வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.48.1
सह ताराङ्गदाभ्यां तु सहसा हनुमान् कपिः।
सुग्रीवेण यथोद्दिष्टं गन्तुं देशं प्रचक्रमे ॥ ४.४८.१ ॥
தாரை, அங்கதன் ஆகியோருடன் குரங்கு ஹனுமான் சுக்ரீவன் கூறியபடி அப்பகுதிக்குச் செல்லத் தொடங்கினான்.
4.48.2
स तु दूरमुपागम्य सर्वैस्तैः कपिसत्तमैः।
ततो विचित्य विन्ध्यस्य गुहाश्च गहनानि च ॥ ४.४८.२ ॥
அவனும் அந்த சிறந்த குரங்குகளுடன் வெகுதூரம் சென்று, விந்திய மலையின் குகைகளையும் அடர்ந்த காடுகளையும் தேடினான்.
4.48.3
पर्वताग्रनदीदुर्गान् सरांसि विपुलद्रुमान्।
वृक्षषण्डांश्च विविधान् पर्वतान् वनपादपान् ॥ ४.४८.३ ॥
மலை உச்சிகள், ஆறுகள், கடினமான இடங்கள், ஏரிகள், பெரிய மரங்கள், மரச் செறிவுகள், பல்வகை மலைகள், காட்டு மரங்கள் ஆகியவற்றை (அவர்கள் தேடினர்).
4.48.4
अन्वेषमाणास्ते सर्वे वानराः सर्वतो दिशम्।
न सीतां ददृशुर्वीरा मैथिलीं जनकात्मजाम् ॥ ४.४८.४ ॥
அனைத்து குரங்குகளும் எல்லாத் திசைகளிலும் தேடினர்; அந்த வீரர்கள் மிதிலையின் இளவரசியும் ஜனகன் மகளுமான சீதையைக் காணவில்லை.
4.48.5
ते भक्षयन्तो मूलानि फलानि विविधान्यपि।
अन्वेषमाणा दुर्धर्षा न्यवसंस्तत्र तत्र ह ॥ ४.४८.५ ॥
அந்த வெல்ல முடியாத குரங்குகள் வேர்களையும் பல்வகைப் பழங்களையும் உண்டு தேடிக்கொண்டு, இடம் இடமாகத் தங்கினர்.
4.48.6
स तु देशो दुरन्वेषो गुहागहनवान् महान्।
निर्जलं निर्जनं शून्यं गहनं घोरदर्शनम् ॥ ४.४८.६ ॥
அந்தப் பகுதி தேடுவதற்குக் கடினமானது, குகைகளும் அடர்ந்த புதர்களும் நிறைந்தது, பரந்தது, நீரற்றது, ஆளற்றது, வெறுமையானது, அடர்ந்தது, பயங்கரமாகத் தோன்றுவது.
4.48.7
तादृशान्यप्यरण्यानि विचित्य भृशपीडिताः।
स देशश्च दुरन्वेष्यो गुहागहनवान् महान् ॥ ४.४८.७ ॥
இதுபோன்ற பிற காடுகளையும் தேடி மிகவும் துன்புற்றனர். அந்தப் பகுதி தேடுவதற்குக் கடினமானதும், குகைகளும் அடர்ந்த புதர்களும் நிறைந்ததும், பெரியதுமாக இருந்தது.
4.48.8
त्यक्त्वा तु तं ततो देशं सर्वे वै हरियूथपाः।
देशमन्यं दुराधर्षं विविशुश्चाकुतोभयाः ॥ ४.४८.८ ॥
அந்த இடத்தை விட்டுவிட்டு, குரங்குத் தலைவர்கள் அனைவரும் அச்சமின்றி, ஊடுருவ முடியாத வேறொரு பகுதிக்குள் நுழைந்தனர்.
4.48.9
यत्र वन्ध्यफला वृक्षा विपुष्पाः पर्णवर्जिताः।
निस्तोयाः सरितो यत्र मूलं यत्र सुदुर्लभम् ॥ ४.४८.९ ॥
அங்கு மரங்கள் கனியற்றவையாகவும், பூவற்றவையாகவும், இலையற்றவையாகவும் இருந்தன; ஆறுகள் நீரற்றவையாக இருந்தன; வேர்களும் மிக அரிதாக இருந்தன.
4.48.10
न सन्ति महिषा यत्र न मृगा न च हस्तिनः।
शार्दूलाः पक्षिणो वापि ये चान्ये वनगोचराः ॥ ४.४८.१० ॥
அங்கே எருமைகளும் இல்லை, மான்களும் இல்லை, யானைகளும் இல்லை; புலிகளும் இல்லை, பறவைகளும் இல்லை, காட்டில் வாழும் பிற உயிரினங்களும் இல்லை.
4.48.11
न चात्र वृक्षा नौषध्यो न वल्ल्यो नापि वीरुधः।
स्निग्धपत्राः स्थले यत्र पद्मिन्यः फुल्लपङ्कजाः ॥ ४.४८.११ ॥
இங்கே மரங்களும் இல்லை, மூலிகைகளும் இல்லை, கொடிகளும் இல்லை, படரும் செடிகளும் இல்லை; ஆனால் நிலத்தில் மென்மையான இலைகளோடு மலர்ந்த தாமரைக் குளங்கள் இருந்தன.
4.48.12
प्रेक्षणीयाः सुगन्धाश्च भ्रमरैश्च विवर्जिताः।
कण्डुर्नाम महाभागः सत्यवादी तपोधनः ॥ ४.४८.१२ ॥
அவை பார்க்க அழகியவையும், நறுமணம் வீசுபவையுமாக இருந்தன; ஆனால் வண்டுகள் அற்றவையாக இருந்தன. அங்கே கண்டு என்னும் பெரும் பாக்கியசாலியும், சத்தியம் பேசுபவரும், தவமே செல்வமாகக் கொண்டவருமான முனிவர் இருந்தார்.
4.48.13
महर्षिः परमामर्षी नियमैर्दुष्प्रधर्षणः।
तस्य तस्मिन् वने पुत्रो बालको दशवार्षिकः ॥ ४.४८.१३ ॥
மிகுந்த கோபமுடையவரும், நியமங்களால் அணுக முடியாதவருமான அந்த மகாமுனிவருக்கு, அந்தக் காட்டில் பத்து வயதுள்ள ஒரு குழந்தை மகன் இருந்தான்.
4.48.14
प्रणष्टो जीवितान्ताय क्रुद्धस्तेन महामुनिः।
तेन धर्मात्मना शप्तं कृत्स्नं तत्र महद्वनम् ॥ ४.४८.१४ ॥
அவன் உயிரிழந்தான்; கோபமடைந்த அந்த மகாமுனிவர், அந்த தர்மாத்மாவால் சபிக்கப்பட்டு, அங்கிருந்த முழு பெரிய காட்டையும் சபித்தார்.
4.48.15
अशरण्यं दुराधर्षं मृगपक्षिविवर्जितम्।
तस्य ते काननान्तांस्तु गिरीणां कन्दराणि च ॥ ४.४८.१५ ॥
அந்தக் காடு புகலற்றதும், அணுக முடியாததும், மான்களும் பறவைகளும் இல்லாததும் ஆயிற்று; அதன் காட்டு ஓரங்களும் மலைக் குகைகளும் அவ்வாறே ஆயின.
4.48.16
प्रभवाणि नदीनां च विचिन्वन्ति समाहिताः।
तत्र चापि महात्मानो नापश्यञ्जनकात्मजाम् ॥ ४.४८.१६ ॥
அவர்கள் ஒருமனதுடன் ஆறுகளின் பிறப்பிடங்களையும் தேடினர்; அங்கும் அந்த மகாத்மாக்கள் ஜனகனின் மகளைக் காணவில்லை.
4.48.17
हर्तारं रावणं वापि सुग्रीवप्रियकारिणः।
ते प्रविश्य तु तं भीमं लतागुल्मसमावृतम् ॥ ४.४८.१७ ॥
சுக்ரீவனுக்கு விருப்பமானதைச் செய்யும் அந்த வானரர்கள், கவர்ந்தவனான ராவணனையும் தேடி, கொடிகளும் புதர்களும் மூடிய அந்த பயங்கரமான இடத்தில் நுழைந்தனர்.
4.48.18
ददृशुर्भीमकर्माणमसुरं सुरनिर्भयम्।
तं दृष्ट्वा वानरा घोरं स्थितं शैलमिवासुरम् ॥ ४.४८.१८ ॥
பயங்கரச் செயல் செய்பவனும், தேவர்களுக்கும் அஞ்சாதவனுமான ஓர் அசுரனை அவர்கள் கண்டனர். மலைபோல நின்றிருந்த அந்தப் பயங்கர அசுரனைக் கண்டு வானரர்கள்...
4.48.19
गाढं परिहिताः सर्वे दृष्ट्वा तं पर्वतोपमम्।
सोऽपि तान् वानरान् सर्वान् नष्टाः स्थेत्यब्रवीद् बली ॥ ४.४८.१९ ॥
மலையைப் போன்ற அவனைக் கண்டு அனைவரும் அவனை இறுகப் பிடித்தனர். அப்போது அந்த வலிமையானவன் அனைத்து வானரர்களையும் நோக்கி, "நீங்கள் அனைவரும் அழிந்தீர்கள்" என்றான்.
4.48.20
अभ्यधावत संक्रुद्धो मुष्टिमुद्यम्य संगतम्।
तमापतन्तं सहसा वालिपुत्रोऽङ्गदस्तदा ॥ ४.४८.२० ॥
மிகுந்த கோபத்துடன் அவன் முஷ்டியை ஓங்கிக் கொண்டு அவனை நோக்கி பாய்ந்தான். அப்போது வாலியின் மகன் அங்கதன் திடீரென்று தன்னை நோக்கி வந்தவனைக் கண்டான்.
4.48.21
रावणोऽयमिति ज्ञात्वा तलेनाभिजघान ह।
स वालिपुत्राभिहतो वक्त्राच्छोणितमुद्वमन् ॥ ४.४८.२१ ॥
"இவன் ராவணன்" என்று அறிந்து அங்கதன் உள்ளங்கையால் அவனை அடித்தான். வாலியின் மகனால் தாக்கப்பட்டவன் வாயிலிருந்து இரத்தத்தை உமிழ்ந்தான்.
4.48.22
असुरो न्यपतद् भूमौ पर्यस्त इव पर्वतः।
ते तु तस्मिन् निरुच्छ्वासे वानरा जितकाशिनः ॥ ४.४८.२२ ॥
மலை சாய்ந்து விழுவது போல் அசுரன் நிலத்தில் வீழ்ந்தான். அவன் மூச்சற்றுக் கிடந்ததும் வெற்றி பெற்றவர்களாக நினைத்த வானரர்கள்.
4.48.23
व्यचिन्वन् प्रायशस्तत्र सर्वं ते गिरिगह्वरम्।
विचितं तु ततः सर्वं सर्वे ते काननौकसः ॥ ४.४८.२३ ॥
அங்கு அவர்கள் பெரும்பாலும் எல்லா இடங்களிலும் மலைக்குகையை தேடினர். பின்னர் காட்டில் வாழும் அனைத்து வானரர்களும் முழு குகையையும் தேடி முடித்தனர்.
4.48.24
अन्यदेवापरं घोरं विविशुर्गिरिगह्वरम्।
ते विचित्य पुनः खिन्ना विनिष्पत्य समागताः।
एकान्ते वृक्षमूले तु निषेदुर्दीनमानसाः ॥ ४.४८.२४ ॥
பின்னர் அவர்கள் வேறொரு பயங்கரமான மலைக்குகைக்குள் நுழைந்தனர். தேடி சோர்ந்து வெளியே வந்து ஒன்றுகூடிய அவர்கள், ஒரு தனிமையான மரத்தடியில் வருத்தமான மனதுடன் அமர்ந்தனர்.