رامايانا فالميكي · السارغا 4.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.48.1
सह ताराङ्गदाभ्यां तु सहसा हनुमान् कपिः।
सुग्रीवेण यथोद्दिष्टं गन्तुं देशं प्रचक्रमे ॥ ४.४८.१ ॥
انطلق القرد هَنُومان فورًا مع تارا وأنغادا نحو المنطقة التي دلّ عليها سوغريفا.
4.48.2
स तु दूरमुपागम्य सर्वैस्तैः कपिसत्तमैः।
ततो विचित्य विन्ध्यस्य गुहाश्च गहनानि च ॥ ४.४८.२ ॥
ذهب بعيدًا مع أولئك خيرِ القرود جميعًا، وفتّش مغاور الفِندهيا وأدغالها الكثيفة.
4.48.3
पर्वताग्रनदीदुर्गान् सरांसि विपुलद्रुमान्।
वृक्षषण्डांश्च विविधान् पर्वतान् वनपादपान् ॥ ४.४८.३ ॥
قمم الجبال والأنهار والمواضع الوعرة والبحيرات والأشجار الضخمة وأحراش الشجر والجبال المتنوعة وأشجار الغابة.
4.48.4
अन्वेषमाणास्ते सर्वे वानराः सर्वतो दिशम्।
न सीतां ददृशुर्वीरा मैथिलीं जनकात्मजाम् ॥ ४.४८.४ ॥
وبحث أولئك القرود الأبطال في كل الجهات، فلم يروا سيتا، أميرة ميثيلا، ابنة جاناكا.
4.48.5
ते भक्षयन्तो मूलानि फलानि विविधान्यपि।
अन्वेषमाणा दुर्धर्षा न्यवसंस्तत्र तत्र ह ॥ ४.४८.५ ॥
وأكل أولئك القرود الذين لا يُقهرون الجذور والثمار المتنوعة، وظلّوا يبحثون ويقيمون هنا وهناك.
4.48.6
स तु देशो दुरन्वेषो गुहागहनवान् महान्।
निर्जलं निर्जनं शून्यं गहनं घोरदर्शनम् ॥ ४.४८.६ ॥
كانت تلك المنطقة صعبة التفتيش، مليئة بالمغاور والأدغال، واسعة، لا ماء فيها، خالية من الناس، مقفرة، كثيفة، مرعبة المنظر.
4.48.7
तादृशान्यप्यरण्यानि विचित्य भृशपीडिताः।
स देशश्च दुरन्वेष्यो गुहागहनवान् महान् ॥ ४.४८.७ ॥
وبعد أن بحثوا في غابات أخرى مماثلة، أصابهم الإعياء الشديد. وكانت تلك المنطقة، الصعبة الاستكشاف، المليئة بالكهوف والأدغال الكثيفة، شاسعة.
4.48.8
त्यक्त्वा तु तं ततो देशं सर्वे वै हरियूथपाः।
देशमन्यं दुराधर्षं विविशुश्चाकुतोभयाः ॥ ४.४८.८ ॥
فغادر قادة فرق القرود جميعاً تلك المنطقة، غير خائفين من أي جهة، ودخلوا منطقة أخرى لا يُقتحم مكانها.
4.48.9
यत्र वन्ध्यफला वृक्षा विपुष्पाः पर्णवर्जिताः।
निस्तोयाः सरितो यत्र मूलं यत्र सुदुर्लभम् ॥ ४.४८.९ ॥
حيث كانت الأشجار بلا ثمر ولا زهر ولا أوراق، وحيث كانت الأنهار بلا ماء، وحيث كانت الجذور نفسها نادرة للغاية.
4.48.10
न सन्ति महिषा यत्र न मृगा न च हस्तिनः।
शार्दूलाः पक्षिणो वापि ये चान्ये वनगोचराः ॥ ४.४८.१० ॥
حيث لم تكن هناك جواميس ولا غزلان ولا فيلة؛ ولا نمور ولا طيور، ولا أي كائنات أخرى تجوب الغابة.
4.48.11
न चात्र वृक्षा नौषध्यो न वल्ल्यो नापि वीरुधः।
स्निग्धपत्राः स्थले यत्र पद्मिन्यः फुल्लपङ्कजाः ॥ ४.४८.११ ॥
لا توجد هنا أشجار ولا أعشاب طبية ولا لبلاب ولا نباتات متسلقة؛ لكن على اليابسة برك لوتس ذات أوراق ملساء وزهور لوتس متفتحة.
4.48.12
प्रेक्षणीयाः सुगन्धाश्च भ्रमरैश्च विवर्जिताः।
कण्डुर्नाम महाभागः सत्यवादी तपोधनः ॥ ४.४८.१२ ॥
كانت جميلة المنظر، عطرة الرائحة، لكنها خالية من النحل. وكان يسكن هناك حكيم عظيم الحظ اسمه كاندو، صادق القول، غناه في التقشف.
4.48.13
महर्षिः परमामर्षी नियमैर्दुष्प्रधर्षणः।
तस्य तस्मिन् वने पुत्रो बालको दशवार्षिकः ॥ ४.४८.१३ ॥
كان لذلك الحكيم العظيم، الشديد الغضب الذي لا يُمس بنذوره، ابنٌ صغير عمره عشر سنين في ذلك الغاب.
4.48.14
प्रणष्टो जीवितान्ताय क्रुद्धस्तेन महामुनिः।
तेन धर्मात्मना शप्तं कृत्स्नं तत्र महद्वनम् ॥ ४.४८.१४ ॥
مات الغلام، فغضب الحكيم العظيم، ولُعن من ذلك الرجل الصالح، فلعن الغابة العظيمة كلها هناك.
4.48.15
अशरण्यं दुराधर्षं मृगपक्षिविवर्जितम्।
तस्य ते काननान्तांस्तु गिरीणां कन्दराणि च ॥ ४.४८.१५ ॥
صارت تلك الغابة بلا مأوى، عسيرة المنال، خالية من الغزلان والطيور؛ وكذلك أطرافها وكهوف الجبال.
4.48.16
प्रभवाणि नदीनां च विचिन्वन्ति समाहिताः।
तत्र चापि महात्मानो नापश्यञ्जनकात्मजाम् ॥ ४.४८.१६ ॥
وبتركيز بحثوا أيضًا عن منابع الأنهار؛ وهناك أيضًا لم يروا ابنة جاناكا أولئك الكبار النفوس.
4.48.17
हर्तारं रावणं वापि सुग्रीवप्रियकारिणः।
ते प्रविश्य तु तं भीमं लतागुल्मसमावृतम् ॥ ४.४८.१७ ॥
دخل أولئك القرود، الذين يسرّون سوغريفا، باحثين أيضًا عن الخاطف راavana، ذلك المكان المرعب المغطّى بالكروم والأدغال.
4.48.18
ददृशुर्भीमकर्माणमसुरं सुरनिर्भयम्।
तं दृष्ट्वा वानरा घोरं स्थितं शैलमिवासुरम् ॥ ४.४८.१८ ॥
رأوا شيطانًا من أعمال مرعبة، لا يخاف حتى الآلهة. ولما رأى القرود ذلك الشيطان المرعب واقفًا كالجبل...
4.48.19
गाढं परिहिताः सर्वे दृष्ट्वा तं पर्वतोपमम्।
सोऽपि तान् वानरान् सर्वान् नष्टाः स्थेत्यब्रवीद् बली ॥ ४.४८.१९ ॥
ولما رأوه كالجبل أمسكوه جميعاً بقوة، فقال القوي لجميع القرود: «لقد هلكتم جميعاً».
4.48.20
अभ्यधावत संक्रुद्धो मुष्टिमुद्यम्य संगतम्।
तमापतन्तं सहसा वालिपुत्रोऽङ्गदस्तदा ॥ ४.४८.२० ॥
فاندفع نحوه غاضباً ورافعاً قبضته، فرأى ابن فالي أنغادا فجأة ذلك المهاجم.
4.48.21
रावणोऽयमिति ज्ञात्वा तलेनाभिजघान ह।
स वालिपुत्राभिहतो वक्त्राच्छोणितमुद्वमन् ॥ ४.४८.२१ ॥
فعلم أنه «هذا راقانا»، فضربه أنغادا بكف يده، فأصابه ابن فالي فقذف الدم من فمه.
4.48.22
असुरो न्यपतद् भूमौ पर्यस्त इव पर्वतः।
ते तु तस्मिन् निरुच्छ्वासे वानरा जितकाशिनः ॥ ४.४८.२२ ॥
سقط الشيطان على الأرض كجبل منقلب، وحين كان ملقى بلا نفس، ظن القرود أنهم قد انتصروا،
4.48.23
व्यचिन्वन् प्रायशस्तत्र सर्वं ते गिरिगह्वरम्।
विचितं तु ततः सर्वं सर्वे ते काननौकसः ॥ ४.४८.२३ ॥
فبحثوا هناك في كل مكان تقريباً في كهف الجبل، ثم فتّش جميع القرود سكان الغابة الكهف كله.
4.48.24
अन्यदेवापरं घोरं विविशुर्गिरिगह्वरम्।
ते विचित्य पुनः खिन्ना विनिष्पत्य समागताः।
एकान्ते वृक्षमूले तु निषेदुर्दीनमानसाः ॥ ४.४८.२४ ॥
ثم دخلوا كهفاً جبلياً آخر مرعباً، فلما أرهقهم البحث خرجوا واجتمعوا، وجلسوا في حزن عند جذع شجرة منفردة.