Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.27.1
अभिषिक्ते तु सुग्रीवे प्रविष्टे वानरे गुहाम्।
आजगाम सह भ्रात्रा रामः प्रस्रवणं गिरिम् ॥ ४.२७.१ ॥
Als Sugrīva gesalbt war und der Affe in die Höhle eingetreten war, kam Rāma mit seinem Bruder zum Berg Prasravaṇa.
4.27.2
शार्दूलमृगसंघुष्टं सिंहैर्भीमरवैर्वृतम्।
नानागुल्मलतागूढं बहुपादपसंकुलम् ॥ ४.२७.२ ॥
Erfüllt vom Geschrei von Tigern und Hirschen, umgeben von Löwen mit schrecklichem Gebrüll, verborgen unter vielen Sträuchern und Ranken, dicht mit vielen Bäumen bestanden.
4.27.3
ऋक्षवानरगोपुच्छैर्मार्जारैश्च निषेवितम्।
मेघराशिनिभं शैलं नित्यं शुचिकरं शिवम् ॥ ४.२७.३ ॥
Von Bären, Affen, Gopucchas und Katzen aufgesucht, einer Wolkenmasse gleichend, stets reinigend und heilbringend, der Berg.
4.27.4
तस्य शैलस्य शिखरे महतीमायतां गुहाम्।
प्रत्यगृह्णीत वासार्थं रामः सौमित्रिणा सह ॥ ४.२७.४ ॥
Auf dem Gipfel jenes Berges nahm Rāma zusammen mit Saumitri (Lakṣmaṇa) eine große, weite Höhle als Wohnstätte an.
4.27.5
कृत्वा च समयं रामः सुग्रीवेण सहानघः।
कालयुक्तं महद्वाक्यमुवाच रघुनन्दनः ॥ ४.२७.५ ॥
Nachdem er mit Sugrīva ein Abkommen geschlossen hatte, sprach der makellose Rāma, Freude der Raghus, ein gewichtiges, der Jahreszeit angemessenes Wort.
4.27.6
विनीतं भ्रातरं भ्राता लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम्।
इयं गिरिगुहा रम्या विशाला युक्तमारुता ॥ ४.२७.६ ॥
Zu seinem bescheidenen Bruder Lakṣmaṇa, dem Mehrer des Glanzes, sprach der Bruder (Rāma): Diese Berghöhle ist anmutig und geräumig, und hier wehen die Winde, wie es sich gehört.
4.27.7
अस्यां वत्स्याम सौमित्रे वर्षरात्रमरिंदम।
गिरिशृङ्गमिदं रम्यमुत्तमं पार्थिवात्मज ॥ ४.२७.७ ॥
Hier, o Sohn der Sumitrā, o Bezwinger der Feinde, werden wir die Regennächte verbringen. O Prinz, dieser Bergesgipfel ist lieblich und vortrefflich.
4.27.8
श्वेताभिः कृष्णताम्राभिः शिलाभिरुपशोभितम्।
नानाधातुसमाकीर्णं नदीदर्दुरसंयुतम् ॥ ४.२७.८ ॥
Dieser Berg ist mit weißen, dunklen und kupferroten Felsen geschmückt, übersät mit verschiedenen Mineralien und verbunden mit Flüssen und Fröschen.
4.27.9
विविधैर्वृक्षषण्डैश्च चारुचित्रलतायुतम्।
नानाविहगसंघुष्टं मयूरवरनादितम् ॥ ४.२७.९ ॥
Dieser Berg ist mit verschiedenen Baumgruppen und schönen, bunten Ranken geschmückt, hallt wider vom Gesang vieler Vogelarten und echot vom vortrefflichen Schreien der Pfauen.
4.27.10
मालतीकुन्दगुल्मैश्च सिन्दुवारैः शिरीषकैः।
कदम्बार्जुनसर्जैश्च पुष्पितैरुपशोभितम् ॥ ४.२७.१० ॥
Dieser Berg ist mit Jasmin- und Kunda-Sträuchern, mit Sindhuvāra-, Śirīṣa-, Kadamba-, Arjuna- und Sarja-Bäumen geschmückt, alle in Blüte.
4.27.11
इयं च नलिनी रम्या फुल्लपङ्कजमण्डिता।
नातिदूरे गुहाया नौ भविष्यति नृपात्मज ॥ ४.२७.११ ॥
O Prinz, dieser liebliche Lotusteich, geschmückt mit aufgeblühten Lotussen, wird nicht weit von unserer Höhle entfernt sein.
4.27.12
प्रागुदक्प्रवणे देशे गुहा साधु भविष्यति।
पश्चाच्चैवोन्नता सौम्य निवातेयं भविष्यति ॥ ४.२७.१२ ॥
An einem nach Nordosten abfallenden Ort wird diese Höhle gut sein. O Sanfter, dahinter wird das Gelände ansteigen, und sie wird vor dem Wind geschützt sein.
4.27.13
गुहाद्वारे च सौमित्रे शिला समतला शिवा।
कृष्णा चैवायता चैव भिन्नाञ्जनचयोपमा ॥ ४.२७.१३ ॥
O Saumitri, am Höhleneingang liegt ein ebener, glückverheißender, dunkler und ausgedehnter Fels, gleich einem Haufen zerbrochenen Collyriums.
4.27.14
गिरिशृङ्गमिदं तात पश्य चोत्तरतः शुभम्।
भिन्नाञ्जनचयाकारमम्भोधरमिवोदितम् ॥ ४.२७.१४ ॥
Lieber, schau nach Norden auf diesen glückverheißenden Berggipfel, gestaltet wie ein Haufen zerbrochenen Collyriums, emporgestiegen wie eine Wolke.
4.27.15
दक्षिणस्यामपि दिशि स्थितं श्वेतमिवाम्बरम्।
कैलासशिखरप्रख्यं नानाधातुविराजितम् ॥ ४.२७.१५ ॥
Auch im Süden stehend ist es wie ein weißer Himmel; dem Gipfel des Kailāsa ähnlich, leuchtet es von vielerlei Mineralien.
4.27.16
प्राचीनवाहिनीं चैव नदीं भृशमकर्दमाम्।
गुहायाः परतः पश्य त्रिकूटे जाह्नवीमिव ॥ ४.२७.१६ ॥
Jenseits der Höhle schau auf diesen nach Osten fließenden, sehr schlammfreien Fluss, gleich der Gaṅgā auf dem Trikūṭa.
4.27.17
चन्दनैस्तिलकैः सालैस्तमालैरतिमुक्तकैः।
पद्मकैः सरलैश्चैव अशोकैश्चैव शोभिताम् ॥ ४.२७.१७ ॥
Es ist geschmückt mit Sandelbäumen, Tilakas, Salbäumen, Tamālas, Atimuktakas, Padmakas, Kiefern und Aśokas.
4.27.18
वानीरैस्तिमिदैश्चैव बकुलैः केतकैरपि।
हिन्तालैस्तिनिशैर्नीपैर्वेतसैः कृतमालकैः ॥ ४.२७.१८ ॥
Es ist auch erfüllt von Vānīra-, Timida-, Bakula-, Ketaka-, Hintāla-, Tiniśa-, Nīpa-, Vetasa- und Kṛtamālaka-Bäumen.
4.27.19
तीरजैः शोभिता भाति नानारूपैस्ततस्ततः।
वसनाभरणोपेता प्रमदेवाभ्यलंकृता ॥ ४.२७.१९ ॥
Geschmückt mit Blumen vielerlei Gestalt, die an ihren Ufern wachsen, glänzt sie hier und dort, wie eine Frau in Gewändern und Schmuck, ganz geschmückt.
4.27.20
शतशः पक्षिसङ्घैश्च नानानादविनादिता।
एकैकमनुरक्तैश्च चक्रवाकैरलंकृता ॥ ४.२७.२० ॥
Erfüllt vom Klang vielerlei Rufe hunderter Vogelschwärme und geschmückt mit Cakravāka-Vögeln, jeder seinem Gefährten treu ergeben.
4.27.21
पुलिनैरतिरम्यैश्च हंससारससेविता।
प्रहसन्त्येव भात्येषा नानारत्नसमन्विता ॥ ४.२७.२१ ॥
Mit ihren überaus reizvollen Sandbänken, von Schwänen und Kranichen besucht, glänzt dieser Fluss, als lache er, mit vielerlei Edelsteinen geschmückt.
4.27.22
क्वचिन्नीलोत्पलैश्छन्ना भातिरक्तोत्पलैः क्वचित्।
क्वचिदाभाति शुक्लैश्च दिव्यैः कुमुदकुड्मलैः ॥ ४.२७.२२ ॥
Hier von blauen Lotussen bedeckt glänzt sie, dort von roten; und anderswo erscheint sie geschmückt mit göttlichen weißen Seerosenknospen.
4.27.23
पारिप्लवशतैर्जुष्टा बर्हिक्रौञ्चविनादिता।
रमणीया नदी सौम्य मुनिसङ्घनिषेविता ॥ ४.२७.२३ ॥
Von hunderten Wasservögeln besucht, widerhallend vom Ruf der Pfauen und Kraniche, ist dieser Fluss entzückend, o Sanfter, von Schar um Schar von Weisen aufgesucht.
4.27.24
पश्य चन्दनवृक्षाणां पङ्क्तिः सुरुचिरा इव।
ककुभानां च दृश्यन्ते मनसैवोदिताः समम् ॥ ४.२७.२४ ॥
Sieh die Reihe der Sandelbäume, wie reizend sie sind; und auch die Kakubha-Bäume erscheinen zusammen, als seien sie allein aus dem Geist emporgestiegen.
4.27.25
अहो सुरमणीयोऽयं देशः शत्रुनिषूदन।
दृढं रंस्याव सौमित्रे साध्वत्र निवसावहे ॥ ४.२७.२५ ॥
Ach, diese Gegend ist so lieblich wie die Wohnstatt der Götter, Vernichter der Feinde! Sohn der Sumitrā, hier wollen wir beide wohnen und uns fest daran erfreuen.
4.27.26
इतश्च नातिदूरे सा किष्किन्धा चित्रकानना।
सुग्रीवस्य पुरी रम्या भविष्यति नृपात्मज ॥ ४.२७.२६ ॥
Nicht weit von hier liegt Kiṣkindhā mit seinen wunderbaren Wäldern; es wird die liebliche Stadt Sugrīvas sein, o Prinz.
4.27.27
गीतवादित्रनिर्घोषः श्रूयते जयतां वर।
नदतां वानराणां च मृदङ्गाडम्बरैः सह ॥ ४.२७.२७ ॥
O Bester der Sieger, man hört den Klang von Gesang und Instrumenten, und zusammen mit dem Getöse der Trommeln das Brüllen der Affen.
4.27.28
लब्ध्वा भार्यां कपिवरः प्राप्य राज्यं सुहृद्वृतः।
ध्रुवं नन्दति सुग्रीवः सम्प्राप्य महतीं श्रियम् ॥ ४.२७.२८ ॥
Eine Gattin gewonnen und die Herrschaft erlangt, von Freunden umgeben, freut sich der beste der Affen Sugrīva gewiss, nachdem er großen Glanz erlangt hat.
4.27.29
इत्युक्त्वा न्यवसत् तत्र राघवः सहलक्ष्मणः।
बहुदृश्यदरीकुञ्जे तस्मिन् प्रस्रवणे गिरौ ॥ ४.२७.२९ ॥
So gesprochen, weilte Rāghava dort mit Lakṣmaṇa auf jenem Berg Prasravaṇa, in dessen Hainen mit vielen sichtbaren Höhlen.
4.27.30
सुसुखे हि बहुद्रव्ये तस्मिन् हि धरणीधरे।
वसतस्तस्य रामस्य रतिरल्पापि नाभवत् ॥ ४.२७.३० ॥
Obwohl er auf jenem überaus angenehmen, an vielen Dingen reichen Berg wohnte, fand Rāma nicht einmal ein wenig Freude.
4.27.31
हृतां हि भार्यां स्मरतः प्राणेभ्योऽपि गरीयसीम्।
उदयाभ्युदितं दृष्ट्वा शशाङ्कं च विशेषतः ॥ ४.२७.३१ ॥
Während er an seine Gemahlin dachte, die ihm lieber war als das Leben selbst und die entführt worden war, und besonders beim Anblick des aufgehenden Mondes.
4.27.32
आविवेश न तं निद्रा निशासु शयनं गतम्।
तत्समुत्थेन शोकेन बाष्पोपहतचेतनम् ॥ ४.२७.३२ ॥
Der Schlaf kam nachts nicht zu ihm, obwohl er sich auf sein Lager legte; sein Bewusstsein war von den aus diesem Kummer entsprungenen Tränen getrübt.
4.27.33
तं शोचमानं काकुत्स्थं नित्यं शोकपरायणम्।
तुल्यदुःखोऽब्रवीद्भ्राता लक्ष्मणोऽनुनयं वचः ॥ ४.२७.३३ ॥
Zu Rāma aus dem Geschlecht der Kākutstha, der trauerte und stets in Kummer versunken war, sprach sein Bruder Lakṣmaṇa, der denselben Schmerz teilte, besänftigende Worte.
4.27.34
अलं वीर व्यथां गत्वा न त्वं शोचितुमर्हसि।
शोचतो ह्यवसीदन्ति सर्वार्था विदितं हि ते ॥ ४.२७.३४ ॥
Genug, o Held! Vom Leid überwältigt, darfst du nicht trauern. Denn alle Ziele dessen, der trauert, versinken; das weißt du wohl.
4.27.35
भवान् क्रियापरो लोके भवान् देवपरायणः।
आस्तिको धर्मशीलश्च व्यवसायी च राघव ॥ ४.२७.३५ ॥
In der Welt bist du dem Handeln ergeben und den Göttern ergeben. O Rāghava, du bist gläubig, von tugendhafter Gesinnung und entschlossen.
4.27.36
न ह्यव्यवसितः शत्रुं राक्षसं तं विशेषतः।
समर्थस्त्वं रणे हन्तुं विक्रमे जिह्मकारिणम् ॥ ४.२७.३६ ॥
Gewiss kann der Entschlusslose jenen rākṣasischen Feind nicht töten, zumal nicht. Du bist im Kampf durch deine Tapferkeit fähig, jenen listigen Täter zu erschlagen.
4.27.37
समुन्मूलय शोकं त्वं व्यवसायं स्थिरीकुरु।
ततः सपरिवारं तं राक्षसं हन्तुमर्हसि ॥ ४.२७.३७ ॥
Entwurzle den Kummer und festige deinen Entschluss; dann sollst du jenen Rākṣasa samt seinem ganzen Gefolge erschlagen.
4.27.38
पृथिवीमपि काकुत्स्थ ससागरवनाचलाम्।
परिवर्तयितुं शक्तः किं पुनस्तं हि रावणम् ॥ ४.२७.३८ ॥
O Kākutstha, du vermagst sogar diese Erde mit ihren Meeren, Wäldern und Bergen umzukehren; wie viel mehr jenen Rāvaṇa.
4.27.39
शरत्कालं प्रतीक्षस्व प्रावृट्कालोऽयमागतः।
ततः सराष्ट्रं सगणं रावणं तं वधिष्यसि ॥ ४.२७.३९ ॥
Warte auf die Herbstzeit; nun ist die Regenzeit gekommen. Dann wirst du jenen Rāvaṇa samt seinem Reich und Heer erschlagen.
4.27.40
अहं तु खलु ते वीर्यं प्रसुप्तं प्रतिबोधये।
दीप्तैराहुतिभिः काले भस्मच्छन्नमिवानलम् ॥ ४.२७.४० ॥
Ich aber werde deine schlafende Tapferkeit wecken, wie man zur rechten Zeit mit lodernden Opfergaben das unter Asche verborgene Feuer entfacht.
4.27.41
लक्ष्मणस्य हि तद् वाक्यं प्रतिपूज्य हितं शुभम्।
राघवः सुहृदं स्निग्धमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.२७.४१ ॥
Die heilsamen und glückbringenden Worte Lakṣmaṇas ehrend, sprach Rāghava zu seinem liebevollen Freund diese Worte.
4.27.42
वाच्यं यदनुरक्तेन स्निग्धेन च हितेन च।
सत्यविक्रमयुक्तेन तदुक्तं लक्ष्मण त्वया ॥ ४.२७.४२ ॥
O Lakṣmaṇa, was ein Ergebener, Liebevoller und Wohlgesinnter, der echte Tapferkeit besitzt, sagen sollte, das hast du gesagt.
4.27.43
एष शोकः परित्यक्तः सर्वकार्यावसादकः।
विक्रमेष्वप्रतिहतं तेजः प्रोत्साहयाम्यहम् ॥ ४.२७.४३ ॥
Dieser Kummer, der alle Unternehmungen zerrüttet, ist abgelegt; ich rege die ungehemmte Glut des Heldenmuts an.
4.27.44
शरत्कालं प्रतीक्षिष्ये स्थितोऽस्मि वचने तव।
सुग्रीवस्य नदीनां च प्रसादमनुपालयन् ॥ ४.२७.४४ ॥
Ich werde den Herbst abwarten, fest bei deinem Wort stehend und die Gunst Sugrīvas und der Flüsse bewahrend.
4.27.45
उपकारेण वीरस्तु प्रतिकारेण युज्यते।
अकृतज्ञोऽप्रतिकृतो हन्ति सत्त्ववतां मनः ॥ ४.२७.४५ ॥
Ein Held wird durch Vergeltung an eine Wohltat gebunden; der Undankbare, dem nicht vergolten wurde, verletzt das Herz der Edlen.
4.27.46
तदेव युक्तं प्रणिधाय लक्ष्मणः
कृताञ्जलिस्तत् प्रतिपूज्य भाषितम्।
उवाच रामं स्वभिरामदर्शनं
प्रदर्शयन् दर्शनमात्मनः शुभम् ॥ ४.२७.४६ ॥
Lakṣmaṇa, das eben für richtig haltend, ehrte die Rede mit gefalteten Händen und sprach, seine heilbringende Gestalt zeigend, zu Rāma, dessen Anblick von Natur aus erfreut.
4.27.47
यथोक्तमेतत् तव सर्वमीप्सितं
नरेन्द्र कर्ता नचिरात् तु वानरः।
शरत्प्रतीक्षः क्षमतामिमं भवान्
जलप्रपातं रिपुनिग्रहे धृतः ॥ ४.२७.४७ ॥
O Herr der Menschen, wie du gesagt hast, wird jener Affe bald all deinen Wunsch erfüllen. Erwarte den Herbst; ertrage diesen Regenguss, du, der du fest in der Bezwingung der Feinde stehst.
4.27.48
नियम्य कोपं परिपाल्यतां शरत्
क्षमस्व मासांश्चतुरो मया सह।
वसाचलेऽस्मिन् मृगराजसेविते
संवर्तयन् शत्रुवधे समर्थः ॥ ४.२७.४८ ॥
Beherrsche deinen Zorn und bewahre den Herbst; ertrage mit mir diese vier Monate auf diesem von Löwen besuchten Wohnberg, du, der du fähig bist, den Feind zu erschlagen.