വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 4.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.22.1
वीक्षमाणस्तु मन्दासुः सर्वतो मन्दमुच्छ्वसन्।
आदावेव तु सुग्रीवं ददर्शानुजमग्रतः ॥ ४.२२.१ ॥
മന്ദമായി ശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് ചുറ്റും നോക്കിയ വാലി, ആദ്യം തന്റെ അനുജൻ സുഗ്രീവനെ മുന്നിൽ കണ്ടു.
4.22.2
तं प्राप्तविजयं वाली सुग्रीवं प्लवगेश्वरम्।
आभाष्य व्यक्तया वाचा सस्नेहमिदमब्रवीत् ॥ ४.२२.२ ॥
വിജയം നേടിയ വാനരേശ്വരനായ സുഗ്രീവനെ വാലി വ്യക്തമായ വാക്കുകളാൽ സ്നേഹപൂർവ്വം വിളിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
4.22.3
सुग्रीव दोषेण न मां गन्तुमर्हसि किल्बिषात्।
कृष्यमाणं भविष्येण बुद्धिमोहेन मां बलात् ॥ ४.२२.३ ॥
സുഗ്രീവാ, ഈ തെറ്റിനാൽ, ഭാവിയാലും ബുദ്ധിമോഹത്താലും ബലമായി വലിക്കപ്പെടുന്ന എന്നെ ഈ പാപത്തിൽനിന്ന് പോകാൻ അനുവദിക്കരുത്.
4.22.4
युगपद् विहितं तात न मन्ये सुखमावयोः।
सौहार्दं भ्रातृयुक्तं हि तदिदं जातमन्यथा ॥ ४.२२.४ ॥
പ്രിയ അനുജാ, നമ്മൾ രണ്ടുപേർക്കും ഒരേസമയം സുഖം വിധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; സഹോദരന്മാരുടെ സൗഹൃദം മറ്റൊരുവിധമായി മാറി.
4.22.5
प्रतिपद्य त्वमद्यैव राज्यमेषां वनौकसाम्।
मामप्यद्यैव गच्छन्तं विद्धि वैवस्वतक्षयम् ॥ ४.२२.५ ॥
ഇന്നുതന്നെ നീ ഈ വനവാസികളായ വാനരന്മാരുടെ രാജ്യം ഏറ്റെടുക്കുക; ഇന്നുതന്നെ ഞാനും യമലോകത്തേക്ക് പോകുകയാണെന്ന് അറിയുക.
4.22.6
जीवितं च हि राज्यं च श्रियं च विपुलां तथा।
प्रजहाम्येष वै तूर्णमहं चागर्हितं यशः ॥ ४.२२.६ ॥
ജീവനും രാജ്യവും വിപുലമായ ഐശ്വര്യവും ഞാൻ ഇതാ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; നിർദോഷമായ എന്റെ യശസ്സും വേഗം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
4.22.7
अस्यां त्वहमवस्थायां वीर वक्ष्यामि यद् वचः।
यद्यप्यसुकरं राजन् कर्तुमेव त्वमर्हसि ॥ ४.२२.७ ॥
വീരാ, ഈ അവസ്ഥയിൽ ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്ന വാക്ക് കേൾക്കുക. രാജാവേ, അത് ചെയ്യുക എളുപ്പമല്ലെങ്കിലും നീ അത് ചെയ്യാൻ അർഹനാണ്.
4.22.8
सुखार्हं सुखसंवृद्धं बालमेनमबालिशम्।
बाष्पपूर्णमुखं पश्य भूमौ पतितमङ्गदम् ॥ ४.२२.८ ॥
സുഖത്തിന് അർഹനും സുഖത്തിൽ വളർന്നവനും ബാലനെങ്കിലും പക്വതയുള്ളവനുമായ ഈ അംഗദനെ നോക്കൂ; കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അവൻ നിലത്തു വീണു കിടക്കുന്നു.
4.22.9
मम प्राणैः प्रियतरं पुत्रं पुत्रमिवौरसम्।
मया हीनमहीनार्थं सर्वतः परिपालय ॥ ४.२२.९ ॥
എന്റെ പ്രാണനേക്കാൾ പ്രിയനായ, എന്റെ സ്വന്തം പുത്രനെപ്പോലെയുള്ള ഈ മകനെ, എന്നിൽനിന്ന് അകന്നവനെങ്കിലും ഒരു കുറവുമില്ലാതെ എല്ലാ വിധത്തിലും സംരക്ഷിക്കുക.
4.22.10
त्वमप्यस्य पिता दाता परित्राता च सर्वशः।
भयेष्वभयदश्चैव यथाहं प्लवगेश्वर ॥ ४.२२.१० ॥
വാനരരാജാവേ, നീയും ഇവന് പിതാവും ദാതാവും എല്ലാ വിധത്തിലും രക്ഷകനും ആപത്തുകളിൽ അഭയം നൽകുന്നവനുമാണ്; ഞാൻ ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ.
4.22.11
एष तारात्मजः श्रीमांस्त्वया तुल्यपराक्रमः।
रक्षसां च वधे तेषामग्रतस्ते भविष्यति ॥ ४.२२.११ ॥
താരയുടെ പുത്രനായ ഈ ശ്രീമാനായ അംഗദൻ നിനക്കു തുല്യപരാക്രമിയാണ്; രാക്ഷസരുടെ വധത്തിൽ അവൻ നിന്റെ മുന്നിൽത്തന്നെ നിൽക്കും.
4.22.12
अनुरूपाणि कर्माणि विक्रम्य बलवान् रणे।
करिष्यत्येष तारेयस्तेजस्वी तरुणोऽङ्गदः ॥ ४.२२.१२ ॥
ബലവാനും തേജസ്വിയും യുവാവുമായ ഈ താരയുടെ പുത്രൻ അംഗദൻ യുദ്ധത്തിൽ പരാക്രമം കാട്ടി തനിക്കു യോജിച്ച കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യും.
4.22.13
सुषेणदुहिता चेयमर्थसूक्ष्मविनिश्चये।
औत्पातिके च विविधे सर्वतः परिनिष्ठिता ॥ ४.२२.१३ ॥
സുഷേണന്റെ പുത്രിയായ ഇവൾ, കാര്യത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ തീരുമാനത്തിലും പലവിധ ഉത്പാതങ്ങളിലും എല്ലാ വിധത്തിലും നിപുണയാണ്.
4.22.14
यदेषा साध्विति ब्रूयात् कार्यं तन्मुक्तसंशयम्।
नहि तारामतं किंचिदन्यथा परिवर्तते ॥ ४.२२.१४ ॥
ഇവൾ 'നല്ലത്' എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആ കാര്യം സംശയമില്ലാതെ ചെയ്യുക; താരയുടെ അഭിപ്രായം ഒരിക്കലും മറ്റൊരുവിധം മാറുന്നില്ല.
4.22.15
राघवस्य च ते कार्यं कर्तव्यमविशङ्कया।
स्यादधर्मो ह्यकरणे त्वां च हिंस्यादमानितः ॥ ४.२२.१५ ॥
രാഘവന്റെ (രാമന്റെ) കാര്യം നീ ശങ്കയില്ലാതെ ചെയ്യണം; ചെയ്യാതിരുന്നാൽ അധർമ്മമാകും, അപമാനിതൻ നിന്നെത്തന്നെ ഹിംസിക്കും.
4.22.16
इमां च मालामाधत्स्व दिव्यां सुग्रीव काञ्चनीम्।
उदारा श्रीः स्थिता ह्यस्यां सम्प्रजह्यान्मृते मयि ॥ ४.२२.१६ ॥
സുഗ്രീവാ, ഈ ദിവ്യമായ സ്വർണ്ണമാല അണിയുക; ഇതിൽ ഉദാരമായ ശ്രീ വസിക്കുന്നു; ഞാൻ മരിച്ചാൽ അവൾ ഇതിനെ ഉപേക്ഷിക്കും.
4.22.17
इत्येवमुक्तः सुग्रीवो वालिना भ्रातृसौहृदात्।
हर्षं त्यक्त्वा पुनर्दीनो ग्रहग्रस्त इवोडुराट् ॥ ४.२२.१७ ॥
സഹോദരസ്നേഹത്താൽ വാലി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ സുഗ്രീവൻ സന്തോഷം ഉപേക്ഷിച്ച് വീണ്ടും ദീനനായി, ഗ്രഹണത്തിൽ പിടിപെട്ട ചന്ദ്രനെപ്പോലെ.
4.22.18
तद्वालिवचनाच्छान्तः कुर्वन् युक्तमतन्द्रितः।
जग्राह सोऽभ्यनुज्ञातो मालां तां चैव काञ्चनीम् ॥ ४.२२.१८ ॥
വാലിയുടെ വാക്കിൽ ശാന്തനായി, ഉചിതമായത് ചെയ്യുന്നവനായി, അലസതയില്ലാതെ, അനുമതി ലഭിച്ച് ആ സ്വർണ്ണമാല അവൻ സ്വീകരിച്ചു.
4.22.19
तां मालां काञ्चनीं दत्त्वा दृष्ट्वा चैवात्मजं स्थितम्।
संसिद्धः प्रेत्यभावाय स्नेहादङ्गदमब्रवीत् ॥ ४.२२.१९ ॥
ആ സ്വർണ്ണമാല നൽകി, നിൽക്കുന്ന തന്റെ പുത്രൻ അംഗദനെ കണ്ട്, മരണത്തിന് സന്നദ്ധനായ അവൻ സ്നേഹത്തോടെ അംഗദനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
4.22.20
देशकालौ भजस्वाद्य क्षममाणः प्रियाप्रिये।
सुखदुःखसहः काले सुग्रीववशगो भव ॥ ४.२२.२० ॥
ഇന്ന് ദേശകാലങ്ങളെ പാലിക്കുക; പ്രിയാപ്രിയങ്ങളെ ക്ഷമിച്ച്, സുഖദുഃഖങ്ങളെ സഹിച്ച്, യഥാസമയം സുഗ്രീവന്റെ വശത്തിൽ ഇരിക്കുക.
4.22.21
यथा हि त्वं महाबाहो लालितः सततं मया।
न तथा वर्तमानं त्वां सुग्रीवो बहु मन्यते ॥ ४.२२.२१ ॥
ഹേ മഹാബാഹോ, ഞാൻ നിന്നെ എപ്പോഴും ലാളിച്ചു വളർത്തിയതുപോലെ, പെരുമാറുന്ന നിന്നെ സുഗ്രീവൻ അത്രമേൽ ബഹുമാനിക്കുന്നില്ല.
4.22.22
नास्यामित्रैर्गतं गच्छेर्मा शत्रुभिररिंदम।
भर्तुरर्थपरो दान्तः सुग्रीववशगो भव ॥ ४.२२.२२ ॥
ഹേ ശത്രുദമനാ, ഇവന്റെ ശത്രുക്കളുടെ വഴിയിൽ പോകരുത്; യജമാനന്റെ ഹിതത്തിൽ മുഴുകി, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമുള്ളവനായി, സുഗ്രീവന്റെ വശത്തിൽ ഇരിക്കുക.
4.22.23
न चातिप्रणयः कार्यः कर्तव्योऽप्रणयश्च ते।
उभयं हि महादोषं तस्मादन्तरदृग् भव ॥ ४.२२.२३ ॥
അധികമായ സ്നേഹം കാണിക്കരുത്; സ്നേഹമില്ലായ്മയും നിനക്കുണ്ടാകരുത്; ഇവ രണ്ടും വലിയ ദോഷങ്ങളാണ്; അതിനാൽ ഉള്ളിലെ കാര്യം കാണുന്നവനാകുക.
4.22.24
इत्युक्त्वाथ विवृत्ताक्षः शरसम्पीडितो भृशम्।
विवृतैर्दशनैर्भीमैर्बभूवोत्क्रान्तजीवितः ॥ ४.२२.२४ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, അമ്പിനാൽ അത്യന്തം പീഡിതനായി, കണ്ണുകൾ മറിഞ്ഞ്, ഭയങ്കരമായ പല്ലുകൾ കാട്ടി, ജീവൻ വിട്ടുപോയവനായി.
4.22.25
ततो विचुक्रुशुस्तत्र वानरा हतयूथपाः।
परिदेवयमानास्ते सर्वे प्लवगसत्तमाः ॥ ४.२२.२५ ॥
അപ്പോൾ അവിടെ യൂഥപന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ട വാനരന്മാർ നിലവിളിച്ചു. വിലപിച്ചുകൊണ്ട് ആ ശ്രേഷ്ഠ വാനരന്മാരെല്ലാം കരഞ്ഞു.
4.22.26
किष्किन्धा ह्यद्य शून्या च स्वर्गते वानरेश्वरे।
उद्यानानि च शून्यानि पर्वताः काननानि च ॥ ४.२२.२६ ॥
വാനരേശ്വരൻ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചതിനാൽ ഇന്ന് കിഷ്കിന്ധ ശൂന്യമായി. ഉദ്യാനങ്ങളും പർവതങ്ങളും കാടുകളും ശൂന്യമായി.
4.22.27
हते प्लवगशार्दूले निष्प्रभा वानराः कृताः।
यस्य वेगेन महता काननानि वनानि च ॥ ४.२२.२७ ॥
ചാടുന്നവരിൽ കടുവയെപ്പോലെയുള്ളവൻ വധിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ വാനരന്മാർ പ്രഭയറ്റവരായി. അവന്റെ മഹാവേഗത്താൽ കാടുകളും വനങ്ങളും വിറച്ചിരുന്നു.
4.22.28
पुष्पौघेणानुबद्ध्यन्ते करिष्यति तदद्य कः।
येन दत्तं महद् युद्धं गन्धर्वस्य महात्मनः ॥ ४.२२.२८ ॥
പുഷ്പക്കൂട്ടങ്ങളാൽ അവയെ ഇനി ആര് ബന്ധിക്കും? മഹാത്മാവായ ഗന്ധർവനോട് മഹായുദ്ധം നടത്തിയവൻ ഇനി ആരാണ് അത് ചെയ്യുക?
4.22.29
गोलभस्य महाबाहोर्दश वर्षाणि पञ्च च।
नैव रात्रौ न दिवसे तद् युद्धमुपशाम्यति ॥ ४.२२.२९ ॥
മഹാബാഹുവായ ഗോലഭനോടുള്ള ആ യുദ്ധം പതിനഞ്ച് വർഷം നീണ്ടു. രാത്രിയിലും പകലിലും അത് ശമിച്ചിരുന്നില്ല.
4.22.30
ततः षोडशमे वर्षे गोलभो विनिपातितः।
तं हत्वा दुर्विनीतं तु वाली दंष्ट्राकरालवान्।
सर्वाभयंकरोऽस्माकं कथमेष निपातितः ॥ ४.२२.३० ॥
പിന്നെ പതിനാറാം വർഷം ഗോലഭൻ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു. ആ ദുർവിനീതനെ കൊന്ന വാലി, കോരദംഷ്ട്രകളാൽ ഭയങ്കരൻ, നമ്മൾക്കെല്ലാം ഭയം നൽകുന്നവൻ, ഇവൻ എങ്ങനെ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു?
4.22.31
हते तु वीरे प्लवगाधिपे तदा
प्लवङ्गमास्तत्र न शर्म लेभिरे।
वनेचराः सिंहयुते महावने
यथा हि गावो निहते गवां पतौ ॥ ४.२२.३१ ॥
ആ വീരനായ വാനരാധിപൻ വീണപ്പോൾ അവിടത്തെ വാനരന്മാർക്ക് ഒട്ടും ശാന്തി ലഭിച്ചില്ല; സിംഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മഹാവനത്തിൽ യജമാനനായ കാള ചത്തപ്പോൾ പശുക്കൾക്ക് സ്വസ്ഥതയില്ലാത്തതുപോലെ.
4.22.32
ततस्तु तारा व्यसनार्णवप्लुता
मृतस्य भर्तुर्वदनं समीक्ष्य सा।
जगाम भूमिं परिरभ्य वालिनं
महाद्रुमं छिन्नमिवाश्रिता लता ॥ ४.२२.३२ ॥
അപ്പോൾ ദുഃഖസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയ താര, മരിച്ച ഭർത്താവിന്റെ മുഖം കണ്ട് വാലിയെ പുണർന്ന് നിലത്തുവീണു; വെട്ടിവീഴ്ത്തിയ മഹാവൃക്ഷത്തെ ചുറ്റിയ വള്ളിപോലെ.