வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.46.1
गतेषु वानरेन्द्रेषु रामः सुग्रीवमब्रवीत्।
कथं भवान् विजानीते सर्वं वै मण्डलं भुवः ॥ ४.४६.१ ॥
வானரத் தலைவர்கள் சென்ற பின்னர் ராமன் சுக்கிரீவனிடம் கூறினான்: "பூமியின் முழு வட்டத்தையும் நீர் எப்படி அறிவீர்?"
4.46.2
सुग्रीवश्च ततो राममुवाच प्रणतात्मवान्।
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये विस्तरेण वचो मम ॥ ४.४६.२ ॥
பின்னர் பணிவான உள்ளத்துடன் சுக்கிரீவன் ராமனிடம் கூறினான்: "கேளுங்கள், என் சொற்கள் அனைத்தையும் விரிவாகச் சொல்கிறேன்."
4.46.3
यदा तु दुन्दुभिं नाम दानवं महिषाकृतिम्।
प्रतिकालयते वाली मलयं प्रति पर्वतम् ॥ ४.४६.३ ॥
மகிஷ வடிவம் கொண்ட துந்துபி என்ற தானவனை வாலி மலயமலையை நோக்கி சவாலிட்டபோது.
4.46.4
तदा विवेश महिषो मलयस्य गुहां प्रति।
विवेश वाली तत्रापि मलयं तज्जिघांसया ॥ ४.४६.४ ॥
அப்போது அந்த எருமை மலயத்தின் குகைக்குள் நுழைந்தது; வாலியும் அதைக் கொல்லும் விருப்பத்தால் அங்கே மலயத்துக்குள் நுழைந்தான்.
4.46.5
ततोऽहं तत्र निक्षिप्तो गुहाद्वारि विनीतवत्।
न च निष्क्रामते वाली तदा संवत्सरे गते ॥ ४.४६.५ ॥
அப்போது நான் அங்கே குகை வாயிலில் அடக்கமுடன் நிறுத்தப்பட்டேன்; வாலி வெளியே வரவில்லை; ஓர் ஆண்டு கழிந்தது.
4.46.6
ततः क्षतजवेगेन आपुपूरे तदा बिलम्।
तदहं विस्मितो दृष्ट्वा भ्रातुः शोकविषार्दितः ॥ ४.४६.६ ॥
பின்னர் இரத்தத்தின் வேகத்தால் அந்தக் குகை நிரம்பியது; அதைக் கண்டு நான் வியப்படைந்தேன்; சகோதரனின் துயர நஞ்சால் வாடினேன்.
4.46.7
अथाहं गतबुद्धिस्तु सुव्यक्तं निहतो गुरुः।
शिला पर्वतसंकाशा बिलद्वारि मया कृता ॥ ४.४६.७ ॥
பின்னர் அறிவிழந்த நான், மூத்தவர் கொல்லப்பட்டதைத் தெளிவாக உணர்ந்தேன். மலையைப் போன்ற ஒரு பாறையை குகை வாயிலில் வைத்தேன்.
4.46.8
अशक्नुवन्निष्क्रमितुं महिषो विनशिष्यति।
ततोऽहमागां किष्किन्धां निराशस्तस्य जीविते ॥ ४.४६.८ ॥
வெளியேற முடியாமல் அவன் மகிஷனைப் போல அழிந்துவிடுவான். பின்னர் அவனுடைய உயிர்மீதான நம்பிக்கையை இழந்து நான் கிஷ்கிந்தைக்குத் திரும்பினேன்.
4.46.9
राज्यं च सुमहत् प्राप्य तारां च रुमया सह।
मित्रैश्च सहितस्तत्र वसामि विगतज्वरः ॥ ४.४६.९ ॥
மாபெரும் அரசைப் பெற்று, தாரையும் ருமையும் சேர்ந்து, நண்பர்களுடன் அங்கே கவலையின்றி நான் வாழ்கிறேன்.
4.46.10
आजगाम ततो वाली हत्वा तं वानरर्षभः।
ततोऽहमददां राज्यं गौरवाद् भययन्त्रितः ॥ ४.४६.१० ॥
பின்னர் வானரர்களில் சிறந்த வாலி அவனைக் கொன்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்தான். அப்போது மதிப்பாலும் பயத்தாலும் கட்டுண்டு நான் அவனுக்கு அரசை அளித்தேன்.
4.46.11
स मां जिघांसुर्दुष्टात्मा वाली प्रव्यथितेन्द्रियः।
परिकालयते वाली धावन्तं सचिवैः सह ॥ ४.४६.११ ॥
தீய மனம் கொண்ட வாலி, என்னைக் கொல்ல விரும்பி, கலங்கிய புலன்களுடன், அமைச்சர்களுடன் ஓடும் என்னை விடாமல் துரத்தினான்.
4.46.12
ततोऽहं वालिना तेन सोऽनुबद्धः प्रधावितः।
नदीश्च विविधाः पश्यन् वनानि नगराणि च ॥ ४.४६.१२ ॥
அப்போது அந்த வாலியால் துரத்தப்பட்ட நான் ஓடினேன்; பல்வேறு ஆறுகளையும், காடுகளையும், நகரங்களையும் கண்டவாறு ஓடிக்கொண்டிருந்தேன்.
4.46.13
आदर्शतलसंकाशा ततो वै पृथिवी मया।
अलातचक्रप्रतिमा दृष्टा गोष्पदवत् कृता ॥ ४.४६.१३ ॥
பின்னர் நான் பூமியைக் கண்டேன்; அது கண்ணாடிப் பரப்பு போலிருந்தது; எரியும் கொள்ளிவட்டம் போலவும், பசுவின் குளம்படி போலவும் சிறியதாகத் தோன்றியது.
4.46.14
पूर्वां दिशं ततो गत्वा पश्यामि विविधान् द्रुमान्।
पर्वतान् सदरीन् रम्यान् सरांसि विविधानि च ॥ ४.४६.१४ ॥
பின்னர் கிழக்குத் திசைக்குச் சென்று, பல வகை மரங்களையும், குகைகளுடன் கூடிய அழகிய மலைகளையும், பல வகை ஏரிகளையும் கண்டேன்.
4.46.15
उदयं तत्र पश्यामि पर्वतं धातुमण्डितम्।
क्षीरोदं सागरं चैव नित्यमप्सरसालयम् ॥ ४.४६.१५ ॥
அங்கே உதயம் என்ற மலையைக் கண்டேன்; அது தாதுக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது; அப்சரஸ்களின் நித்திய இருப்பிடமான பாற்கடலையும் கண்டேன்.
4.46.16
परिकाल्यमानस्तु तदा वालिनाभिद्रुतो ह्यहम्।
पुनरावृत्य सहसा प्रस्थितोऽहं तदा विभो ॥ ४.४६.१६ ॥
ஐயனே! அப்போது வாலியால் துரத்தப்பட்டு, அவனால் தாக்கப்பட்டு நான் திடீரெனத் திரும்பி மீண்டும் புறப்பட்டேன்.
4.46.17
दिशस्तस्यास्ततो भूयः प्रस्थितो दक्षिणां दिशम्।
विन्ध्यपादपसंकीर्णां चन्दनद्रुमशोभिताम् ॥ ४.४६.१७ ॥
பின்னர் அந்தத் திசையிலிருந்து மீண்டும் தெற்குத் திசை நோக்கிப் புறப்பட்டேன்; அது விந்தியக் காட்டு மரங்களால் நெருக்கமாகவும், சந்தன மரங்களால் அழகு பெற்றும் இருந்தது.
4.46.18
द्रुमशैलान्तरे पश्यन् भूयो दक्षिणतोऽपराम्।
अपरां च दिशं प्राप्तो वालिना समभिद्रुतः ॥ ४.४६.१८ ॥
மரங்கள் நிறைந்த மலைகளுக்கு இடையே பார்த்துக் கொண்டே மீண்டும் தெற்கிலிருந்து மேற்குத் திசையை அடைந்தேன்; வாலியால் கடுமையாகத் துரத்தப்பட்டவனாக.
4.46.19
स पश्यन् विविधान् देशानस्तं च गिरिसत्तमम्।
प्राप्य चास्तं गिरिश्रेष्ठमुत्तरं सम्प्रधावितः ॥ ४.४६.१९ ॥
அவன் பல்வேறு நாடுகளைப் பார்த்துக்கொண்டு, சிறந்த மலையான அஸ்தகிரியை அடைந்து, வடக்கு நோக்கி சிறந்த மலையை நோக்கி விரைந்து ஓடினான்.
4.46.20
हिमवन्तं च मेरुं च समुद्रं च तथोत्तरम्।
यदा न विन्दे शरणं वालिना समभिद्रुतः ॥ ४.४६.२० ॥
இமயமலை, மேரு, வடக்கிலுள்ள கடல் வரை ஓடியும், வாலியால் துரத்தப்பட்டபோது எனக்கு அடைக்கலம் கிடைக்கவில்லை.
4.46.21
ततो मां बुद्धिसम्पन्नो हनुमान् वाक्यमब्रवीत्।
इदानीं मे स्मृतं राजन् यथा वाली हरीश्वरः ॥ ४.४६.२१ ॥
அப்போது அறிவுள்ள அனுமான் என்னிடம் சொன்னான்: "அரசே, இப்போது எனக்கு நினைவு வந்தது, குரங்குகளின் தலைவன் வாலி எவ்வாறு..."
4.46.22
मतङ्गेन तदा शप्तो ह्यस्मिन्नाश्रममण्डले।
प्रविशेद् यदि वै वाली मूर्धास्य शतधा भवेत् ॥ ४.४६.२२ ॥
அப்போது மதங்க முனிவர் சபித்திருந்தார்: இந்த ஆசிரம வட்டாரத்தில் வாலி நுழைந்தால், அவனுடைய தலை நூறு துண்டுகளாகச் சிதறும்.
4.46.23
तत्र वासः सुखोऽस्माकं निरुद्विग्नो भविष्यति।
ततः पर्वतमासाद्य ऋष्यमूकं नृपात्मज ॥ ४.४६.२३ ॥
அங்கே எங்கள் வாசம் இனிமையாகவும் அச்சமின்றியும் இருக்கும். பின்னர், இளவரசே, நாங்கள் ருஷ்யமூக மலையை அடைந்தோம்.
4.46.24
न विवेश तदा वाली मतङ्गस्य भयात् तदा।
एवं मया तदा राजन् प्रत्यक्षमुपलक्षितम्।
पृथिवीमण्डलं सर्वं गुहामस्म्यागतस्ततः ॥ ४.४६.२४ ॥
அப்போது மதங்கரின் பயத்தால் வாலி அங்கு நுழையவில்லை. இவ்வாறு, அரசே, அப்போது நான் பூமண்டலம் முழுவதையும் நேரில் கண்டேன்; பின்னர் குகைக்கு வந்தேன்.