వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 4.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.46.1
गतेषु वानरेन्द्रेषु रामः सुग्रीवमब्रवीत्।
कथं भवान् विजानीते सर्वं वै मण्डलं भुवः ॥ ४.४६.१ ॥
వానర నాయకులు వెళ్ళిపోయిన తర్వాత రాముడు సుగ్రీవునితో ఇలా అన్నాడు: "భూమండలమంతటినీ మీరు ఎలా తెలుసుకున్నారు?"
4.46.2
सुग्रीवश्च ततो राममुवाच प्रणतात्मवान्।
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये विस्तरेण वचो मम ॥ ४.४६.२ ॥
అప్పుడు సుగ్రీవుడు వినయపూర్వక మనసుతో రాముడితో ఇలా అన్నాడు: "వినండి, నా మాటలన్నీ విస్తారంగా చెబుతాను."
4.46.3
यदा तु दुन्दुभिं नाम दानवं महिषाकृतिम्।
प्रतिकालयते वाली मलयं प्रति पर्वतम् ॥ ४.४६.३ ॥
మహిషం రూపంలో ఉన్న దుందుభి అనే దానవుని వాలి మలయ పర్వతం వైపు సవాలు చేసినప్పుడు.
4.46.4
तदा विवेश महिषो मलयस्य गुहां प्रति।
विवेश वाली तत्रापि मलयं तज्जिघांसया ॥ ४.४६.४ ॥
అప్పుడు ఆ మహిషం మలయ పర్వత గుహలోకి ప్రవేశించింది; వాలి కూడా దాన్ని చంపాలనే కోరికతో అక్కడ మలయంలో ప్రవేశించాడు.
4.46.5
ततोऽहं तत्र निक्षिप्तो गुहाद्वारि विनीतवत्।
न च निष्क्रामते वाली तदा संवत्सरे गते ॥ ४.४६.५ ॥
అప్పుడు నేను అక్కడే గుహద్వారంలో వినయంగా ఉంచబడ్డాను; వాలి బయటకు రాలేదు; ఒక సంవత్సరం గడిచిపోయింది.
4.46.6
ततः क्षतजवेगेन आपुपूरे तदा बिलम्।
तदहं विस्मितो दृष्ट्वा भ्रातुः शोकविषार्दितः ॥ ४.४६.६ ॥
అప్పుడు రక్తపు ప్రవాహంతో ఆ గుహ నిండిపోయింది; దాన్ని చూసి నేను విస్మయం చెందాను; సోదరుని శోక విషంతో బాధపడ్డాను.
4.46.7
अथाहं गतबुद्धिस्तु सुव्यक्तं निहतो गुरुः।
शिला पर्वतसंकाशा बिलद्वारि मया कृता ॥ ४.४६.७ ॥
అప్పుడు బుద్ధిని కోల్పోయిన నేను, పెద్దన్న చంపబడ్డాడని స్పష్టంగా తెలుసుకున్నాను. పర్వతంలా ఉన్న ఒక బండను గుహ ద్వారంపై ఉంచాను.
4.46.8
अशक्नुवन्निष्क्रमितुं महिषो विनशिष्यति।
ततोऽहमागां किष्किन्धां निराशस्तस्य जीविते ॥ ४.४६.८ ॥
బయటకు రాలేక అతడు మహిషుడిలా నశిస్తాడు. తరువాత అతని జీవితంపై ఆశ వదులుకుని నేను కిష్కింధకు తిరిగివచ్చాను.
4.46.9
राज्यं च सुमहत् प्राप्य तारां च रुमया सह।
मित्रैश्च सहितस्तत्र वसामि विगतज्वरः ॥ ४.४६.९ ॥
గొప్ప రాజ్యాన్ని పొంది, తార మరియు రుమతో కలిసి, మిత్రులతో కూడి అక్కడ చింత లేకుండా నివసిస్తున్నాను.
4.46.10
आजगाम ततो वाली हत्वा तं वानरर्षभः।
ततोऽहमददां राज्यं गौरवाद् भययन्त्रितः ॥ ४.४६.१० ॥
అప్పుడు వానరశ్రేష్ఠుడు వాలి అతన్ని చంపి తిరిగివచ్చాడు. అప్పుడు గౌరవంతో, భయంతో కట్టుబడి నేను రాజ్యాన్ని అతనికి ఇచ్చేశాను.
4.46.11
स मां जिघांसुर्दुष्टात्मा वाली प्रव्यथितेन्द्रियः।
परिकालयते वाली धावन्तं सचिवैः सह ॥ ४.४६.११ ॥
దుష్టబుద్ధి గల వాలి, నన్ను చంపాలనే కోరికతో, కలతపడిన ఇంద్రియాలతో, మంత్రులతో కలిసి పరిగెడుతున్న నన్ను వెంటాడాడు.
4.46.12
ततोऽहं वालिना तेन सोऽनुबद्धः प्रधावितः।
नदीश्च विविधाः पश्यन् वनानि नगराणि च ॥ ४.४६.१२ ॥
అప్పుడు ఆ వాలిచేత వెంటాడబడిన నేను పారిపోయాను; అనేక నదులను, వనాలను, నగరాలను చూస్తూ పరిగెత్తాను.
4.46.13
आदर्शतलसंकाशा ततो वै पृथिवी मया।
अलातचक्रप्रतिमा दृष्टा गोष्पदवत् कृता ॥ ४.४६.१३ ॥
తరువాత నేను భూమిని చూశాను; అది అద్దపు ఉపరితలంలా ఉంది; మండే కొరివి చక్రంలా, ఆవు డెక్క గుర్తులా చిన్నదిగా కనిపించింది.
4.46.14
पूर्वां दिशं ततो गत्वा पश्यामि विविधान् द्रुमान्।
पर्वतान् सदरीन् रम्यान् सरांसि विविधानि च ॥ ४.४६.१४ ॥
తరువాత తూర్పు దిశకు వెళ్లి, అనేక రకాల చెట్లను, గుహలతో కూడిన రమ్యమైన పర్వతాలను, అనేక సరస్సులను చూశాను.
4.46.15
उदयं तत्र पश्यामि पर्वतं धातुमण्डितम्।
क्षीरोदं सागरं चैव नित्यमप्सरसालयम् ॥ ४.४६.१५ ॥
అక్కడ ఉదయం అనే పర్వతాన్ని చూశాను; అది ధాతువులతో అలంకరించబడి ఉంది; అప్సరసలకు నిత్య నివాసమైన క్షీరసాగరాన్ని కూడా చూశాను.
4.46.16
परिकाल्यमानस्तु तदा वालिनाभिद्रुतो ह्यहम्।
पुनरावृत्य सहसा प्रस्थितोऽहं तदा विभो ॥ ४.४६.१६ ॥
ఓ ప్రభూ! అప్పుడు వాలి చేత వెంటాడబడి, అతని దాడికి గురై, నేను అకస్మాత్తుగా వెనుతిరిగి మళ్లీ బయలుదేరాను.
4.46.17
दिशस्तस्यास्ततो भूयः प्रस्थितो दक्षिणां दिशम्।
विन्ध्यपादपसंकीर्णां चन्दनद्रुमशोभिताम् ॥ ४.४६.१७ ॥
తరువాత ఆ దిశ నుండి మళ్లీ దక్షిణ దిశకు బయలుదేరాను; అది వింధ్య వృక్షాలతో నిండి, చందన వృక్షాలతో శోభిల్లుతూ ఉంది.
4.46.18
द्रुमशैलान्तरे पश्यन् भूयो दक्षिणतोऽपराम्।
अपरां च दिशं प्राप्तो वालिना समभिद्रुतः ॥ ४.४६.१८ ॥
వృక్షాలతో నిండిన పర్వతాల మధ్య చూస్తూ, మళ్లీ దక్షిణం నుండి పశ్చిమ దిశకు చేరాను; వాలి చేత తీవ్రంగా వెంటాడబడుతూ.
4.46.19
स पश्यन् विविधान् देशानस्तं च गिरिसत्तमम्।
प्राप्य चास्तं गिरिश्रेष्ठमुत्तरं सम्प्रधावितः ॥ ४.४६.१९ ॥
అతడు వివిధ దేశాలను చూస్తూ, శ్రేష్ఠమైన అస్త పర్వతాన్ని చేరి, ఉత్తర దిశగా ఉన్న శ్రేష్ఠ పర్వతం వైపు వేగంగా పరుగెత్తాడు.
4.46.20
हिमवन्तं च मेरुं च समुद्रं च तथोत्तरम्।
यदा न विन्दे शरणं वालिना समभिद्रुतः ॥ ४.४६.२० ॥
హిమాలయం, మేరువు, ఉత్తరపు సముద్రం వరకు కూడా, వాలి నన్ను తరిమినప్పుడు నాకు శరణు దొరకలేదు.
4.46.21
ततो मां बुद्धिसम्पन्नो हनुमान् वाक्यमब्रवीत्।
इदानीं मे स्मृतं राजन् यथा वाली हरीश्वरः ॥ ४.४६.२१ ॥
అప్పుడు బుద్ధిమంతుడైన హనుమంతుడు నాతో ఇలా అన్నాడు: "రాజా, ఇప్పుడు నాకు గుర్తుకు వచ్చింది, హరీశ్వరుడైన వాలి ఎలాగంటే..."
4.46.22
मतङ्गेन तदा शप्तो ह्यस्मिन्नाश्रममण्डले।
प्रविशेद् यदि वै वाली मूर्धास्य शतधा भवेत् ॥ ४.४६.२२ ॥
అప్పుడు మతంగ మహర్షి శపించాడు: ఈ ఆశ్రమ ప్రాంతంలో వాలి ప్రవేశిస్తే అతని తల వందముక్కలవుతుంది.
4.46.23
तत्र वासः सुखोऽस्माकं निरुद्विग्नो भविष्यति।
ततः पर्वतमासाद्य ऋष्यमूकं नृपात्मज ॥ ४.४६.२३ ॥
అక్కడ మా నివాసం సుఖంగా, నిర్భయంగా ఉంటుంది. అప్పుడు, రాకుమారా, మేము ఋష్యమూక పర్వతాన్ని చేరాము.
4.46.24
न विवेश तदा वाली मतङ्गस्य भयात् तदा।
एवं मया तदा राजन् प्रत्यक्षमुपलक्षितम्।
पृथिवीमण्डलं सर्वं गुहामस्म्यागतस्ततः ॥ ४.४६.२४ ॥
అప్పుడు మతంగుని భయంతో వాలి ప్రవేశించలేదు. ఈ విధంగా, రాజా, అప్పుడు నేను భూమండలమంతా ప్రత్యక్షంగా చూశాను; తర్వాత గుహకు వచ్చాను.