ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 4.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.46.1
गतेषु वानरेन्द्रेषु रामः सुग्रीवमब्रवीत्।
कथं भवान् विजानीते सर्वं वै मण्डलं भुवः ॥ ४.४६.१ ॥
ವಾನರ ನಾಯಕರು ಹೊರಟುಹೋದ ಬಳಿಕ ರಾಮನು ಸುಗ್ರೀವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಭೂಮಂಡಲವನ್ನೆಲ್ಲ ನೀವು ಹೇಗೆ ಅರಿತಿರಿ?"
4.46.2
सुग्रीवश्च ततो राममुवाच प्रणतात्मवान्।
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये विस्तरेण वचो मम ॥ ४.४६.२ ॥
ಆಗ ಸುಗ್ರೀವನು ವಿನಯದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ರಾಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಕೇಳಿರಿ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ."
4.46.3
यदा तु दुन्दुभिं नाम दानवं महिषाकृतिम्।
प्रतिकालयते वाली मलयं प्रति पर्वतम् ॥ ४.४६.३ ॥
ಮಹಿಷ ರೂಪದ ದುಂದುಭಿ ಎಂಬ ದಾನವನನ್ನು ವಾಲಿ ಮಲಯ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದಾಗ.
4.46.4
तदा विवेश महिषो मलयस्य गुहां प्रति।
विवेश वाली तत्रापि मलयं तज्जिघांसया ॥ ४.४६.४ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಿಷವು ಮಲಯದ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ವಾಲಿಯೂ ಅದನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
4.46.5
ततोऽहं तत्र निक्षिप्तो गुहाद्वारि विनीतवत्।
न च निष्क्रामते वाली तदा संवत्सरे गते ॥ ४.४६.५ ॥
ಆಗ ನಾನು ಅಲ್ಲೇ ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ವಿನಯದಿಂದ ನಿಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ; ವಾಲಿ ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ; ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆಯಿತು.
4.46.6
ततः क्षतजवेगेन आपुपूरे तदा बिलम्।
तदहं विस्मितो दृष्ट्वा भ्रातुः शोकविषार्दितः ॥ ४.४६.६ ॥
ಆಗ ರಕ್ತದ ವೇಗದಿಂದ ಆ ಗುಹೆ ತುಂಬಿತು; ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ವಿಸ್ಮಿತನಾದೆ; ಸಹೋದರನ ಶೋಕವಿಷದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದೆ.
4.46.7
अथाहं गतबुद्धिस्तु सुव्यक्तं निहतो गुरुः।
शिला पर्वतसंकाशा बिलद्वारि मया कृता ॥ ४.४६.७ ॥
ಆಗ ಬುದ್ಧಿಗೆಟ್ಟ ನಾನು, ಹಿರಿಯಣ್ಣ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿತೆನು. ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದ ಒಂದು ಬಂಡೆಯನ್ನು ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಇರಿಸಿದೆ.
4.46.8
अशक्नुवन्निष्क्रमितुं महिषो विनशिष्यति।
ततोऽहमागां किष्किन्धां निराशस्तस्य जीविते ॥ ४.४६.८ ॥
ಹೊರಬರಲಾರದೆ ಅವನು ಮಹಿಷನಂತೆ ನಾಶವಾಗುವನು. ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಜೀವದ ಬಗ್ಗೆ ಆಶೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಾನು ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಗೆ ಬಂದೆನು.
4.46.9
राज्यं च सुमहत् प्राप्य तारां च रुमया सह।
मित्रैश्च सहितस्तत्र वसामि विगतज्वरः ॥ ४.४६.९ ॥
ಮಹಾ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ತಾರೆ ಮತ್ತು ರುಮೆಯೊಂದಿಗೆ, ಮಿತ್ರರೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
4.46.10
आजगाम ततो वाली हत्वा तं वानरर्षभः।
ततोऽहमददां राज्यं गौरवाद् भययन्त्रितः ॥ ४.४६.१० ॥
ಆಗ ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾಲಿ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದನು. ಆಗ ಗೌರವದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ ನಾನು ಅವನಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟೆನು.
4.46.11
स मां जिघांसुर्दुष्टात्मा वाली प्रव्यथितेन्द्रियः।
परिकालयते वाली धावन्तं सचिवैः सह ॥ ४.४६.११ ॥
ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನ ವಾಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಕಲಕಿದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಡನೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
4.46.12
ततोऽहं वालिना तेन सोऽनुबद्धः प्रधावितः।
नदीश्च विविधाः पश्यन् वनानि नगराणि च ॥ ४.४६.१२ ॥
ಆಗ ಆ ವಾಲಿಯಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಾನು ಓಡಿದೆನು; ವಿವಿಧ ನದಿಗಳು, ಅರಣ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ನಗರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಓಡಿದೆನು.
4.46.13
आदर्शतलसंकाशा ततो वै पृथिवी मया।
अलातचक्रप्रतिमा दृष्टा गोष्पदवत् कृता ॥ ४.४६.१३ ॥
ನಂತರ ನಾನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಡೆ; ಅದು ಕನ್ನಡಿಯ ತಳದಂತಿತ್ತು; ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯ ಚಕ್ರದಂತೆಯೂ ಹಸುವಿನ ಗೊರಸಿನ ಗುರುತಿನಂತೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.
4.46.14
पूर्वां दिशं ततो गत्वा पश्यामि विविधान् द्रुमान्।
पर्वतान् सदरीन् रम्यान् सरांसि विविधानि च ॥ ४.४६.१४ ॥
ನಂತರ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಾನಾ ವಿಧದ ಮರಗಳನ್ನೂ, ಗುಹೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಮ್ಯ ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ, ವಿವಿಧ ಸರೋವರಗಳನ್ನೂ ಕಂಡೆ.
4.46.15
उदयं तत्र पश्यामि पर्वतं धातुमण्डितम्।
क्षीरोदं सागरं चैव नित्यमप्सरसालयम् ॥ ४.४६.१५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಉದಯ ಎಂಬ ಪರ್ವತವನ್ನು ಕಂಡೆ; ಅದು ಧಾತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು; ಅಪ್ಸರೆಯರ ನಿತ್ಯ ನಿವಾಸವಾದ ಕ್ಷೀರಸಾಗರವನ್ನೂ ಕಂಡೆ.
4.46.16
परिकाल्यमानस्तु तदा वालिनाभिद्रुतो ह्यहम्।
पुनरावृत्य सहसा प्रस्थितोऽहं तदा विभो ॥ ४.४६.१६ ॥
ಓ ಪ್ರಭುವೇ! ಆಗ ವಾಲಿಯಿಂದ ಬೆನ್ನಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವನ ದಾಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ನಾನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಮತ್ತೆ ಹೊರಟೆ.
4.46.17
दिशस्तस्यास्ततो भूयः प्रस्थितो दक्षिणां दिशम्।
विन्ध्यपादपसंकीर्णां चन्दनद्रुमशोभिताम् ॥ ४.४६.१७ ॥
ನಂತರ ಆ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಮತ್ತೆ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟೆ; ಅದು ವಿಂಧ್ಯದ ಮರಗಳಿಂದ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಕೂಡಿ, ಗಂಧದ ಮರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
4.46.18
द्रुमशैलान्तरे पश्यन् भूयो दक्षिणतोऽपराम्।
अपरां च दिशं प्राप्तो वालिना समभिद्रुतः ॥ ४.४६.१८ ॥
ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪರ್ವತಗಳ ನಡುವೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ದಕ್ಷಿಣದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕನ್ನು ತಲುಪಿದೆ; ವಾಲಿಯಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬೆನ್ನಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ.
4.46.19
स पश्यन् विविधान् देशानस्तं च गिरिसत्तमम्।
प्राप्य चास्तं गिरिश्रेष्ठमुत्तरं सम्प्रधावितः ॥ ४.४६.१९ ॥
ಅವನು ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವಾದ ಅಸ್ತವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಉತ್ತರದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿದನು.
4.46.20
हिमवन्तं च मेरुं च समुद्रं च तथोत्तरम्।
यदा न विन्दे शरणं वालिना समभिद्रुतः ॥ ४.४६.२० ॥
ಹಿಮಾಲಯ, ಮೇರು, ಉತ್ತರದ ಸಮುದ್ರದವರೆಗೂ, ವಾಲಿಯಿಂದ ಬೆನ್ನಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನನಗೆ ಆಶ್ರಯ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
4.46.21
ततो मां बुद्धिसम्पन्नो हनुमान् वाक्यमब्रवीत्।
इदानीं मे स्मृतं राजन् यथा वाली हरीश्वरः ॥ ४.४६.२१ ॥
ಆಗ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಹನುಮಂತನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ರಾಜನೇ, ಈಗ ನನಗೆ ನೆನಪಾಯಿತು, ವಾನರರ ಒಡೆಯ ವಾಲಿ ಹೇಗೆ..."
4.46.22
मतङ्गेन तदा शप्तो ह्यस्मिन्नाश्रममण्डले।
प्रविशेद् यदि वै वाली मूर्धास्य शतधा भवेत् ॥ ४.४६.२२ ॥
ಆಗ ಮತಂಗ ಋಷಿ ಶಾಪ ನೀಡಿದ್ದನು: ಈ ಆಶ್ರಮ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ, ಅವನ ತಲೆ ನೂರು ಚೂರಾಗುವುದು.
4.46.23
तत्र वासः सुखोऽस्माकं निरुद्विग्नो भविष्यति।
ततः पर्वतमासाद्य ऋष्यमूकं नृपात्मज ॥ ४.४६.२३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ವಾಸ ಸುಖಕರ, ನಿರ್ಭಯವಾಗಿರುವುದು. ನಂತರ, ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ನಾವು ಋಷ್ಯಮೂಕ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿದೆವು.
4.46.24
न विवेश तदा वाली मतङ्गस्य भयात् तदा।
एवं मया तदा राजन् प्रत्यक्षमुपलक्षितम्।
पृथिवीमण्डलं सर्वं गुहामस्म्यागतस्ततः ॥ ४.४६.२४ ॥
ಆಗ ಮತಂಗನ ಭಯದಿಂದ ವಾಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ, ರಾಜನೇ, ನಾನು ಭೂಮಂಡಲವನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ನೋಡಿದೆ; ನಂತರ ಗುಹೆಗೆ ಬಂದೆ.