Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.4.1
ततः प्रहृष्टो हनुमान् कृत्यवानिति तद्वचः।
श्रुत्वा मधुरभावं च सुग्रीवं मनसा गतः ॥ ४.४.१ ॥
Da war Hanumān erfreut über jene Worte »der, dessen Aufgabe vollbracht ist« und erkannte im Geist Sugrīvas sanftes Wesen.
4.4.2
भाव्यो राज्यागमस्तस्य सुग्रीवस्य महात्मनः।
यदयं कृत्यवान् प्राप्तः कृत्यं चैतदुपागतम् ॥ ४.४.२ ॥
Die Erlangung der Herrschaft für den großherzigen Sugrīva ist zu erwarten, denn dieser, dessen Aufgabe vollbracht ist, ist gekommen, und diese Aufgabe ist ebenfalls nahe herangekommen.
4.4.3
ततः परमसंहृष्टो हनूमान् प्लवगोत्तमः।
प्रत्युवाच ततो वाक्यं रामं वाक्यविशारदः ॥ ४.४.३ ॥
Da antwortete Hanumān, hoch erfreut, der beste der Affen, redegewandt, Rāma mit diesen Worten.
4.4.4
किमर्थं त्वं वनं घोरं पम्पाकाननमण्डितम्।
आगतः सानुजो दुर्गं नानाव्यालमृगायुतम् ॥ ४.४.४ ॥
Zu welchem Zweck seid Ihr mit Eurem jüngeren Bruder in diesen furchtbaren, unwegsamen Wald gekommen, der mit den Hainen des Pampā geschmückt und voller vielerlei wilder Tiere ist?
4.4.5
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा लक्ष्मणो रामचोदितः।
आचचक्षे महात्मानं रामं दशरथात्मजम् ॥ ४.४.५ ॥
Als Lakṣmaṇa seine Worte gehört hatte, stellte er, von Rāma dazu angeregt, den großherzigen Rāma, den Sohn Daśarathas, vor.
4.4.6
राजा दशरथो नाम द्युतिमान् धर्मवत्सलः।
चातुर्वर्ण्यं स्वधर्मेण नित्यमेवाभिपालयन् ॥ ४.४.६ ॥
Ein König namens Daśaratha, strahlend und dem Dharma zugetan, der die vier Stände stets gemäß ihrem eigenen Dharma beschützte.
4.4.7
न द्वेष्टा विद्यते तस्य स तु द्वेष्टि न कंचन।
स तु सर्वेषु भूतेषु पितामह इवापरः ॥ ४.४.७ ॥
Er hat keinen Feind, und er hasst niemanden. Gegenüber allen Wesen ist er wie ein zweiter Pitāmaha.
4.4.8
अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैरिष्टवानाप्तदक्षिणैः।
तस्यायं पूर्वजः पुत्रो रामो नाम जनैः श्रुतः ॥ ४.४.८ ॥
Dies ist sein ältester Sohn, der unter den Menschen als Rāma bekannt ist; er vollzog den Agniṣṭoma und andere Opfer mit reichen Gaben.
4.4.9
शरण्यः सर्वभूतानां पितुर्निर्देशपारगः।
ज्येष्ठो दशरथस्यायं पुत्राणां गुणवत्तरः ॥ ४.४.९ ॥
Er ist die Zuflucht aller Wesen, einer, der den Befehl seines Vaters vollständig erfüllt hat. Dieser älteste Sohn Daśarathas ist der tugendhafteste seiner Söhne.
4.4.10
राजलक्षणसंयुक्तः संयुक्तो राज्यसम्पदा।
राज्याद् भ्रष्टो मया वस्तुं वने सार्धमिहागतः ॥ ४.४.१० ॥
Ausgestattet mit den Zeichen der Königswürde und dem Reichtum des Königreichs, ist er hierher gekommen, aus seinem Reich verstoßen, um mit mir im Wald zu wohnen.
4.4.11
भार्यया च महाभाग सीतयानुगतो वशी।
दिनक्षये महातेजाः प्रभयेव दिवाकरः ॥ ४.४.११ ॥
O du Hochgesegneter, begleitet von seiner Gemahlin Sītā, folgt der beherrschte, überaus strahlende Rāma, wie die Sonne mit ihrem Glanz am Ende des Tages.
4.4.12
अहमस्यावरो भ्राता गुणैर्दास्यमुपागतः।
कृतज्ञस्य बहुज्ञस्य लक्ष्मणो नाम नामतः ॥ ४.४.१२ ॥
Ich bin sein jüngerer Bruder, der durch seine Tugenden zum Diener wurde. Der Dankbare und sehr Gelehrte heißt Lakṣmaṇa.
4.4.13
सुखार्हस्य महार्हस्य सर्वभूतहितात्मनः।
ऐश्वर्येण विहीनस्य वनवासे रतस्य च ॥ ४.४.१३ ॥
Er, der des Glücks und großer Ehre würdig ist, dessen Wesen dem Wohl aller Wesen zugewandt ist; seiner Herrschaft beraubt, erfreut er sich am Leben im Walde.
4.4.14
रक्षसापहृता भार्या रहिते कामरूपिणा।
तच्च न ज्ञायते रक्षः पत्नी येनास्य वा हृता ॥ ४.४.१४ ॥
An einem einsamen Ort entführte ein Rākṣasa, der jede beliebige Gestalt annehmen kann, seine Gattin. Welcher Rākṣasa es war und wessen Gattin er entführte, ist nicht bekannt.
4.4.15
दनुर्नाम दितेः पुत्रः शापाद् राक्षसतां गतः।
आख्यातस्तेन सुग्रीवः समर्थो वानराधिपः ॥ ४.४.१५ ॥
Danu, der Sohn der Diti, der durch einen Fluch zum Rākṣasa geworden war, nannte Sugrīva, den mächtigen Herrn der Vānaras, beim Namen.
4.4.16
स ज्ञास्यति महावीर्यस्तव भार्यापहारिणम्।
एवमुक्त्वा दनुः स्वर्गं भ्राजमानो दिवं गतः ॥ ४.४.१६ ॥
Jener Held von großer Tapferkeit wird den Entführer deiner Gattin kennen. Nachdem er dies gesagt hatte, ging Danu, leuchtend, zum Himmel.
4.4.17
एतत् ते सर्वमाख्यातं याथातथ्येन पृच्छतः।
अहं चैव च रामश्च सुग्रीवं शरणं गतौ ॥ ४.४.१७ ॥
Dies alles wurde dir erzählt, da du in Wahrheit fragst. Sowohl ich als auch Rāma haben bei Sugrīva Zuflucht gesucht.
4.4.18
एष दत्त्वा च वित्तानि प्राप्य चानुत्तमं यशः।
लोकनाथः पुरा भूत्वा सुग्रीवं नाथमिच्छति ॥ ४.४.१८ ॥
Er, der einst Herr der Welten war, der Reichtümer verschenkt und höchsten Ruhm erlangt hat, wünscht nun Sugrīva zu seinem Herrn und Beschützer.
4.4.19
सीता यस्य स्नुषा चासीच्छरण्यो धर्मवत्सलः।
तस्य पुत्रः शरण्यश्च सुग्रीवं शरणं गतः ॥ ४.४.१९ ॥
Dessen Schwiegertochter Sītā war, der Zuflucht gewährende und dharma-liebende; sein Sohn, selbst ein Zuflucht Gewährender, ist als Schutzsuchender zu Sugrīva gekommen.
4.4.20
सर्वलोकस्य धर्मात्मा शरण्यः शरणं पुरा।
गुरुर्मे राघवः सोऽयं सुग्रीवं शरणं गतः ॥ ४.४.२० ॥
Die Seele des Dharma aller Welten, einst Zuflucht gewährend, mein Lehrer Rāghava selbst ist als Schutzsuchender zu Sugrīva gekommen.
4.4.21
यस्य प्रसादे सततं प्रसीदेयुरिमाः प्रजाः।
स रामो वानरेन्द्रस्य प्रसादमभिकांक्षते ॥ ४.४.२१ ॥
Durch dessen Gunst diese Völker stets zufrieden wären, dieser Rāma wünscht sich die Gunst des Herrn der Affen.
4.4.22
येन सर्वगुणोपेताः पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः।
मानिताः सततं राज्ञा सदा दशरथेन वै ॥ ४.४.२२ ॥
Durch den alle Könige der Erde, mit allen Tugenden begabt, stets geehrt wurden — durch König Daśaratha, immer.
4.4.23
तस्यायं पूर्वजः पुत्रस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः।
सुग्रीवं वानरेन्द्रं तु रामः शरणमागतः ॥ ४.४.२३ ॥
Dieser sein ältester Sohn ist in den drei Welten berühmt; Rāma selbst ist als Schutzsuchender zu Sugrīva, dem Herrn der Affen, gekommen.
4.4.24
शोकाभिभूते रामे तु शोकार्ते शरणं गते।
कर्तुमर्हति सुग्रीवः प्रसादं सह यूथपैः ॥ ४.४.२४ ॥
Rāma, von Kummer überwältigt und von Trauer gequält, ist als Schutzsuchender gekommen; Sugrīva möge ihm zusammen mit seinen Truppenführern Gunst erweisen.
4.4.25
एवं ब्रुवाणं सौमित्रिं करुणं साश्रुपातनम्।
हनूमान् प्रत्युवाचेदं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ४.४.२५ ॥
Während Saumitri (Lakṣmaṇa) so sprach, mitleidig Tränen vergießend, antwortete Hanumān, redegewandt, mit diesen Worten.
4.4.26
ईदृशा बुद्धिसम्पन्ना जितक्रोधा जितेन्द्रियाः।
द्रष्टव्या वानरेन्द्रेण दिष्ट्या दर्शनमागताः ॥ ४.४.२६ ॥
Männer von solcher Einsicht, die den Zorn besiegt und ihre Sinne gezügelt haben, sind des Anblicks des Affenkönigs würdig; durch glückliches Geschick seid ihr zu seinem Anblick gekommen.
4.4.27
स हि राज्याश्च विभ्रष्टः कृतवैरश्च वालिना।
हृतदारो वने त्रस्तो भ्रात्रा विनिकृतो भृशम् ॥ ४.४.२७ ॥
Er ist aus seinem Reich vertrieben, hat sich Vālin zum Feind gemacht, seine Gattin wurde ihm geraubt, er lebt verängstigt im Wald und wurde von seinem Bruder schwer gekränkt.
4.4.28
करिष्यति स साहाय्यं युवयोर्भास्करात्मजः।
सुग्रीवः सह चास्माभिः सीतायाः परिमार्गणे ॥ ४.४.२८ ॥
Sugrīva, der Sohn der Sonne, wird euch beiden helfen, und zusammen mit uns wird er an der Suche nach Sītā teilnehmen.
4.4.29
इत्येवमुक्त्वा हनुमान् श्लक्ष्णं मधुरया गिरा।
बभाषे साधु गच्छामः सुग्रीवमिति राघवम् ॥ ४.४.२९ ॥
So gesprochen, sagte Hanumān sanft und süß: "Gut denn, lasst uns mit Rāghava zu Sugrīva gehen."
4.4.30
एवं ब्रुवन्तं धर्मात्मा हनूमन्तं स लक्ष्मणः।
प्रतिपूज्य यथान्यायमिदं प्रोवाच राघवम् ॥ ४.४.३० ॥
Hanumān, der so sprach, gebührend ehrend, sprach der rechtschaffene Lakṣmaṇa diese Worte zu Rāghava.
4.4.31
कपिः कथयते हृष्टो यथायं मारुतात्मजः।
कृत्यवान् सोऽपि सम्प्राप्तः कृतकृत्योऽसि राघव ॥ ४.४.३१ ॥
Voller Freude sprach der Affe: "Hier ist der Sohn des Windes, zurückgekehrt mit vollbrachter Aufgabe. Rāghava, du hast dein Ziel erreicht."
4.4.32
प्रसन्नमुखवर्णश्च व्यक्तं हृष्टश्च भाषते।
नानृतं वक्ष्यते वीरो हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ४.४.३२ ॥
Sein Gesicht und seine Haltung sind hell; er spricht klar und voller Freude. Der Held Hanumān, Sohn des Windes, wird nicht falsch sprechen.
4.4.33
ततः स सुमहाप्राज्ञो हनूमान् मारुतात्मजः।
जगामादाय तौ वीरौ हरिराजाय राघवौ ॥ ४.४.३३ ॥
Dann nahm der sehr weise Hanumān, Sohn des Windes, die beiden heldenhaften Rāghavas mit und ging zum König der Affen.
4.4.34
भिक्षुरूपं परित्यज्य वानरं रूपमास्थितः।
पृष्ठमारोप्य तौ वीरौ जगाम कपिकुञ्जरः ॥ ४.४.३४ ॥
Die Gestalt eines Bettelmönchs ablegend und die eines Affen annehmend, brach der Elefant unter den Affen auf, die beiden Helden auf dem Rücken tragend.
4.4.35
स तु विपुलयशाः कपिप्रवीरः
पवनसुतः कृतकृत्यवत् प्रहृष्टः।
गिरिवरमुरुविक्रमः प्रयातः
स शुभमतिः सह रामलक्ष्मणाभ्याम् ॥ ४.४.३५ ॥
Jener von weitem Ruhm, der vorzüglichste der Affenhelden, Sohn des Windes, hocherfreut, als habe er seine Aufgabe vollbracht, der Mächtige von gutem Sinn, brach mit Rāma und Lakṣmaṇa zum besten der Berge auf.