Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.46.1
गतेषु वानरेन्द्रेषु रामः सुग्रीवमब्रवीत्।
कथं भवान् विजानीते सर्वं वै मण्डलं भुवः ॥ ४.४६.१ ॥
Als die Herren der Affen gegangen waren, sprach Rāma zu Sugrīva: "Wie kennst du den ganzen Erdkreis?"
4.46.2
सुग्रीवश्च ततो राममुवाच प्रणतात्मवान्।
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये विस्तरेण वचो मम ॥ ४.४६.२ ॥
Da sprach Sugrīva, demütigen Sinnes, zu Rāma: "Hör zu, ich will dir alle meine Worte ausführlich erzählen."
4.46.3
यदा तु दुन्दुभिं नाम दानवं महिषाकृतिम्।
प्रतिकालयते वाली मलयं प्रति पर्वतम् ॥ ४.४६.३ ॥
Als Vālī den Dämon namens Dundubhi, der die Gestalt eines Büffels hatte, zum Berg Malaya herausforderte.
4.46.4
तदा विवेश महिषो मलयस्य गुहां प्रति।
विवेश वाली तत्रापि मलयं तज्जिघांसया ॥ ४.४६.४ ॥
Da drang der Büffel in eine Höhle des Malaya ein, und Vālī folgte ihm dorthin ins Malaya, da er ihn töten wollte.
4.46.5
ततोऽहं तत्र निक्षिप्तो गुहाद्वारि विनीतवत्।
न च निष्क्रामते वाली तदा संवत्सरे गते ॥ ४.४६.५ ॥
Da wurde ich dort am Höhleneingang demütig aufgestellt; Vālī kam nicht heraus, und ein Jahr verging.
4.46.6
ततः क्षतजवेगेन आपुपूरे तदा बिलम्।
तदहं विस्मितो दृष्ट्वा भ्रातुः शोकविषार्दितः ॥ ४.४६.६ ॥
Da füllte sich die Höhle mit dem Strom des Blutes; als ich es sah, war ich erstaunt und vom Gift des Kummers um meinen Bruder gequält.
4.46.7
अथाहं गतबुद्धिस्तु सुव्यक्तं निहतो गुरुः।
शिला पर्वतसंकाशा बिलद्वारि मया कृता ॥ ४.४६.७ ॥
Da verlor ich den Verstand; ich erkannte klar, dass mein älterer Bruder erschlagen war, und legte einen Felsen wie einen Berg vor den Höhleneingang.
4.46.8
अशक्नुवन्निष्क्रमितुं महिषो विनशिष्यति।
ततोऽहमागां किष्किन्धां निराशस्तस्य जीविते ॥ ४.४६.८ ॥
Unfähig herauszukommen, wird er umkommen wie der Büffeldämon. Dann, an seinem Leben verzweifelnd, kehrte ich nach Kiṣkindhā zurück.
4.46.9
राज्यं च सुमहत् प्राप्य तारां च रुमया सह।
मित्रैश्च सहितस्तत्र वसामि विगतज्वरः ॥ ४.४६.९ ॥
Nachdem ich ein sehr großes Reich erlangt habe, wohne ich dort zusammen mit Tārā und Rumā und meinen Freunden, frei von Sorge.
4.46.10
आजगाम ततो वाली हत्वा तं वानरर्षभः।
ततोऽहमददां राज्यं गौरवाद् भययन्त्रितः ॥ ४.४६.१० ॥
Da kehrte Vālin, der Stier unter den Affen, zurück, nachdem er ihn erschlagen hatte. Dann gab ich, von Furcht gebunden und aus Achtung, ihm das Königreich.
4.46.11
स मां जिघांसुर्दुष्टात्मा वाली प्रव्यथितेन्द्रियः।
परिकालयते वाली धावन्तं सचिवैः सह ॥ ४.४६.११ ॥
Jener Vālin, boshaften Sinnes, begierig mich zu töten, mit aufgewühlten Sinnen, verfolgte mich, während ich zusammen mit seinen Ministern floh.
4.46.12
ततोऽहं वालिना तेन सोऽनुबद्धः प्रधावितः।
नदीश्च विविधाः पश्यन् वनानि नगराणि च ॥ ४.४६.१२ ॥
Da floh ich, von jenem Vālin verfolgt, und lief weiter, während ich vielerlei Flüsse, Wälder und Städte sah.
4.46.13
आदर्शतलसंकाशा ततो वै पृथिवी मया।
अलातचक्रप्रतिमा दृष्टा गोष्पदवत् कृता ॥ ४.४६.१३ ॥
Dann sah ich die Erde, gleich der Fläche eines Spiegels, einem Rad aus brennenden Fackeln ähnlich, klein wie der Abdruck eines Kuhhufs.
4.46.14
पूर्वां दिशं ततो गत्वा पश्यामि विविधान् द्रुमान्।
पर्वतान् सदरीन् रम्यान् सरांसि विविधानि च ॥ ४.४६.१४ ॥
Dann, in die östliche Richtung gehend, sah ich mancherlei Bäume, reizvolle Berge mit Höhlen und vielerlei Seen.
4.46.15
उदयं तत्र पश्यामि पर्वतं धातुमण्डितम्।
क्षीरोदं सागरं चैव नित्यमप्सरसालयम् ॥ ४.४६.१५ ॥
Dort sah ich den Berg namens Udaya, geschmückt mit Mineralien, und das Milchmeer, die ständige Wohnstätte der Apsaras.
4.46.16
परिकाल्यमानस्तु तदा वालिनाभिद्रुतो ह्यहम्।
पुनरावृत्य सहसा प्रस्थितोऽहं तदा विभो ॥ ४.४६.१६ ॥
O Herr, da, von Vāli verfolgt und angegriffen, kehrte ich plötzlich um und brach wieder auf.
4.46.17
दिशस्तस्यास्ततो भूयः प्रस्थितो दक्षिणां दिशम्।
विन्ध्यपादपसंकीर्णां चन्दनद्रुमशोभिताम् ॥ ४.४६.१७ ॥
Dann brach ich aus jener Richtung wieder auf zur südlichen Richtung, dicht mit Bäumen des Vindhya und geschmückt mit Sandelbäumen.
4.46.18
द्रुमशैलान्तरे पश्यन् भूयो दक्षिणतोऽपराम्।
अपरां च दिशं प्राप्तो वालिना समभिद्रुतः ॥ ४.४६.१८ ॥
Zwischen den baumbedeckten Hügeln hindurchschauend, erreichte ich wieder vom Süden her die westliche Richtung, heftig von Vāli verfolgt.
4.46.19
स पश्यन् विविधान् देशानस्तं च गिरिसत्तमम्।
प्राप्य चास्तं गिरिश्रेष्ठमुत्तरं सम्प्रधावितः ॥ ४.४६.१९ ॥
Während er verschiedene Länder erblickte und den herrlichen Berg Astagiri erreichte, eilte er nordwärts zum besten der Berge.
4.46.20
हिमवन्तं च मेरुं च समुद्रं च तथोत्तरम्।
यदा न विन्दे शरणं वालिना समभिद्रुतः ॥ ४.४६.२० ॥
Weder im Himālaya, noch am Meru, noch am nördlichen Ozean fand ich Zuflucht, als Vālin mich verfolgte.
4.46.21
ततो मां बुद्धिसम्पन्नो हनुमान् वाक्यमब्रवीत्।
इदानीं मे स्मृतं राजन् यथा वाली हरीश्वरः ॥ ४.४६.२१ ॥
Da sprach der verständige Hanumān zu mir: »O König, nun erinnere ich mich, wie Vālin, der Herr der Affen...«
4.46.22
मतङ्गेन तदा शप्तो ह्यस्मिन्नाश्रममण्डले।
प्रविशेद् यदि वै वाली मूर्धास्य शतधा भवेत् ॥ ४.४६.२२ ॥
Mataṅga hatte ihn damals verflucht: Würde Vālin diesen Bezirk der Einsiedeleien betreten, zerspränge sein Haupt in hundert Stücke.
4.46.23
तत्र वासः सुखोऽस्माकं निरुद्विग्नो भविष्यति।
ततः पर्वतमासाद्य ऋष्यमूकं नृपात्मज ॥ ४.४६.२३ ॥
Dort wird unser Aufenthalt angenehm und frei von Sorge sein. Dann, o Prinz, nachdem wir den Berg Ṛṣyamūka erreicht hatten...
4.46.24
न विवेश तदा वाली मतङ्गस्य भयात् तदा।
एवं मया तदा राजन् प्रत्यक्षमुपलक्षितम्।
पृथिवीमण्डलं सर्वं गुहामस्म्यागतस्ततः ॥ ४.४६.२४ ॥
Vālin trat aus Furcht vor Mataṅga nicht ein. So, o König, sah ich damals den ganzen Erdkreis vor mir; dann kam ich zur Höhle.