வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.22.1
वीक्षमाणस्तु मन्दासुः सर्वतो मन्दमुच्छ्वसन्।
आदावेव तु सुग्रीवं ददर्शानुजमग्रतः ॥ ४.२२.१ ॥
மெல்லிய மூச்சுடன் சுற்றிலும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வாலி, முதலில் தன் தம்பி சுக்ரீவனை தன் முன்னே கண்டான்।
4.22.2
तं प्राप्तविजयं वाली सुग्रीवं प्लवगेश्वरम्।
आभाष्य व्यक्तया वाचा सस्नेहमिदमब्रवीत् ॥ ४.२२.२ ॥
வெற்றி பெற்ற குரங்குகளின் அரசன் சுக்ரீவனை நோக்கி, தெளிவான சொல்லால் அன்புடன் அழைத்து வாலி இவ்வாறு கூறினான்।
4.22.3
सुग्रीव दोषेण न मां गन्तुमर्हसि किल्बिषात्।
कृष्यमाणं भविष्येण बुद्धिमोहेन मां बलात् ॥ ४.२२.३ ॥
சுக்ரீவா, இந்தக் குற்றத்தால் என்னை — எதிர்காலத்தால் இழுக்கப்பட்டு, அறிவு மயக்கத்தால் வலுக்கட்டாயமாக இழுக்கப்படும் என்னை — இந்தப் பாவத்திலிருந்து விலக்கிச் செல்லாதே.
4.22.4
युगपद् विहितं तात न मन्ये सुखमावयोः।
सौहार्दं भ्रातृयुक्तं हि तदिदं जातमन्यथा ॥ ४.२२.४ ॥
அன்புத் தம்பியே, நமக்கு இருவருக்கும் ஒரே நேரத்தில் இன்பம் விதிக்கப்படவில்லை என்று நினைக்கிறேன்; சகோதரர்களுக்குரிய நட்பு இப்படி வேறுவிதமாக ஆகிவிட்டது.
4.22.5
प्रतिपद्य त्वमद्यैव राज्यमेषां वनौकसाम्।
मामप्यद्यैव गच्छन्तं विद्धि वैवस्वतक्षयम् ॥ ४.२२.५ ॥
இன்றே நீ இந்தக் காட்டு வானரங்களின் அரசைப் பெறு; இன்றே நானும் யமலோகத்திற்குச் செல்கிறேன் என்று அறிந்துகொள்.
4.22.6
जीवितं च हि राज्यं च श्रियं च विपुलां तथा।
प्रजहाम्येष वै तूर्णमहं चागर्हितं यशः ॥ ४.२२.६ ॥
உயிரையும், அரசையும், பரந்த செல்வத்தையும் நான் இதோ உடனே விட்டுவிடுகிறேன்; குற்றமற்ற என் புகழையும் விரைவில் விட்டுவிடுகிறேன்.
4.22.7
अस्यां त्वहमवस्थायां वीर वक्ष्यामि यद् वचः।
यद्यप्यसुकरं राजन् कर्तुमेव त्वमर्हसि ॥ ४.२२.७ ॥
வீரனே, இந்த நிலையில் நான் சொல்லப்போகும் வார்த்தையை, அரசே, அது செய்வதற்கு எளிதல்ல என்றாலும், நீ அதைச் செய்யத்தான் வேண்டும்.
4.22.8
सुखार्हं सुखसंवृद्धं बालमेनमबालिशम्।
बाष्पपूर्णमुखं पश्य भूमौ पतितमङ्गदम् ॥ ४.२२.८ ॥
சுகத்துக்குத் தகுதியானவனும், சுகத்தில் வளர்ந்தவனும், பாலனாயினும் அறிவுள்ளவனுமான இந்த அங்கதனைப் பார், கண்ணீர் நிறைந்த முகத்தோடு தரையில் விழுந்து கிடக்கிறான்.
4.22.9
मम प्राणैः प्रियतरं पुत्रं पुत्रमिवौरसम्।
मया हीनमहीनार्थं सर्वतः परिपालय ॥ ४.२२.९ ॥
என் உயிரைவிடப் பிரியமான, என் வயிற்றில் பிறந்த மகனைப் போன்ற இவனை, என்னால் இழந்தவனாயினும் குறைவற்றவனாக, எல்லாவகையிலும் காத்துக்கொள்.
4.22.10
त्वमप्यस्य पिता दाता परित्राता च सर्वशः।
भयेष्वभयदश्चैव यथाहं प्लवगेश्वर ॥ ४.२२.१० ॥
வானரத் தலைவனே, நீயும் இவனுக்குத் தந்தையாகவும், கொடையாளியாகவும், எல்லாவகையிலும் காப்பாளனாகவும், ஆபத்துகளில் அபயம் அளிப்பவனாகவும் இருக்கிறாய்; நானும் அப்படியே.
4.22.11
एष तारात्मजः श्रीमांस्त्वया तुल्यपराक्रमः।
रक्षसां च वधे तेषामग्रतस्ते भविष्यति ॥ ४.२२.११ ॥
தாரையின் மகனாகிய இந்த அங்கதன், சிறப்புமிக்கவன், உன்னைப் போன்ற வீரமுடையவன்; அவர்கள் ராட்சசர்களைக் கொல்லும்போது உனக்கு முன்னே இருப்பான்.
4.22.12
अनुरूपाणि कर्माणि विक्रम्य बलवान् रणे।
करिष्यत्येष तारेयस्तेजस्वी तरुणोऽङ्गदः ॥ ४.२२.१२ ॥
வலிமையும் ஒளியும் இளமையும் கொண்ட இந்த தாரையின் மகன் அங்கதன், போரில் வீரம் காட்டி தனக்குத் தகுந்த செயல்களைச் செய்வான்.
4.22.13
सुषेणदुहिता चेयमर्थसूक्ष्मविनिश्चये।
औत्पातिके च विविधे सर्वतः परिनिष्ठिता ॥ ४.२२.१३ ॥
சுஷேணனின் மகளான இவள், பொருளின் நுண்ணிய முடிவில் மற்றும் பலவகையான சகுனங்களில் எல்லா வகையிலும் தேர்ந்தவள்.
4.22.14
यदेषा साध्विति ब्रूयात् कार्यं तन्मुक्तसंशयम्।
नहि तारामतं किंचिदन्यथा परिवर्तते ॥ ४.२२.१४ ॥
இவள் 'நல்லது' என்று சொன்னால், அந்தச் செயலை ஐயமின்றிச் செய்யலாம்; தாரையின் கருத்து எதுவும் வேறுவிதமாக மாறுவதில்லை.
4.22.15
राघवस्य च ते कार्यं कर्तव्यमविशङ्कया।
स्यादधर्मो ह्यकरणे त्वां च हिंस्यादमानितः ॥ ४.२२.१५ ॥
ராகவனின் (ராமனின்) செயலை நீ தயக்கமின்றிச் செய்ய வேண்டும்; செய்யாவிட்டால் அது அதர்மமாகும், அவமதிக்கப்பட்டவன் உன்னையே அழிக்கக்கூடும்.
4.22.16
इमां च मालामाधत्स्व दिव्यां सुग्रीव काञ्चनीम्।
उदारा श्रीः स्थिता ह्यस्यां सम्प्रजह्यान्मृते मयि ॥ ४.२२.१६ ॥
சுக்ரீவா, இந்தத் தெய்வீகமான பொன் மாலையை அணிந்துகொள்; இதில் உயர்ந்த திரு (செல்வம்) தங்கியிருக்கிறது; நான் இறந்தபின் அவள் இதை விட்டுவிடுவாள்.
4.22.17
इत्येवमुक्तः सुग्रीवो वालिना भ्रातृसौहृदात्।
हर्षं त्यक्त्वा पुनर्दीनो ग्रहग्रस्त इवोडुराट् ॥ ४.२२.१७ ॥
சகோதரப் பாசத்தால் வாலி இவ்வாறு சொல்லவே, சுக்ரீவன் மகிழ்ச்சியை இழந்து மீண்டும் துயருற்றான், கிரகணத்தால் பிடிக்கப்பட்ட சந்திரனைப் போல.
4.22.18
तद्वालिवचनाच्छान्तः कुर्वन् युक्तमतन्द्रितः।
जग्राह सोऽभ्यनुज्ञातो मालां तां चैव काञ्चनीम् ॥ ४.२२.१८ ॥
வாலியின் சொல்லால் அமைதியடைந்து, சரியானதைச் செய்பவனாய், சோம்பலின்றி, அனுமதி பெற்று அந்தப் பொன் மாலையை எடுத்துக்கொண்டான்.
4.22.19
तां मालां काञ्चनीं दत्त्वा दृष्ट्वा चैवात्मजं स्थितम्।
संसिद्धः प्रेत्यभावाय स्नेहादङ्गदमब्रवीत् ॥ ४.२२.१९ ॥
அந்தப் பொன் மாலையைக் கொடுத்துவிட்டு, நின்றிருந்த தன் மகன் அங்கதனைப் பார்த்து, மரணத்திற்குத் தயாரான அவன் அன்போடு அங்கதனிடம் கூறினான்.
4.22.20
देशकालौ भजस्वाद्य क्षममाणः प्रियाप्रिये।
सुखदुःखसहः काले सुग्रीववशगो भव ॥ ४.२२.२० ॥
இன்று இடத்தையும் காலத்தையும் கடைப்பிடி; விருப்பு வெறுப்புகளைப் பொறுத்துக்கொண்டு, இன்பதுன்பங்களைத் தாங்கி, தக்க காலத்தில் சுக்ரீவனுக்கு அடங்கியவனாக இரு.
4.22.21
यथा हि त्वं महाबाहो लालितः सततं मया।
न तथा वर्तमानं त्वां सुग्रीवो बहु मन्यते ॥ ४.२२.२१ ॥
ஓ மகாபாகுவே, நான் உன்னை எப்போதும் செல்லமாக வளர்த்தது போல், நடந்துகொள்ளும் உன்னை சுக்ரீவன் அவ்வளவு மதிப்பதில்லை.
4.22.22
नास्यामित्रैर्गतं गच्छेर्मा शत्रुभिररिंदम।
भर्तुरर्थपरो दान्तः सुग्रीववशगो भव ॥ ४.२२.२२ ॥
ஓ எதிரிகளை அடக்குபவனே, இவனுடைய எதிரிகளின் வழியில் செல்லாதே; தலைவனின் நலனில் ஈடுபட்டு, அடக்கமுடையவனாக, சுக்ரீவனுக்கு அடங்கியிரு.
4.22.23
न चातिप्रणयः कार्यः कर्तव्योऽप्रणयश्च ते।
उभयं हि महादोषं तस्मादन्तरदृग् भव ॥ ४.२२.२३ ॥
அதிக அன்பு காட்டக்கூடாது; அன்பின்மையும் உனக்குக் கூடாது; ஏனெனில் இரண்டும் பெரிய குற்றங்கள்; ஆகவே உள்ளார்ந்ததைக் காண்பவனாக இரு.
4.22.24
इत्युक्त्वाथ विवृत्ताक्षः शरसम्पीडितो भृशम्।
विवृतैर्दशनैर्भीमैर्बभूवोत्क्रान्तजीवितः ॥ ४.२२.२४ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், அம்பால் மிகவும் வருந்தி, கண்கள் சுழன்று, பயங்கரப் பற்களைக் காட்டி, உயிர் பிரிந்தவனானான்.
4.22.25
ततो विचुक्रुशुस्तत्र वानरा हतयूथपाः।
परिदेवयमानास्ते सर्वे प्लवगसत्तमाः ॥ ४.२२.२५ ॥
அப்போது அங்கு தலைவர்கள் கொல்லப்பட்ட குரங்குகள் கதறினர். புலம்பியபடி அந்த உயர்ந்த வானரர்கள் அனைவரும் அழுதனர்.
4.22.26
किष्किन्धा ह्यद्य शून्या च स्वर्गते वानरेश्वरे।
उद्यानानि च शून्यानि पर्वताः काननानि च ॥ ४.२२.२६ ॥
வானர மன்னன் விண்ணுலகு சென்றதால் இன்று கிஷ்கிந்தை வெறிச்சோடிவிட்டது. பூங்காக்களும் மலைகளும் காடுகளும் வெறுமையாகின.
4.22.27
हते प्लवगशार्दूले निष्प्रभा वानराः कृताः।
यस्य वेगेन महता काननानि वनानि च ॥ ४.२२.२७ ॥
தாவுவோரில் புலி போன்ற அவர் கொல்லப்பட்டதால் வானரர்கள் ஒளியிழந்தனர். அவரது பெரும் வேகத்தால் காடுகளும் சோலைகளும் அதிர்ந்தன.
4.22.28
पुष्पौघेणानुबद्ध्यन्ते करिष्यति तदद्य कः।
येन दत्तं महद् युद्धं गन्धर्वस्य महात्मनः ॥ ४.२२.२८ ॥
இனி மலர்க் கொத்துகளால் அவற்றைக் கட்டுவது யார்? இப்போது அதைச் செய்யப்போவது யார்? மகாத்மா கந்தர்வனுடன் பெரும் போர் புரிந்தவன் இனி எங்கே?
4.22.29
गोलभस्य महाबाहोर्दश वर्षाणि पञ्च च।
नैव रात्रौ न दिवसे तद् युद्धमुपशाम्यति ॥ ४.२२.२९ ॥
மகாபாகு கோலபனுடனான அந்தப் போர் பதினைந்து ஆண்டுகள் நடந்தது. இரவிலும் இல்லை, பகலிலும் இல்லை; அந்தப் போர் ஓயவில்லை.
4.22.30
ततः षोडशमे वर्षे गोलभो विनिपातितः।
तं हत्वा दुर्विनीतं तु वाली दंष्ट्राकरालवान्।
सर्वाभयंकरोऽस्माकं कथमेष निपातितः ॥ ४.२२.३० ॥
பின்னர் பதினாறாம் ஆண்டில் கோலபன் வீழ்த்தப்பட்டான். அந்தத் துடுக்கனைக் கொன்ற வாலி, கோரப் பற்களுடையவன், எல்லோருக்கும் அச்சம் தருபவன், நம்முடையவன்; அவன் எப்படி வீழ்த்தப்பட்டான்?
4.22.31
हते तु वीरे प्लवगाधिपे तदा
प्लवङ्गमास्तत्र न शर्म लेभिरे।
वनेचराः सिंहयुते महावने
यथा हि गावो निहते गवां पतौ ॥ ४.२२.३१ ॥
அந்த வீரத் தலைவன் வீழ்ந்ததும், அங்கிருந்த குரங்குகள் சற்றும் அமைதி பெறவில்லை; சிங்கங்கள் நிறைந்த பெரிய காட்டில் வாழும் பசுக்கள், தங்கள் தலைவன் (காளை) கொல்லப்பட்டபோது அமைதியின்றித் தவிப்பது போல.
4.22.32
ततस्तु तारा व्यसनार्णवप्लुता
मृतस्य भर्तुर्वदनं समीक्ष्य सा।
जगाम भूमिं परिरभ्य वालिनं
महाद्रुमं छिन्नमिवाश्रिता लता ॥ ४.२२.३२ ॥
பின்னர் துயரக் கடலில் மூழ்கிய தாரை, இறந்த கணவனின் முகத்தைக் கண்டு, வாலியைத் தழுவிக்கொண்டு நிலத்தில் வீழ்ந்தாள்; வெட்டுண்ட பெரிய மரத்தைச் சுற்றிய கொடி போல.