รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 4.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.46.1
गतेषु वानरेन्द्रेषु रामः सुग्रीवमब्रवीत्।
कथं भवान् विजानीते सर्वं वै मण्डलं भुवः ॥ ४.४६.१ ॥
เมื่อบรรดาจอมวานรจากไปแล้ว พระรามตรัสกับสุครีพว่า ท่านรู้จักแผ่นดินทั้งหมดนี้ได้อย่างไร
4.46.2
सुग्रीवश्च ततो राममुवाच प्रणतात्मवान्।
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये विस्तरेण वचो मम ॥ ४.४६.२ ॥
สุครีพมีจิตน้อมลงแล้วจึงกล่าวกับพระรามว่า ขอท่านจงฟัง ข้าพเจ้าจะเล่าถ้อยคำของข้าพเจ้าทั้งหมดโดยพิสดาร
4.46.3
यदा तु दुन्दुभिं नाम दानवं महिषाकृतिम्।
प्रतिकालयते वाली मलयं प्रति पर्वतम् ॥ ४.४६.३ ॥
เมื่อพาลีท้าประลองกับทานพชื่อทุนทุภิผู้มีร่างเป็นควาย ณ ภูเขามลยะ
4.46.4
तदा विवेश महिषो मलयस्य गुहां प्रति।
विवेश वाली तत्रापि मलयं तज्जिघांसया ॥ ४.४६.४ ॥
ครั้งนั้น ควายนั้นเข้าไปในถ้ำแห่งภูเขามลยะ และพาลีก็เข้าไปในภูเขามลยะที่นั่นด้วย เพราะปรารถนาจะฆ่ามัน
4.46.5
ततोऽहं तत्र निक्षिप्तो गुहाद्वारि विनीतवत्।
न च निष्क्रामते वाली तदा संवत्सरे गते ॥ ४.४६.५ ॥
ข้าพเจ้าจึงถูกวางไว้ตรงปากถ้ำอย่างนอบน้อม พาลีไม่ออกมาเลย และเวลาก็ผ่านไปหนึ่งปี
4.46.6
ततः क्षतजवेगेन आपुपूरे तदा बिलम्।
तदहं विस्मितो दृष्ट्वा भ्रातुः शोकविषार्दितः ॥ ४.४६.६ ॥
ครั้งนั้น ถ้ำก็เต็มด้วยโลหิตที่ไหลพล่าน ข้าพเจ้าเห็นดังนั้นก็ตื่นตะลึง และถูกพิษแห่งความโศกเพราะพี่ชายเบียดเบียน
4.46.7
अथाहं गतबुद्धिस्तु सुव्यक्तं निहतो गुरुः।
शिला पर्वतसंकाशा बिलद्वारि मया कृता ॥ ४.४६.७ ॥
แล้วข้าพเจ้าก็หมดสติ และรู้แจ้งอย่างชัดเจนว่าพี่ผู้เป็นใหญ่ถูกฆ่าแล้ว จึงเอาศิลาดุจภูเขาปิดไว้ที่ปากถ้ำ
4.46.8
अशक्नुवन्निष्क्रमितुं महिषो विनशिष्यति।
ततोऽहमागां किष्किन्धां निराशस्तस्य जीविते ॥ ४.४६.८ ॥
มันไม่อาจออกมาได้ และจะพินาศเหมือนควายนั้น ต่อมาข้าพเจ้าสิ้นหวังในชีวิตของเขา จึงกลับไปยังกิษกินธา
4.46.9
राज्यं च सुमहत् प्राप्य तारां च रुमया सह।
मित्रैश्च सहितस्तत्र वसामि विगतज्वरः ॥ ४.४६.९ ॥
ข้าพเจ้าได้อาณาจักรอันยิ่งใหญ่ พร้อมกับนางตาราและนางรุมา อยู่ที่นั่นกับเหล่ามิตรอย่างปราศจากความกังวล
4.46.10
आजगाम ततो वाली हत्वा तं वानरर्षभः।
ततोऽहमददां राज्यं गौरवाद् भययन्त्रितः ॥ ४.४६.१० ॥
ต่อมา พาลีผู้เป็นวานรประเสริฐ เมื่อฆ่ามันแล้วก็กลับมา ข้าพเจ้าด้วยความกลัวและความเคารพ จึงมอบอาณาจักรให้แก่เขา
4.46.11
स मां जिघांसुर्दुष्टात्मा वाली प्रव्यथितेन्द्रियः।
परिकालयते वाली धावन्तं सचिवैः सह ॥ ४.४६.११ ॥
พาลีจิตใจชั่วร้ายนั้น ปรารถนาจะฆ่าข้าพเจ้า ด้วยอินทรีย์ที่กระวนกระวาย ได้ไล่ตามข้าพเจ้าผู้วิ่งหนี พร้อมกับเหล่าเสนาอำมาตย์ของเขา
4.46.12
ततोऽहं वालिना तेन सोऽनुबद्धः प्रधावितः।
नदीश्च विविधाः पश्यन् वनानि नगराणि च ॥ ४.४६.१२ ॥
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าถูกพาลีนั้นไล่ตาม จึงวิ่งหนีต่อไป ขณะเห็นแม่น้ำหลายสาย ป่าไม้และนครต่างๆ
4.46.13
आदर्शतलसंकाशा ततो वै पृथिवी मया।
अलातचक्रप्रतिमा दृष्टा गोष्पदवत् कृता ॥ ४.४६.१३ ॥
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเห็นแผ่นดินปรากฏดุจพื้นผิวกระจก ดุจวงล้อของคบเพลิงที่ลุกโพลง และปรากฏเล็กเหมือนรอยกีบโคในสายตาข้าพเจ้า
4.46.14
पूर्वां दिशं ततो गत्वा पश्यामि विविधान् द्रुमान्।
पर्वतान् सदरीन् रम्यान् सरांसि विविधानि च ॥ ४.४६.१४ ॥
ครั้นแล้วข้าพเจ้าไปยังทิศตะวันออก ได้เห็นต้นไม้หลากชนิด ภูเขาอันงดงามที่มีถ้ำ และทะเลสาบหลายแห่ง
4.46.15
उदयं तत्र पश्यामि पर्वतं धातुमण्डितम्।
क्षीरोदं सागरं चैव नित्यमप्सरसालयम् ॥ ४.४६.१५ ॥
ที่นั่นข้าพเจ้าเห็นภูเขาชื่ออุทัย ประดับด้วยแร่ธาตุ และมหาสมุทรน้ำนม อันเป็นที่อยู่เป็นนิจของนางอัปสร
4.46.16
परिकाल्यमानस्तु तदा वालिनाभिद्रुतो ह्यहम्।
पुनरावृत्य सहसा प्रस्थितोऽहं तदा विभो ॥ ४.४६.१६ ॥
ข้าพเจ้าถูกพาลีคุกคามและโจมตี ณ ตอนนั้น โอ้ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ข้าพเจ้าจึงหันกลับมาทันใด และออกเดินทางอีกครั้ง
4.46.17
दिशस्तस्यास्ततो भूयः प्रस्थितो दक्षिणां दिशम्।
विन्ध्यपादपसंकीर्णां चन्दनद्रुमशोभिताम् ॥ ४.४६.१७ ॥
จากนั้นข้าพเจ้าจึงออกจากทิศนั้นอีก มุ่งไปยังทิศใต้ ซึ่งเต็มไปด้วยต้นไม้แห่งวินธยะ และงดงามด้วยต้นจันทน์
4.46.18
द्रुमशैलान्तरे पश्यन् भूयो दक्षिणतोऽपराम्।
अपरां च दिशं प्राप्तो वालिना समभिद्रुतः ॥ ४.४६.१८ ॥
ข้าพเจ้ามองไปท่ามกลางเนินเขาที่มีต้นไม้ปกคลุม แล้วจากทิศใต้ก็มาถึงทิศตะวันตกอีกครั้ง ถูกพาลีไล่ตามอย่างดุดัน
4.46.19
स पश्यन् विविधान् देशानस्तं च गिरिसत्तमम्।
प्राप्य चास्तं गिरिश्रेष्ठमुत्तरं सम्प्रधावितः ॥ ४.४६.१९ ॥
เขามองเห็นภูมิประเทศต่างๆ และเมื่อมาถึงภูเขาอัสตคีรี ภูเขาอันประเสริฐ เขาก็วิ่งอย่างรวดเร็วไปทางเหนือสู่ภูเขาอันเลิศ
4.46.20
हिमवन्तं च मेरुं च समुद्रं च तथोत्तरम्।
यदा न विन्दे शरणं वालिना समभिद्रुतः ॥ ४.४६.२० ॥
แม้ที่หิมาลัย ที่เมรุ หรือที่มหาสมุทรทางเหนือ ข้าพเจ้าก็ไม่พบที่พึ่งเมื่อถูกพาลีไล่ตาม
4.46.21
ततो मां बुद्धिसम्पन्नो हनुमान् वाक्यमब्रवीत्।
इदानीं मे स्मृतं राजन् यथा वाली हरीश्वरः ॥ ४.४६.२१ ॥
จากนั้น หนุมานผู้มีปัญญาได้กล่าวคำนี้กับข้าพเจ้าว่า "ข้าแต่พระราชา บัดนี้ข้าพเจ้าระลึกได้แล้ว ว่าวาลินผู้เป็นใหญ่แห่งหมู่ลิงนั้น…"
4.46.22
मतङ्गेन तदा शप्तो ह्यस्मिन्नाश्रममण्डले।
प्रविशेद् यदि वै वाली मूर्धास्य शतधा भवेत् ॥ ४.४६.२२ ॥
มตังคะได้สาปวาลินในครั้งนั้นว่า หากวาลินเข้ามาในบริเวณอาศรมนี้ ศีรษะของเขาจะแตกเป็นร้อยเสี่ยง
4.46.23
तत्र वासः सुखोऽस्माकं निरुद्विग्नो भविष्यति।
ततः पर्वतमासाद्य ऋष्यमूकं नृपात्मज ॥ ४.४६.२३ ॥
ที่นั่น ที่พักของพวกเราจะเป็นสุข ปราศจากความวุ่นวายใจ ข้าแต่โอรสของพระราชา เมื่อไปถึงภูเขาฤษยมูกะแล้ว…
4.46.24
न विवेश तदा वाली मतङ्गस्य भयात् तदा।
एवं मया तदा राजन् प्रत्यक्षमुपलक्षितम्।
पृथिवीमण्डलं सर्वं गुहामस्म्यागतस्ततः ॥ ४.४६.२४ ॥
วาลินไม่กล้าเข้ามา เพราะความกลัวมตังคะในครั้งนั้น ข้าแต่พระราชา ข้าพเจ้าจึงได้เห็นแผ่นดินทั้งผืนต่อหน้าต่อตาในครั้งนั้น แล้วจึงมาถึงถ้ำ