رامايانا فالميكي · السارغا 4.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.50.1
सह ताराङ्गदाभ्यां तु संगम्य हनुमान् कपिः।
विचिनोति च विन्ध्यस्य गुहाश्च गहनानि च ॥ ४.५०.१ ॥
مع تارا وأنغادا، اجتمع القرد هانومان وراح يفتش في كهوف فندهيا وأدغاله.
4.50.2
सिंहशार्दूलजुष्टाश्च गुहाश्च परितस्तदा।
विषमेषु नगेन्द्रस्य महाप्रस्रवणेषु च ॥ ४.५०.२ ॥
ثم بحثوا حول ملك الجبال في الكهوف التي يرتادها الأسود والنمور، وفي الأماكن الوعرة وعند الشلالات العظيمة.
4.50.3
आसेदुस्तस्य शैलस्य कोटिं दक्षिणपश्चिमाम्।
तेषां तत्रैव वसतां स कालो व्यत्यवर्तत ॥ ४.५०.३ ॥
وصلوا إلى القمة الجنوبية الغربية من ذلك الجبل، وبينما كانوا يقيمون هناك مرّ ذلك الوقت.
4.50.4
स हि देशो दुरन्वेष्यो गुहागहनवान् महान्।
तत्र वायुसुतः सर्वं विचिनोति स्म पर्वतम् ॥ ४.५०.४ ॥
كانت تلك المنطقة صعبة الاستكشاف، واسعة مليئة بالكهوف والأدغال؛ وهناك فتّش ابن الريح الجبل كله.
4.50.5
परस्परेण रहिता अन्योन्यस्याविदूरतः।
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ॥ ४.५०.५ ॥
كانوا متفرقين عن بعضهم، لكنهم غير بعيدين: غاجا، غافاكشا، غافايا، شارابها، وغاندهامادانا.
4.50.6
मैन्दश्च द्विविदश्चैव हनूमान् जाम्बवानपि।
अङ्गदो युवराजश्च तारश्च वनगोचरः ॥ ४.५०.६ ॥
ميندا ودفيفيدا، وهانومان وأيضاً جامبافان، وولي العهد أنغادا وتارا — سكان الغابة.
4.50.7
गिरिजालावृतान् देशान् मार्गित्वा दक्षिणां दिशम्।
विचिन्वन्तस्ततस्तत्र ददृशुर्विवृतं बिलम् ॥ ४.५०.७ ॥
وبينما كانوا يبحثون في المناطق المغطاة بأدغال الجبال نحو الجنوب، رأوا هناك كهفًا مفتوحًا.
4.50.8
दुर्गमृक्षबिलं नाम दानवेनाभिरक्षितम्।
क्षुत्पिपासापरीतास्तु श्रान्तास्तु सलिलार्थिनः ॥ ४.५०.८ ॥
كان ذلك كهفًا وعرًا اسمه ريكشابيلا، يحرسه داناڤا. وقد أنهكهم الجوع والعطش، فكانوا يبحثون عن الماء.
4.50.9
अवकीर्णं लतावृक्षैर्ददृशुस्ते महाबिलम्।
तत्र क्रौञ्चाश्च हंसाश्च सारसाश्चापि निष्क्रमन् ॥ ४.५०.९ ॥
رأوا ذلك الكهف الكبير المغطى بالنباتات المتسلقة والأشجار، تخرج منه الكراكي والبجع وطيور السارسا.
4.50.10
जलार्द्राश्चक्रवाकाश्च रक्ताङ्गाः पद्मरेणुभिः।
ततस्तद् बिलमासाद्य सुगन्धि दुरतिक्रमम् ॥ ४.५०.१० ॥
وكانت هناك أيضًا إوز الشاكرافاكا، مبللة بالماء وأجسادها محمرة من غبار اللوتس. ثم بلغوا ذلك الكهف، العَطِر الذي يصعب اجتيازه—
4.50.11
विस्मयव्यग्रमनसो बभूवुर्वानरर्षभाः।
संजातपरिशङ्कास्ते तद् बिलं प्लवगोत्तमाः ॥ ४.५०.११ ॥
وقد اضطربت قلوب أولئك الثيران بين الفانارات من الدهشة، وامتلأوا شكًّا تجاه ذلك الكهف—وهم أفضل القافزين.
4.50.12
अभ्यपद्यन्त संहृष्टास्तेजोवन्तो महाबलाः।
नानासत्त्वसमाकीर्णं दैत्येन्द्रनिलयोपमम् ॥ ४.५०.१२ ॥
وقد تقدم أولئك الأقوياء المتألقون بفرح نحو ذلك الكهف، المكتظ بأنواع كثيرة من الكائنات، الشبيه بمسكن سيد الدايتيا.
4.50.13
दुर्दर्शमिव घोरं च दुर्विगाह्यं च सर्वशः।
ततः पर्वतकूटाभो हनूमान् मारुतात्मजः ॥ ४.५०.१३ ॥
كان الكهف مرعبًا للنظر وصعب الدخول من كل جهة. فعندئذٍ هانومان، ابن الريح، الشبيه بقمة جبل،
4.50.14
अब्रवीद् वानरान् घोरान् कान्तारवनकोविदः।
गिरिजालावृतान् देशान् मार्गित्वा दक्षिणां दिशम् ॥ ४.५०.१४ ॥
قال هانومان، العارف بالبراري ودروب الغابات، بعد أن جاس المناطق المحاطة بشبكات الجبال في الاتجاه الجنوبي، للقرود الشرسة:
4.50.15
वयं सर्वे परिश्रान्ता न च पश्याम मैथिलीम्।
अस्माच्चापि बिलाद्धंसाः क्रौञ्चाश्च सह सारसैः ॥ ४.५०.१५ ॥
كلنا منهكون ولا نرى مايثيلي. لكن من هذا الكهف تخرج البجعات والكراكي مع طيور السارسا.
4.50.16
जलार्द्राश्चक्रवाकाश्च निष्पतन्ति स्म सर्वशः।
नूनं सलिलवानत्र कूपो वा यदि वा ह्रदः ॥ ४.५०.१६ ॥
وتطير أيضًا طيور الشكرافاكا المبللة بالماء من كل جانب. لا شك أن هنا ماءً، بئرًا أو بحيرة.
4.50.17
तथा चेमे बिलद्वारे स्निग्धास्तिष्ठन्ति पादपाः।
इत्युक्तास्तद् बिलं सर्वे विविशुस्तिमिरावृतम् ॥ ४.५०.१७ ॥
وهذه الأشجار الخضراء قائمة عند فم الكهف. وبعد أن قيل ذلك دخل جميع القرود ذلك الكهف المغطى بالظلام.
4.50.18
अचन्द्रसूर्यं हरयो ददृशू रोमहर्षणम्।
निशाम्य तस्मात् सिंहांश्च तांस्तांश्च मृगपक्षिणः ॥ ४.५०.१८ ॥
رأت القرود ذلك المكان المرعب الذي يقشعر له البدن، بلا قمر ولا شمس. وسمعت من هناك زئير الأسود وأصوات الوحوش والطيور المختلفة،
4.50.19
प्रविष्टा हरिशार्दूला बिलं तिमिरसंवृतम्।
न तेषां सज्जते दृष्टिर्न तेजो न पराक्रमः ॥ ४.५०.१९ ॥
لما دخل القرود كالنمور ذلك الكهف المغمور بالظلام، لم تنفعهم أبصارهم ولا بهاؤهم ولا بأسهم.
4.50.20
वायोरिव गतिस्तेषां दृष्टिस्तमसि वर्तते।
ते प्रविष्टास्तु वेगेन तद् बिलं कपिकुञ्जराः ॥ ४.५०.२० ॥
كانت حركتهم سريعة كالريح، لكن بصرهم بقي في الظلام؛ ولما اندفعوا بسرعة إلى ذلك الكهف، بقي قرود الفيلة هناك.
4.50.21
प्रकाशं चाभिरामं च ददृशुर्देशमुत्तमम्।
ततस्तस्मिन् बिले भीमे नानापादपसंकुले ॥ ४.५०.२१ ॥
ثم رأوا في ذلك الكهف المرعب، المكتظ بأشجار شتى، مكانًا مضيئًا بهيجًا فاضلًا.
4.50.22
अन्योन्यं सम्परिष्वज्य जग्मुर्योजनमन्तरम्।
ते नष्टसंज्ञास्तृषिताः सम्भ्रान्ताः सलिलार्थिनः ॥ ४.५०.२२ ॥
متعانقين، قطعوا مسافة يوجانا؛ فاقدي الوعي، عطشى، مضطربين، كانوا يبحثون عن الماء.
4.50.23
परिपेतुर्बिले तस्मिन् कंचित् कालमतन्द्रिताः।
ते कृशा दीनवदनाः परिश्रान्ताः प्लवङ्गमाः ॥ ४.५०.२३ ॥
في ذلك الكهف تاهوا مدة من الزمن، متعبين لكنهم يقظون؛ هزيلين بوجوه حزينة، كانت القرود القافزة منهكة تمامًا.
4.50.24
आलोकं ददृशुर्वीरा निराशा जीविते यदा।
ततस्तं देशमागम्य सौम्या वितिमिरं वनम् ॥ ४.५०.२४ ॥
حين فقد الأبطال الأمل في الحياة رأوا عندئذٍ النور؛ ووصل أولئك القرود الوديعون إلى تلك الناحية، غابةٍ خالية من الظلام.
4.50.25
ददृशुः काञ्चनान् वृक्षान् दीप्तवैश्वानरप्रभान्।
सालांस्तालांस्तमालांश्च पुंनागान् वञ्जुलान् धवान् ॥ ४.५०.२५ ॥
رأوا أشجارًا ذهبية تتلألأ كنار متأججة: السال والتال والتمال والبونّاغا والفنجولا والدهَوا.
4.50.26
चम्पकान् नागवृक्षांश्च कर्णिकारांश्च पुष्पितान्।
स्तबकैः काञ्चनैश्चित्रै रक्तैः किसलयैस्तथा ॥ ४.५०.२६ ॥
رأوا أشجار الشَّمباكا والنّاغا، وأشجار الكرنيكارا المزهرة، مزيّنةً بعناقيد ذهبية ومتنوعة وبراعم حمراء.
4.50.27
आपीडैश्च लताभिश्च हेमाभरणभूषितान्।
तरुणादित्यसंकाशान् वैदूर्यमयवेदिकान् ॥ ४.५०.२७ ॥
مزيّنةً بالأكاليل والكروم والحلي الذهبية، تتلألأ كالشمس الناشئة، ولها منصات من الفيروز الأزرق.
4.50.28
बिभ्राजमानान् वपुषा पादपांश्च हिरण्मयान्।
नीलवैदूर्यवर्णाश्च पद्मिनीः पतगैर्वृताः ॥ ४.५०.२८ ॥
كانت الأشجار الذهبية تتلألأ بهيئتها، وبرك اللوتس الزرقاء كالفيروز محاطة بالطيور.
4.50.29
महद्भिः काञ्चनैर्वृक्षैर्वृता बालार्कसंनिभैः।
जातरूपमयैर्मत्स्यैर्महद्भिश्चाथ पङ्कजैः ॥ ४.५०.२९ ॥
كانت محاطة بأشجار ذهبية كبيرة كشمس الصباح، وفيها أسماك من ذهب ونباتات لوتس عظيمة.
4.50.30
नलिनीस्तत्र ददृशुः प्रसन्नसलिलायुताः।
काञ्चनानि विमानानि राजतानि तथैव च ॥ ४.५०.३० ॥
هناك رأوا برك اللوتس مملوءة بالماء الصافي، ورأوا قصورًا سماوية من ذهب ومن فضة أيضًا.
4.50.31
तपनीयगवाक्षाणि मुक्ताजालावृतानि च।
हैमराजतभौमानि वैदूर्यमणिमन्ति च ॥ ४.५०.३१ ॥
كانت هناك نوافذ ذهبية مغطاة بشباك من اللؤلؤ، مصنوعة من الذهب والفضة والطين، ومزينة بأحجار الفيدوريا.
4.50.32
ददृशुस्तत्र हरयो गृहमुख्यानि सर्वशः।
पुष्पितान् फलिनो वृक्षान् प्रवालमणिसंनिभान् ॥ ४.५०.३२ ॥
رأت القرود هناك القصور الرئيسية في كل مكان، وأشجارا مزهرة مثمرة تتلألأ كالمرجان والجواهر.
4.50.33
काञ्चनभ्रमरांश्चैव मधूनि च समन्ततः।
मणिकाञ्चनचित्राणि शयनान्यासनानि च ॥ ४.५०.३३ ॥
نحل ذهبي، وعسل في كل مكان، وأسرّة ومقاعد منقوشة بالجواهر والذهب.
4.50.34
विविधानि विशालानि ददृशुस्ते समन्ततः।
हैमराजतकांस्यानां भाजनानां च राशयः ॥ ४.५०.३४ ॥
رأوا في كل مكان أشياء متنوعة ضخمة، وأكواماً من أوانٍ من الذهب والفضة والنحاس.
4.50.35
अगुरूणां च दिव्यानां चन्दनानां च संचयान्।
शुचीन्यभ्यवहाराणि मूलानि च फलानि च ॥ ४.५०.३५ ॥
أكوام من العود الإلهي والصندل، وأطعمة ومشروبات طاهرة، وجذور وثمار.
4.50.36
महार्हाणि च यानानि मधूनि रसवन्ति च।
दिव्यानामम्बराणां च महार्हाणां च संचयान् ॥ ४.५०.३६ ॥
مركبات بالغة القيمة، وعسل طيب المذاق، وأكوام من ثياب إلهية وباهظة الثمن.
4.50.37
कम्बलानां च चित्राणामजिनानां च संचयान्।
तत्र तत्र च विन्यस्तान् दीप्तान् वैश्वानरप्रभान् ॥ ४.५०.३७ ॥
رأوا أكوامًا من البطانيات الصوفية الملونة وجلود الغزلان موضوعة هنا وهناك، تتوهج كنار القربان.
4.50.38
ददृशुर्वानराः शुभ्राञ्जातरूपस्य संचयान्।
तत्र तत्र विचिन्वन्तो बिले तत्र महाप्रभाः ॥ ४.५०.३८ ॥
في تلك المغارة، رأى القرود ذوو البهاء العظيم، وهم يبحثون هنا وهناك، أكوامًا من الذهب اللامع.
4.50.39
ददृशुर्वानराः शूराः स्त्रियं कांचिददूरतः।
तां च ते ददृशुस्तत्र चीरकृष्णाजिनाम्बराम् ॥ ४.५०.३९ ॥
رأى القرود الشجعان امرأة على مقربة، وكانت ترتدي ثياب اللحاء وجلد الظبي الأسود.
4.50.40
तापसीं नियताहारां ज्वलन्तीमिव तेजसा।
विस्मिता हरयस्तत्र व्यवतिष्ठन्त सर्वशः।
पप्रच्छ हनुमांस्तत्र कासि त्वं कस्य वा बिलम् ॥ ४.५०.४० ॥
وقف القرود مندهشين من حولها، وهم يرون تلك النَّاسِكة ذات الطعام المنضبط، تتوهج كأنها بالنور. فسأل هنومان: "من أنتِ؟ ولمن هذه المغارة؟"
4.50.41
ततो हनूमान् गिरिसंनिकाशः
कृताञ्जलिस्तामभिवाद्य वृद्धाम्।
पप्रच्छ का त्वं भवनं बिलं च
रत्नानि चेमानि वदस्व कस्य ॥ ४.५०.४१ ॥
فحيّا هنومان، الشبيه بالجبل، تلك المرأة المسنّة مطبقًا كفيه، ثم سألها: "من أنتِ؟ ولمن هذا المسكن وهذه المغارة وهذه الجواهر؟ أخبرينا."