Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 4.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.22.1
वीक्षमाणस्तु मन्दासुः सर्वतो मन्दमुच्छ्वसन्।
आदावेव तु सुग्रीवं ददर्शानुजमग्रतः ॥ ४.२२.१ ॥
Olhando ao redor, respirando fraca e lentamente, Vālī viu primeiro seu irmão mais novo Sugrīva diante de si.
4.22.2
तं प्राप्तविजयं वाली सुग्रीवं प्लवगेश्वरम्।
आभाष्य व्यक्तया वाचा सस्नेहमिदमब्रवीत् ॥ ४.२२.२ ॥
Vālī, dirigindo-se com afeto a Sugrīva, senhor dos macacos, que havia conquistado a vitória, disse estas palavras em voz clara.
4.22.3
सुग्रीव दोषेण न मां गन्तुमर्हसि किल्बिषात्।
कृष्यमाणं भविष्येण बुद्धिमोहेन मां बलात् ॥ ४.२२.३ ॥
Sugrīva, não deves deixar-me partir por esta falta, por este pecado; a mim, que sou arrastado à força pelo futuro, pelo engano do meu entendimento.
4.22.4
युगपद् विहितं तात न मन्ये सुखमावयोः।
सौहार्दं भ्रातृयुक्तं हि तदिदं जातमन्यथा ॥ ४.२२.४ ॥
Caro irmão, não penso que a felicidade tenha sido destinada a nós dois ao mesmo tempo; esta amizade própria de irmãos tornou-se outra.
4.22.5
प्रतिपद्य त्वमद्यैव राज्यमेषां वनौकसाम्।
मामप्यद्यैव गच्छन्तं विद्धि वैवस्वतक्षयम् ॥ ४.२२.५ ॥
Hoje mesmo obtém tu o reino destes macacos que habitam a floresta; e sabe que hoje mesmo eu também vou para a morada de Vaivasvata.
4.22.6
जीवितं च हि राज्यं च श्रियं च विपुलां तथा।
प्रजहाम्येष वै तूर्णमहं चागर्हितं यशः ॥ ४.२२.६ ॥
A vida, o reino e o vasto esplendor abandono agora; e também abandono prontamente a minha fama sem mácula.
4.22.7
अस्यां त्वहमवस्थायां वीर वक्ष्यामि यद् वचः।
यद्यप्यसुकरं राजन् कर्तुमेव त्वमर्हसि ॥ ४.२२.७ ॥
Nesta condição, ó herói, direi a palavra; embora não seja fácil de fazer, ó rei, tu certamente deves fazê-la.
4.22.8
सुखार्हं सुखसंवृद्धं बालमेनमबालिशम्।
बाष्पपूर्णमुखं पश्य भूमौ पतितमङ्गदम् ॥ ४.२२.८ ॥
Olha para este Aṅgada, digno de felicidade, criado na comodidade, criança mas não tolo, caído no chão com o rosto cheio de lágrimas.
4.22.9
मम प्राणैः प्रियतरं पुत्रं पुत्रमिवौरसम्।
मया हीनमहीनार्थं सर्वतः परिपालय ॥ ४.२२.९ ॥
Protege em tudo este filho, mais querido que a minha vida, como um filho nascido do meu próprio corpo, privado de mim mas sem nada lhe faltar.
4.22.10
त्वमप्यस्य पिता दाता परित्राता च सर्वशः।
भयेष्वभयदश्चैव यथाहं प्लवगेश्वर ॥ ४.२२.१० ॥
Tu também és seu pai, seu provedor e protetor em tudo, e dador de destemor nos perigos, como eu o sou, ó senhor dos macacos.
4.22.11
एष तारात्मजः श्रीमांस्त्वया तुल्यपराक्रमः।
रक्षसां च वधे तेषामग्रतस्ते भविष्यति ॥ ४.२२.११ ॥
Este glorioso filho de Tārā, igual a ti em valor, estará diante de ti na matança daqueles rākṣasas.
4.22.12
अनुरूपाणि कर्माणि विक्रम्य बलवान् रणे।
करिष्यत्येष तारेयस्तेजस्वी तरुणोऽङ्गदः ॥ ४.२२.१२ ॥
O forte, resplandecente e jovem filho de Tārā, Aṅgada, tendo mostrado o seu valor na batalha, realizará feitos dignos de si.
4.22.13
सुषेणदुहिता चेयमर्थसूक्ष्मविनिश्चये।
औत्पातिके च विविधे सर्वतः परिनिष्ठिता ॥ ४.२२.१३ ॥
Esta filha de Suṣeṇa é plenamente perita no sutil julgamento dos assuntos e em todo tipo de presságios.
4.22.14
यदेषा साध्विति ब्रूयात् कार्यं तन्मुक्तसंशयम्।
नहि तारामतं किंचिदन्यथा परिवर्तते ॥ ४.२२.१४ ॥
Se ela disser: 'É bom', então realize essa ação sem dúvida, pois a opinião de Tārā nunca muda de forma alguma.
4.22.15
राघवस्य च ते कार्यं कर्तव्यमविशङ्कया।
स्यादधर्मो ह्यकरणे त्वां च हिंस्यादमानितः ॥ ४.२२.१५ ॥
Deves cumprir a tarefa de Rāghava sem hesitar, pois não fazê-lo seria adharma, e o desonrado te prejudicaria.
4.22.16
इमां च मालामाधत्स्व दिव्यां सुग्रीव काञ्चनीम्।
उदारा श्रीः स्थिता ह्यस्यां सम्प्रजह्यान्मृते मयि ॥ ४.२२.१६ ॥
Ó Sugrīva, coloca esta guirlanda dourada divina; nela habita a nobre Śrī (fortuna), e quando eu morrer ela a abandonará.
4.22.17
इत्येवमुक्तः सुग्रीवो वालिना भ्रातृसौहृदात्।
हर्षं त्यक्त्वा पुनर्दीनो ग्रहग्रस्त इवोडुराट् ॥ ४.२२.१७ ॥
Assim falado por Vāli por afeto fraterno, Sugrīva abandonou sua alegria e tornou-se novamente abatido, como a lua apanhada por um eclipse.
4.22.18
तद्वालिवचनाच्छान्तः कुर्वन् युक्तमतन्द्रितः।
जग्राह सोऽभ्यनुज्ञातो मालां तां चैव काञ्चनीम् ॥ ४.२२.१८ ॥
Acalmado pelas palavras de Vāli, fazendo o que era adequado e sem demora, tomou a guirlanda dourada com sua permissão.
4.22.19
तां मालां काञ्चनीं दत्त्वा दृष्ट्वा चैवात्मजं स्थितम्।
संसिद्धः प्रेत्यभावाय स्नेहादङ्गदमब्रवीत् ॥ ४.२२.१९ ॥
Tendo dado aquela guirlanda de ouro, e vendo seu filho Aṅgada de pé, resolvido para a passagem após a morte, falou a Aṅgada com afeto.
4.22.20
देशकालौ भजस्वाद्य क्षममाणः प्रियाप्रिये।
सुखदुःखसहः काले सुग्रीववशगो भव ॥ ४.२२.२० ॥
Hoje, observa o lugar e o tempo, suportando o agradável e o desagradável, sofrendo alegria e dor; sê submisso a Sugrīva no tempo devido.
4.22.21
यथा हि त्वं महाबाहो लालितः सततं मया।
न तथा वर्तमानं त्वां सुग्रीवो बहु मन्यते ॥ ४.२२.२१ ॥
Ó tu, de braços poderosos, como sempre te criei com carinho, assim Sugrīva não te valoriza muito no teu comportamento atual.
4.22.22
नास्यामित्रैर्गतं गच्छेर्मा शत्रुभिररिंदम।
भर्तुरर्थपरो दान्तः सुग्रीववशगो भव ॥ ४.२२.२२ ॥
Ó domador de inimigos, não sigas o caminho dos seus inimigos; dedicado ao bem do teu senhor, senhor de ti mesmo, sê submisso a Sugrīva.
4.22.23
न चातिप्रणयः कार्यः कर्तव्योऽप्रणयश्च ते।
उभयं हि महादोषं तस्मादन्तरदृग् भव ॥ ४.२२.२३ ॥
Nem se deve mostrar afeto excessivo, nem deves carecer de afeto; ambos são grandes faltas. Portanto, sê aquele que vê a verdade interior.
4.22.24
इत्युक्त्वाथ विवृत्ताक्षः शरसम्पीडितो भृशम्।
विवृतैर्दशनैर्भीमैर्बभूवोत्क्रान्तजीवितः ॥ ४.२२.२४ ॥
Tendo dito isto, muito atormentado pela flecha, os olhos revirados, mostrando os terríveis dentes, tornou-se aquele cuja vida se havia ido.
4.22.25
ततो विचुक्रुशुस्तत्र वानरा हतयूथपाः।
परिदेवयमानास्ते सर्वे प्लवगसत्तमाः ॥ ४.२२.२५ ॥
Então os macacos ali, cujos chefes tinham sido mortos, ergueram um clamor; lamentando-se, todos aqueles melhores dos saltadores choraram.
4.22.26
किष्किन्धा ह्यद्य शून्या च स्वर्गते वानरेश्वरे।
उद्यानानि च शून्यानि पर्वताः काननानि च ॥ ४.२२.२६ ॥
Na verdade, hoje Kiṣkindhā está vazia, pois o senhor dos macacos foi para o céu; os jardins estão vazios, e as montanhas e as florestas.
4.22.27
हते प्लवगशार्दूले निष्प्रभा वानराः कृताः।
यस्य वेगेन महता काननानि वनानि च ॥ ४.२२.२७ ॥
Com o tigre entre os saltadores abatido, os macacos ficaram sem brilho; pela cuja grande velocidade até os bosques e as florestas (tremiam).
4.22.28
पुष्पौघेणानुबद्ध्यन्ते करिष्यति तदद्य कः।
येन दत्तं महद् युद्धं गन्धर्वस्य महात्मनः ॥ ४.२२.२८ ॥
Quem agora os atará com massas de flores? Quem o fará agora, aquele que deu a grande batalha ao magnânimo Gandharva?
4.22.29
गोलभस्य महाबाहोर्दश वर्षाणि पञ्च च।
नैव रात्रौ न दिवसे तद् युद्धमुपशाम्यति ॥ ४.२२.२९ ॥
Aquela batalha com Golabha, o de braços poderosos, durou quinze anos; nem de noite nem de dia aquela batalha cessava.
4.22.30
ततः षोडशमे वर्षे गोलभो विनिपातितः।
तं हत्वा दुर्विनीतं तु वाली दंष्ट्राकरालवान्।
सर्वाभयंकरोऽस्माकं कथमेष निपातितः ॥ ४.२२.३० ॥
Então, no décimo sexto ano, Golabha foi abatido; tendo matado aquele insolente, Vālī, temível com presas como dentes, terror de todos nós, como foi este derrubado?
4.22.31
हते तु वीरे प्लवगाधिपे तदा
प्लवङ्गमास्तत्र न शर्म लेभिरे।
वनेचराः सिंहयुते महावने
यथा हि गावो निहते गवां पतौ ॥ ४.२२.३१ ॥
Quando aquele herói, senhor dos saltadores, foi abatido, os macacos ali não encontraram consolo; como as vacas numa grande floresta infestada de leões não encontram paz quando o seu senhor, o touro, é morto.
4.22.32
ततस्तु तारा व्यसनार्णवप्लुता
मृतस्य भर्तुर्वदनं समीक्ष्य सा।
जगाम भूमिं परिरभ्य वालिनं
महाद्रुमं छिन्नमिवाश्रिता लता ॥ ४.२२.३२ ॥
Então Tārā, mergulhada num oceano de infortúnio, ao ver o rosto do marido morto, abraçou Vālī e caiu ao chão, como uma trepadeira agarrada a uma grande árvore cortada.