Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.48.1
सह ताराङ्गदाभ्यां तु सहसा हनुमान् कपिः।
सुग्रीवेण यथोद्दिष्टं गन्तुं देशं प्रचक्रमे ॥ ४.४८.१ ॥
Zusammen mit Tārā und Aṅgada machte sich der Affe Hanumān sogleich auf den Weg in die von Sugrīva genannte Gegend.
4.48.2
स तु दूरमुपागम्य सर्वैस्तैः कपिसत्तमैः।
ततो विचित्य विन्ध्यस्य गुहाश्च गहनानि च ॥ ४.४८.२ ॥
Er ging mit all diesen besten Affen weit fort und durchsuchte die Höhlen des Vindhya und seine dichten Dickichte.
4.48.3
पर्वताग्रनदीदुर्गान् सरांसि विपुलद्रुमान्।
वृक्षषण्डांश्च विविधान् पर्वतान् वनपादपान् ॥ ४.४८.३ ॥
Bergspitzen, Flüsse und unwegsame Orte, Seen, mächtige Bäume, Baumgruppen, mancherlei Berge und die Bäume des Waldes durchsuchten sie.
4.48.4
अन्वेषमाणास्ते सर्वे वानराः सर्वतो दिशम्।
न सीतां ददृशुर्वीरा मैथिलीं जनकात्मजाम् ॥ ४.४८.४ ॥
Obwohl sie in alle Richtungen suchten, sahen jene Affen, jene Helden, Sītā nicht, die Prinzessin von Mithilā, Janakas Tochter.
4.48.5
ते भक्षयन्तो मूलानि फलानि विविधान्यपि।
अन्वेषमाणा दुर्धर्षा न्यवसंस्तत्र तत्र ह ॥ ४.४८.५ ॥
Wurzeln und mancherlei Früchte essend, suchten die unbezwingbaren Affen weiter und verweilten hier und dort.
4.48.6
स तु देशो दुरन्वेषो गुहागहनवान् महान्।
निर्जलं निर्जनं शून्यं गहनं घोरदर्शनम् ॥ ४.४८.६ ॥
Jene Gegend war schwer zu durchsuchen, voller Höhlen und Dickichte, weit, wasserlos, verlassen, leer, dicht und furchterregend anzusehen.
4.48.7
तादृशान्यप्यरण्यानि विचित्य भृशपीडिताः।
स देशश्च दुरन्वेष्यो गुहागहनवान् महान् ॥ ४.४८.७ ॥
Nachdem sie auch andere solche Wälder durchsucht hatten, waren sie sehr erschöpft. Jene Gegend, schwer zu durchsuchen, voller Höhlen und dichter Dickichte, war weit.
4.48.8
त्यक्त्वा तु तं ततो देशं सर्वे वै हरियूथपाः।
देशमन्यं दुराधर्षं विविशुश्चाकुतोभयाः ॥ ४.४८.८ ॥
Jene Gegend verlassend, traten alle Anführer der Affenscharen, ohne Furcht von irgendeiner Seite, in ein anderes, unzugängliches Gebiet ein.
4.48.9
यत्र वन्ध्यफला वृक्षा विपुष्पाः पर्णवर्जिताः।
निस्तोयाः सरितो यत्र मूलं यत्र सुदुर्लभम् ॥ ४.४८.९ ॥
Wo die Bäume ohne Früchte, ohne Blüten und ohne Blätter waren, wo die Flüsse wasserlos waren und wo selbst Wurzeln äußerst schwer zu finden waren.
4.48.10
न सन्ति महिषा यत्र न मृगा न च हस्तिनः।
शार्दूलाः पक्षिणो वापि ये चान्ये वनगोचराः ॥ ४.४८.१० ॥
Wo es keine Büffel, keine Hirsche, keine Elefanten gab; keine Tiger, keine Vögel und auch keine anderen im Wald lebenden Geschöpfe.
4.48.11
न चात्र वृक्षा नौषध्यो न वल्ल्यो नापि वीरुधः।
स्निग्धपत्राः स्थले यत्र पद्मिन्यः फुल्लपङ्कजाः ॥ ४.४८.११ ॥
Hier gibt es keine Bäume, keine Heilkräuter, keine Ranken und keine Kletterpflanzen; doch auf dem trockenen Land gibt es Lotusteiche mit glatten Blättern und blühenden Lotusblüten.
4.48.12
प्रेक्षणीयाः सुगन्धाश्च भ्रमरैश्च विवर्जिताः।
कण्डुर्नाम महाभागः सत्यवादी तपोधनः ॥ ४.४८.१२ ॥
Anzusehen und duftend, doch ohne Bienen. Dort wohnte ein großer, glückseliger Weiser namens Kaṇḍu, wahrhaftig, dessen Reichtum die Askese war.
4.48.13
महर्षिः परमामर्षी नियमैर्दुष्प्रधर्षणः।
तस्य तस्मिन् वने पुत्रो बालको दशवार्षिकः ॥ ४.४८.१३ ॥
Dieser große Weise, sehr jähzornig und durch seine Gelübde unangreifbar, hatte in jenem Wald einen Sohn, ein Knabe von zehn Jahren.
4.48.14
प्रणष्टो जीवितान्ताय क्रुद्धस्तेन महामुनिः।
तेन धर्मात्मना शप्तं कृत्स्नं तत्र महद्वनम् ॥ ४.४८.१४ ॥
Der Knabe starb; und der zornige große Weise, von jenem Gerechten verflucht, verfluchte den ganzen großen Wald dort.
4.48.15
अशरण्यं दुराधर्षं मृगपक्षिविवर्जितम्।
तस्य ते काननान्तांस्तु गिरीणां कन्दराणि च ॥ ४.४८.१५ ॥
Jener Wald wurde ohne Zuflucht, schwer zugänglich und frei von Hirschen und Vögeln; ebenso seine Waldränder und die Höhlen der Berge.
4.48.16
प्रभवाणि नदीनां च विचिन्वन्ति समाहिताः।
तत्र चापि महात्मानो नापश्यञ्जनकात्मजाम् ॥ ४.४८.१६ ॥
Mit gesammeltem Geist suchten sie auch die Quellen der Flüsse; auch dort sahen jene Großherzigen nicht die Tochter Janakas.
4.48.17
हर्तारं रावणं वापि सुग्रीवप्रियकारिणः।
ते प्रविश्य तु तं भीमं लतागुल्मसमावृतम् ॥ ४.४८.१७ ॥
Jene Affen, die Sugrīva Freude bereiteten, suchten auch den Entführer Rāvaṇa und drangen in jenen schrecklichen, von Lianen und Dickicht bedeckten Ort ein.
4.48.18
ददृशुर्भीमकर्माणमसुरं सुरनिर्भयम्।
तं दृष्ट्वा वानरा घोरं स्थितं शैलमिवासुरम् ॥ ४.४८.१८ ॥
Sie sahen einen Dämon von schrecklichen Taten, furchtlos selbst vor den Göttern. Als die Affen jenen furchtbaren Dämon wie einen Berg stehen sahen...
4.48.19
गाढं परिहिताः सर्वे दृष्ट्वा तं पर्वतोपमम्।
सोऽपि तान् वानरान् सर्वान् नष्टाः स्थेत्यब्रवीद् बली ॥ ४.४८.१९ ॥
Als sie ihn, gleich einem Berg, erblickten, packten ihn alle Vānaras fest. Da sprach der Starke zu allen Vānaras: »Ihr seid alle verloren.«
4.48.20
अभ्यधावत संक्रुद्धो मुष्टिमुद्यम्य संगतम्।
तमापतन्तं सहसा वालिपुत्रोऽङ्गदस्तदा ॥ ४.४८.२० ॥
Zornentbrannt stürzte er sich auf ihn, die Faust erhoben. Da sah Aṅgada, der Sohn Vālīs, ihn plötzlich heranstürmen.
4.48.21
रावणोऽयमिति ज्ञात्वा तलेनाभिजघान ह।
स वालिपुत्राभिहतो वक्त्राच्छोणितमुद्वमन् ॥ ४.४८.२१ ॥
In dem Glauben, »dies ist Rāvaṇa«, schlug Aṅgada ihn mit der flachen Hand. Vom Sohn Vālīs getroffen, spie er Blut aus dem Mund.
4.48.22
असुरो न्यपतद् भूमौ पर्यस्त इव पर्वतः।
ते तु तस्मिन् निरुच्छ्वासे वानरा जितकाशिनः ॥ ४.४८.२२ ॥
Der Dämon stürzte zu Boden wie ein umgestürzter Berg. Als er atemlos dalag, da hielten sich die Vānaras für Sieger,
4.48.23
व्यचिन्वन् प्रायशस्तत्र सर्वं ते गिरिगह्वरम्।
विचितं तु ततः सर्वं सर्वे ते काननौकसः ॥ ४.४८.२३ ॥
Dort suchten sie fast überall in der Berghöhle. Dann durchsuchten alle waldbewohnenden Vānaras die ganze Höhle.
4.48.24
अन्यदेवापरं घोरं विविशुर्गिरिगह्वरम्।
ते विचित्य पुनः खिन्ना विनिष्पत्य समागताः।
एकान्ते वृक्षमूले तु निषेदुर्दीनमानसाः ॥ ४.४८.२४ ॥
Dann betraten sie eine weitere schreckliche Berghöhle. Erschöpft von der Suche kamen sie heraus, versammelten sich und setzten sich, niedergeschlagenen Herzens, am Fuß eines einsamen Baumes nieder.