رامايانا فالميكي · السارغا 4.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.46.1
गतेषु वानरेन्द्रेषु रामः सुग्रीवमब्रवीत्।
कथं भवान् विजानीते सर्वं वै मण्डलं भुवः ॥ ४.४६.१ ॥
ولما انصرف زعماء القرود قال راما لسوغريفا: "كيف تعرف دائرة الأرض كلها؟"
4.46.2
सुग्रीवश्च ततो राममुवाच प्रणतात्मवान्।
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये विस्तरेण वचो मम ॥ ४.४६.२ ॥
فقال سوغريفا بقلب متواضع لراما: "اسمع، سأروي لك كلامي كله بالتفصيل."
4.46.3
यदा तु दुन्दुभिं नाम दानवं महिषाकृतिम्।
प्रतिकालयते वाली मलयं प्रति पर्वतम् ॥ ४.४६.३ ॥
حين تحدّى فالي الشيطان المسمّى دونديبهي، ذا هيئة الجاموس، نحو جبل مالايا.
4.46.4
तदा विवेश महिषो मलयस्य गुहां प्रति।
विवेश वाली तत्रापि मलयं तज्जिघांसया ॥ ४.४६.४ ॥
فدخل الجاموس كهف مالايا، ودخل فالي هناك أيضاً في مالايا راغباً في قتله.
4.46.5
ततोऽहं तत्र निक्षिप्तो गुहाद्वारि विनीतवत्।
न च निष्क्रामते वाली तदा संवत्सरे गते ॥ ४.४६.५ ॥
فأُوقفت هناك عند فم الكهف متواضعاً؛ ولم يخرج فالي، ومضت سنة.
4.46.6
ततः क्षतजवेगेन आपुपूरे तदा बिलम्।
तदहं विस्मितो दृष्ट्वा भ्रातुः शोकविषार्दितः ॥ ४.४६.६ ॥
ثم امتلأ الكهف بسيل الدم؛ فلما رأيت ذلك دهشت، وأُنهكت بسم الحزن على أخي.
4.46.7
अथाहं गतबुद्धिस्तु सुव्यक्तं निहतो गुरुः।
शिला पर्वतसंकाशा बिलद्वारि मया कृता ॥ ४.४६.७ ॥
فأضعتُ عقلي حينئذٍ، وعلمتُ يقينًا أن أخي الأكبر قد قُتل، فوضعتُ صخرةً كالجبل عند فم الكهف.
4.46.8
अशक्नुवन्निष्क्रमितुं महिषो विनशिष्यति।
ततोऽहमागां किष्किन्धां निराशस्तस्य जीविते ॥ ४.४६.८ ॥
وإذ عجز عن الخروج سيهلك كالشيطان الجاموس. ثم يائسًا من حياته عدتُ إلى كيشكيندا.
4.46.9
राज्यं च सुमहत् प्राप्य तारां च रुमया सह।
मित्रैश्च सहितस्तत्र वसामि विगतज्वरः ॥ ४.४६.९ ॥
بعد أن نلتُ مملكةً عظيمة، مع تارا وروما ومع أصدقائي، أسكن هناك خاليًا من الهموم.
4.46.10
आजगाम ततो वाली हत्वा तं वानरर्षभः।
ततोऽहमददां राज्यं गौरवाद् भययन्त्रितः ॥ ४.४६.१० ॥
ثم عاد فالي، ثور القرود، بعد أن قتله. فأعطيته المملكة، مقيّدًا بالخوف وإجلالًا له.
4.46.11
स मां जिघांसुर्दुष्टात्मा वाली प्रव्यथितेन्द्रियः।
परिकालयते वाली धावन्तं सचिवैः सह ॥ ४.४६.११ ॥
فذلك فالي الشرير، راغبًا في قتلي، مضطرب الحواس، كان يطاردني وأنا أهرب مع وزرائه.
4.46.12
ततोऽहं वालिना तेन सोऽनुबद्धः प्रधावितः।
नदीश्च विविधाः पश्यन् वनानि नगराणि च ॥ ४.४६.१२ ॥
ثم، وقد طاردني ذلك فالي، فررتُ هاربًا، أنظر إلى أنهار شتى وغابات ومدن.
4.46.13
आदर्शतलसंकाशा ततो वै पृथिवी मया।
अलातचक्रप्रतिमा दृष्टा गोष्पदवत् कृता ॥ ४.४६.१३ ॥
ثم رأيت الأرض، كسطح المرآة، تشبه دولاب المشاعل المتقدة، وقد صغرت كأثر حافر البقرة.
4.46.14
पूर्वां दिशं ततो गत्वा पश्यामि विविधान् द्रुमान्।
पर्वतान् सदरीन् रम्यान् सरांसि विविधानि च ॥ ४.४६.१४ ॥
ثم ذهبت إلى الجهة الشرقية، فرأيت أشجارًا شتى وجبالًا بديعة ذات مغارات وبحيرات متنوعة.
4.46.15
उदयं तत्र पश्यामि पर्वतं धातुमण्डितम्।
क्षीरोदं सागरं चैव नित्यमप्सरसालयम् ॥ ४.४६.१५ ॥
هناك رأيت الجبل المسمّى أُدَيا، المزيّن بالمعادن، والمحيط اللبني، المسكن الدائم للأبسرات.
4.46.16
परिकाल्यमानस्तु तदा वालिनाभिद्रुतो ह्यहम्।
पुनरावृत्य सहसा प्रस्थितोऽहं तदा विभो ॥ ४.४६.१६ ॥
أيها السيد، عندئذ، وقد طاردني فالي وهاجمني، استدرت فجأة وانطلقت من جديد.
4.46.17
दिशस्तस्यास्ततो भूयः प्रस्थितो दक्षिणां दिशम्।
विन्ध्यपादपसंकीर्णां चन्दनद्रुमशोभिताम् ॥ ४.४६.१७ ॥
ثم انطلقت من تلك الجهة مجددًا نحو الجهة الجنوبية، الكثيفة بأشجار الفندهيا والمزيّنة بأشجار الصندل.
4.46.18
द्रुमशैलान्तरे पश्यन् भूयो दक्षिणतोऽपराम्।
अपरां च दिशं प्राप्तो वालिना समभिद्रुतः ॥ ४.४६.१८ ॥
ناظرًا بين التلال المكسوّة بالأشجار، بلغت ثانيةً من الجنوب الجهة الغربية، ومطاردًا بشدة من فالي.
4.46.19
स पश्यन् विविधान् देशानस्तं च गिरिसत्तमम्।
प्राप्य चास्तं गिरिश्रेष्ठमुत्तरं सम्प्रधावितः ॥ ४.४६.१९ ॥
وهو يرى البلاد المختلفة، ولما بلغ الجبل الأفضل أستاجيري، انطلق مسرعًا شمالًا نحو أفضل الجبال.
4.46.20
हिमवन्तं च मेरुं च समुद्रं च तथोत्तरम्।
यदा न विन्दे शरणं वालिना समभिद्रुतः ॥ ४.४६.२० ॥
ولم أجد ملجأ لا في الهيمالايا ولا في ميرو ولا في المحيط الشمالي، حين طاردني فالين.
4.46.21
ततो मां बुद्धिसम्पन्नो हनुमान् वाक्यमब्रवीत्।
इदानीं मे स्मृतं राजन् यथा वाली हरीश्वरः ॥ ४.४६.२१ ॥
فقال لي هانومان ذو الفطنة: "أيها الملك، لقد تذكرت الآن كيف أن فالين، سيد القرود..."
4.46.22
मतङ्गेन तदा शप्तो ह्यस्मिन्नाश्रममण्डले।
प्रविशेद् यदि वै वाली मूर्धास्य शतधा भवेत् ॥ ४.४६.२२ ॥
فقد لعنه ماتانغا آنذاك: إن دخل فالين منطقة هذه الصوامع، فسينفلق رأسه إلى مائة قطعة.
4.46.23
तत्र वासः सुखोऽस्माकं निरुद्विग्नो भविष्यति।
ततः पर्वतमासाद्य ऋष्यमूकं नृपात्मज ॥ ४.४६.२३ ॥
هناك سيكون مقامنا ممتعًا وخاليًا من القلق. ثم، أيها الأمير، لما بلغنا جبل ريشياموكا...
4.46.24
न विवेश तदा वाली मतङ्गस्य भयात् तदा।
एवं मया तदा राजन् प्रत्यक्षमुपलक्षितम्।
पृथिवीमण्डलं सर्वं गुहामस्म्यागतस्ततः ॥ ४.४६.२४ ॥
ولم يدخل فالين خوفًا من ماتانغا. وهكذا، أيها الملك، رأيت حينها دائرة الأرض كلها عيانًا، ثم جئت إلى الكهف.