit hauerartigen Zähnen, Schrecken für uns alle, wie ist dieser gefällt worden?
4.22.31
हते तु वीरे प्लवगाधिपे तदा
प्लवङ्गमास्तत्र न शर्म लेभिरे।
वनेचराः सिंहयुते महावने
यथा हि गावो निहते गवां पतौ ॥ ४.२२.३१ ॥
Als jener Held, der Herr der Springer, erschlagen war, fanden die Affen dort keinen Frieden – wie die Kühe in einem großen, von Löwen heimgesuchten Wald keine Ruhe finden, wenn ihr Herr, der Stier, getötet ist.
4.22.32
ततस्तु तारा व्यसनार्णवप्लुता
मृतस्य भर्तुर्वदनं समीक्ष्य सा।
जगाम भूमिं परिरभ्य वालिनं
महाद्रुमं छिन्नमिवाश्रिता लता ॥ ४.२२.३२ ॥
Da fiel Tārā, in einen Ozean des Unglücks versunken, als sie das Antlitz ihres toten Gatten sah, Vālī umarmend zu Boden – wie eine Ranke, die sich an einen gefällten großen Baum klammert.